ฉ 1997 suwitetnc@thaimail.com
สุดสาย ที่ปลายฝัน ด้วยมุ่งมั่น ในจิตใจ
จุดหมาย แม้เกินไกล อาจคว่าไขว่ ด้วยร่วมแรง
รวมใจ ให้กล้าแกร่ง อาจแสวง หนทางเดิน
ชีวิต แทบทุกคู่ หาใช่อยู่ อย่างเพลิดเพลิน
มีทุกข์ ต้องเผชิญ อยู่ตลอด มิ้เว้นวาร
ล้วนถิ่น แดนกันดาร ยากหลีกเร้น ไปแดนใด
วิถี กลีบกุหลาบ มิมีจริง เหมือนดังใจ
พิธี กลบเกลื่อนไว้ อันเสียงพร่ำ แลคำพร
วิถี ทางบทจร ล้วนฟันขวาก แลหนามคม
ท่ามกลาง ผองโพยภัย ใช่แร้งไร้ ความสุขสม
สองเรา หากเกลียวกลม สมัครสมาน ร่วมสองแรง
เป็นดั่ง ดังกำแพง ต้านแรงลม พายุร้าย
อดโซ เยี่ยงอย่างเสือ แม้นกัดเกลือ ใช่อดตาย
พออยู่ อย่างสบาย ไม่ร่ำร้อง ขอใครทาน
ก่อนใช้ ฝากธนาคาร ไม่ร่ำรวย แลฟุ่มเฟือย
แม้นหนัก จงพักเถิด หากก่อเกิด ความเหน็ดเหนื่อย
เมื่อหาย จากหน่ายเนือย จงเดินต่อ อย่าท้อแท้
สู้โลก อันผันแปร ด้วยสิ่งแท้ คือรักเรา
หากถาม ว่าจุดหมาย อยู่แห่งใด จงบอกกล่าว
บริสุทธิ์ ดุจผ้าขาว แห่งวิญญา เป็นจุดปลาย
นี้แล คือหลักชัย เป็นจุดหมาย ของสองเรา
Links to other sites on the Web
My study faculty department
My university
ค่านมแม่
สายฝน...ยามเย็น
back....(กลับ)
My new poem
My promote website
Valuesponsor Advertising Network
