ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΔΗΜΑΡΧΟ ΣΠΑΡΤΗΣ κ. ΜΑΤΑΛΑ
ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΣ
ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΘΕΡΜΟΠΥΛΟΜΑΧΩΝ (14 Ιουλίου "2001")
 
 

Κύριε Δήμαρχε,
Αθήναι, 17 Ιουλίου “2001”
 
 

Ως ελεύθερος άνθρωπος, ως τέκνο της Λακεδαίμονος, ως ιστορικός-συγγραφεύς και ως κατά τα πάτρια (δηλαδή πραγματικός) Έλλην, έχω κατ’ επανάληψιν παρευρεθεί στις εκδηλώσεις προς τιμήν της μνήμης των Θερμοπυλομάχων, τις οποίες εδώ και λίγα χρόνια διοργανώνουν με κόπο κάποιοι ελάχιστοι αλλ’ αξιέπαινοι Λαμιείς και σας ομολογώ ότι πάντοτε αισθανόμουν ντροπή απέναντι στην έως τώρα πάγια τακτική σας αντί να παρευρίσκεσθε πρώτος από όλους εκεί, να αρκείσθε σε αποστολή χαιρετισμού, με την δικαιολογία των ανειλημμένων υποχρεώσεων, ενώ γνωρίζω και γνωρίζετε καλά ότι άλλοι ήσαν οι λόγοι. Τον βασιλέα Λεωνίδα, αρχιερέα του Αγήτορος Διός και τους γενναίους συντρόφους του, κ. Δήμαρχε, απέμενα εγώ και το πολύ 10-20 άλλοι Συλλάκωνες να τιμούμε εκ μέρους της αληθινής Σπάρτης, της αιωνίας πια Σπάρτης της προχριστιανικής εποχής, χύνοντας σπονδή στις αφηρωϊσμένες ψυχές τους, υπό την απαγγελία παιάνος.
 

 Όταν σας είδα λοιπόν στον εφετεινό εορτασμό, οφείλω να ομολογήσω ότι χάρηκα. Όχι βεβαίως υποθέσας αφελώς ότι ξαφνικά ξεφοβηθήκατε τους εντοπίους ρασοφόρους και ήλθατε να τιμήσετε κατά τα πάτρια τους γενναίους πεσσόντες Σπαρτιάτες, αλλά, με πλήρη συνείδηση του ποιος εξουσιάζει τυραννικά αυτόν τον άτυχο τόπο, αρκούμενος ακόμη και σε μία τυπική μόνον συμμετοχή σας εις εκπροσώπησιν της σημερινής Σπάρτης. Η χαρά μου ωστόσο μετετράπη σε θλίψη για τις ψυχές των προγόνων μου και απλό οίκτο (τυγχάνω Στωϊκός) για το μικρό ανάστημα που επιδεικνύατε καθώς σας έβλεπα να αποχωρείτε σχεδόν πανικόβλητος, όταν άρχισαν να απαγγέλλονται ύμνοι στους Εθνικούς Θεούς, για τους βωμούς των οποίων Θεών επότισαν με το αίμα τους την Ελληνίδα Γή οι Θερμοπυλομάχοι. Αναρωτιέμαι λοιπόν, κ. Δήμαρχε, τι περιμένατε να δείτε σε μία εκδήλωση προς τιμήν των Εθνικών μας νεκρών, μήπως την ασέλγεια κατά της μνήμης τους μέσα από μία χριστιανική δοξολογία; Η ευφυϊα μου δεν με βοηθά να σας καταλάβω. Ίσως υπολείπομαι πολύ του “σπουδαίου” πνευματικού επιπέδου εκείνων που ήλθαν στη Λακεδαίμονα μόλις τον 9ο αιώνα της χρονολογίας τους και, με επικεφαλής τον σκληρό Αρμένιο προσηλυτιστή Νίκωνα, τον οποίο δυστυχώς, η Νέα Σπάρτη υπομένει ταπεινωμένη σαν τον τάχα “πολιούχο” της, κατέσφαξαν τους δούκες και εθνομνήμονες ιερείς μας  και μας αλλαξοπίστησαν διά της μάχαιρας (αναφέρομαι εκτενώς στο υπό έκδοση βιβλίο μου “Επίτομος Ιστορία των Σπαρτιατών” η διήγηση του οποίου δεν σταματάει, ως συνηθίζεται ως τώρα, στην δολοφονία του Νάβιδος).
 
 

Κύριε Δήμαρχε,
 

στο όνομα των ελευθέρων και απροσκύνητων προγόνων μας, ελπίζω ΚΟΙΝΩΝ μας, και στο όνομα των πατρώων “ειωθότων και νομιζομένων” σας καλώ να φανείτε πραγματικός Σπαρτιάτης και να στηλιτεύσετε δημοσίως, περιφρονώντας το όποιο ψηφοσυλλεκτικό κόστος, τους ρασοφόρους δυνάστες και τρομοκράτες που, θεωρώντας ότι ευρίσκονται ακόμη στις βυζαντινές κατασκότεινες ημέρες, όταν έκαιγαν ανθρώπους στις πυρές του Ιπποδρόμου της Νέας Ρώμης του Βοσπόρου, έχουν το θράσος να υποδεικνύουν στην έννομη και συγκροτημένη κοινωνία του σήμερα, το τι θα πράττει και το τι θα σκέπτεται.
 

Σας καλώ να φανείτε αντάξιος της γής που πατάτε και να υψώσετε το ανάστημα ενάντια στα λείψανα της βυζαντινής αυταρχίας και θεοκρατίας. Είστε Δήμαρχος, δηλαδή άρχετε ως πρώτος του Δήμου και πρέπει να γνωρίζετε ότι όλες οι εξουσίες που πηγάζουν από αυτόν (λ.χ. Δημοκρατία) έχουν καθυβρισθεί από τους ρασοφόρους ως “πολίτευμα του Διαβόλου” (civitas diaboli) μέσα από “θεόπνευστα” κείμενά τους. Δώστε τους να καταλάβουν ότι ζούμε σε ελέυθερη χώρα και στο έτος 2001 της δικής τους χρονολογήσεως, δώστε τους να καταλάβουν ότι ανήκουν στο σκοτεινό βυζαντινό παρελθόν και πουθενά αλλού. Από την πλευρά μου, ασχέτως της τόλμης, της αρετής και του αναστήματος που θα επιδείξετε (ο καθε άνθρωπος ευθύνεται για την ποιότητά του) σας χαιρετώ με την πρέπουσα τιμή που οφείλει ο κάθε πεπαιδευμένος κατά τα Ελληνικά άνθρωπος και πολίτης. Τιμείστε τον εαυτό σας, τον τίτλο σας και, κυρίως την Δημοκρατία.
 

Βλάσης Γ. Ρασσιάς
 

Η παρούσα έχει ήδη αναρτηθεί στην προσωπική μου ιστοσελίδα και θα δημοσιευθεί στο υπό έκδοση νέο βιβλίο μου που προανέφερα. Με χαρά θα φιλοξενηθεί και η πιθανή απάντησή σας.