Hμουν ενα βραδυ μονη μου σπιτι με μια φιλη (οι γονεις μου πηγαν σε ενα χορο) και βλεπαμε βιντεοκασετα (ωραιο εργο!) και ξαφνικα κοβετε το ρευμα σε ολη την περιοχη. Κοιτουσαμε απο την μπαλκονοπορτα τα παντα ηταν σκοτεινα, φως πουθενα. Αναψαμε ενα κερι απο την φλογα του καντηλιου μας για να βλεπουμε οσο γινεται. Βγηκαμε εξω στη βεραντα καθησαμε και μιλουσαμε κοιταζοντας με μανια τον ουρανο που ηταν γεματος με λαμπερα αστερια. Υπεροχο! Ξαφνικα ετσι οπως μιλουσαμε για ενα σοβαρο θεμα κοιταξαμε στον ουρανο και αντικρισαμε κατι το φοβερο. Ενα τεραστιο πραγμα (να το πω), ελαμπε και αναβοσβηναν πρασινα λαμπακια στο κατω μερος του και ασπρα με κοκκινα στο πανω. Ομως απομακρυνθηκε σε κλασματα δευτερολεπτου και μειναμε με το στομα ανοιχτο! Ηταν τοσο ομορφο, τοσο εκθαμποτικο που ελαμπε ολος ο ουρανος. Μετα απο αυτο το συμβαν αποφασισαμε οτι το θεμα για την εργασια της τεχνολογιας θα ηταν οι εξωγηινοι μιας και ειναι πολυ ενδιαφερον! Τελικα μερικες ταινιες ισως εχουν δικιο...
Κρυσταλλία
ιστορίες
