Parson Jack Russell
Parson (wat dominee betekend) Jack Russell leefde van 1795 tot 1883 en hij diende voor het grootste deel van zijn leven in de parochie van Swymbridge in Devon. Net als zijn vader heette hij eigenlijk John, maar Jack is de meer populaire vorm van de naam. In 1819 begon John zijn kerkelijke leven. Hij werd ingezegd als 'Deacon', de laagste rang bij de Anglicicaanse kerk. Hij klom na mate de jaren voorbij strekte verder op.
Parson Jack Russell hield veel van jagen. Toen hij geboren werd was de snelste manier om je te verplaatsen met een paard. Maar na de ontwikkelingen van de stoommachine deden al snel de spoorwegen in Engeland hun intrede. Door de afschaffing van de 'Bull & Bear baiting', het vechten van honden tegen beren en stieren, werden de honden tentoonstellingen interessanter. Op deze tentoonstellingen werden honden gekeurd en vergeleken. Door de komst van stoomtreinen werd het reizen naar deze hondententoonstellingen makkelijker.
De komst van de stoomtreinen gaf Parson de mogelijkheid om hondenshows te bezoeken en te jagen. Hij kon 's ochtends vroeg van huis weg gaan en de 's avonds weer thuis komen, dankzij de stroomtrein. Dit was tot heden altijd onmogelijk geweest. In Engeland werd in die dagen veel aan 'Foxhunting' (vossenjacht) gedaan.
Parson Jack Russell was een goede ruiter, en mede door zijn domineeschap werd hij bewonderd en geacht. Hij had vrienden tot in de hoogst geplaatste kringen. Zijn vriend Reverend (eerwaarde) E.W.L Davies gaf een biografie uit over Jack Russell. De titel van het boek is 'The out of door life of Reverend John Russell- a memoir'. Het is waarschijnlijk niet helemaal waarheidsgetrouw. Ook Eleanor Kerr scheef een boek over hem: 'Hunting Parson', een boek waar fouten in zitten, maar een waarheidsgetrouwer beeld geeft over de dominee dan Davies deed.
De Parson Jack Russell
Toen Parson John (Jack) Russell studeerde in Oxfort kocht hij zijn eerste terriër, een witte draadachtige teef met aftekeningen aan de kop, die veel lijkt op de standaard van nu. Hiermee ging hij fokken. Hij probeerde gekleurde en gedeeltelijk gekleurde types te kruisen, met één bedoeling; de aanleg van de jacht te verbeteren, zonder te veel te letten op een gelijkvormig type. Het was de bedoeling een ras te creëren die vossen uit de holen verjaagde door middel van blaffen.
De Jack Russell Terriër
Vanaf het einde van de 2e Wereld Oorlog werd het ras steeds populairder in Europa, in het bijzonder bij jagers en paardenliefhebbers. De Parson Jack Russell had lange benen en paste niet gemakkelijk in de zadeltas. Ook was het niet altijd even handig met het verjagen van de vos uit zijn hol. Door verschillende kruisingen ontstond de laagbenige Parson Jack Russell, die de Jack Russell Terriër wordt genoemd. Helaas is er geen goede fokadministratie bijgehouden. |
