Ο απόλυτος πόνος, η απομόνωση, η εξαθλίωση, η μοναξιά του περιθωρίου και η πορεία του ανθρώπου προς την σταύρωση και λύτρωση του εκφράζονται απόλυτα με την φωνή της 46χρονης Ελληνοαμερικανίδας ερμηνεύτριας, πιανίστριας, στιχουργού και συνθέτριας Diamanda Galas.
Το "μαύρο ρόδο"της avant-gard μουσικής, η "νύφη του Σατανά", ή "Δαιμονική ντίβα" όπως συνηθίζουν να την αποκαλούν φίλοι και εχθροί της, δεν αυτοπροσδιορίζεται ως ροκ, γκοθ ή κλασσική τραγουδίστρια. Είναι μια ξεχωριστή παρουσία στη μουσική που δημιουργεί και εκφράζεται μέσα από την προσωπική της σφαίρα είτε με εικόνες από τα προσωπικά της βιώματα είτε από τις ιστορίες της Βίβλου και της ζωής των αποκρυφιστών....Οι μουσικές της επιρροές συνδέονται άμεσα με τις γενεαλογικές της ρίζες. Η γενέτειρα της Αμερική με τα γκόσπελ και μπλούζ των νέγρων συναντά μουσικά την καταγωγή της από την Μάνη και τα παράλια της Μ.Ασίας με τους αμανέδες και τα μοιρολόγια ,δημιουργώντας ένα σπάνιο ψηφιδωτό μουσικής δημιουργίας. Η δεκάχρονη μελέτη όπερας και πειραμάτων πάνω στις δυνατότητες που έχει η ανθρώπινη φωνή ,της "χάρισαν" μια φωνή έκτασης περίπου 4 οκτάβων. Ο τρόπος που χρησιμοποιεί την φωνή της πολλές φορές προσδίδει στην ίδια έναν χαρακτήρα που αγγίζει το υπερβατικό. Είναι μια σύγχρονη τραγωδός που δεν χρησιμοποιεί τις νότες για να μας "χαϊδέψει" τα αυτιά αλλά για να μας "ξυπνήσει", να μας ταράξει, να δούμε την αλήθεια κατάματα, να πολεμήσουμε την υποκρισία, να διεκδικήσουμε τα δικαιώματα μας από τον ίδιο τον Θεό ".. που έχει ξεχάσει τα παιδιά του εδώ χάμω" όπως λέει η ίδια.
Όλα τα έργα της που είναι κύκλοι τραγουδιών ή έχουν την μορφή σύγχρονης όπερας από το 1979 που ξεκίνησε την καριέρα της μέχρι σήμερα ,χαρακτηρίζονται από μία διάθεση σαφώς πεσιμιστική, "σατανική" πολλές φορές και βλάσφημη απέναντι στην Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, τους δεξιούς πολιτικούς της Αμερικής, τους ισχυρούς του κόσμου, τους ομοφοβικούς ανθρώπους. Η ίδια έχει αντιμετωπίσει πολλές φορές αντιδράσεις. Η Ρωμαιοκαθολική εκκλησία την έχει αφορίσει ως "επικίνδυνη" και βλάσφημη ενώ πολλοί λόγω της "σκοτεινής" της εμφάνισης και έκφρασης την αποκαλούν "σατανίστρια" από άγνοια, εμπάθεια ή φόβο. Η ίδια γελάει όταν της το λένε και δηλώνει πως πιστεύει στην ύπαρξη του Σατανά με την έννοια του κακού. Και είναι πολύ απλό αν δούμε γύρω μας τι συμβαίνει. Δηλώνει Χριστιανή ορθόδοξη αγνωστικίστρια αφού αμφισβητεί την καλοσύνη του οποιουδήποτε Θεού όταν συμβαίνουν όλα αυτά που προσπαθεί η ίδια να ξορκίσει μέσα από τα έργα της. Πιστεύει πως το ελληνικό στοιχείο που έχει μέσα της ,εμπεριέχει και ένα είδος παγανισμού-στοιχείο ελληνικό από την αρχαιότητα, με την μορφή των τραγωδιών.
Στην γειτονιά που μένει στην Ν.Υόρκη -συνοικία Πορτορικανών- όλοι την αποκαλούν "Μάγισσα" και αυτή το διασκεδάζει αφάνταστα. Αυτή η τόσο σκοτεινή και σαρκαστική διάθεση της πηγάζει από τα παιδικά της χρόνια, όταν ζούσε καθημερινά τον ρατσισμό της Αμερικής απέναντι στους "ξένους" αφού και η ίδια ήταν πρόσφυγας. Η ζωή της πέρασε και από άλλα δύσκολα "μονοπάτια"-πορνεία,ναρκωτικά-ο αδελφός της χτυπήθηκε από από την μάστιγα του AIDS.... Αυτά έγιναν αφορμή να βρει διέξοδο στην τέχνη κουβαλώντας αυτά τα φορτία μέσα της. Μετά την πρώτη της δουλειά το 1982 με τίτλο"Litanies of Satan" σε ποίηση Βaudelaire αφιέρωσε 10 χρόνια περίπου στην ανάπτυξη μιας τριλογίας που έιχε θέμα την μάστιγα του AIDS. Eίχαν προηγηθεί μικροί κύκλοι τραγουδιών με μοιρολόγια από την Μάνη- γυναικών που σκοτώνουν τους εραστές τους καθώς και μοιρολόγια για τα θύματα από την χούντα κατά την επταετία '67-'74 στην Ελλάδα.
Το 1990 κορυφώνει την τριλογία της για το AIDS με 2 παραστάσεις στον Καθεδρικό ναό του Αγ.Ιωάννη του Θεολόγου στην Ν.Υόρκη. Tίτλος της παράστασης :"PLAGUE MASS-No more tickets to the funeral". To έργο της αυτό αποτελεί ένα από τα πιο πρωτοποριακά και εμπνευσμένα έργα της σύγχρονης μουσικής. Κατά την διάρκεια της παράστασης το "βάπτισμα" του θύματος του ΑΙDS με αίμα αλλά και η παράλληλη σταύρωση και πυρά του ως τιμωρία, προκάλεσε σοκ στους θεατές. Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία την αφόρισε μετά από συναυλίες της στην Ιταλία. Η ίδια δήλωσε πως με αυτό το έργο θέλει να ξορκίσει την συνομωσία του Σατανά (AIDS). Ακολούθησε η τελευταία δουλειά της για το AIDS το 1993 με τίτλο "Vena Cava" αφιερωμένη στον αδελφό της με αποσπάσματα από άριες του Μοzart και του Bagner, spirituals και κέιμενα του αδελφού της.
Προτεινόμενη δισκογραφία:
1. "PLAGUE MASS-No more tickets to the funeral".Η καλύτερη δουλειά της μέχρι σήμερα που την αντιπροσωπεύει απόλυτα. Live ηχογράφηση από τον Καθεδρικό ναό του Αγ.Ιωάννη της Ν.Υόρκης. Η απόλυτη εμπειρία!
2."Τhe Singer". Διασκευές μπλούζ κομματιών και δικών της. Παίζει η ίδια πιάνο. Ιδιαίτερη στιγμή το κομμάτι "Gloomy Sunday"-διασκευή ενός blues της B.Holiday με μια δραματική ερμηνευτική προσέγγιση από την Γκαλάς.
3."Sporting Life". Mε τον μπασίστα των Led Zeppelin ,J.P.Jones η Galas τραγουδά για τους ανθρώπους της νύχτας και του τρόμου. Αρκετη ρόκ διάθεση και κορυφαίο κομμάτι το "Devil's Rodeo" όπου η Galas τραγουδά μιμούμενη χλιμίντρισμα αλόγου πάνω στην μελωδία του ηλεκτρικού μπάσσου!!!
4."SchreiX". Έργο για σόλο φωνή. Ψηφίστηκε το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου σαν το πιο βίαιο του 20ου αιώνα.Πράγματι είναι τόσο βίαιο που δεν ακούγεται πάνω από 10 δευτερόλεπτα....Το προτείνω μόνο για τους απαιτητικούς ακροατές... ;-)
5. "Μalediction and prayer". Live ηχογράφηση από συναυλίες της με κομμάτια για πιάνο και φωνή. Μοιάζει αρκετά με το "The Singer". Eίναι πολύ καλός δίσκος και περιέχει ένα από τα πιο ατμοσφαιρικά και λιγότερο επώδυνα-στο άκουσμα-κομμάτια της σαν το "Supplica a mia madre" σε μουσική δική της και ποίηση του Pasolini.
Οι 2 τελευταίες δουλειές της που κυκλοφόρησαν είναι πάρα πολύ καλές.
Το "La Serpenta canta" είναι μια δουλειά για πιάνο και φωνή με ζωντανές ηχογραφήσεις blues κομματιών από τις παγκόσμιες περιοδείες της. Ίσως από τις πιο "εύπεπτες" δουλειές της αφού ο τρόπος ερμηνείας της έχει αλλάξει-ξεφεύγοντας αρκετά από εκείνο των προηγούμενων, με περισσότερη γήινη διάθεση.
To "Defixiones, will and testament"με θέμα τις γενοκτονίες των Αρμενίων και των Ελλήνων της Μ.Ασίας από τους Τούρκους είναι μια πολλή σημαντική δουλειά αφού την ετοίμαζε 4 χρόνια με παγκόσμια περιοδεία και άρθρα με σκοπό η Αμερική να αναγνωρίσει επίσημα ως γενοκτονία τις βάρβαρες πράξεις των Τούρκων. Το συγκεκριμένο έργο παρουσιάστηκε στην Εθνική Λυρική Σκηνή τον Σεπτέμβριο του 2000. Ήδη κυκλοφορεί στο εξωτερικό και το περιμένουμε σύντομα και στα ελληνικά δισκοπωλεία.
H φωνή της είναι απόλυτη σε ό,τι θέλει να εκφράσει. Γι αυτό και ο ακροατής που την ακούει ή θα την αγαπήσει ή θα την μισήσει....Πάντως το να πάει κάποιος σε μια από τις ζωντανές εμφανίσεις της έιναι σίγουρα μια εμπειρία. Γι άλλους συγκλονιστική και γι άλλους ίσως όχι και τόσο ευχάριστη......
LINK: www.diamandagalas.com