| Tόση σπατάλη ύλης για μια τέτοια φαντασμαγορική δημιουργία, σε ένα ατέλειωτο ταξίδι που κρατάει 15 δισεκατομμύρια χρόνια τουλάχιστον μόνο και μόνο για να υπάρξει ζωή στον τρίτο βράχο, οπως κοιτάμε απο τον ήλιο? Μέχρι σήμερα ήταν μια εικασία , ένα όνειρο, ίσως μια βαθύτερη υποσεινύδητη πίστη ή σκέψη ότι υπάρχει και αλλού ζωή. Το ελπίζαμε αλλα φοβόμασταν να το παραδεχτούμε, το ξέραμε αλλα δεν είχαμε τις αποδείξεις να βεβαιωθούμε. Χιλιάδες χρόνια τώρα στεκόμαστε κάτω απο το βαρύ πέπλο του ουρανού, προσπαθώντας να διαβάσουμε απαντήσεις πίσω απο το μακρινό φως των αστεριών. Χάσαμε το προνόμιο να είμαστε το κέντρο του Σύμπαντος και ξαφνικά νιώσαμε το δέος της ασημότητας μας. Η ανακάλυψη απολιθωμάτων μικροοργανισμών στον μετεωρίτη που μας ήρθε απο τον Αρη ίσως, για τον ανθρωπο, να αποδειχτεί ο δρόμος προς την γνώση, κάτι σαν το Μήλο της Εδέμ. Οδυνηρό γιατί μας εξορίζει απο τον Παράδεισο της μοναδικότητας, απελευθερωτικό όμως. Αν υπήρξε κάποτε ζωή στον γειτονικό μας πλανήτη, έστω και με την μορφή ενός μικροβίου, τότε μπορεί να υπήρξε και να υπάρχει οπουδήποτε αλλού. Οχι μόνο με την μορφή μικροοργανισμών αλλα και με τη μορφή προηγμένων πολιτισμών. Η ανακάλυψη, και πόσο μάλλον η επικοινωνία με εναν τετοιο εξωγήινο πολιτισμό ειναι βεβαιο οτι θα προκαλέσει ένα τεράστιο πολιτισμικό σόκ στην ανθρωπότητα. Φιλοσοφικές δοξασίες θα αποδειχτούν σκόνη στον άνεμο. Κοινωνικά συστήματα και θρησκευτικά δόγματα που υπάρχουν επι αιώνες θα καταρεύσουν σαν χάρτινος πύργος. Ο άνθρωπος θα μοιάζει να έχει δαγκώσει το Μήλο της γνώσης για δεύτερη φορά. Ο ΑLH84001, το όνομα που έδωσαν οι επιστήμονες στον μετεωρίτη, μπορεί να αποδειχτεί <το μήνυμα στο μπουκάλι>. Και πράγματι οι ερευνητές με την βοήθεια του ηλεκτρονικού μικροσκοπίου, είδαν μέσα στον βάρους 2 κιλών μετεωρίτη σφαιρικά & κυλινδρικά σχήματα, διαμέτρου όσο το 1/100 της τρίχας, παρόμοια με αυτά που δημιουργήθηκαν απο πανάρχαι βακτήρια στα πετρώματα της Γής. Αρα .... Οι πρώτες ανακοινώσεις του επικεφαλής της έρευνας Dr. David McKay απο το διαστημικό κέντρο Johnson της NASA, στο Χιούστον του Τέξας, ήταν ενθαρυντικές: <<Ναι έχει υπάρξει ξωή στον Αρη, έστω και με μορφή πρωτόγονων βακτηρίων>>. Πρώτα πρώτα ας ξεκαθαρίσουμε ότι η έννοια <ζωή> δεν ταυτίζεται απαραιτήτως με την εννοια < <νοημοσύνη>. Η τελευταία αποτελεί την κορύφωση της έμβριας εξέλιγης, τουλάχιστον όπως την γνωρίζουμε εμείς εδώ. Το αλλού αφορά κόσμους που και η πιο αχαλίνωτη φαντασία αδυνατεί να τους συλλάβει. Ο ήλιος μας ειναι ενα κοινό και μάλλον όχι εντυπωσιακό άστρο απο τα 100 δισεκατομμύρια που υπάρχουν στον Γαλαξία μας. Τόση σπατάλη ύλης για μια τέτοια φαντασμαγορική δημιουργία , σε ένα ατέλοιωτο ταξίδι που κρατάει 15 δισεκατομμύρια χρόνια τουλάχιστον, μόνο και μόνο για να υπάρξει ζωή στο τρίτο βράχο, όπως κοιτάμε απο τον Ηλιο? Μάλλον εξαιρετικά απίθανο και τρομακτικά παράλογο μοιάζει. Ακόμα και ο θεός δεν θα έμπαινε σε τέτοιο κόπο για να δει , τελικά , το κορυφαίο - υποτίθεται- δημιούργημά του να σφ΄εται πάνω στην Γή εδώ και κάμποσες χιλιετίες. Ο χώρος του Σύμπαντος είναι τεράστια μεγάλος, αυτό δεν σημάινει πως η ζωή μπορέί να εμφανιστεί οπουδήποτε. Δεν μπορέι να δημιουργηθεί στο απόλυτο μηδέν του κενού, ούτε μέσα στα θερμοπυρηνικά καμίνια των άστρων, η ζωή μπορεί να ξεπηδήσει μόνο σε ορισμένες περιοχές του Σύμπαντος και κάτω απο ορισμένες συνθήκες. Μια τέτοια περιοχή είναι και η δική μας γειτονιά. Γύρω απο ένα συνηθισμένο άστρο περιφέρεται ένας μικρός πλανήτης με απέραντες θάλασσες και πυκνά δάση που σφύζουν απο ζωή, με εκατομμύρια ζωικά & φυτικά είδη να ανταγωνίζονται και να συμβιώνουν στο παιχνίδι της ζωής, με τον κυρίαρχο κάτοικό του να δημιουργεί και να καταστρέφει, να ερωτεύεται και να σκοτώνει, να γράφει ποιήματα και να φτιάχνει βόμβες, να γεννιέται και να πεθαίνει, χωρίς να καταφέρνει να δώσει απάντηση στην υπαρξιακή του αγωνία.Αυτοί είμαστε εμείς και αυτή η γειτονιά που κατοικούμε. Οσο και αν μας φαίνεται μοναδική, ξέρουμε ότι ο Ηλιος μας δεν αποτελεί κανένα ξεχωριστό άστρο μέσα στην απεραντοσύνη του Σύμπαντος. Σίγουρα θα υπάρχουν και αλλού και άλλα πλανητικά συστήματα που να έχουν αναπτύξει ή τουλάχιστον να έχουν τις προειποθέσεις για να αναπτύξουν ζωή. Η ανακάλυψη τέτοιων πλανητών πριν απο λίγο καιρό προκάλεσε την σχετική ευφορία... γύρω απο τα 70 Virginis, στον αστερισμό της Παρθένου, τα 47 Ursae Majoris, στον αστερισμό της Μεγάλης ΆΡΚΤΟΥ, και τα 51 Pegasi, στο αστερισμό του Πήγασου, βρίσκονται σε τροχιά καινούργιοι άγνωστοι κόσμοι.__ |
 |