Η "αντι"-τρομοκρατική σταυροφορία είναι πλέον η αιχμή του δόρατος της κυριαρχίας σε πλανητικό επίπεδο. Δεν ασπαζόμαστε, βέβαια, τη φλύαρη καραμέλα ότι η κύρια αιτία γι' αυτό είναι τα χτυπήματα της 11ης Σεπτεμβρίου -για τις οποίες ο μόνος κατηγορούμενος, ο Ζαχαρίας Μουσαουί πρόκειται να δικαστεί τους επόμενους μήνες- στην καρδιά του αμερικάνικου κράτους. Αυτό είναι  συνέχεια της προβοκατορολογίας των δημοκρατικών κρατών, των κομμουνιστικών κομμάτων και άλλων που βλέπουν πίσω από κάθε επίθεση σε κρατικές δομές μυστικές υπηρεσίες και παρανοϊκούς σχεδιασμούς, Παρόλα αυτά, δε νιώθουμε καμιά συμπάθεια για κάθε είδους εξουσιαστική κλίκα, οποιοδήποτε προφίλ και να παρουσιάζει, “δημοκρατικό“, “νεοφιλελεύθερο“, “ισλαμικό“, “αντιαμερικάνικο“, χωρίς να θέλουμε να μπούμε σε αστυνομικά σενάρια.
Συν τοις άλλοις, αυτή η φλυαρία επιτείνει τη φιλολογία περί του άτρωτου της κρατικής και καπιταλιστικής κυριαρχίας, συμβάλλοντας στην ηττοπάθεια σχετικά με τις κοινωνικές εξεγέρσεις και στρέφει κομμάτια της κοινωνίας στο συμβιβασμό και το ρεφορμισμό.
Η ενοποίηση της κυριαρχίας μετά το 1989 -μετά την πλαστοπρόσωπη "διαίρεση" του πλανήτη σε δύο, κυρίως, συνασπισμούς κρατών (βλέπε και ΞΑΝΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ Νο.4)- σε παγκόσμιο επίπεδο με την εντατικοποίηση του ελέγχου, διακρατικές συμφωνίες επιβολής και οικονομικής ανάπτυξης και υπέρμετρη προώθηση τεχνολογικών μέσων για την υποταγή των κοινωνιών είναι μια συνεχιζόμενη διαδικασία.
Βέβαια, πάντοτε, οι εξουσιαστές σχημάτιζαν συνασπισμούς μεταξύ τους, άλλοτε πρόσκαιρους και άλλοτε μακράς διάρκειας, με κύριο στόχο την καθυπόταξη της ανθρώπινης ροπής προς την εξέγερση και την ελευθερία. Αυτή η πραγματικότητα σήμερα είναι προφανής, ιδίως μετά την εξέγερση στη Γένοβα τον Ιούλιο του 2001. Ήταν κάτι που συντάραξε τους εξουσιαστές, όπως συνεχίζουν να τους συνταράσσουν οι εξεγέρσεις που διαδραματίζονται, πάντοτε απρόβλεπτες και ανεξέλεγκτες, στην Αργεντινή, στην Παραγουάη, στην Παλαιστίνη, στις συναντήσεις των αρνητών του παγκοσμιοποιημένου ψεύδους ενάντια στις τρομοκρατικές συνόδους, όπως G8, Ευρωπαϊκή Ένωση κτλ. Σε τεράστιες περιοχές του πλανήτη η αστάθεια και η κοινωνική αναταραχή είναι τέτοια που επιτείνει τις ανησυχίες των κρατιστών και τις προσπάθειές τους για εξαπάτηση και ωμή καταστολή. Οι λυκοφιλίες των εξουσιαστών ανέκαθεν μεταβάλλονταν κατά το συμφέρον που έπρεπε να ακολουθηθεί, δηλαδή τη διατήρηση των καθεστώτων της εκμετάλλευσης, είτε αυτά εμφανίζονταν με ένα ευρωπαϊκό δημοκρατικό μοντέλο, είτε με μια σκληρή φεουδαρχία στην Αφρική ή με μία ισλαμική δικτατορία στην Ασία. Η λεγόμενη παγκοσμιοποίηση, δηλαδή, δεν είναι κάτι καινούριο.
Η λύση στην οποία καταφεύγουν, άλλωστε, δεν είναι άλλη από τον καθαρό τρόμο και βία ενάντια στις κοινωνίες και ιδιαίτερα ενάντια στα κομμάτια εκείνα που δε σκύβουν το κεφάλι. Ενίοτε, βέβαια, επιλέγουν και το δρόμο της στρατιωτικής αναμέτρησης με πρόσκαιρα αντίπαλα κράτη, με γνώμονα το γεωστρατηγικό συμφέρον, όπως π.χ. με το Αφγανιστάν.
Ο σχηματισμός των διαφόρων συμφώνων και συμμαχιών, ακόμα και αυτών των οικονομικοκεντρικών που προωθούν οι, ας πούμε, σκληρές πολυεθνικές, δεν βασίζονται αποκλειστικά στην ανάγκη τους να επεκταθούν σε νέες περιοχές ή να ελέγξουν περιοχές που μέχρι τώρα, π.χ. οι Νατοϊκοί, δεν είχαν άμεση πρόσβαση. Ο κύριος αντίπαλος όλων αυτών είναι οι κοινωνικές αναταραχές που επεκτείνονται και κυοφορούνται για το μέλλον, και οι οποίες αποτελούν μεγάλο εφιάλτη για τους εξουσιαστές.
Δεν είναι κάτι άγνωστο βέβαια, η απόλυτη απαξίωση και η απέχθεια που νιώθουν οι εξουσιαστές για ό,τι κοινωνικό και ανθρώπινο, για την ίδια την ανθρώπινη φύση. Οι απόπειρες ελέγχου με κύριο στήριγμα τους αλαζόνες και μισάνθρωπους επιστήμονες  που, νομίζοντας ότι έχουν το ακαταλόγιστο, κατασκευάζουν συνεχώς εκτρώματα, αλλά και τους διάφορους αναλυτές που διαφημίζουν την τεχνολογική εξέλιξη είναι κάτι πρωτόγνωρο. Ιδιαίτερα όταν αυτή η τεχνολογική υπεροπλία φαίνεται να παίρνει διαστάσεις απόδοσης κάποιας υποτιθέμενης ανωτερότητας του αμερικάνικου και βρετανικού λαού (!), κι αν όχι αυτών, σίγουρα της στρατιωτικής ισχύος. Κι αυτό φαίνεται από φράσεις όπως "παράπλευρες απώλειες" και "ανθρωπιστική επέμβαση", που προσπαθούν να δικαιολογήσουν εκγλήματα ως κάτι το συνηθισμένο, αφού οι αδύναμοι και κατώτεροι σύμφωνα με τα διεστραμμένα μυαλά των στρατοκρατών δεν έχουν τη δυνατότητα να επιβιώσουν. Θα μπορούσε να είναι η επόμενη θεωρία της εξέλιξης!
Και ο βασικός στόχος, όταν π.χ. διαφημίζουν για επερχόμενα εμφυτεύματα που θα λειτουργούν σαν πομποί και κινητά τηλέφωνα, για κλωνοποίηση κτλ., είναι να κάνουν σαφές το εξής: εμείς ΟΙ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ θα προχωρήσουμε όπως γουστάρουμε, δε δίνουμε δεκάρα για το περιβάλλον, θα σας κάνουμε όλους πειραματόζωα και τα όπλα μας θα το διασφαλίσουν. Ο ψυχολογικός πόλεμος, λοιπόν, εναντίον όσων διατηρούν την ανθρωπινότητα και την αξιοπρέπεια, έχει ξεκινήσει από καιρό. Βέβαια, δεν είναι μόνο θέμα ψυχολογικό, αλλά και θέμα ελέγχου, όπως φαίνεται από κτηνώδεις μεθοδεύσεις, όπως το ότι μαθητές/τριες και σπουδαστές/στριες υποχρεώνονται να δίνουν αποτυπώματα σε εκπαιδευτικές εγκαταστάσεις σε Αγγλία και Βόρειο Αμερική.
Παράλληλα, για τους αφελείς και τους ασυνείδητους υπάρχει η ψευδαίσθηση της ευμάρειας, της ευημερίας, της ασφάλειας, της τεχνολογικής εξέλιξης, της ανάπτυξης.
Η ευθεία απειλή των κοινωνιών είναι ξακάθαρη: η στρατιωτική μανία με τους εξοπλισμούς και τους βομβαρδισμούς με τοξικά είναι κάτι που οι εξουσιαστές περιμένουν να καταλαγιάσει την κοινωνική δυσαρέσκεια.
Τίποτε όμως δεν έχει σταματήσει και τις κοινωνικές αναταραχές απ' άκρη σε άκρη του πλανήτη.
Ο σύγχρονος κρατικός μπαμπούλας είναι η "αντι"-τρομοκρατία. Που άρχισε, πλέον να εφαρμόζεται με ολοκληρωμένες πολεμικές επιχειρήσεις. ΑΛΛΑ οι κοινωνικοί αγώνες και οι επερχόμενες εκρήξεις μοιάζουν περισσότερο απειλητικές για τα κρατικά καθάρματα όσο ποτέ...
...στο Αφγανιστάν
Με το πρόσχημα της 11ης Σεπτεμβρίου βομβάρδισαν εξαθλιωμένους ανθρώπους. Έσπειραν βόμβες με απεμπλουτισμένο ουράνιο και τοξικά ούτως ώστε να προκαλέσουν ακόμα μεγαλύτερες καταστροφές. Έστειλαν τα ανθρωπόμορφα ρομπότ στα άγονα εδάφη με πρόσχημα τη "Διαρκή Ελευθερία". Για ποια ελευθερία όμως τολμούν να μιλάνε γουρούνια που εκτοξεύουν τη δολοφονική μανία τους για μήνες με μαζικούς τάφους, βασανιστήρια, που δολοφονούν ανήλικα παιδιά, τα βιντεοσκοπούν και διαφημίζουν στη συνέχεια τις πράξεις τους στο Internet;
Για τους ΝΑΤΟικούς δολοφόνους η συγκεκριμένη πολεμική επιχείρηση έχει κάποιες ιδιαιτερότητες. Και συγκεκριμένα, η εμπλοκή αρκετών ΝΑΤΟικών χωρών στις πολεμικές επιχειρήσεις γίνεται για πρώτη φορά μετά το 1989 σε περιοχή όπως το Αφγανιστάν -με την αγαστή συνεργασία ευρωπαϊκών δυνάμεων και μάλιστα για πρώτη φορά του γερμανικού στρατού με τόσο μεγάλη συμμετοχή- και με γενικευμένη χρησιμοποίηση όπλων μαζικής καταστροφής, ακόμα και μετά την αλλαγή κυβέρνησης στο Αφγανιστάν. Από πριν οι αναλυτές των ΗΠΑ τόνιζαν την αρνητική σημασία που θα έχει στη λεγόμενη κοινή γνώμη η έναρξη των απωλειών αμερικανών στρατιωτικών, κάτι το οποίο ήξεραν ότι θα συμβεί, παρά την υποτιθέμενη τεχνολογική ανωτερότητα, άσχετα αν οι εξουσιαστές δεν έδιναν ποτέ κι ούτε δίνουν δεκάρα για την απώλεια έμψυχου δυναμικού. Άλλωστε μετά την πρώτη -σύμφωνα με αυτούς- απώλεια αμερικανού φαντάρου στις αρχές Γενάρη, ο Μπους με τη δήλωσή του έδειξε το δρόμο: "...έχασε τη ζωή του για ένα σκοπό που είναι δίκαιος και σημαντικός"!
Σίγουρα δεν μπορεί να αποδώσει κανείς μόνο σε έναν ή δύο παράγοντες την κτηνώδη επέμβαση στο Αφγανιστάν, όπως π.χ. οι αγωγοί πετρελαίου ή οι καλλιέργειες όπιου. Το ζήτημα είναι πως οι εξουσιαστές συνεχίζουν να προκαλούν την ανθρωπότητα με τα συνεχόμενα εγκλήματά τους και την χειρίστου είδους υποκρισία που καλύπτεται με μανδύα "ανθρωπιστικής" επέμβασης από τους τραμπούκους των ΜΜΕ και τους πολεμοχαρείς αναλυτές. Και φαίνεται πως η αντίσταση στα σχέδια τους στο Αφγανιστάν θα μπορούσε να πάρει διαστάσεις ανεξέλεγκτης βίας.
Η συνέχεια του πολέμου "κατά της τρομοκρατίας" διαξάγεται και στη βάση Γκουαντανάμο στην Κούβα, όπου οι εκατοντάδες κρατούμενοι Ταλιμπάν υπόκεινται σε πρωτοφανή σωματική και ψυχολογική βία. Οι πιο πολλοί έχουν δεμένα τα μάτια και υπόκεινται σε καθημερινά βασανιστήρια. Είναι άλλη μια επίδειξη υπεροχής στα απλανή μάτια των Αμερικανών ψηφοφόρων.
Οι βουτηγμένοι μέχρι το λαιμό στο αίμα εκατομμυρίων αθώων επιστήμονες, συνεχίζουν να εξοπλίζουν τα μιλιταριστικά καθάρματα με οπλικά συστήματα άκρως καταστροφικά για το περιβάλλον, αφού τα τοξικά όπως το απεμπλουτισμένο ουράνιο χρειάζονται χιλιάδες χρόνια για να αδρανοποιηθούν. Και η επίδρασή τους φυσικά δεν περιορίζεται μόνο στον "εχθρό", αλλά χτυπάει ανελέητα και τα ίδια τα μισθοφορικά υποχείρια, τα οποία φυσικά αποτελούν αναλώσιμα είδη και μόνο στα σχέδια των επίδοξων Χίτλερ.
Η υποκρισία των Αμερικανών κρατιστών είναι ανεκδιήγητη, αφού πρόσφατα ψήφισαν νόμους που απαγορεύουν την εκτέλεση διανοητικά ανάπηρων, τη στιγμή που οι διώξεις, φυλακίσεις, βασανιστήρια μειονοτήτων και αντιφρονούντων στις ΗΠΑ έχουν ενταθεί και τα προγράμματα παρακολούθησης (όπως το πρόσφατο TIPS) παραπέμπουν στη λεγόμενη ψυχρο-πολεμική περίοδο.
Κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει την πλούσια ιστορία σε δολοφονικές επεμβάσεις, είτε ανοιχτά, είτε συγκαλυμμένα μέσω της CIA, του FBI και όχι μόνο:
ΝΟΤΙΑ ΚΟΡΕΑ 1950 - ΒΙΕΤΝΑΜ 1954 - ΚΟΥΒΑ 1960 - ΛΙΒΥΗ 1978 - ΠΑΚΙΣΤΑΝ 1979 - ΙΡΑΝ 1984 - ΣΥΡΙΑ 1986 - ΣΟΥΔΑΝ 1988 - ΜΙΑΝΜΑΡ 1988 - ΚΙΝΑ 1989 - ΙΡΑΚ 1990 - ΚΟΝΓΚΟ 1990 - ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ 1991 - ΙΝΔΟΝΗΣΙΑ 1991 - ΛΙΒΕΡΙΑ 1992 - ΣΟΜΑΛΙΑ 1992 - ΑΖΕΡΜΠΑΙΤΖΑΝ 1992 - ΚΑΜΠΟΤΖΗ 1992 - ΚΑΜΕΡΟΥΝ 1992 - ΝΙΓΗΡΙΑ 1993 - ΑΓΚΟΛΑ 1993 - ΓΚΑΜΠΙΑ 1994 - ΝΙΓΗΡΑΣ 1996 - ΖΑΜΠΙΑ 1996 - ΑΪΤΗ 1997 - ΙΝΔΙΑ 1998 - ΣΕΡΒΙΑ 1999...
...στην Παλαιστίνη
Οι άγριες ανθρωποσφαγές των εξεγερμένων Παλαιστινίων από την αρχή της λεγόμενης 2ης Ιντιφάντα που πυροδοτήθηκε από τις εισβολές των ΣΙΩΝΑΖΙΣΤΩΝ σε καταυλισμούς Παλαιστινίων, με πρόσχημα τη δολοφονία ενός Ισραηλινού υπουργού πριν αρκετούς μήνες, συναγωνίζονται σε αγριότητα και κτηνωδία τις επιχειρήσεις στο Αφγανιστάν. Δολοφονούν εν ψυχρώ γυναίκες, παιδιά, ηλικιωμένους ανθρώπους.
Ο απολογισμός είναι τρομακτικός -όχι, φυσικά, από "φιλάνθρωπη" πλευρά: από τις 20 Σεπτεμβρίου 2000 έχουν σκοτωθεί χιλιάδες Παλαιστίνιοι και μερικές εκατοντάδες Ισραηλινοί και υπάρχουν χιλιάδες τραυματίες.
Οι στρατοκράτες σε περιόδους έξαρσης δεν επιτρέπουν σε γιατρούς να περιθάλψουν τραυματίες και μάλιστα τους συλλαμβάνουν. Ενώ την ίδια στιγμή μιλούν περήφανοι για κατεχόμενες πόλεις και απομακρύνουν ακόμη και τα ασθενοφόρα!
Η περηφάνια όμως των εξεγερμένων Παλαιστινίων που δεκαετίες τώρα αντιστέκονται στη βαρβαρότητα, δε φαίνεται μόνον από την επιμονή τους και την αντοχή τους απέναντι στα συνεχιζόμενα εγκλήματα, φάνηκε και από την άρνησή τους να παραλάβουν τη λεγόμενη ανθρωπιστική βοήθεια!
Οι πρακτικές του ισραηλινού κράτους δεν έχουν και πολλές διαφορές -ίσα, ίσα!- από τα εγκλήματα του ναζιστικού στρατού πριν 60 χρόνια, τον οποίο προσπάθησαν φαίνεται να μιμηθούν οι Ισραηλινοί στρατοκράτες και ο φασίστας Σαρόν - και ο ίδιος "παρα"-στρατιωτικός και διοικητής κομάντο τις προηγούμενες δεκαετίες - τις δεκαετίες του 40 και του 50 και συνεχίζουν τώρα. Η κορύφωση του αίσχους και της υποκρισίας είναι η προσπάθεια απόδοσης ρατσιστικών (!) προθέσεων στις ταυτίσεις των μιλιταριστών στο Ισραήλ με τα ναζιστικά ανθρωποειδή που σημάδεψαν για άλλη μια φορά τις σελίδες της ιστορίας της εξουσίας με αυτό που είναι το κύριο συστατικό της: το ΑΙΜΑ και η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ...
Κι όμως, ακόμη και σ' αυτή την ακραία εκδοχή μιλιταριστικού καθεστώτος, δεν παύουν οι φωνές και πράξεις αντίστασης. Οι αντιπολεμικές πορείες με τη συμμετοχή δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων, οι εκατοντάδες αρνητές στράτευσης - ανάμεσά τους και αναρχικοί, η συνεχής αποδοκιμασία των πολεμικών επιχειρήσεων από κομμάτια του ισραηλινού πληθυσμού, επιβεβαιώνουν πως η αξιοπρέπεια, η ανθρωπινότητα και ο αγώνας για αξιοπρέπεια και ελευθερία δεν μπορούν να συντριβούν από το κράτος σε οποιεσδήποτε συνθήκες.
Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο που κυριαρχεί στην "αντι"-τρομοκρατική υστερία στο Ισραήλ είναι η φασιστικού τύπου προπαγάνδα, όπως έγινε με τη διανομή φυλλαδίων στο Αφγανιστάν, με τη συνεχή πλύση εγκεφάλου και την παρουσίαση, εντός κι εκτός των συνόρων, ενός κράτους ΔΗΘΕΝ ΑΤΡΩΤΟΥ. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο τηλεοπτικός σταθμός της Ραμάλα, μετά την κατάληψή του από Ισραηλινούς, άρχισε να δείχνει πορνό!
Οι υποτιθέμενες διαφωνίες μεταξύ ΗΠΑ-ΕΕ και ΗΠΑ-Ισραήλ δεν είναι παρά διαφορετικές εκτιμήσεις τους και απόπειρες να διατηρήσει το κάθε κέντρο εξουσίας την μέγιστη δυνατή επιρροή του στο γεωπολιτικό δολοφονικό "παιχνίδι".
Δεν πρέπει να ξεγελιούνται οι κοινωνίες και από την υποκριτική πολιτική αλληλεγγύη διαφόρων κομμάτων και φορέων όπως διαφόρων αριστερών κομμάτων, με πρωτοστάτη το ΚΚΕ, το οποίο το βούλωνε όταν γίνονταν σφαγές στην Τσετσενία από των ρωσικό στρατό ενώ τώρα έστειλε βουλευτές του να επισκεφτούν τον Αραφάτ!!! Η συνενοχή όλων των κομμάτων στα σχέδια των εξουσιαστών είναι δεδομένη.
Όπως επίσης είναι σημαντικό να τονιστεί ότι χιλιάδες άνθρωποι στα κατεχόμενα εδάφη για δεκαετίες ολόκληρες ξεγελάστηκαν και έθρεψαν ελπίδες από τις υποσχέσεις που προβάλλουν από το θρησκευτικό φανατισμό και τους Άραβες εξουσιαστές, πολλοί απ' τους οποίους άρχισαν ένας-ένας να υποκύπτουν στις πιέσεις αλλά και στα πετρο-δολάρια.
Οι ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΕΣ ΔΙΕΡΓΑΣΙΕΣ δεν είναι τσιφλίκι κανενός εξουσιαστή και δεν είναι αντικείμενο διαπραγμάτευσης με διάφορους θεσμούς. Οι συγκρούσεις εξεγερμένων με Παλαιστίνιους μπάτσους αποδεικνύουν ότι υπάρχει και αγώνας για την κοινωνική απελευθέρωση, ο οποίος ξεπερνά τους πλαστούς αγώνες για εθνικές "κατακτήσεις και δικαιώματα", και μπορεί να γενικευθεί ενάντια σε κάθε στρατό, σε κάθε θρησκεία και σε κάθε εξουσία...
...στον “ελλαδικό” χώρο
Η "δουλειά" έχει ενταθεί. Μπαίνουν συνέχεια κάμερες στους δρόμους, μπήκαν φύλακες στα σχολεία, ψηφίστηκε ο "αντι"-τρομοκρατικός νόμος. Η επερχόμενη σύνοδος της Ευρωπαϊκής Ένωσης τον Ιούνη του 2003 και οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004 είναι τα κομβικά σημεία όπου οι κρατιστές θα πρέπει να δώσουν εξετάσεις στα ντόπια και αλλοδαπά αφεντικά τους για την διατήρηση της κρατικής τάξης και ασφάλειας. Άλλωστε τα... λεφτά είναι πολλά, και δεν χρειάζονται συναισθηματισμοί.
Ακόμα και κάποια αντι-αμερικάνικα ψοφίμια ξέχασαν τους πομπώδεις αντι-ιμπεριαλιστικούς λόγους τους, όταν φέρνουνε για ψήφιση καινούρια τροποποίηση του τρομο-νόμου που επιτρέπει την έκδοση υπόπτων όταν έχει γίνει επίθεση σε πρόσωπα ή ιδιοκτησία τρίτου κράτους!
Από το βράδυ της 29ης Ιούνη και τον τραυματισμό  από έκρηξη του Σάββα Ξηρού στο λιμάνι του Πειραιά και τις μετέπειτα συλλήψεις για την υπόθεση της οργάνωσης 17Ν, ξεκινάει μια μεγάλη κρατική επιχείρηση τρόμου, με στόχο να τρομοκρατήσουν μεγάλα κομμάτια της κοινωνίας, μιλώντας συνεχώς για "εξάρθρωση της τρομοκρατίας", και καλώντας τους πολίτες καθημερινά να γίνουν ρουφιάνοι.
Η αερολογία, λασπολόγηση και συκοφαντία των κοινωνικών αγώνων από τα κοράκια τους δημοσιογράφους έχει ξεπεράσει κάθε όριο. Με καθημερινή πλύση εγκεφάλου, συνεχείς αναλύσεις από χαφιέδες και πράκτορες ντόπιων και "ξένων" μυστικών υπηρεσιών συνεχίζουν τον αντι-ανθρώπινο ρόλο τους, αυτοί που δεν έχουν ιδέα του τι θα πει αξιοπρέπεια και ανθρωπινότητα, γιατί τα έχουν χάσει από καιρό. Μιλάνε καθημερινά πλέον για "έγκυρες πληροφορίες", για "αξιόπιστα ρεπορτάζ" από ποιους! Τους ΑΛΗΤΕΣ ΡΟΥΦΙΑΝΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ. Δε σταματούν βέβαια εκεί. Παράλληλα δημοσιεύουν και διάφορες συνεντεύξεις ρουφιάνων και μεταμελημένων από άλλες περιπτώσεις του εξωτερικού, προβάλλοντας τη ρουφιανιά και τη συνεργασία με τους μπάτσους σαν μια φυσική κατάληξη και πρακτική! Όπως και με τις διάφορες "φιλικές" συνεντεύξεις σε μπάτσους και εφημερίδες, διαφόρων αριστερών, που φυσικό είναι να δημιουργούν ερωτηματικά με τη στάση τους αυτή...
Περήφανοι οι κρατιστές αναγγέλλουν και νέες τροποποιήσεις του τρομονόμου και μάλιστα, συνεχίζοντας παλαιότερες προσπάθειές τους να συσχετίσουν τους κοινωνικούς αγώνες με το οργανωμένο έγκλημα, πηγή του οποίου είναι το κράτος και έδρα του τα αστυνομικά τμήματα και τα υπουργεία, αναγγέλλουν στις 10 Ιούλη την έκδοση 44 ενταλμάτων σύλληψης για νονούς της νύχτας, επιχειρηματίες, μπάτσους και λιμενικούς! Την ίδια στιγμή οι ίδιοι ειδοποιούν από πριν αρκετούς από αυτούς ώστε να μη βρεθούν...
“Η αλληλεγγύη σ’ όσους αγωνίζονται και δεν υποτάσσονται είναι αρχή της κοινωνικής απελευθέρωσης, όπως και η απαξίωση της ρουφιανιάς, του δωσιλογισμού και της μισαλλοδοξίας” (ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, Νο.6, Σεπτέμβριος 2002).
Η λαγνεία για τους ευρω-θεσμούς θρέφει και σιγουριά στους ντόπιους εξουσιαστές, ότι η συνθήκη του Σένγκεν, ο ευρω-τρομονόμος, το ηλεκτρονικό πανευρωπαϊκό φακέλωμα και η είσοδος του ευρώ θα στρέψει αλλού τους πόθους και τις αγωνίες των καταπιεσμένων. Κάτι όμως που οι πάντες ξέρουν ότι δεν πρόκειται να συμβεί.
ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ !
“Ως καταιγίς τα άρματα αυτού, κουφότεροι αετών οι ίπποι αυτού. ουαί ημίν ότι ταλαιπωρούμεν”
ΙΕΡΕΜΙΑΣ, IV, 1
3
1