Η ιστορια μου αυτη ειναι αληθινη.Μου τη διηγηθηκε η μητερα μου και συνεβη στα τελη της δεκαετιας του '60 με πρωταγωνιστρια τη γιαγια μου.
Η δευτερη κορη της γιαγιας μου (η θεια μου),ειχε παει στην Αυστραλια.Εκει παντρευτηκε με προξενιο καποιον Ελληνα ο οποιος ηταν φιλος ενος συγγενη εξ αγχιστειας.(Ο συγγενης ηταν ξαδελφος του γαμπρου της γιαγιας μου απο μια αλλη κορη της). Αυτος ο συγγενης συμβουλεψε τον φιλο του να παντρευτει τη θεια μου μονο για να παρει αδεια παραμονης (γιατι ειχε παει λαθραια στην Αυστραλια)και μετα να την εγκαταλειψει.Ετσι και εγινε.
Εκεινα τα χρονια ηταν ασχημο να χωριζει κανεις και η θεια μου δεν το ειπε αμεσως στη γιαγια μου για να μην την στενοχωρησει.Η γυναικα του συγγενη ειχε ερθει στην Ελλαδα και επισκεφθηκε το χωριο και τον παππου και τη γιαγια μου. Η γιαγια μου τη ρωτησε για τους ξενιτεμενους συγγενεις στην Αυστραλια. Η γυναικα ανεφερε και το χωρισμο της θειας μου, σχολιαζοντας ειρωνικα ποσο ασχημη τυχη ηταν και πως σε κατι θα εφταιγε και η θεια μου. Η γιαγια μου που δεν ηξερε τιποτα στεναχωρηθηκε πολυ και θυμωσε με την αδικη ειρωνεια και ειπε εντελως αυθορμητα "Αυτος που χωρισε το παιδι μου, ετσι και ο Θεος να τον χωρισει και αυτον". Εναμιση μηνα μετα, μαθευτηκε πως ο συγγενης σκοτωθηκε ακαριαια σε τροχαιο ατυχημα. Αργοτερα, η γιαγια μου εμαθε πως εκεινος εφταιγε για το χωρισμο της θειας μου. Και μαθευτηκε αργοτερα ακομη, πως ο φιλος του,ο οποιος ειχε εγατελειψει τη θεια μου, σκοτωθηκε και αυτος σε τροχαιο.
Η γιαγια μου ποτε δεν μπορεσε να το εξηγησει.Οταν τη ρωτησα για το γεγονος, μου ειπε πως ετσι αυθορμητα ειπε εκεινα τα λογια χωρις να ξερει τι θα γινοταν. Μου τονισε ομως πως ειχε στενοχωρηθει πολυ για την κορη της και ενοιωσε πολυ αδικη τη κριτικη.
Ηταν συμπτωση λοιπον να σκοτωθουν, η επιασε η επικληση της μανας που εγινε καταρα? Ποσες φορες δεν εχουμε ακουσει σε δημοτικα τραγουδια για παρομοιες καταρες απο μανες οταν υπαρχει αδικια. Εγω παντως δεν περιμενα να ακουσω απο πρωτο χερι μια τετοια ιστορια.
Χρυσα
(προστέθηκε: Πέμπτη 19/8/04)
