Ümit Yaşar

SEVMEK

Erimek tadilmamis hazlarin ortasinda
Sevgiden kanatlarla bir bosluga yukselmek
Yasamak dolu dizgin ve her gun biraz olmek
Zevklerin sonsuzluga acilan sofrasinda
Akar ta, icimize cesmelerinden sukun
Dopdolu gollerinde gezer beyaz bir kugu
Huzur; o sevilmeyen kaplerin unuttugu
En eski bir seraptir ellerinle sundugun
Buyuk bir yangin gibi atesin dudaklarda
Duyarden ozlemini en uzak bir yildizin
Sirrina eremeyiz nasil yandigimizin
Bir gun o ates bizi alev alev sarar da.
Ne kadar tutussak bos, hala yanmak isteriz
Ellerindeki bir sey ceker bizi derine
Bir buyu varmis gibi dalariz gozlerine
Biliriz kanilmasin, yine kanmak isteriz
Bir ruyadan silkinip goruruz tek gercegi
Ceker bizi o tutku esiginden olumun
Anlariz hayallerin bizi terkettigi gun
Dunyada tek gercek var, SENI SEVMEK GERCEGI.

SEVI SIIRI

Ben senin en cok sesini sevdim
Bugulu cogu zaman, taze bir ekmek gibi
Once aska cagiran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili

Ben senin en cok ellerini sevdim
Bir pinar serinliginde, kucucuk ve ak pak
Nice guzellikler gordum yeryuzunde
En guzeli bir sabah ellerinle uyanmak

Ben senin en cok gozlerini sevdim
Kah cocukca mavi, kah inadina yesil
Aydinliklar, esenlikler, mutluluklar
Hic biri gozlerin kadar anlamli degil

Ben senin en cok gulusunu sevdim
Sevindiren, icimde umut cicekleri actiran
Unutturur bana birden acilari, guclukleri
Dunyam aydinlanir sen guldugun zaman

Ben senin en cok davranislarini sevdim
Gucsuze merhametini, zalime direnisini
Haksizliklar, zorbaliklar karsisinda
Vahsi ve magrur bir disi kaplan kesilisini

Ben senin en cok sevgi dolu yuregini sevdim
Tum cocuklara kanat geren anneligini
Nice sevgilerin bir pula satildigi bir dunyada
Sensin, her seyin ustunde tutan sevgini

Ben senin en cok bana yansimani sevdim
Bende yeniden var olmani, benimle butunlesmeni
Mertligini, yalansizligini, dupdurulugunu sevdim
Ben seni sevdim, ben seni sevdim, ben seni...

SEVENLER ICIN

Perdeleri kapat, sevgime tanik istemem
Isigi sondur, gel otur yanima konus
Ergec anlasacagiz baska caremiz yok
Sonra sevisecegiz, bu duzen boyle kurulmus

Istersen yine hep hayir de, olmaz de, ne cikar
Her sey olacagina variyor caresiz
Yasamak zorundayiz, sen de biliyorsun
Oyleyse gel otur yanima sevismeliyiz

Durmadan sevismeliyiz aslinda gece gunduz
Daima istekli ac, doymak bilmez, vahsi cilgin
Sabaha karsi kosu atlari gibi yorgun argin

Yine de usanmis degil, pisman degil, bikkin degil
Belki biraz sarhos, biraz durgun, biraz uykulu
Ama her zaman atesli, sabirsiz, her zaman dolu

BIR GECE ANSIZIN GELEBILIRIM

Bu kadar yurekten cagirma beni
Bir gece ansizin gelebilirim
Beni bekliyorsan, uyumamissan
Sevincten kapinda olebilirim

Belki de hayata yeni baslarim
Icimde kullenen kor alevlenir
Bakarsin hic gitmem kolen olurum
Belki de seversin beni kimbilir

Kal dersen, daglarca severim seni
Bir deniz olurum ayaklarinda
Ask bu ozleyis bu, hic belli olmaz
Kalbim duruverir dudaklarinda.

Ya da unuturum kim oldugumu
Hatirlamam belki adimi bile
Belki de cildirir, deli olurum
Sana kavusmanin heycaniyle

Ask bu, bilinir mi nereye varir
Ne durdurur ozlemini, seveni
Bakarsin ansizin gelebilirim
Bu kadar yurekten cagirma beni.

SEVDALAR BOYLE BASLAR

Once dunyama sesin girdi ozlemli, kisik
Bir mutluluk mustusu gibi ta uzaklardan
Cok sonrasi optugum o gul dudaklarindan
Once sesindi cagiran beni gur ve aydinlik

Once kucuk ellerin kondu avuclarima
Yolunu sasirmis bir kus gibi, urkek
Alistim herseyine, her yerine giderek
Saplandin ignelerce parmak uclarima

Once bir aksamdi gelen seninle dopdolu
Inanilmaz, doyulmaz, anlatilmaz, kanilmaz
Bir aksamdi sevgiden, apaydinlik, bembeyaz
Bir aksamdi, alev alev istekli, duygulu

Hersey gercekti, oylesine guzel, yalansiz
Agladim sensiz gecen ve gececek gunlere
Sende olumsuzlugun cagrisini duydum once
Sonra tutusup, yandim ben, sevdalandim apansiz.

ASK MIYDI O?

Ask miydi o, askimsi bir sey miydi
Neydi cekip kendine, beni baglayan
Kanatan dudagimi, tenimi daglayan
Elleri ta icimde o dev miydi

Etime bir alev degmiscesine
Nasil da yakardi optugu zaman
Bir su gibi akip gitti avuclarimdan
Yorgunum simdi bin yil sevmiscesine

Hani o yalniz benim olan gul, kirmizi
Gozlerimin onunde acilan sonsuz bahce
Hani, o var olmalarimiz opustukce
O delice surdurmeler yasantimizi

Hic doymamak oysa, tene, kokuya, aska
Sarildikca guclenmek, butunlenmek
Kudurmus arzularla zamani yenmek
Ve en kuytularda bulusmak korka korka

Kimi gun utanmak otlardan, cimenlerden
Kimi gece mihlamak golgemizi duvara
Varmak icin o sevgiyle acilmis kollara
Apansiz dusmek yukseklerde bir yerden

Oydu iste alistigim, ozledigim simdi de
Sevgice bir tutku, askimsi bir yakinlik
Avunmak... Kirik dokuk anilarla artik
Kimbilir? o geceler yasanmadi belki de

ISLAK GUL

Seninle paylasmak uykularda en buyuk gunahlari
Seninle uyanmak nice cilgin gecelerden sonra
Alir goturur beni kokun uzaklara en uzaklara
Agzin dudaklarimda islak bir guldur sabahlari

Tenin cekiyor beni tenin tutmus saclarimdan
Afrikali kolenim senin, esirinim, mecburunum
Gozlerin degmese gozlerime kahrolurum
Olurum cekersen ellerini avuclarimdan

Donsun basim tutussun damarlarimda kanim
Gel otur yanibasima erisilmez kadinim
Yum iri gozlerini, devir kirpiklerini
Ser onume bir hazine gibi guzelliklerini

Sana en muhtac oldugum su anda gel
Yasamak olsan da gel, olum olsan da gel.

 

anasayfa şairler sayfası