30 juli Dag 1
De dag van het vertrek! Om 10 uur 's ochtends kwamen we al bij Joris bij elkaar om alvast alles door te nemen. Zoals gewoonlijk kwam Gert-Jan later, net zoals Stefan, die overigens Paultje had meegenomen. Na de koffie, vertrokken we naar de Rijnhal waar we om half 12 op de bus konden stappen. Eenmaal in de bus aangekomen, kwamen we tussen allemaal lekkere Twentse boerinnen (waaronder Ellen, Ichelle, Hanneke en Anouk). Al direkt werd Sjaaks lijfspreuk bekend: "gooi je haar los, maak me gek!" Het had alleen weinig invloed op de dames in de bus, waardoor Sjaak overging op het keihard meezingen met JOOP - GRIEKSE NACHTEN en ANDRE HAZES - ZIJ GELOOFT IN MIJ, die in zijn discman aanwezig waren. Al snel wisten we in de bus het bier en de Breezers te vinden, waarna Sjaak nog meer ging zingen en praten. Zo rond 12 uur werd het rustig in de bus en zelfs Sjaak werd rustig tot opluchting van de rest van de bus. Nadat we een paar uurtjes hadden geslapen kwamen we zo rond 6 uur (we praten dan al over 31 juli) in Spanje aan. Hent keek zijn ogen uit! Hij zag voor het eerst van zijn leven palmbomen en zelfs de zee. Hiervoor was hij nog nooit in het buitenland geweest, en was Angeren toch wel het meest ver weg voor hem.
31 juli Dag 2
Zo rond acht uur kwamen we aan in Calella. Toen we er zo rondreden was het eerste wat we riepen 'Ik wil naar huis!' Vooral Gert-Jan riep dit nogal vaak. Dit kwam door alle krotten en andere rotzooi die we zagen. Gelukkig was dit echter de buitenwijk van Calella en langzaam verstomde dan ook de mongole uitspraak van Gert over 'Ik wil naar huis'. We reden het centrum in en toen begon het er aardig uit te zien: veel discotheken, barren, hotels en winkels. Vervolgens werden we gedropt in Calella met onze koffers, waarna we door onze reisleidster Lonneke (deze was 100 punten waard) werden doorgestuurd naar Hotel Espanya waar we onze koffers konder neerzetten, het was toen ongeveer half 9. Het begon toen al superheet te worden, zo ongeveer 35 graden. Voor Gert een goede reden om 's ochtends vroeg alvast maar eens goed te gaan zuipen, dus tikte hij zo vier halve liters (Damm) weg. Na lekker gegeten te hebben bij 'stamkroeg' Hans en Grietje gingen we om half 10 naar de Banana Beach Bar, waar we met z'n allen moesten verzamelen. Hier kregen we te horen wat we allemaal konden gaan doen en wat er te vinden was in Calella. Zo werd ons ook gemeld dat je niet naar het strand moest gaan 's avonds, want "als je er eenmaal op bent kom je er niet meer af..." Wij vermoedden dat er veel rugridders waren. Erik vond dit op zich wel een leuk vooruitzicht. Daarna besloten we om te gaan winkelen, en zo slenterden we door de straten van Calella waar we af en toe wat spullen haalden, voornamelijk voetbalshirtjes. Hierbij leerden we ook meteen hoe we moesten pingelen, want al die criminele Spanjaarden proberen je zoveel mogelijk geld af te troggelen. Uiteindelijk - het was inmiddels 1 uur - konden we bij Hotel Espanya de sleutels ophalen en met de koffers richting Hostel Volanti trekken... We schrokken ons het apezuur toen we de eerste van de vier kamers openmaakten. Klein, benauwd, simpel, bloedheet en (bij dit laatste begon Joris helemaal te flippen) geen stroom! Althans, zo leek het op het eerste gezicht. Na goed zoeken, bleek er toch wel degelijk netspanning te zijn op de badkamer. Voor Joris onvoldoende om zijn telefoonoplader, MiniDisc accu én de boxen op aan te sluiten. Bijna woedend beveelde hij Theo, die toch al van plan was naar de stad te gaan, een verlengsnoer met stekkerblok op te duiken. Nadat de kamers min of meer ingericht waren en alle kledij in de kast hing, werd er aanstalte gemaakt het strand te gaan verkennen. We smeerden onze, toen nog witte, gespierde jongenslichaampjes in (met in Hents geval factor 30!!!) en belandden languit op het hete zand. Hent had het niet meer toen hij nog maar vier meter van de zee verwijderd was, wat een ervaring... Nadat ieder van ons reeds een ferme duik in het koude, zoute zeewater had gemaakt en de golven haast volledig onder controle had, was het tijd terug te keren naar onze broeierige hotelkamertjes. Theo en Joris, de twee reisorganisatoren die de vakantie tot in de puntjes tot een succes wisten te leiden, keerden naar Hotel Espanya om in het Engels te vragen of het mogelijk zou zijn om 7 uur te eten i.v.m. de kroegentocht. Met hun puike kennis van organisatie en hun voorliefde voor de Engelse taalvaardigheid, lukte het Theo en Joris uiteraard dit te regelen, zodat we met een gerust hart de avond in konden gaan. Zeven uur, etenstijd! Alles werd in buffetvorm geserveerd en het smaakte werkelijkwaar verrukkelijk. Met z'n achten bezetten we twee tafels en bestelden we voornamelijk cola en sinas. De perfecte ondergrond voor de kroegentocht was daar en we haastten ons naar 'De Holland Bar' waar Lonneke and the gang ons al opwachtten. Omdat we wat aan de late kant waren, stonden we nog met twee glazen (Damm-)bier in onze handen, toen de kroegentocht zijn weg door Calella vervolgde. Nadat we uit de eerste kroeg kwamen vervolgden we onze weg naar Chaplins, een of andere vage bar waar we (Damm-)bier in long-drinkglazen kregen. Theo was hier zo van ondersteboven dat hij het (Damm-)bier vervolgens over de broek van Hentje gooide, gelukkig had Hent nog alles onder controle en wist hij zich goed in te houden. Nadat we de nodige biertjes en andere rotzooi (waaronder Malibu, waarvan Gert al vroeg op de avond moest brokkelen) hadden genuttigd, begon het feest pas los te barsten. Hent en Sjaak waren in topvorm en gingen dus als eerste het podium op om daar even hun beste moves te laten zien. Zo had Sjaak zelfs een speciale dans ingestudeerd die hij maar eens toonde, ook Hent was in vorm en zo begon langzamerhand het podium vol te lopen. Helaas duurde het hier niet lang en moesten we op naar de volgende tent. Braaf liepen we weer achter Lonneke en de gang aan naar de volgende kroeg; "Champions". Nadat we hier de nodige Orgasms (geil groen drankje dat iets weg had van Boswandeling) hadden genuttigd kwamen we goed los, in deze tent werd goeie muziek gedraaid, de hele avond skihut en als klap op de vuurpijl "MOOI MAN"! Hent, als rasechte boer, werd helemaal gek en iedereen begon zijn rare klompendans na te doen, kortom gewoon geweldig. Er werd over en weer met bier gespoten en ook hier was Hent mee begonnen. Het leek er serieus op dat hij, al vroeg in de week, het échte vakantiegevoel te pakken had. Tevens werden hier de eerste contacten gelegd met de vrouwtjes. Sjaak was goed bezig met Marieke (zij had echter eerder al een afspraak met Gert; hij mocht met zijn hoofd onder haar truitje!) Sjaak was Gert echter te vlug af en was er met haar vandoor. Na een poos te hebben staan feesten en sjansen met diverse kippetjes, gingen we op naar de volgende kroeg: "Hans en Grietje". Buiten legde Theo contact met een mooie Utrechtse blondine op een hele subtiele wijze, door over Tedje Milder te zingen en heel hard "Huissen" te schreeuwen. Op de een of andere manier vond ze dit wel aantrekkelijk. Binnengekomen maakte Theo er werk van en versierde hij haar met succes. Ook Gert-Jan was hier op de versiertoer! Hij had hier Cobi (lees: Cobus - lengte: 1m90) versierd. Een stevige dame die vriendin was van Marieke (scharrel van Sjaak). Echter had Gert eerder op de avond al staan nekken; lekker voor Coby! Joris besloot serieus actie te gaan ondernemen en stapte op de bijna 2 jaar oudere Micha af! En met succes, zo leek het! Er werden tal van woorden gewisseld, maar gezoend had ie haar nog niet... Tijd voor de "Thames", een dancing-bar in de achterbuurt van Calella. Cobus liep nog steeds bij Gert en ook Sjaak en Marietje hadden nog volop oraal contact. Joris was nog steeds aan het forceren bij Micha, daar waar Theo er echter wat onduidelijk alleen liep (om over Hent, Onno, "Jager" Bart en, zeer begrijpelijk overigens i.v.m. Tessa S., Steve nog maar niet te spreken!) In de "Thames" vroeg Micha aan Joris haar even met rust te laten, maar ze beloofde terug te komen naar hem. Het vakantiegevoel was Hent inmiddels teveel geworden en hij zette een korte sprint de trap op naar boven om daar het toilet een bezoekje te brengen. Kotsen lukte hem niet, dus vroeg hij Joris de sleutel! Verdoofd door Micha (en de alcohol uiteraard) gaf Joris Hent de sleutel en Hent trachtte richting 'huis' te treden! Steve vroeg Joris wat Hent ging doen en toen besefte Joris dat Hent de hotelkamer waarschijnlijk nooit zou bereiken wanneer hij op dit tijdstip alleen over straat zou gaan, dronken als Hent was! Steve zette het samen met onze Kamaradski op een achtervolging en achter hen aan kwamen Bertus en Onno! In een verlaten steegje troffen onze vier mannen Hent vrij vrolijk, doch ziekjes aan! Steve en Joris zette het samen met Hent op een lopen richting Hostel Volanti en, met wat hulp van enkele proppers, wisten de drie Kamaradski's Onno en Bart af te schudden! Eenmaal op kamer 103 aangekomen moesten Steve en Boris Jeltsin de zwaar door alcohol getroffen Hent helpen zich te ontdoen van zijn modieuze kledij. Hierdoor raakten hij zo opgewonden, dat Stefan en Joris geen raad wisten om weg te komen. Overhaast vluchtten ze de straat op, op weg naar de "Thames", maar ojee, ze verdwaalden! Twee en een half uur hebben ze doelloos rondgezworven in zowel de binnen- als de buitenwijken van Calella! Uiteindelijk waren ze bij de "Menfis" beland, daar waar de kroegentochtgroep tegen 1 uur binnen zou treden. Ondertussen vermaakten de anderen zich uitstekend en Sjaak was nog net zo min uitgekeken op Marieke, als Gert op Cobus! Theo vermaakte zich ondertussen met Micha(!), die eerder werd versierd door onze enige echte Kamaradski! Hij versierde haar echter wel met succes. Ach ja, daar ben je nou eenmaal vrienden voor! Enkele gangleden troffen elkaar weer en uiteindelijk was de gehele groep (minus Hentje) aanwezig in de "Menfis"! Met als doel een T-shirt van de Menfis, werd ook hier nog het een en ander in de vorm van alcoholische drank genuttigd! Joris, die van de vierdaagse-wandeling de blaren onder zijn voetzolen had, ging nu het liefst naar het hotel! Steve kon hier mee leven en vond het geen punt ook te vertrekken. Sjaak was echter nog bezig en ook Theo stond nog te vozen (hoewel het eigenlijk meer leek op een serieus gesprek) met zijn 'eerste' meisje van die avond! Theo werd meegesleurd en van Sjaak werd verwacht dat ie met de dames mee naar het hotel zou gaan! Iedereen, behalve Sjaak, was weer op thuisbasis Volanti aanwezig en vrij snel werd het bed opgezocht. Maar toen kwam Sjaak! Verbaasd dat wij hem niet hadden gevraagd mee terug naar het hotel te gaan en angstig van zijn achtervolging door drugsdealers (en ander duister volk) die hij wist af te schudden door een felle sprint in te zetten! Er werd nu serieus aanstalte gemaakt te gaan slapen, met in het vooruitzicht de Beachparty (morgenvroeg 9.00 uur met de boot richting Lloret - ontbijt dus voor 9.00 uur!)
1 Augustus Dag 3
Nadat we de vorige dag (lees: nacht) de nodige alcohol tot ons hadden genomen, moesten we toch al weer om 8 uur op! En dat terwijl we pas 3 uur daarvoor gingen slapen!! We wisten uiteindelijk toch met succes uit ons bed te komen, wat we mede te danken hadden aan Bart 'de Jager' die met zijn jachtinstinct op tijd wakker werd en ons uit bed wist te krijgen. Echter had Gert-Jan hier veel problemen mee, maar ook hem lukte het om (op tijd) te ontwaken. Eenmaal opgestaan, liepen we met onze nog steeds halfdronken, zwaarvermoeide hoofden naar Hotel Espanya om daar wat voedsel tot ons te nemen. Hier aangekomen aten we wat croissantjes en ander voedsel, om vervolgens koers te zetten naar het strand waar de boot zou komen die ons naar de Beachparty moest brengen. Op het strand aangekomen zagen we de boot, naja boot! Het was een of andere afgekeurde olietanker waar een paar banken op en in waren gezet en 'dat' moest ons dan naar de Beachparty moest brengen -daar ga je dan als het ware!!-. De reis duurde zo'n drie uur, want er werden constant tussenstops gemaakt bij andere plaatsen zoals Blanes en Lloret de Mar, waar ook figuren werden opgehaald die mee moesten naar de Beachparty. Na zo'n drie uur op Pakjesboot 13 te hebben gezeten, waarop constant een of andere kansloze Spaanse Frans Bauer look-a-like op de radio aan het jengelen was, waren we blij eindelijk gearriveerd te zijn op het strand van de Beachparty. Daar moesten we eerst, rekening houdend met ons evenwicht, van de loopladder van de boot af. Vervolgens moesten we, als een stel onervaren padvinders, over een of andere rots klauteren om daarna lekker in het bloedhete zand te lopen! We settelden ons op een mooi, uiteraard nog onbezet, plaatsje en kozen ervoor danwel te gaan zwemmen, danwel de bier-, hamburger- en sangriatent op te gaan zoeken! Uiteraard gratis, want wij zijn en blijven nou eenmaal Nederlanders... Het strand en de zee met haar vele rotsen waren niets mooier dan bij ons in Calella. Wel hebben we hier, met behulp van de kennis van Bart "de Jager", drie nieuwe diersoorten ontdekt, namelijk 'de zandhaas', 'de rotsvink' en niet te vergeten 'de ETA-kwal'! Toen we met z'n achten ruim 5 kilo hamburgervlees hadden genuttigd, staakten we het eten van broodjes hamburger, omdat zwemmen anders onverantwoord zou zijn. Uiteindelijk was daar dan de veelbesproken bierrace die, door de deelname van een horde niet-bierdrinkende vrouwtjes, werd omgedoopt tot Sangria-race! Ook Gert nam deel aan deze race en bbesloot achteraan te gaan zitten! Als een amateur verwerkte hij zijn glas sangria, terwijl wij al in de rij voor het welbekende "banaanvaren" waren aangesloten! Gert stopte vroegtijdig met de Sangria-race en mengde zich bij ons. Niet veel later waren wij dan aan de beurt en met onze reddingsvestjes aan klauterden we op de banaan. Al voortijdig dachten we de banaan en de golven overwonnen te hebben, maar al bij één van de eerste scherpe bochten vielen we met z'n achten pardoes in het water. Het zoute water prikte in onze neus, ogen, oren, mond en alle andere openingen in ons lichaam. Licht geraakt in onze eer bestegen we voor de tweede maal de banaan. Met onze bezoute hoofden en lichamen namen we weer plaats op de banaan, langzaam werden we weer wat brutaler, gingen we staan en wilde strijdkreten roepen. Maar het was zo over met deze hoogmoed, vlak daarna werden we voor de tweede keer bruut van de banaan afgeslingerd en moesten we weer zouthappen. Eenmaal weer op het strand aangekomen nuttigden we nog de nodige sangria's en biertjes. Toen werd het tijd om te gaan buikglijden, en daar gingen we dan met z'n allen schoven we met onze buiken over de zeepmatten. Na dit vele malen in een dronken toestand te hebben gedaan, besloten we om maar eens een beetje te gaan uitrusten. Nadat we een paar blauwe matten (blijven drijven) konden bemachtigen. Gingen we met z'n alleen een beetje waardeloos op het water liggen drijven. Terwijl we dit zo deden bedachten we een leuke weddenschap voor Sjaak, als hij bovenop een meisje ging liggen en hier even op bleef liggen kreeg hij 1000 peseta per persoon (circa f13,- gulden). Voor Sjaak was dit geen probleem, dronken als hij was zwom hij naar het meisje op de mat toe en ging erbovenop liggen. Het bleek een Duits meisje te zijn, deze reageerde met de woorden "ist geilllll", en zo had Sjaak zijn peseta's makkelijk verdiend, terwijl wij een slaande reactie hadden verwacht, helaas mocht het niet zo zijn. Na deze actie hadden we nog enkele potvissen gesignaleerd in de wateren rond de beachparty, waarna het vervolgens tijd was om de boot weer op te gaan, en terug naar Calella te keren. Op de boot waren we allemaal vrij moe geworden van de drank, en lag de hele boot 3 uur lang collectief te slapen. Zo'n tien minuten voordat we bij de kant waren ontwaakten we uit onze alcoholroes, Hent en Sjaak hadden blijkbaar een hele hete droom gehad, want zij sprongen vlak voor de kant van de boot af om verkoeling te zoeken. Na het gespartel van Hent en Sjaak keerden we terug naar onze verblijfplaats. Bart en Theo besloten om wat drank in te gaan slaan, dit deden ze in de vorm van flessen sangria, die in het hotel binnen de kortste keren achterover werd geslagen. Na al stevig aangeschoten te zijn en allemaal weer in frisse kleren te zijn gestoken, besloten we om uit te gaan. Tijdens het lopen door de straten van het zwoele Calella kwamen we onze proppervriend van de Hans en Grietje uiteraard weer tegen, hij lokte ons naar binnen en daar nuttigden we nog enkele drankjes. We waren hier weer vrij snel vertrokken en we kwamen aan bij de bananenbar, waar we naar binnen werden gelokt met de beroemde spreuk "5 keer gratis neuken" (dit moet je dan uitspreken op de manier waarop een hele foute Spanjaard dit zou zeggen met een Nederlands accent.) We namen hier enkele shootertjes en boven bij de WC's wilde een of andere foute dealer Steven Segall XTC-pillen verkopen, Steve zei echter tegen hem dat die het een slechte kwaliteit vond. We besloten toen maar om uit deze tent weg te gaan. Op naar de Avenue, want hier draaide Dj Jean. Sjaak probeerde onderweg nog een propper te versieren, uiteraard zonder succes. Eenmaal weer rondlopend kwamen we proppers van de Avenue tegen, zij boden ons een ritje aan in de limousine naar de Avenue toe. Eenmaal aangekomen voor de Avenue stapten we als echte supersterren uit de limo. Helaas was de roddelpers nergens te vinden en viel de aandacht ook zwaar tegen. Zwaar gedesillusioneerd stapten we de discotheek binnen, op naar Dj Jantje. Bart, Sjaak en Joris waren inmiddels, ook met de limo, in de Avenue gearriveerd. Joris had al bijna beet toen ie de stoet, vijf man sterk, langs zag komen! Eindelijk arriveerde Dj Jan dan en begon de party. Al snel kwamen we in de casanova stemming en kwamen de vrouwtjes als warme broodjes langs de gelaten van de Calella gangsters. Met een valse start had joris al de eerste vrouw versierd, namelijk Heisse Heidi aus Ostenreich. Daarna pakten Sjaak en Gert-Jan 2 vriendinnen van mekaar, waarna Theo voor de punten, dit kunstje nog eens gladjes overdeed. Hij pakte later ook zo tussen neus en lippen door nog een Tsjechische. Maar een traangasactie van een stel mislukte Rotterdammers maakte aan deze feestelijke avond een einde. Helaas raakte niemand gewond en jammer genoeg vielen er geen doden. Echter was onze avond dusdanig verpest dat we op huis aan gingen. Stefan had last van zijn ogen (ze zaten nu helemaal dicht) en Erik was misselijk en SGF, Joris had pijn in zijn keel en Bart had geen geld meer (de wietteelt viel namelijk zwaar tegen dit jaar.)
2 Augustus dag 4
De wekker ging niet af, dus misten we massaal het ontbijt. Maar gelukkig waren er Hans en Grietje, zodat zij voor ons een heerlijke brunch verzorgden; uitsmijters, soepen, broodjes atun, hamburgers, etc. Onze maag zat weer aardig vol, zodat we veilig naar het strand konden gaan, vol van energie. We startten wederom met onze vaste strandactiviteiten, snorkelen, dobberen, luieren en Hent pesten met zijn overgrote neus, zijn megawitte buik, zijn homoneigingen en we maakten hem wijs dat ie zich beter maar meteen kon verzuipen. We slenterden langs de boulevard van Calella en zagen heeeeeeel ver in de verte een aantal duistere figuren jetskien. Echt iets voor ons; snelheid, water en ETA-kwallen... Nog geen half uur later beklommen we met zwemvest en al de banaan om richting het jetskiplatform te 'bananen'. Twee motherf*cking Spanjaarden begeleidden ons tijdens ons jetskiavontuur. Gert-Jan dreigde met een soort van zelfmoordactie, door tegen het (vaar)verkeer in te jetskien. Uiteindlijk kreeg hij door dat zijn zelfmoordactie nooit zou slagen, waarna hij besloot het andere verkeer maar gewoon te volgen en te stoppen met zijn spookvaaractiviteiten. Van de eerste lichting viel niemand van de jetski. De tweede groep, Theo, Onno, Bart en Joris, mocht vijftien minuten later een kwartier lang plaatsnemen op de jetski's. Met veel schik verlieten we het platform, wederom op de banaan, die werd bevaren door een kale Spanjaard. Sjaak wist hier wel raad mee en schreeuwde: "Gooi je haar los, maak me gek!" Wat het betekende wist 'de lul' niet, maar hij zorgde er wel voor dat de banaan omkieperde. Alleen Steve wist te volharden op de harde, gladde banaan. De kant was gelukkig weer in zicht en we sprongen in het water om het laatste stuk zwemmend af te leggen. Hent, als neptopsporter, verliet als laatst het water. Nog voordat we onze reddingsvesten uit konden trekken, moesten we poseren voor de foto van Gert-Jan, Wat overigens een alleraardigst resultaat opleverde met 7 van die gebruinde jonge goden en Hent. We besloten om een strandtentje op te zoeken, en om hier de nodige Estrella-Damm's tot ons te nemen. Ook de SUCK-IT ice ontbrak niet en werden weer in ruime mate door ons verorberd. Ook bevonden er onder onze voeten enkele zandhazen, die af en toe met hevig geweld omhoog kwamen en aan onze teennageltjes wilden knabbelen. Bart 'de Jager' wist echter hoe je ze moest bestrijden, dit was simpelweg door ze keihard tegen hun hoofd te schoppen. Hent dacht dat hij met keitjes heel wat kon bereiken, maar kreeg hiermee alleen problemen (met Theo.) Steck die Finger in der Asche! |
