stad van de tango
Buenos Aires staat bekend om de tango, maar het is niet hip. De tango wordt wel in de straat gedanst om een paar pesos bij elkaar te krijgen. Ik ben al een paar keer naar les geweest. Voor 4 gulden kun je 3 uur dansen. Ik ga mijn danspassen binnenkort maar eens uitproberen in een tango salon.
Vandaag heb ik mijn eerste spaanse les gehad. De afgelopen weken heb ik een soort van ´verspaanst´ italiaans gesproken, nu is het tijd om spaans te leren. Ik heb al veel nieuwe vrienden gemaakt. Met een aantal van hen ben ik dit weekend naar Rosario geweest, 3 uur met de bus van Buenos Aires. Onderweg werden we aangehouden door de politie met de een of andere vage reden. Uiteindelijk mochten we verder, na betaling van 20 pesos, zo´n 7 euro! Ik dacht eerst dat ze een grapje maakten, want ik was met 10 advocaten op stap. In de winkelstraat heb je naast kledingwinkels, ook zaken waar ze pistolen en geweren verkopen, alles uitgestald in de etage. Je hebt wel een vergunning nodig om iets te kopen, maar toch...
Vorig jaar toen ik mijn reis uitstippelde, was Argentinie duur. Nu komen Bolivianen zelfs de grens over om in Argentinie eten in te slaan. De pesos was tot vorig jaar gelijk aan de US dollar en is sindsdien fors gedevalueerd. Voor een dollar krijg je nu 4 pesos. De salarissen zijn fors gedaald en geimporteerde goederen zijn niet meer te betalen voor de mensen hier. In december zijn de spaartegoeden bevroren, nu kunnen de mensen wel weer aan geld komen, maar de waarde is nog maar een kwart van wat het een half jaar geleden was, daar komt nog eens forse inflatie overheen, dus de situatie is erg triest hier. Dagelijks zijn er demonstraties van mensen uit de middenklasse die hun spaargeld opeisen in dollars.
Naast de pesos circuleert er ander geld, een soort van waardepapier met een geldigheidsdatum. De provincies kunnen de salarissen niet meer betalen in pesos, van de nationale bank kunnen ze geen geld lenen en dus geven de provincies een soort van obligaties uit. Deze waardepapieren hebben een verloopdatum, en zijn meestal 10 jaar geldig. Het probleem is alleen dat ze niet overal geaccepteerd worden en het valt nog maar te bezien of de provincies de waardepapieren kunnen aflossen op de vervaldatum.
Na Buenos Aires heb ik de bus gepakt naar Cordoba, met Herman, een vriend uit Buenos Aires. Rond Cordoba heb je veel bouwwerken van de Jezuiten en Duitse dorpjes met bratwurst! De bussen in Argentinie zijn ongelooflijk luxe, gelukkig maar, want de busritten zijn meestal rond de 20 uur (of langer!). Nu moet ik er wel bij zeggen dat de slechte bussen in het noorden belanden, in de provincie Jujuy. Elke bus die ik daar nam, moest langs een beunhaas om het volgende busstation te kunnen bereiken. Gelukkig zijn daar de afstanden niet zo groot. In 2 tot 3 uur ben je meestal in het volgende plaatsje of dorpje. Het landschap is geweldig in het noorden, rare rotsformaties en verschillende kleuren steen. De laatste week in Argentinie heb ik nog even extra genoten van het heerlijke eten. Ik heb rustig aan gedaan in Jujuy, ook om alvast te acclimatiseren voor de hoogte in Bolivia.
Na Boliva en Peru ga ik nog even terug naar Argentinie om nog wat dingen in het zuiden te bekijken, daar is het nu nog te koud!
Uyuni, 5 augustus 2002