| Een andere planeet Vanuit Hongkong heb ik de trein naar de grens genomen; ook al hoort Hongkong formeel bij China, het duurt toch bijna 2 uur voordat je beide grensovergangen gepasseerd bent. Daarna naar het station om een trein naar Guangshuo te nemen. Oeps. Dat lijkt simpel, maar... op het station staan lange rijen voor de loketten. Als ik eindelijk aan de beurt ben, verstaat het meisje achter het loket geen Engels. Nadat ik op 10 manieren heb geprobeerd om Guangshuo uit te spreken beginnen de mensen achter me te morren en het meisje achter het loket begint steeds harder te gillen. Uiteindelijk krijg ik een kaartje dat ik niet kan lezen. Op goed geluk naar het perron. Na 2 uur was ik in Guangzhuo en daar moest ik nog de bus nemen naar Yangshuo. Als je iemand de richting vraagt naar het busstation kijken ze je aan of je van Mars komt. Uiteindelijk een meisje gevonden dat de naam van het station in karakters voor me op een briefje schreef. Bij het busstation werd ik in een oude aftandse bus gestopt. Help, en dat voor een trip van 15 uur. Het viel allemaal erg mee, want na een uur waren we aan de rand van de stad bij het lange-afstand-busstation. Daar moest ik overstappen op een Sleeper. Een bus met 3 rijen stapelbedden. Dat lijkt erg luxe, maar het is een kunst om niet uit het ultra smalle en korte bedje te vallen. De bus bleek naar Guilin te gaan. Om 6 uur 's ochtends werd ik wakker gemaakt in Yangshuo. Kortom, 20 uur gereisd, af en toe geen idee of ik in de juiste bus/trein zat, maar toch aangekomen. |
| China |
 |
| Analfabeet in China Na een paar dagen Yangshuo ben ik naar Longsheng gegaan. Eerst nog even bij het treinstation in Guilin langs om een treinkaartje te kopen voor Kunming. Je moet veel geduld opbrengen want de rijen zijn lang en je wordt van loket naar loket gestuurd. Sta ik eindelijk bij het goede loket, is het lunchtijd en gaat het loket 3 uur dicht! Dezelfde procedure herhaald bij het busstation. De Chinezen gaan ook allemaal op reis, want het is Chinees Nieuwjaar en dat vier je met je familie. Ik heb nu een lijstje met woorden in het Chinees met de karakters erbij. De meisjes van het hotel in Yangshuo hebben me al giechelend daarmee geholpen. De mensen op het platteland schrijven vaak de karakters op als ik ze niet versta. Tja, een analfabeet in China! Het hotel in Longsheng had alleen maar dure kamers (30 piek), maar na lang aandringen mocht ik in de dependance (waarschijnlijk alleen voor Chinese toeristen). Een hele kale 3-persoonskamer voor 2 piek helemaal voor mij alleen. Op de etage zit een bewaakster met de sleutelbos. Elke keer als je je kamer in wilt, loopt ze mee om de deur te openen. Maar, waar is de douche? De bewaakster vond het allemaal erg grappig. Een emmer kun je krijgen en de warme kraan in de ijskoude gang doet het alleen tussen 7 - 10 's ochtends. De volgende dag ben ik naar Longji gegaan, een plaatsje met adembenemende rijstvelden. Van Longji ben ik via de rijstvelden naar Zhonglu gewandeld, zo'n 2 uur tussen rijstvelden en bossen via smalle bergpaadjes. Een vrouwtje dat net van haar akker af kwam, nam me mee naar haar huis om iets te eten. Het dorp ligt een paar uur lopen van de bewoonde wereld maar toch hebben ze allemaal tv. Wel dragen de meeste vrouwen traditionele kleding. In Zuid-China wonen veel culturele minderheden, de mensen uit dit dorp waren Yao's. Mijn elastieken kraaltjesarmband uit Thailand was erg gewild en moest omgeruild worden voor een zilveren exemplaar. Ik ben nu in Guilin, morgenochtend reis ik door naar Kunming, een treinreis van 30 uur. Vandaag heb ik me net als de Chinezen op een gammele fiets in het verkeer gestort. Ik blijf me verbazen, bij stoplichten staan grote borden die de seconden aftellen tot het stoplicht op groen springt. Peuters dragen broeken met een opening erin bij het kruis zodat ze maar hoeven te hurken om te plassen of poepen. Een publiek van 5 jongens die aandachtig staan te kijken wat ik allemaal aan het doen ben achter de computer. Toen ik een paar dagen geleden een toilet zocht, werd ik naar het varkenshok gestuurd. Hmmmm. Bleek er achter het hok een gat in de grond te ziten... Guilin, 12 februari 2002 |
| Yangshuo is behoorlijk toeristisch en mensen spreken dan ook Engels. Tenminste de mensen die hun service aan je kwijt willen als gids. Vandaag heb ik een mountainbike gehuurd en een beetje rondgetoerd op het platteland. Deze provincie is bekend van het karstgebergte: grillige rotsformaties. Ik heb dan ook een van de rotsen beklommen vandaag, Moonhill, fantastisch uitzicht. Alle rotsen hebben 'poetische' namen zoals 'schildpad die de berg beklimt' en 'olifant uit en paard in de grot'. Het is frisjes hier, zo'n 12 graden overdag, met handschoenen en alle fleecetruien en shirts met lange mouwen aan is het wel te doen. In de restaurants krijg je een bak met hete kooltjes bij je voeten. Het Chineze eten is geweldig hier. Vandaag bij een vrouwtje in het dorp gegeten nadat ik de berg beklommen had. Schalen met eten kwamen op tafel, want het is erg onbeleefd hier als het eten opgaat. Betekent dat je niet genoeg eten voor je gasten hebt. Dus nu weten we waarom je altijd zoveel bij de Chinees krijgt... Yangshuo, 6 februari 2002 |
 |
| Yao vrouw in Longji |