ลูกรักแม่

มีเด็กน้อยอยู่คนหนึ่ง อายุประมาณ 7 ขวบ
อยู่กับแม่ที่หมู่บ้านแห่งหนึ่ง
และมีอยู่วันหนึ่งเขาได้นั่งเขียนข้อความบางอย่างลงกระดาษ
เมื่อเขียนเสร็จก็วิ่งนำกระดาษที่เขียนเสร็จแล้ว
ไปให้แม่ที่ทำกับข้าวอยู่ในครัว
แม่ก็รับกระดาษที่ลูกน้อยสุกที่รักเขียนมาอ่าน
ข้อความในกระดาษนั้นออกจะอ่านยาก ด้วยลายมือของเด็ก แต่ก็พอจะอ่านออก
และข้อความมีอยู่ว่า


เมื่อแม่อ่านจบ ก็อมยิ้ม และพลิกกระดาษด้านหลัง
และขอยืมดินสอจากลูกชายคนโปรดมาเขียน ข้อความตอบกลับไป
เจ้าเด็กน้อยยั่งคอยอย่างใจจดใจจ่อว่าแม่จะเขียนว่าอะไรและไม่กี่นาทีแน่ก็เขียน
เสร็จแล้วก็นำกระดาษยื่นให้ลูกชาย ลูกชายยกมือไหว้เมื่อรับกระดาษมา
แล้วก็อ่าน
มีข้อความดังนี้


เมื่อลูกชายอ่านจบ น้ำตาหยดโตๆ ก็ไหลออกมาจากตาเล็กๆ
เขาเงยขึ้นไปมองแม่และวิ่งเข้าไปกอดและบอกแม่ว่า
"แม่ครับผมรักแม่จริงๆ นะครับ"
ลูกชายกอดแม่แน่น น้ำมูกน้ำตาไหล
สะอึกสะอื้นแม่ก็ก้มลงมาเช็ดน้ำตาให้กับลูกชาย
และตอบกลับไปว่า "แม่รักลูกที่สุดในโลกเลย"
และเด็กน้อยก็ผละออกจากแม่แล้วเอาดินสอไปเขียนลงในกระดาษแผ่นเดิมว่า "จ่ายหมดแล้ว....แม่จ่ายหมดแล้ว....แต่ลูกยังทอนไม่หมด"

"วันแม่" นั้นคือทุกๆ วินาที ทุกๆ ลมหายใจสำหรับผู้ที่เป็นแม่
แต่สำหรับลูกนั้น
"วันแม่" มีเพียวแค่วันเดียว ขอให้ลูกๆ ทุกคนเป็นคนดี
ทำให้คุณแม่มีความสุขทุกๆ
วันนะครับ หลังจากอ่านเรื่องนี้แล้วแวะไปตลาดซื้อพวงมาลัยสัก 1 พวง
และมาก้มลงกราบที่เท้า และบอกว่า "รักแม่" หรือใครที่อยู่ไกลจากแม่
เพียงกดโทรศัพท์ส่งความคิดถึงไปหาแม่
แค่นี้ผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นแม่ก็มีความสุขที่สุดแล้ว

1