ฉ 1997 suwitetnc@thaimail.com
สองหูชันขาตั้งชิดสนิทนิ่ง
มองทุกสิ่งรอบตัวไม่กลัวพรั่น
หากศัตรูมาข่มเหงมิเกรงกัน
เข้าประจันหักหาญมิหวั่นกลัว
แม้บางคราวดูเบามิเข้าพวก
หลายตัวบวกผนวกกวนเข้ายวนยั่ว
สงครามเขี้ยวด้วยเดียวดายแม้นตายตัว
ถวายหัวสู้สุดฤทธิ์มิคิดเกรง
สองขาหน้านั่งอย่างตรงแสนองอาจ
สองตากวาดอย่างละเอียดด้วยเครียดเคร่ง
เตือนภัยนายหากภัยล้ำเข้ายำเยง
เสียงเห่าเร่งระรัวอย่ากลัวเลย
แม้นว่าเจ้าเป็นเพียงสัตว์เดรัจฉาน
อันชั้นชาติต้อยต่ำเกิดกำเนิดเผย
ความรู้คุณผู้หนุนเล้ยงคอยเคียงเคย
มิเมินเฉยด้วยจงรักแลภักดี
แต่เหมือนวิบากกรรมบันดาลมาพานพบ
พบจุดจบเนื้อถูกรมผสมสี
ทั้งลาบ ยำ พล่า ก้อย อร่อยดี
เหลือเพียงที่ศีรษะเจ้ามิเอามา
โอ้มนุษย์ผู้สุดบาปแลหยาบชั่ว
มิเกรงกลัวซึ่งผลกรรมอันหยาบหนา
มิการุณรู้คุณเพื่อนยังเชือนชา
ถึงกินได้อันเนื้อหมาช่างน่าอาย
อย่าอ้างอิงเป็นยารักษาโรค
บำรุงอกเนื้อนมเจ้าโฉมฉาย
อย่าหลอกลวงชวนเชื่อว่าเนื้อควาย
บำรุงกายอร่อยลิ้นน่ากินจัง
ขอร้องเถิดผู้ประเสริฐอันมนุษย์
จงยั้งหยุดการทำตนแต่หนหลัง
ผักไก่หมูแลปูเนื้อยังเพื่อพลัง
จงมุ่งหวังทำแต่ดีผู้มีคุณ
Links to other sites on the Web
My study faculty department
My university
ค่านมแม่
สายฝน...ยามเย็น
back....(กลับ)
My new poem
My promote website
Valuesponsor Advertising Network
