Γεια σας! διαβασα μερικες ιστοριες παιδιων και αποφασισα να σας αφηγηθω και γω την δικια μου! Το περσινο καλοκαιρι πηγα στο εξωχικο μου το οποιο ειναι σε ενα χωριο της Καλαματας.
Το χωριο μου εχει 2-3 σπιτια εντελως εγκατελειμενα, σε αθλιες συνθηκες. Ενα απογευμα αποφασισαμε με την μεγαλη μου παρεα να εξερευνησουμε ενα απο αυτα. Διαλεξαμε το πιο κοντινο στην γειτονια μας το οποιο ηταν το χειροτερο απο ολα. Ηταν αδυνατο να μπεις μεσα γιατι γυρω απο αυτο ειχαν φυτρωσει διαφορα χορτα και δεντρα που μοιαζαν σαν καλαμια και ηταν γεματο φιδια. Το μονο που μπορεσαμε να καταφερουμε ηταν να σκαρφαλωσουμε στο φραχτη που ηταν γυρω απο το σπιτι κ να δουμε απο τα ανοιχτα παραθυρα. Ειδαμε τους τοιχους που ηταν ραγισμενοι και ειχε μια φωτογραφια μιας γριας με κοτσο κ γυαλια. Στο πισινο παραθυρο υπηρχε μια καρεκλα που κοιταζε εξω κ ειχαμε την εντυπωση οτι ψιλοκουνιοταν. Αυτα ειδαμε κ ρωτησαμε γιαυτο το σπιτι.
Μια γειτονισα μας ειπε οτι σε αυτο το σπιτι κατοικουσαν 3 μοναχοκορες αδερφες. Μια μερα πεθανε η μια, μετα απο καιρο η αλλη και η μια εμενε μονη της μαραζωμενη για αρκετο διαστημα. Καθε απογευμα καθοταν στο παραθυρο και κοιτουσε εξω πινοντας καφε. Μια μερα την βρηκανε νεκρη κατω στο πατωμα διπλα στη καρεκλα. Εμεις μετα απο καιρο δοκιμασαμε να μπουμε μεσα κ τα καταφεραμε. Ανοιξαμε την πορτα μπηκαμε σε ενα υπογειο που δεν υπηρχε σκαλα ουτε τιποτα για να ανεβεις πανω και λογικα αυτη θα ηταν η εισοδος του σπιτιου. Ξαφνικα ακουσαμε να τριζουν κρεβατια και αλλα αντικειμενα και εμεις δεν ειχαμε πως να ανεβουμε πανω. Με αυτα που ακουγαμε φυγαμε! Η εξερευνηση συνεχιζεται....
ιστορίες
