|
ลูกหนี้ขอถอนการบังคับคดี
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง
มาตรา 295 บัญญัติว่า
"ให้เจ้าพนักงานบังคับคดีถอนการบังคับคดีในกรณีต่อไปนี้
(1)
เจ้าพนักงานบังคับคดีถอนการบังคับคดีนั้นเอง
หรือถอนโดยคำสั่งศาลแล้วแต่กรณี
เมื่อลูกหนี้ตามคำพิพากษาได้วางเงินต่อศาลหรือต่อเจ้าพนักงานบังคับคดีเป็นจำนวน
พอชำระหนี้ตามคำพิพากษา
พร้อมทั้งค่าฤชาธรรมเนียมแห่งคดี
หรือค่าธรรมเนียม
ในการบังคับคดี
หรือได้หาประกันมาให้จนเป็นที่พอใจของศาลสำหรับจำนวนเงิน
เช่นว่านี้
(2)
ถ้าเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาได้แจ้งไปยังเจ้าพนักงานบังคับคดีเป็นหนังสือว่า
ตนสละสิทธิในการบังคับคดีนั้น
(3)
ถ้าคำพิพากษาในระหว่างบังคับคดีได้ถูกกลับในชั้นที่สุด
หรือหมายบังคับคดี
ได้ถูกยกเลิกเสีย
เมื่อศาลที่ออกหมายบังคับคดีได้ส่งคำสั่งให้แก่เจ้าพนักงาน
บังคับคดี
แต่ถ้าคำพิพากษาในระหว่างบังคับคดีนั้นได้ถูกกลับแต่เพียงบางส่วน
การบังคับคดีอาจดำเนินต่อไปจนกว่าเงินที่รวบรวมได้นั้นจะพอชำระแก่เจ้าหนี้
ตามคำพิพากษา"
ลูกหนี้ตามคำพิพากษาให้ผู้อื่นนำสมุดเงินฝากของบุคคลอื่นมาวางเพื่อประกัน
การชำระหนี้
ลูกหนี้ตามคำพิพากษาจะของดการขายทอดตลาดได้หรือไม่
ศาลฎีกาได้วินิจฉัยเป็นคำพิพากษาฎีกาที่
445/2543 ว่า
ตาม ป.วิ.พ.
ม.295
เจ้าพนักงานบังคับคดีจะถอนการบังคับคดีได้ต่อเมื่อลูกหนี้
ตามคำพิพากษาได้วางเงินต่อศาลหรือต่อเจ้าพนักงานบังคับคดีเป็นจำนวนพอ
ชำระหนี้ตามคำพิพากษา
แต่จำเลยทั้งสองมอบให้ผู้อื่นนำสมุดเงินฝากของบุคคลอื่น
มาวางเพื่อประกันการชำระหนี้
พร้อมคำร้องของจำเลยทั้งสองที่ขอให้งดการ
ขายทอดตลาดไปยื่นต่อเจ้าพนักงานบังคับคดี
กรณีจึงมิใช่เป็นการวางเงินชำระหนี้
ตามคำพิพากษาต่อเจ้าพนักงานบังคับคดี
ไม่เข้าหลักเกณฑ์ของบทกฎหมายดังกล่าว
เจ้าพนักงานบังคับคดีไม่อาจงดการขายทอดตลาดได้
(คำพิพากษาศาลฎีกาของสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการ
ปี 2543 เล่ม 2 หน้า 59)
Thailegal
10/12/43
|
