"แฮร์รี่พอตเตอร์ และเรื่องราวความรักของพวกเขา"
ตอนที่ 11

Story By :Holmes

เมื่อเฮอร์ไมโอนี่มาถึงชั้นเรียนวิชาเวทมนตร์คาถานั้น ในชั้นเรียนมีเด็กกริฟฟินดอร์บางคนมาถึงก่อนแล้ว ปาราวตีก็เป็นหนึ่งในนั้น แต่ศาสตราจารย์ฟลิตวิกยังไม่มา
"ศาสตราจารย์ฟลิตวิกจะมาช้า 15 นาทีนะ เห็นว่ามีธุระอะไรซักอย่างกับศาสตราจารย์สเปราต์น่ะ ว่าแต่...แฮรี่กับรอนไปไหนเสียล่ะ ทำไมเธอถึงมาคนเดียว" ปาราวตีพูดขึ้นทันทีที่เฮอร์ไมโอนี่นั่งลงที่โต๊ะ
"เจอเพื่อนกลางทางน่ะ เลยแวะคุยกันอยู่ อีกเดี๋ยวก็มา.." เฮอร์ไมโอนี่ตอบ พยายามพูดเหมือนไม่ใส่ใจอะไรนัก
"เพื่อนผู้หญิงหรือเปล่า" ลาเวนเดอร์ถามขึ้น ด้วยดวงตาเป็นประกายอยากรู้อยากเห็นเต็มที่ "เห็นเขาลือกันนะว่าแฮรี่น่ะมี แฟน แล้ว"
"ไม่รู้ซิ..เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับฉันนี่.." เฮอร์ไมโอนี่ตอบ พลางก้มลงหยิบหนังสือเรียนออกจากกระเป๋า
"แหม....อย่าปิดกันเลยน่า เรื่องแค่นี้เอง บอกพวกเราเถอะนะ....นะ" ปาราวตีพยายามจะให้เฮอร์ไมโอนี่เล่าให้ฟังให้ได้
"นั่นซิ เราไม่ไปเล่าให้ใครฟังหรอกนะ......"
"ก๊อก ก๊อก" เสียงเคาะประตูดังขึ้น ทำให้ทุกคนในห้องหันไปมอง....โจนาธานอีกแล้ว....
"ขอโทษนะที่มารบกวน...แต่ เอ่อ...คือว่าผมมี...."
โจนาธานพูดได้เพียงเท่านั้น เฮอร์ไมโอนี่ก็แทรกขึ้นทันที
"ขอตัวเดี๋ยวนะ เพื่อนฉันมา คงจะมาเอาหนังสือน่ะ" เฮอร์ไมโอนี่พูดกับปาราวตีและลาเวนเดอร์ แล้วรีบลุกขึ้นเพื่อจะหาทางหลีกเลี่ยงคำถามชวนอึดอัดใจของทั้งสองคน
"แล้วไหนล่ะหนังสือ..?" ลาเวนเดอร์ทักขึ้นด้วยความแปลกใจระคนสงสัย เมื่อเห็นเฮอร์ไมโอนี่ไม่ได้หยิบหนังสือไปด้วยสักเล่มเดียว
"ก็...ก็....นี่ไง." เฮอร์ไมโอนี่รีบกลับมาหยิบหนังสือ 'วิวัฒนาการของพ่อมดและแม่มดตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันและการเปรียบเทียบในแต่ละยุค' จากกระเป๋าของเธอ และรีบเดินไปหาโจนาธานทันที
"แต่ผมไม่ได้จะมาเอาหนังสือนะ." โจนาธานพูดกับเฮอร์ไมโอนี่ด้วยความงุนงงเมื่อเฮอร์ไมโอนี่เดินมาหาเขา
"แค่ข้ออ้างน่ะ..." เฮอร์ไมโอนี่ตอบ และเมื่อเห็นสีหน้างงๆ ของโจนาธานเธอจึงว่า "ช่างเถอะ แล้วจะเล่าให้ฟังทีหลัง ตอนนี้ไปหาที่อื่นคุยกันก่อนดีกว่า" ว่าแล้วเฮอร์ไมโอนี่ก็จูงมือโจนาธานเดินออกจากชั้นเรียนไป
"คู่นี้ก็มีอะไรแปลกๆนะ.." ปาราวตีหันไปพูดกับลาเวนเดอร์ ซึ่งพยักหน้าเห็นด้วยและมองตามทั้งคู่ไปจนลับสายตาด้วยความสงสัยและอยากรู้ยิ่งนัก

---

แฮรี่นั้นเมื่อคุยกับโช แชง เรียบร้อยแล้ว จึงเดินไปตามระเบียงเพื่อไปเข้าชั้นเรียนวิชาคาถา และเจอกับรอนที่กำลังคุยกับเทเรซ่าอยู่ระหว่างทาง
"อ้าว..นายมาแวะอยู่ที่นี่เอง.." แฮรี่พูดพร้อมกับมองหาเฮอร์ไมโอนี่ "เฮอร์ไมโอนี่ล่ะ?"
"ล่วงหน้าไปแล้ว.." รอนพูดพร้อมกับยักไหล่ "คงกลัวว่าจะไปเข้าชั้นเรียนไม่ทันมั๊ง เดี๋ยวจะสอบไม่ได้ 120% อีก อะไรทำนองนั้น"
"ฉันก็คิดว่าเรากำลังจะไปสายแล้วล่ะ" แฮรี่พูดหลังจากก้มลงดูนาฬิกา
"เออ..จริงของนาย....งั๊นฉันไปก่อนนะ แล้วคุยกันต่อทีหลังแล้วกัน" ประโยคหลังนั้นรอนหันไปพูดกับเทเรซ่า
"จ๊ะ..แล้วเจอกันนะ" เทเรซ่าพูดกับรอน แล้วหันมายิ้มให้แฮรี่ ก่อนจะเดินจากไป
เมื่อแฮรี่กับรอนเดินมาถึงชั้นเรียน ทั้งคู่แปลกใจที่ไม่เห็นเฮอร์ไมโอนี่ ซึ่งอาการนี้คงแสดงออกอย่างชัดเจนบนสีหน้า เพราะลาเวนเดอร์ตอบความสงสัยของพวกเขาได้อย่างทันท่วงที
"เฮอร์ไมโอนี่ออกไปกับใครไม่รู้ เห็นว่าเอาหนังสือไปให้เพื่อน หรืออะไรนี่แหละ..."
"ใครกัน? ผู้ชายหรือผู้หญิง" รอนเองก็ถามทันทีเช่นกัน
"ผู้ชาย.." ปาราวตีตอบ "ไม่เคยเห็นหน้าเหมือนกัน.."
"แล้วอาจารย์ยังไม่มาอีกเหรอ?" แฮรี่ถามขึ้น
"มีธุระน่ะ อีกเดี๋ยวก็คงมา" ลาเวนเดอร์ตอบ และกำลังจะอ้าปากถามคำถามต่อไป ก็พอดีกับที่ศาสตราจารย์ฟลิตวิกมาถึงพอดี
"ขอโทษทีนักเรียน พอดีมีธุระเรื่องการใช้คาถากับพวกพืชมีพิษของศาสตรจารย์สเปราต์นิดหน่อย" ศาสตราจารย์ฟวิตวิกพูดด้วยเสียงแหลมสูงเช่นเคย "เรามาเริ่มเรียนคาถาต่อไปกันดีกว่า ทุกคนเปิดหนังสือไปที่หน้า 253 บทที่ว่าด้วยเรื่อง........."
"ต้องเป็นนายโจนาธานนั่นอีกแน่ๆ" รอนหันมาพูดกับแฮรี่ "ฉันไม่ชอบนายนี่เลยจริงๆ นายโจนาธาน น็อตต์ อะไรเนี่ย..." รอนพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดตามเคย
"น็อตต์ เหรอ...." แฮรี่พึมพำขึ้น เหมือนรู้สึกอะไรบางอย่าง
"ทำไมเหรอ?" รอนหันมาถามด้วยความสงสัย
"ไม่รู้ซิ แต่ฉันว่า ฉันเคยได้ยินนามสกุลนี้มาก่อน ที่ไหนสักแห่ง" แฮรี่พยายามนึก แต่นึกไม่ออก
"ฉันว่าไม่เห็นต้องสนใจเรื่องนามสกุลของหมอนี่เลย ฉันว่าหมอนี่ไม่เห็นมีอะไรน่าสนใจสักอย่าง"
"อืม....." แฮรี่ตอบ