ΜΑΥΡΕΣ ΤΡΥΠΕΣ ΤΟΥ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΟΣ Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ

 

Αυτά τα παράξενα "θηρία"του διαστήματος , που την ύπαρξή τους υποπτεύθηκαν πρώτοι οι Σουμέριοι και την μαθηματικη τους αποδειξη επιχείρησε τεσσερις χιλιάδες χρονια αργοτερα ο Αϊνστάιν , εχουν ήδη αρχίσει να αποκαλύπτουν τα γοητευτικα και απιστευτα μυστικά τους .

Μια μαυρη τρυπα (Μ.Τ.) ειναι πραγματικα ενα απο τα πιο μυστηριώδη ουράνια

αντικειμενα .Μερικοι ,μαλιστα , υποστηριζουν οτι στο εσωτερικο της

οι νόμοι της φυσικης δεν ισχυουν .Και όμως η συγχρονη επιστημη και η γενικη

θεωρια της σχετικότητας του Αϊνσταιν εχουν αποδειξει ηδη τη θεωρητικη,

τουλαχιστον , υπαρξη τους . Γιατί σήμερα γνωριζουμε οτι το μέλλον καθε αστρου

αποφασιζεται τη στιγμη της γεννησης του αφου αυτο που παιζει πρωτευοντα ρολο ειναι η αρχικη του μαζα.Μερικα αστρα γεννιουνται με λιγοστο υδρογονο , λαμπουν αμυδρα μ'ενα αδυνατο κοκκινωπο φως και επιφενειακη θερμοκρασια

3.500 βαθμων Κελσιου .Αστρα σαν τον Ηλιο εχουν περισσοτερα υλικα ,και λαμπουν στους 6.000 βαθμους Κελσιου με κιτρινωπο φως . Μερικα αλλα παλι , έχουν πολλαπλασια υλικα απ'οτι ο Ηλιος , ειναι κυανόλευκα με θερμοκρασια 20.000 βαθμων και λαμπουν με την ενταση ενος εκατομμυριου ήλιων .

Η ποσοτητα , όμως , των υλικών ενός άστρου δεν καθορίζει μόνο την εμφανιση

του,αλλα και τι ειδους αστρο θα γινει , ποσα χρονια θα ζήσει , πως θα ειναι στη

γεροντικη ηλικια και στο τελος πως θα πεθάνει.Όλα εξαρτώνται απο την ποσοτητα των υλικων τη στιγμη της γεννησης του.

Η ενηλικιωση ενος αστρου φτανει όταν όταν η πίεση της βαρλυτητας του στα

εξωτερικα του στρώματα εξισορροπει την πίεση της ενεργειας που παραγουν οι

θερμοπυρηνικες αντιδρασεις στο εσωτερικο του . Ετσιενα αστρο παραμενει σε

ισορροπια τοσο καιρο οσο η μετατροπη του υδρογονου σε ηλιο ειναι η μοναδικη

θερμοπυρηνικη αντιδραση που συντελειται στον πυρηνα του.Η περιοδος αυτη

ονομαζεται απο τους αστρονομους Κύρια Ακολουθια ,και διαρκει το μεγαλυτερο μερος

της ζωης του αστρου .

Η ευτυχισμενη ,ομως , αυτη περιοδος σταματαει οταν η περιεκτικοτητα του

πυρηνα σε υδρογονο πεσει κατω απο το 1% ,οποτε η κεντρικη καυση παυει σχεδον αλοκληρωτικά. Η βαρυτητα των εξωτερικων του στρωματων υπερνικαει την προς τα εξω πίεση της ακτινοβολιας του , και απο τη συμπιεση αυτη ο αστρικος πυρηνας θερμένεται ολο και πιο πολυ .Οσο πιο θερμο , ομως , γινεται το κεντρο , τοσο πιο

μεγαλη ειναι η πιεση προς τα εξω , οποτε το αστρο αρχιζει να εξογκώνετοακαι να

μετατρεπεται σιγα-σιγα σ'εναν "πρησμενο" Κοκκινο Γιγαντα .Στα τελευταια σταδια της ζωης τους όλα τα αστρα στο Συμπαν , αργα ή γρήγορα , θα μετατραπούν σε κοκκινους γίγαντες , οποτε ο ογκος τους θα μεγαλώσει 10.000 τρισεκτομμύρια φορες απ'οτι ηταν στη φαση της κυριας ακολουθιας.

Η θερμοκρασια της επιφάνειας ενος τέτοιου αστρου θα πέσει τοτε στους 3.000

βαθμους Κελσιου , ενω σ'αυτο το στάδιο της ζωης του θα βρισκεται στα πρόθυρα του θανατου του . Γιατί απο τη στιγμη που θα γεννηθει και μεχρι το θανατό του , ενα αστρο παλευει συνεχώς εναντι στη δυναμη της βαρυτητας .Προκειται , ομως ,για μια πάλη που , αργα ή γρηγορα , ειναι καταδικασμενο να χασει.Ετσι ,αναλογα με την ποσοτητα των υλικων που περιλαμβάνει στο τελος της ζωης του , ενα αστρο πεθαινει μ'εναν απο τρεις διαφορετικους τροπους Αστρα των οποιων ο πυρηνας περιλαμβάνει υλικα μέχρι 1,4 ηλιακες μαζες τελειωνουν τη ζωη τους ως ασπροι νανοι , ενώ αστρα που κατωρθώνουν να συγκρατήσουν στον πυρηνα τους υλικα απο 1,4 εως 2,5 ηλιακες μαζες καταρρεουν μετατρεπόμενα σε αστρα νετρονιων ή πάλσαρ.

Στην περιπτωση , όμως που η μάζα του πυρηνα ενος αστρου ξεπερναει τις 2,5

ηλιακες μαζες , δεν υπαρχει καμια δυναμη στη φυση που να μπορει να αντισταθει

στην ενταση της βαρύτητάς του , που προκαλει την αστραπιαια καταρρευση του

αστρικου πυρηνα .Καθως η διαμετρος του αστρου "μηδενιζεται" ,η υλητου

"αφανίζεται" κατω απο το τεραστιο βαρυτικο πεδιο που σχηματιζεται δημιουργώντας σε τελικη αναλυση μια μαυρη τρυπα .Μια ΜαύρηΤρύπα, δηλαδη , ειναι το σημειο εκεινο του διαστηματος οπου καποτε υπηρχε ο πυρηνας ενος γιγαντιου αστρου , το οποιο στην τελικη φαση της εξελιξης του χανει την παλη του με τη βαρυτητα του , με αποτελεσμα να καταρευσουντα υλικα του και να συμπιεστουν περισσοτερο ακομα και απο τα υλικα ενος αστρου νετρονιων .

ΠΗΓΗ: georama.gr

Home