เส้นเขตแนว
แก้วใส ไฟส่องแสง
เจิดแจ่มแดง ดันส่ง
ตรงจุดหมาย
ฟ้ากระจ่าง แจ้งชัด
ถนัดพราย
จุดสุดท้าย คายกำลัง
ดั่งใจคน
ไปสูงสุด สดุดกลับ
นับเริ่มใหม่
การกลับไป กลับมา
พาสับสน
แสงส่องสี รัศมี
ที่เบื้องบน
คือเหตุผล กลจันทร์
ปั้นเรื่องราว
ครบกำหนด หมดลม
ความตรมเศร้า
เข้าคลุกเคล้า
ครอบครอง ทำนองฉาว
เมื่อยามเกิด
เพริศพริ้ง
สิ่งแวววาว
ดำและขาว กล่าวกวี
ส่องสีพลัน
เส้นแนวเขต
ต้องสังเกตุ
เหตุให้ชัด
ล้วนเป็นสั- จธรรม
นำความฝัน
ขอบในนอก ใจรู้บอก
อย่าหลอกกัน
สิ่งสำคัญ
มันเป็นเพียง
เสียงจากใจ
อันคนเรา ล้วนอยู่ใน
ใต้ความคิด
ที่แนบชิด ปกปิด
สนิทใส
ต้องนิ่งดู รู้แจ้ง
แทงข้างใน
มองยังไง ก็ไม่เห็น
เป็นความจริง
สิ่งใดใด ใต้หล้า
พาเกิดดับ
จะกี่กัปล์ กี่กัลป์
พลันชายหญิง
จะกี่ชน จะกี่คน
จะพ้นปลิง
จะหยุดนิ่ง
จะยิ่งใหญ่
ได้พบธรรม...
|