ΠΟΛΙΧΝΙΤΟΣ
Polichnitos
Η φυση χαρισε στον Πολιχνιτο τις πιο θερμες πηγες στην Ευρωπη, που αναβλυζουν μεσα απο ηφαιστειογενη πρωτογενη και δευτερογενη πορωδη πετρωματα.  Η θερμοκρασια του νερου ειναι μεταξυ 67 και 92 βαθμων Κελσιου και στους λουτηρες μεταξυ 42 και 44 βαθμων Κελσιου. Θεωρουνται εφαμιλλες του Βισμπαντεν της Γερμανιας και εχουν θεραπευτικες ιδιοτητες (περα απο τις χαλαρωτικες) για χρονιους ρευματισμους, αρθροπαθειες, χρονιες σπονδυλαρθριτιδες, οσφυοισχιαλγια, δευτεροπαθεις δερματικες παθησεις, ουρικη αρθριτιδα, φλεγμονωδεις παθησεις γυναικολογικης προελευσης, δυσλειτουργια σαλπιγγων κ.α.
Το νερο που τρεχει ελευθερο και αχνιζει με φυσαλιδες, βαφει κοκκινο τον πυθμενα απο θερμοφιλα ζωυφια που αναπτυσσονται. Στις εγκαταστασεις ειναι αοσμο με οξυανθρακια χλωριουχα και θεικα αλατα ασβεστιου, νατριου με ελευθερο διοξειδιο του ανθρακα, ενωσεις σιδηρου, μαγνησιου, μαγγανιου με οξυγονο και ιχνη ιωδιου, βρωμιου. Υπαρχουν δυο δεξαμενες η μια κατασκευασμενη επι τουρκοκρατιας, ενω για τις αναγκες των επισκεπτων λειτουργει ανακαινισμενος ξενωνας με 20 κρεβατια και μικρο καφενεδακι. Το θερινο ωραριο των Ιαματικων Λουτρων ειναι καθημερινα 09:00 εως 15:00 και 16:00 εως 20:00.
Αναλογες Ιαματικες πηγες υπαρχουν και στην περιοχη Λισβοριου, βορεια του Πολιχνιτου.
Προχωρωντας προς τα βορια, στη Σκαλα Πολιχνιτου, βρισκονται οι αλυκες Πολιχνιτου. Κατ' αρχην οι αλυκες ηταν φυσικες και ξεκινησαν απο τα χρονια της τουρκοκρατιας.  Η θαλασσα εμπαινε τον χειμωνα απο μονη της μεσα στην πεδιαδα και το καλοκαιρι που εξατμιζοταν το νερο σχηματιζε το αλατι. Παλαιοτερα η μεταφορα του αλατιου γινοταν με βαγονια, τα οποια εσερναν αλογα. Το αλατι του Πολιχνιτου θεωρειται απο τα καλυτερα της Ελλαδος, ειναι πολυ ασπρο και πολυ γευστικο και εχει μεγαλη περιεκτικοτητα φυσικου ιωδιου. Επισης, ειναι ενας απο τους χερσαιους υγροτοπους οπου φιλοξενει μεγαλο αριθμο πουλιων οπως φλαμιγκο, αλκυονα, κοκκινοσκελη κ.λ.π.

Στην περιοχη Πολιχνιτου βρισκεται η Μονη Δαμανδριου με το ξυλογλυπτο της τεμπλο. Οι τοιχογραφιες της Μονης χρονολογουνται απο τον 12ο αιωνα.

Οχι πολυ μακρια απο την Μονη, βρισκεται η εκκλησια του Αγιου Γεωργιου του Μελαντα, με το παλιο τεμπλο και τις παλιες εικονες του. Στο προαυλιο της εκκλησιας υπαρχουν δωματια για τους προσκυνητες οπου μπορουν να διαμεινουν.

Και τα δυο πιο πανω μερη, ειναι υπεροχοι προορισμοι για περπατημα στην εξοχη και ακομα και για πικνικ.





Πηγαινοντας προς την Αχλαδερη, μπορειτε να δειτε κατι μαγευτικο και πολυ σπανιο για ενα νησι. Θα περιμενατε ποτε να βρισκατε εδω καταρρακτες. Και ομως εδω υπαρχει και αυτο, που αξιζει να μην το χασετε.