"แฮร์รี่พอตเตอร์ และเรื่องราวความรักของพวกเขา"
ตอนที่ 16

Story By :Holmes

เมื่อแฮรี่และรอนมาถึงฮอกมี้ดส์แล้ว ทั้งคู่ต้องใช้เวลาอยู่หลายนาทีกว่าจะหลบออกมาจากห้องใต้ดินของร้านฮันนี่ดุกส์ได้ ออกจากร้านมาได้แล้ว พวกเขาต่างวิ่งออกไปอีกทันที
ทั้งคู่วิ่งไปได้สักพัก กว่าที่จะรู้สึกตัวว่า ต่างวิ่งไปอย่างไม่มีจุดหมาย
"แล้ว...แล้วเรา....จะ....ไปตามหาที่ไหนล่ะเนี่ย" รอนหยุดหอบหายใจ และพูดออกมาอย่างยากลำบาก
"ไม่รู้ซิ.." แฮรี่ตอบ หายใจเหนื่อยหอบพอๆกัน "แต่เราต้องเลือกไปสักที่แล้วล่ะ ให้ตามหาทุกที่คงไม่ทันแน่ๆ"
"งั๊นไปดูที่ร้านไม้กวาดสามอันกันมั๊ย" รอนเสนอ
"ก็ดีนะ." แฮรี่ตอบ แต่เมื่อกำลังจะมุ่งหน้าไป แฮรี่ก็นึกขึ้นได้ "เดี๋ยวก่อน ถ้าพวกเขายังอยู่ในหมู่คนมากๆ ก็ไม่น่ามีอันตรายอะไรหรอกใช่มั๊ย"
รอนพยักหน้าเห็นด้วย
"ถ้าฉันอยากจะทำร้ายใครล่ะก็ ฉันก็คงจะเลือกไปในที่ที่ไม่ค่อยมีคนหรอก นายว่ามั๊ย?" แฮรี่ใช้ความคิด
"ถ้าอย่างนั้น..." รอนก็เริ่มใช้ความคิดบ้าง "เราต้องไปในที่ที่ไม่มีคนอยู่...หรือว่าจะเป็นเพิงโหยหวน"
"ไม่หรอก ที่นั่นไม่มีใครเข้าไปจากด้านนอกได้.." แฮรี่ตอบ "ฉันว่า น่าจะเป็น....ใช่แล้ว! ท้ายหมู่บ้านไงรอน ทางที่เราไปหาซีเรียสน่ะ ฉันว่าน่าจะเป็นแถวนั้น!"
"จริงของนาย!" รอนร้องขึ้น "ไปกันเถอะ เราอย่ามาเสียเวลาอยู่แถวนี้เลย"
ตกลงได้ตามนี้ ทั้งสองคนจึงมุ่งหน้าไปยังท้ายหมู่บ้านอย่างรวดเร็ว
"นั่น! แฮรี่ ฉันเห็นคนอยู่แถวนั้น!"
ทั้งสองวิ่งไปจนสามารถมองเห็นคนสองคนที่อยู่ห่างจากพวกเขาประมาณ 100 เมตร จากจุดที่เห็นนั้น คนหนึ่งเป็นเด็กผู้ชาย และอีกคนหนึ่งเป็นเด็กผู้หญิง จากเรือนผมดกหนา ฟองฟูนั้น จะเป็นใครไปไม่ได้เลยนอกจาก เฮอร์ไมโอนี่..
"นั่นเขากำลังจะทำอะไรน่ะ!" รอนร้องขึ้น
ตอนนี้ทั้งคู่อยู่ห่างจากเฮอร์ไมโอนี่และโจนาธานไม่เกิน 30 เมตรแล้ว ภาพที่เห็นคือ โจนาธานกำลังเดินเข้ามาข้างหลังเฮอร์ไมโอนี่ และล้วงมือเข้าไปในเสื้อคลุมเพื่อหยิบอะไรบางอย่าง แฮรี่ใจหายวูบ หรือว่าเขากำลังจะหยิบไม่กายสิทธิ์ขึ้นมาเพื่อทำร้าย!
ทันใดนั้น รอนออกแรงวิ่งเร็วสุดชีวิต และพุ่งเข้าไปหาโจนาธานทันที เขาเหวี่ยงหมัดเข้าใส่ จนโจนาธานล้มคว่ำไป โดยที่มือยังอยู่ในเสื้อคลุม แล้วรอนยังตามไปคร่อมตัวเขาอีก ใช้มือรวบตอเสื้อไว้ และเงื้อหมัดจะชกซ้ำอีก
"อย่านะ รอน!" เฮอร์ไมโอนี่หวีดร้องขึ้น ด้วยความตกใจ
"เธอเป็นอะไรรึเปล่า เฮอร์ไมโอนี่!" แฮรี่เข้ามาถามเฮอร์ไมโอนี่ทันทีด้วยความเป็นห่วง
"ฉันก็ไม่ได้เป็นอะไรนี่ แต่พวกเธอทำอะไรกัน รอน! เธอไปทำร้ายโจนาธานทำไมกัน!" เฮอร์ไมโอนี่เข้าไปหารอนและโจนาธาน
รอนที่ยังเงื้อหมัดค้างไว้อยู่ หันมาพูดกับเฮอร์ไมโอนี่ด้วยอารมณ์โกรธ
"ทำอะไรน่ะเหรอ ไม่เห็นหรือไง หมอนี่กำลังจะทำร้ายเธออยู่แล้วนะ!"
"ทำร้ายอะไรกัน ฉันแค่มาเดินเล่นกับเขา แล้วเขาจะมาทำร้ายฉันเรื่องอะไรกัน" เฮอร์ไมโอนี่ถามเสียงดัง
"เขาเกี่ยวข้องกับผู้เสพความตาย" แฮรี่ตอบ "จำได้มั๊ยตอนที่ฉันพบกับโวลเดอมอร์เมื่อปีก่อน คนชื่อน็อตต์เป็นหนึ่งในผู้เสพความตายล่ะ"
"อะไรนะ.." เฮอร์ไมโอนี่ร้องขึ้นด้วยความตกใจระคนสงสัย "เป็นไปได้ยังไงกัน"
"ใช่..แล้วเมื่อกี๊เขายังจะทำร้ายเธอจากข้างหลังด้วย" รอนเสริมต่อ ทั้งๆที่เขายังคงรวบคอเสื้อโจนาธาน อยู่ แต่ดึงตัวเขาขึ้นมายืนแล้ว
"นี่มันเรื่องอะไรกัน โจนาธาน" เฮอร์ไมโอนี่หันไปถามโจนาธาน ซึ่งลุกขึ้นมาด้วยสภาพมึนงงเล็กน้อย
"จริงอยู่ ที่ผมเกี่ยวข้องกับผู้เสพความตาย.." เขาพูด "แต่นั่นไม่ใช่เรื่องทั้งหมดนะ.."
"ไม่ต้องพูดแล้ว ฉันว่าขอฉันจัดการมันอีกสักหมัดสองหมัดดีกว่า" รอนคำรามด้วยความโกรธ
"เดี๋ยวก่อนๆ มันไม่ใช่อย่างที่พวกคุณคิดนะ นี่ไง.." โจนาธานล้วงมือออกจากเสื้อคลุมพร้อมด้วย สมุดโน้ตปกหนังมังกรอาบมันที่ดูสวยงามเล่มหนึ่ง
"งั๊นเมื่อกี๊ นายกำลังจะเอาไอ้นี่ออกมาหรือ" แฮรี่ถาม
"ใช่.." โจนาธานตอบ "ผมตั้งใจจะเอามาให้คุณน่ะ เป็นของขวัญคริสมาสต์..."
"คริสมาสต์อะไรเอาป่านนี้ล่ะเนี่ย...." เฮอร์ไมโอนี่พูด
"ตอนคริสมาสต์จริงๆ ผมยังไม่มีความกล้าจะเอาให้คุณ" โจนาธานตอบเขินๆ "แต่ตอนนี้ผมกล้าล่ะ.." แล้วเขาก็ยื่นสมุดเล่มนั้นให้เฮอร์ไมโอนี่ แต่รอนคว้าไปก่อน แล้วปล่อยมือออกจากคอเสื้อคลุมของโจนาธาน
"นี่มันอาจจะมีอะไรแอบแฝงอยู่ก็ได้นะ..." รอนพูดขึ้นอย่างไม่ไว้ใจ
"มันไม่มีอะไรแอบแฝงหรอกนะ ถ้าคุณจะฟังผมอธิบายเรื่องครอบครัวผมสักหน่อย พวกคุณจะเข้าใจ" โจนาธานพยายามอธิบาย
"ใช่แล้วล่ะ มิสเตอร์วีสลีย์ เธอควรจะฟังมิสเตอร์น็อตต์อธิบาย ก่อนที่จะสรุปเรื่องราวเอาเองนะ" เสียงที่คุ้นหูดังขึ้นด้านหลัง ทั้งสี่คนหันไปดู ศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์นั่นเอง....