
Viewed since: May 25, 1998. Last revision: Jan 21, 2004
Bhojpuri Kavitayein
Manoj Kumar Singh
A prolific contemporary Bhojpuri language poet, Manoj Bhawuk (his pen name) is an Engineer, by profession, working in Uganda, East Africa. He belongs to Vill: Kausar, Post: Govirar, Distt: Siwan, Bihar. His father Sri Ram Deo Singh and family members live in Senebhadra, Uttar Pradesh (India). He has been an active member of Bhojpuri Group on the Internet. You can contact him directly by email: manojbhawuk@rediffmail.com Some of his poems are written below:
Abki diyaree ke parab aise manawal jaye
man ke angana me ago deep jarawal jaye
Roshnee gaw me , delhi se le aawal jaye
kaid sooraj ke ab aajaad karawal jaye
Hindu,Muslim na, Isaae na, Sikkh a bhaee
apna aulaad ke insaan banawal jaye
Jeme Bhagwan, Khuda,God sabhe sath rahe
ah tarah ke ago dewaas banawal jaye
Roj diyaree ba kahi, roj kahi bhookhmaree
kash! jag se a vishamata ke mitawal jaye
Soop,chalanee ke patakala se bhala ka hoi
shram ke lathee se daliddar ke bhagawal jaye
Lakh rasta ho kathin, lakh door manjil ho
aas ke phool hi aankhin me ugawal jaye
Aam maural ba, jiya gandh se pagal bate
a sakhee, a sakhee" BHAWUK" ke bolawal jaye
Ak or/
kukurmutta niyan phailat/
geetkaran ke biyail cassate me/
langate hoke nachat biya bhojpuriya sansakriti./
TA dusra or/
lokragini ke kitab me/
kaid bhail bhojpuriya sanskiriti ke dulhin ke/
katat ba mus,chatat ba telchatta aa sunghat ba dimak/
AA ah duno ke bich/
bhojpuri ke nam par/
hindi ke saral khichadi chikhat/
ya bhojpuriye ke jaral-basiya bhat khat/
mast-mast karat, khad ba bhojpuriya jawan?
Kaisan-kaisan kam ndhail bate internet par
'mouse'' dhaile log dhdhail bate internet par
Search kari je chahi raura gharahi baithal-baithal ab
sab ke website chhitarail bate internet par
Bedekhal, bejanal chehra se bhi pyar-muhabbat,ab
ajabe-gajabe mantra marail bate internet par
Jab-jab cafe wala kahalas-server down ba malik
tab-tab bahute man bikhiaail bate internet par
Rus,Canada,China,Germany,Bharat ,U.S ya London
ak sutra me log banhail bate internet par
Shali se jab puchhani ,kaho dulha katahu set bhail
kahali u muskat ''khojail bate internet par''
Man ke angana me gunjat ba BHAWUK ho tohare vanshi
Goriya ke love-letter aail bate internet par
Hajar gam me rahele mai
Tabo na kuchhuo kahele mai
Hamar babuaa phare-phulaye
Ihe ta mantar padhele mai
Hamar kapada,kalam aa kapi
Saint-saint ke dharele mai
Nazar ke kanta kaheni raura
Jizar ke tukara kahele mai
"MANOJ" hamara hiya me hardam
Khuda ke jaisan rahele mai
Kant-kush se bharal dahar bate
Zindagi ke kathin saphar bate
Hokhe khaparail ya mahal hokhe
Neh bate tabe, u ghar bate
Tit- ya mith je milal hak me
U ta bhoge ke umra -bhar bate
Sanch puchhi ta hamara geetan par
Aaj le raure asar bate
Aankh naikhe e char ho pawat
Lakh BHAWUK milat nazar bate
Bachpan ke hamara yad ke darpan kaha gail/
Mai re! apana ghar ke u aangan kaha gail
Khusboo bharal saneh ke upwan kaha gail/
Bhauji ho tahara gaw ke madhuban kaha gail
Khul ke mile-jule ke lakam ab ta na rahal/
Viswas , neh, pyar bharal man kaha gail
Har baat par je roj kahe dost hum hai/
Hamake dubake aaj u aapan kaha gail
Barisat rahe je aankh se hamara bade kabo/
Aakhir u intjar ke sawan kaha gail
Dekhali je baithi ke dariya kinare /
doob ke dekhala pa lagal bhinna,yare
Ghar ke kimat ka hawe, uhe batai/
je rahat phootpath par langate-ughare
Na pare man ghar kabo babuaa ke bhalahi/
roj budhiya bhor me kauaa uchare
Bas kahe ke hum aa u sathe rahile/
sath ka jab pad gail man me darare
khwab me bhi hum kabo sochale na hokhab/
wakt le jai kabo ohu duaare
Na rahit jhanjhar madaiya phoos ke/
ghar me aait gham kaise poos ke
Ke kail chori, pata kaise lagi/
chor jab bhai rahi jasoos ke
Aaj u langado daroga ho gail/
dekh li, sarkar jadoo ghoos ke
khwab me bhalahi rahe ago pari/
samne chehra rahe manhoos ke
Je bhi ba, bate banal bargad iha/
pas ke sab per ke ras choos ke
Tuhi na ta zindagi me ka rahi/
chhod ke mat ja a ' bhawuk' roos ke
Bhawar me doobiyo ke aadami ubar jala /
mare ke ba ta u dariya kinare mar jala
Pata e ba ki mahal na tike kabo aisan/
tabo ta ret pa buniyad log dhar jala
Jamir chikh ke sau bar roke-tokela/
tabo ta man e behaya gunah kar jala
Bahut ba log je maralo ke bad jiyat ba/
bahut ba log je jiyate me, yar, mar jala
Agar jo dil me lagan, chah aa bharosa ba/
kasam se chand bhi angana me tab utar jala
Dariya ke bich baith ke kagaz ke naw me/
ka-ka karat ba aadmi apana bachaw me
Kanha pa apana bojh uthawalo ke bawjud/
Hardam rahal dewal chhate ka dabaw me
Kahahi ke bate desh e gawan ke ha,magar/
khojalo pa gaw na mili ab kawano bhaw me
chehra padhe ke loor jo hamara bhail rahit/
aiti na bate-bat par atana tanaw me
Lagat ba u mashin ke sathe bhail mashin/
tabahi ta yar aaj le lautal na gaw me
Kant-kush se bharal dahar bate/
Zindagi ke kathin saphar bate
Hokhe khaparail ya mahal hokhe /
Neh bate tabe, u ghar bate
Tit- ya mith je milal hak me/
U ta bhoge ke umra -bhar bate
Sanch puchhi ta hamara geetan par /
Aaj le raure asar bate
Aankh naikhe e char ho pawat /
Lakh BHAWUK milat nazar bate
Kabahu likha sakal na taharir zindagi ke /
Kabahu padha sakal na takdir zindagi ke
Hardam rahal adhura chichari para-para ke /
Kabahu khinch sakal na tasvir zindagi ke
Kehu nikhor dele ba ghaw sab puranka /
Aawank me aa rahal na dukh-peer zindagi ke
Jab-jab bharela chhati, sathi ke ghat se, tab/
Dela sakun aakhin ke neer zindagi ke
Dar,dah,hum aa hamita, nafarat,dular,mamta /
Aisan milal ba ketna janjir zindagi ke
Godi se leke doli ,doli se leke arthi /
Atane me ba samucha tasvir zindagi ke
Tahare bade rahat ba pagal paran ''BHAWUK'' /
Tuhi hiya ke thati , jaagir zindagi ke
Muhabbat khel ha aisan ki haro jeet lagela /
Bhula jala sabhe kuchh aadami, jab preet lagela
Agar jo pyar se dedee ta mado-bhat kha leni /
Magar jo bhaw na hokhe, mithai teet lagela
Pare jab dant baboo ke, chhipee mai ka kora me/
Aji e baat bachpan ke, mdhur sangeet lagela
Kabo aapan na aapan ho sakal matlab ka duniya me /
Dubawat naw uhe ba je aapan heet lagela
kahanee ke tare poora kari, raure batai na/
Banai chhat jo aapan ta dhahe e bheet lagela
Dukho me dhundh la na rah BHAWUK sukh se jiye ke /
Darad jab rag ban jala ta jinigi geet lagela
Resham ke kida ke tare khudahi banawat jaal ba/
E-aadmi apane bade kahe rachat janjaal ba
Pani ke bahar maut ba, pani ke bhitar jaal ba/
Lachar machhari ka karo jab har kadam par kaal ba
Jhutho ke kahe aankh me kehu bharela lalsa/
Kalho rahe badhal u ,aajo rahat badhaal ba
Kaise rahi, kahawa rahi, e-man bhala sukh-chain se/
badale na halat tab dukhi, badale tabo behaal ba
Aithat ba mandir ke bahar bhikhmanga bhukh se/
mandir ke bhitar jhank li, panda ta malemaal ba
Kehu ke naikhe poot ta kehu ke naikhe nokari/
BHAWUK dhara par aadmi hardam rahal kangaal ba
Phool hum aas ke aankhin me ugawat bani /
lor se sinch ke sapanan ke jiyawat bani
Preet ke reet gazab raura nibhawat bani/
ghat man me ba, magar hath milawat bani
Roop aa rang ke hum chhand me banhat-banhat/
sans par sadh ke ab geet kadhawat bani
Aaj le de na sakal pet ke roti kavita/
tabahu hum geet-ghazal roj banawat bani
Pet me aag ta sunugal ba rahat a ''BHAWUK''
Khud ke lawana ke tare roj jarawat bani
Hiya ke peer chhalak ke gazal me aail ba /
Tabe sunat ta nayan log ke lorail ba
kabo-kabo u akela me budbudatate/
bujhat ba ki bechara bahut chusail ba
Dekhai aaj le hamara na u padal kabahu /
hiya me,sans me,dhadakan me je samail ba
Nikal ke aai kabo khwab se hakikat me /
paran raure bharosa pa ab tangail ba
shahar kahi na bane gaw apano a 'bhawuk'/
Anjor dekh ke madai bahut derail ba
Je rag man me bate, sur par sadhat naikhe/
kahe do bat man ke, yare kahat naikhe
Kahiye se je ba baithal,bhitar sama ke hamara/
haharat hiya ke dhadkan okare sunat naikhe
Badalaw ke uthal ba aisan na tej aanhi/
kahawa e god jata, kuchhuo bujhat naikhe
Dariyaw umra ke ab bhawuk uphan par ba/
hamara se banh ah par banhale banhat naikhe
Zindagi sawal ha, zindagi jabab ha/
jod aa ghataw ha, sans ke hisab ha
Dhoop chal gail ta ka, roop dhal gail ta ka/
boodh bhail aadmi anubhawi kitab ha
Roopgar sabhe lage umra ke uthan par/
rupasi ke aankh se je chuye sharab ha
Deh ba makan me, dristi ba bagan me/
hosh me rahe kaha, man ta e nabab ha
Aadmi ke swapn ke khel kuchh ajib ba/
ji gail ta zindagi, mar gail ta khwab ha
Heen mat banal kara, deen mat banal kara/
aadami ke janm ta khud ago khitab ha
Dil me tu dhail kara, dil sada ''MANOJ'' ke/
door se baboor e, pass se gulab ha
Jinigi ke jakhma, peer, jamana ke ghaat ba/
Hamara ghazal me aaj ke duniya ke baat ba
Kauan ke kaw-kaw bagaicha me bhar gail/
koil ke kook na kabo katahu sunaat ba
Arthi ke sath baaj rahal dhun biyah ke /
Ab ah anet par kehu kahawa sihaat ba
Bhukhe tatat aadmi ke aankh ke juban /
kehu se aaj kahawa, a-yare padhaat ba
Samvedana ke lash par kurshi ke god ba/
malum na ,e-log ka kaise sahaat ba
BHAWUK na ba hunar ki likhi geet aa ghazal /
ka jane kaise baat hiya ke likhaat ba
Ghazal zindagi ke gawaye ta deti /
Diya sadhna ke baraye ta deti
Kaha mangtani mahal,sona, chani /
Tutalki palaniya chhawaye ta deti
Kaha saph laukat ba kehu ke soorat /
Talaiya ke pani thiraye ta deti
Ba jaye ke sabhaka, ta hum kaise banchab /
Magar ka ha jinigi, bujhaye ta deti
Likhai, tabe loor aai likhe ke /
Magar raura chichari paraye ta deti
Machal aaj BHAWUK ke dil me ba halchal /
Hiya me hiya ke samaye ta deti