ฉันเฝ้าคิดถึงแต่ความรู้สึกที่ได้วิ่งผ่านเส้นชัย ด้วยเหตุนี้ฉันจึงวิ่ง วิ่ง วิ่ง วิ่งเหมือนเสพติด วิ่งทุกครั้งเมื่อมีโอกาศได้วิ่ง วิ่งไปให้ไกลที่สุด

ฉันเห็นสิ่งแวดล้อมต่างๆ เห็นผู้คนมากมาย ทั้งคนที่มีความสุข คนที่มีความทุกข์เห็นโลกกว้าง เห็นฟ้ากว้าง ล่องลอยอยู่เหนือกลีบเมฆสัมผัสกับส่วนลึกของวิญญาน เหมือนฉันบินได้ รู้มั้ย! ฉันวิ่งเหมือนบินเลยละ

เมื่อฉันได้พบกับใครสักคนหนึ่งคนที่น่าจะใช้ได้ ฉันมักจะชวนเขาวิ่ง

ต่อมาฉันได้ศึกษาต่อในมหาวิทยาลัย ฉันจึงเลือกที่จะปั่นจักรยานฉันปั่นไปยังที่ต่างๆแถวๆเมืองเชียงใหม่ ได้เห็นโลกที่กว้างมากกว่าเดิม

เพื่อนๆช่างไม่เข้าใจอะไรเอาเสียเลย เป็นที่ปวดหัวสำหรับฉันที่ต้องคอยอธิบายสิ่งต่างๆอยู่เรื่อยไป

ฉันมักจะเออออตามเขาไปเรื่อยโดยมักจะพูดถึงแต่เรื่องของ การแต่งกาย ศูนย์การค้า สถานที่ท่องเที่ยวกลางคืน

ตลอดชีวิตของฉันได้พบปะกับผู้คนมากมาย ที่ล้วนเอาจริงเอาจังกับเรื่องที่พวกเขาเห็นว่าสลักสำคัญฉันพยายามสนิทสนมกับเรื่องต่างๆของพวกเขา ฉันอยากรู้นักว่าเขาเข้าใจเรื่องต่างๆอย่างไร แต่ก็ไม่ช่วยให้ทัศนคติของฉันเปลี่ยนแปลงได้เลย.