พระพุทธศาสนาสมัยกรุงธนบุรี

พระพุทธศาสนาสมัยกรุงธนบุรี




สมัยกรุงธนบุรี 

ปี พ.ศ. ๒๓๑๐ กรุงศรีอยุธยาถูกพม่ายกทัพเข้าตีจนบ้านเมืองแตกยับเยิน พม่าได้ทำลายบ้านเมืองเสียหายย่อยยับ เก็บเอาทรัพย์สินไป กวาดต้อนประชาชนแม้กระทั่งพระสงฆ์ไปเป็นเชลยเป็นจำนวนมาก วัดวาอารามถูกเผาทำลาย ครั้นต่อมาพระเจ้าตากสินมหาราชทรงเป็นผู้นำในการกอบกู้อิสระภาพ สามารถกอบกู้เอกราชจากพม่าได้ ทรงตั้งราชธานีใหม่ คือเมืองธนบุรี ทรงครองราชและปกครองแผ่นดินสืบมา ทรงบูรณะปฏิสังขรณ์วัดวาอารามและสร้างวัดเพิ่มเติมอีกมาก ทรงรับภาระบำรุงพระพุทธศาสนารวบรวมคัมภีร์พระไตรปิฎกจากหัวเมือง มาคัดเลือกจัดเป็นฉบับหลวง แต่ไม่ยังทันเสร็จบริบูรณ์ก็สิ้นรัชกาลเสียก่อน 
นับว่าพระพุทธศาสนาเป็นมรดกสำคัญของชาวไทย 
 ดังพระราชปณิธานของพระองค์ที่จารึกไว้ว่า 

                      
อันตัวพ่อ ชื่อว่า พระยาตาก 
                              ทนทุกข์ยาก กู้ชาติ พระศาสนา 
                              ถวายแผ่นดิน ให้เป็น พุทธบุชา 
                              แด่พระศาสนา สมณะ พระพุทธโคดม 
                              ให้ยืนยง คงถ้วน ห้าพันปี 
                              สมณะพราหมณ์ชี ปฏิบัติ ให้พอสม 
                              เจริญสมถะ วิปัสสนา พ่อชื่นชม 
                              ถวายบังคม รอยบาท พระศาสดา 
                              คิดถึงพ่อ พ่ออยู่คู่ กับเจ้า 
                              ชาติของเรา คงอยู่ คู่พระศาสนา 
                              พระพุทธศาสนา อยู่ยง คู่องค์กษัตรา 
                              พระศาสดา ฝากไว้ ให้คู่กัน ฯ 



ต่อมา พ.ศ. ๒๓๒๒ กองทัพไทยได้อัญเชิญพระแก้วมรกตจากเวียงจันทน์มายังประเทศไทย ภายหลังพระองค์ถูกสำเร็จโทษเป็นอันสิ้นสุดสมัยกรุงธนบุรี 

>>

<<

!!