|
maandag 9 mei Ik heb redelijk geslapen vannacht met oordoppen in.Ik had gisteren nog sokken, ondergoed e.d. gewassen en dat was vanmorgen gelukkig allemaal weer droog. Om 6 uur vanmorgen ging het licht aan. Kopje thee gezet, rugzak ingepakt, grote pleister op mijn blaar gedaan, en gaan met die banaan! toen was het inmiddels kwart voor 7. Na 2 km was een barretje voor het ontbijt.. Het was eerst nog erg mistig, maar niet zo erg als gisteren in de Pyreneeën, waar je de zijkant van de weg niet eens zag. Perfekt loopweer, niet te warm en af en toe een wolkje. Tot nu toe gaat deze etappe lekker, wel net weer een steile klim gehad. Hoe langzaam ik ook klim, na 10 minuten loop ik te hijgen en beslaat mijn bril van het dampen! De wandeling gaat tot nog toe over smalle bergpaadjes. Ik weet niet wat zwaarder is, klimmen, of dalen. Bij het stijgen hebben de bovenbenen het zwaar maar bij het dalen komt al het gewicht op de knieën. (tijdens de rustpauzes schrijf ik steeds een stukje voor dit verslag, mijn rustpauze zit er nu weer op, ik ga weer verder). Zubiri is nog 7,5 km, ik heb daar een herberg besproken, maar als het zo goed blijft gaan, loop ik 5 km door, naar Larrasoaina. Dit laatste heb ik te vroeg geroepen, want het laatste uur was een zeer zware afdaling en mijn knieën hadden het zwaar te verduren. Ben dus lekker gestopt in Zubiri, heb er vandaag 22 km opzitten, zit nu in een klein herbergje, maar heel plezierig! Lekker gedoucht, daarna een restaurantje opgezocht en dat was een verademing na het "toeristen eten" van gisteren. Het beviel ook wel om 's-middags warm te eten. Ik heb net een cup-a-soup op en wat kaakjes, als avondeten. Lig op een kamer met 7 andere mensen, 3 Canadese broers, een Iers echtpaar, een Poolse vrouw en een Deense vrouw. Deze laatste vertelde me nog iets leuks. Zij vertelde dat we door 7 provincies lopen en vergeleek die met de 7 chakra's en de stadia die je doorloopt als pelgrim, was heel interessant! Ik zit nu nog in het basischakra, de provincie Navarra. Ik was hier al om kwart over 1 en heb een rustige middag gehad, even mijn lichaam rust gegeven. Ik heb nog wat mailtjes gestuurd en gelezen. Het is nu bijna bedtijd, morgen Pamplona, 21 km en vlak.
dinsdag 10 mei Gisteren toen ik Erik belde vertelde hij me dat er iets was gebeurd dat me erg boos maakte, maar ik zit nu eenmaal hier en kan er ook niets aan veranderen, dus legde ik het naast me neer. Vannacht sliep ik erg onrustig, alles begon me te irriteren. Een telefoon kreeg 3 keer sms-jes...grr..., iemand die 's-nachts naar de wc ging en al het gesnurk er nog eens bij! en 's-morgens om 7 uur werd ik al weer wakker van het gerommel, ik keek op mijn horloge en toen liet ik mijn zaklantaarn achter de kast vallen die vast getimmerd zat aan de muur...dag zaklantaarn!! Na een kopje thee ben ik om kwart over 7 vertrokken... tig keer gestopt, pijpen eraf, trui uit, foto maken van een waterval met daar bovenop een groot paard dat stond te hinniken, fototoestel gepakt, paard weg....grrr...blaar nogmaals afgetaped want de pleister liet los..enz.enz...kreeg er steeds meer de pest in totdat ik me realiseerde dat het over gisteren ging. Oke.. dit kon ik begrijpen en eindelijk mocht ik ook boos zijn. Na een uur en drie kwartier was ik pas 5 km verder in Larrasoana, daar kon ik ontbijten, maar het barretje lag nogal uit de route (mopper, mopper) en toen kwam ik de eerste camino engel tegen. De man in het barretje was zo vriendelijk en was moppen aan het vertellen en aan het zingen, toen ik daar wegging, voelde ik me weer helemaal okee! Nu is het half 12 en heb ik er ongeveer 13 á 14 km opzitten. Het zou vandaag een vlakke etappe zijn, maar voor nederlandse begrippen, zitten we nog midden in de bergen!. Maar het is goed te doen...soms zitten er gemene, steile stukken tussen. Ik moest vanmorgen een stukje langs de weg lopen en toen kwam er een bus met mensen voorbij, die begonnen heel enthousiast te zwaaien. Ik hoorde, bij wijze van spreken, de reisleider al zeggen: "dames en heren, hier rechts ziet u een pelgrim in het wild". Ben vandaag tot Cizur menor gelopen, 4 km voorbij Pamplona, heb vandaag 26 km gelopen. Het is nu 5 uur, ik heb lekker gedoucht, alvast mijn flessen gevuld voor morgen, mijn bedje opgemaakt (slaapzak neergegooid, haha), wasje gedaan (moet hier nog elke dag wassen hmm.. haha) en opgehangen, nu doe ik lekker niets meer alleen nog om half 8 eten. Pamplona, de stad van de stieren in de straten op 7 juli, is een mooie stad met een hele mooie entree, hele oude stadsmuren. Toen ik een paar km voor Pamplona de stad zag werd ik gewoon een beetje emotioneel. Zo, dat heb ik toch maar gedaan! 10 jaar geleden was het nog de vraag of ik ooit nog zou kunnen lopen, en nu ben ik de Pyreneeën overgelopen! De blaren op mijn hiel lijken iets beter, maar ik heb nu ook een blaar tussen mijn tenen en die ging toch wel zeer doen.Ik heb eigenlijk geen spijt van de dingen die ik bij me heb, heb niets teveel...er zijn veel mensen die nu al een hoop terugsturen, ik zou alleen een t-shirtje extra willen hebben, omdat ik ook in een shritje slaap, maar ja, maakt ook niet zoveel uit al slaap ik er in en doe ik het overdag weer aan, want als je aankomt stinkt toch iedereen..haha..en die schoenen...om flauw van te vallen!! De herberg is in een mooi oud pand met een prachtige binnentuin waar ik nu zit en met mij nog vele anderen uit echt alle landen, Polen, Japanners, Denen, Fransen, Canadezen, Zuid-Afrikanen, Belgen enz. De Nederlanders van de eerste dagen heb ik niet meer gezien, ben benieuwd of ik ze nog tegen kom. Morgen de Alto de Perdon...de hoogte van de vergeving...hmmm....kan ik gaan oefenen..hihi
|
|