| ||||
Northern Territory | ||||
|
Van Perth naar Cairns, 10000 kilometer asfalt...Part II
NT:Not Today, Not Tomorrow, maybe Next Time; hoezo doet iedereen rustig aan hier...
Nieuwe staat, nieuwe tijd en definitief aangekomen in crocodile-country! De eerste plaats die we aan doen is Katherine. We overnachtten bij Edith Falls. Deze watervallen bestaan uit een soort trap van drie watervallen en drie pools. De onderste pool scheen het meest geschikt te zijn voor zwemmen, maar was naar ons idee vrij saai. Wij dus met z'n vieren een wandelingetje doen naar de bovenste waterval. Gaaf! Zwemmen in die stromingen daar, stukken mee laten voeren en al klimmend over de rotswanden en zwemmend door de pools kwamen we uiteindelijk weer uit in de onderste pool. Kijk, dat zijn nou dingen die je gewoon echt niet wilt missen!
Na dit avontuur stappen we weer in de wagen en rijden we 250 kilometer noordelijker; Litchfield NP. Wederom watervallen, zwemgaten en schitterende omgeving.
 Florence Falls
We zien hier zo ontzettend veel mooie dingen dat je soms bijna gaat denken van: tja, weer een waterval, mooi... zullen we weer verder gaan? Je raakt gewoon verwend!
Twee dagen later zitten we in Darwin (uiterste midden-noorden van Oz). Peter is jarig en we gaan met z'n allen uit eten. Heerlijk gegeten, Peter zelfs kangoeroe voor deze speciale gelegenheid, en later op de camping nog een behoorlijk aantal VB-tjes genuttigd. Wat trouwens erg praktisch was in Darwin was dat ze in de Blue Healer (Irish Pub) dagelijks een gratis BBQ hadden en jugs bier (1,12 liter) voor maar zes dollar (7,5 piek)!
 Irish Pub in Darwin
Daar aten we dus drie dagen op rij, dat spreekt voor zich! Verder kon je in Darwin hele mooie stranden bezoeken. Er is alleen een probleempje; je mag er niet zwemmen. Haaien, zoutwater crocs en de welbekende box-jellyfish zijn hier de oorzaak van. Dat noemen wij dus: vette pech!
 'Daag mij niet uit...'
We gaan 180 graden oost-om en komen weer terug in Katherine. We blijven hier een paar dagen wachten op Duncan en Kylie. Zij zijn hun auto aan het verkopen in Darwin; het 'rendement' van hun wagen was hiervan de oorzaak. Na een paar dagen wachten verkochten ze hun wagen en zagen we ze weer in Katherine. Vanaf dan zouden we met z'n vieren in onze wagen verder reizen tot aan Cairns. Gelukkig kunnen Duncan en Kylie wel rekenen!
Een bush-walk gemaakt in Katherine-gorge en onderweg weer eens gezwommen in zo'n heerlijk rockhole met waterval. Normaal gesproken kun je in Katherine Gorge hele gave meerdaagse kanotochten maken, maar helaas was dit als gevolg van de hoge waterstand niet mogelijk...
De tenten worden weer afgebroken, een ieder neemt weer plaats in de wagen en het volgende traject zal ons naar Alice Springs (middenin Oz) leiden. Onderweg komen we langs het plaatsje Mataranka. Deze plaats is erg beroemd vanwege de hot springs die je hier kunt vinden. Heerlijk heet, helder water. Op de hieronder staande foto kun je zien hoe het paradijs er vroeger uit heeft gezien.
 Hot Springs in Mataranka
Twee dagen later zitten we in Alice Springs. Deze stad is toch een heel stuk groter dan verwacht moet ik zeggen. We verwachtten een stoffige plaats met saloon en klapdeuren, maar nee, het is een serieuze stad. Enorm veel nederlandse bakpakkers hier en ook een zeer toffe camping. We ontmoeten hier Karel en Joke, een belgisch stel. Met hun gaan we straks via een hemelsbrede route, de Sandover Hwy, richting Cairns. Een stoffige dirt-road zal 't zijn, niemand ontmoeten onderweg en extra water, benzine en voedsel mee. Dat zal dus een echt avontuurlijk stukje reizen worden! Maar goed, ik ga nu iets te snel want vanzelfsprekend zijn we ook nog naar Ayers' Rock geweest!
 Ayers' Rock
De uitdaging is om die rots te beklimmen. De klim was steil en zwaar. Je moest je omhoog trekken aan een ketting; laat je los, ben je dood, simpel. Ook dit is weer zo'n attraktie die in Nederland nooit toegelaten zou worden zonder veiligheidsmaatregelen. Ondanks het aanwezige gevaar was de klim gaaf en het was reete-cool toen we bovenop de rots aangekomen waren!
 We made it!
Naast Ayers' Rock heb je hier ook nog de Olga's op een afstand van 50 kilometer. Ook deze rotsformaties waren erg indrukwekkend en de moeite van het bekijken waard. Na nog een nachtje te hebben geslapen op de veel te dure camping gingen we de volgende dag naar Kings Canyon, de derde en laatste grote attraktie van de outback. Een schitterende walk gedaan en ook hier onderweg weer zo'n heerlijke rockpool! En toen? Weer terug naar Alice Springs. Sjors en Rene ontmoetten we hier ook weer. Heleboel foto's van elkaar te bekijken, heleboel verhalen van elkaar aan te horen en daarbij natuurlijk een paar biertjes. Aangezien de meeste lui hier een didgeridoo hadden gekocht werd er op een gegeven moment een serieuze sessie gehouden. Zwaar gaaf. Sjors en Rene beheersten zelfs Circular Breathing! Probeer maar eens door je mond uit te blijven blazen en ondertussen door je neus in te ademen. Valt lang niet mee. Maar kun je het een keer dan klinkt het heel gaaf. De volgende dag gingen Duncan en ik dus naar de plaatselijke Gamma en hebben elk 1,3 meter 32 mm afvoerpijp gekocht. Vijf dollar elk en voor dat geld heb je dan een hele echte, goed klinkende fop-didgeridoo! De hele dag oefenen en aan 't einde van de dag.... 't lukt! Cool.
Nog twee dagen bleven we hier op de camping in Alice voordat we met de belgen het off-road avontuur tegemoet gingen. Omdat we meer dan 800 kilometer dirt-road te gaan hadden kochten we een extra reserveband. In Nederland zou je een dergelijke weg omschrijven als een landbouwweggetje...
 The Sandover Hwy
Samen met de belgen, twee wagens dus, ging het met een serieus gangetje van 90 km/uur over al die kuilen, scherpe stenen, zandbakken en... en... ja en dan knalt je uitlaat dus ineens tegen een grote steen en sluit ie niet meer goed af bij de motor. De wagen wordt op zo'n moment automatisch getuned van een zes naar een zesendertig cyclinder met een geluid waar ze bij de chauken met hun jacoba2 jaloers op zouden zijn! Maar ja, in de middle of nowhere moet je wel door gaan he. Beetje uitlaatgassen inademen dus. Op zich niet zo'n probleem, maar dan na een uurtje rijden voel je ineens geen druk meer op je gaspedaal! Dit is kut denken we meteen. Je moet je voorstellen dat je dit in Utrecht krijgt en de rest van Nederland is er even niet! Wat bleek nu, door de hitte die van het uitlaatspruitstuk kwam was de mantelkabel van de gaskabel gesmolten en als gevolg daarvan hadden we dus geen druk meer op de kabel... Een bout, twee ringetjes, een moer en een partij alu-folie deden gelukkig wonderen en zodoende konden we onze reis vervolgen.
Na ruim 800 kilometer kwamen we aan in Mt Isa en vervolgden we onze weg naar Cairns via een deels zeer slechte asfaltweg. Het off-road avontuur was heel erg gaaf; slapen in de open lucht rond het kampvuurtje en vergezichten zoals we die nog niet eerder hadden gezien: dit is de echte australische outback!
Zo, dat was dan weer een hele periode in een keer zeg. 'k Heb nu even weer genoeg beeldscherm gezien en ga dus maar even naar de camping voor wat 'grog'.
Zeven maanden zijn we nu van huis, onwijs veel toffe dingen gezien en nog te zien, maar eerlijkheidshalve moet ik toch ook wel zeggen dat het soms best wel tof zou zijn om even weer in Assen rond te kijken... Voorlopig zal dat er echter niet van komen dus daar ook maar niet te veel over nadenken!
Nou lui, allemaal de groeten van hier en tot meels, schrijfs, bels!
AVD Expeditions
| 
I got it for free at
http://come.to
This page hosted by
|
