|
page27mam
Nieuwe pagina 1
Afscheid [ 05/04/2003 20:34 | »-(¯`v´¯)-»AnGeL_WinGs»-» ]
In het witte kamertje drongen zonnestralen binnen
Door een kiertje in de evenzo witte gordijnen...
De vogels floten buiten...
en de vrouw in het bed draaide zich moeizaam om...
De dag was lang, in de pijn die ze leed...
Ze vertrok haar gezicht in een krampachtige trek...
En probeerde weer te verliggen....
Ze keek op het klokje naast het ziekenhuisbed....
half zes...
Ze zuchtte
alweer weinig slaap gehad deze nacht...
Onrust vloog haar aan...
Zij ging dood...en ze wist het....
angst overspoelde haar...plots...
wetende dat er tegen de dood niets te doen was...
Als hij kwam dan kwam hij...en ze wist ook dat ze dat te
accepteren had...
Hoe moeilijk ook, het geluk mocht niet lang duren...ze had
eindelijk haar oude liefde weer gevonden en in liefde voor
hem...
had ze gestraald
maar een driekwart jaar lang....
was ze de gelukkigste vrouw van de wereld geweest...
Hij was een hart patient...en had eens een onderzoek moeten
ondergaan in het ziekenhuis...en ze was zo overstuur geweest,
misschien ging het wel niet goed met hem...
zul je net zien...zei ze toen nog...
Nu trok er een cynische glimlach over haar zachte gelaat...
Ja, nu was het haar beurt...ze had het wel aangevoelt, ergens
wel?
Geluk duurde nooit lang in een leven immers?
Dat had ze meegemaakt en zo was het altijd al gegaan...
Tranen welden op in haar ogen....en een traan drupte op haar
mondhoek...
Verwoed wreef ze de traan weg...
en drukte toen weer al haar verdriet en gevoel weg...
Het had immers weinig zin nog om...
Het was zo kort dag...
De hele dag liep het bezoek af en aan...
Soms was ze zo moe...
vroeg ze om een verhoging van de morfine om die vreselijke
afgrijselijke pijn te vermijden...
De
pijn waar ze zo bang voor was...
Soms wenste ze de mensen weg..
Nu even niet...
niet om de mensen maar om de vermoeiheid die haar overviel...
de pijn die haar tergde..
Toch ze lachte nog steeds....
Ze probeerde het afscheid voor anderen niet moeilijker te maken
dan nodig...
Ze was zo sterk in zichzelf...
had zoveel moeten doen in het leven...
Zelf moeten doen...
Ja ze was een hele sterke vrouw...
Ze lag te sluimeren na het avond eten waarvan ze maar weinig
naar binnen kreeg...
Toen de kamerdeur open ging...
Ze opende haar ogen en kreeg meteen een zoen op haar mond...
Hij was er weer!
Haar kleinzoon...ze glimlachte en voelde verdriet en ook
blijdschap....
Verdriet omdat ze hem niet zou zien opgroeien....
En blijdschap omdat hij haar enige kleinkind was...
en ze had hem lief...
Zo lief...
Hij brabbelde aan een stuk door..of de tv aan mocht...
of Tom& Jerry aanmocht...
Oma vond alles goed...
Glimlachend om zijn onschuld en niet begrijpen van haar heen
moeten gaan...
Vertelde ze hem wel dat ze erg ziek was...
en misschien nooit meer beter zou worden...
dat ze naar de hemel ging...
en...
verder kon ze niet denken...
wilde ze niet denken...
Want het nieuwe dat haar te wachten stond was ergens bekend en
ook weer niet....
Ze zou naar huis gaan dat wist ze...
Haar moeder en haar twee zussen waren haar al voorgegaan
immers...
en ze zou ze weerzien daar was ze van overtuigd...
het jongentje in de kamer bracht een frisse sfeer in de
kamer...dat deed haar goed...
om alles even te vergeten....
Als ze dat kon tenminste...
Hij liep door de kamer te banjeren alsof er niets aan de hand
was...bracht drinken naar oma als oma dat vroeg...
Hij deed zijn best en lachte om Tom&Jerry op de kleine
tv...die op een stoel stond in de kamer naast het bed...
haar dochter zat naast haar...
hand in hand niet wetend wat te zeggen...
proberend om die tranen te verdringen van binnen...terwijl het
hart schreeuwde om bevrijding...
van die pijn van binnen...
mam zei ze nog...
Nu raak ik je nog aan...
en straks ben je weg????
Ik begrijp het niet fluisterde ze...
gesmoord...
jij weg?
het is niet eerlijk mam...
Het leven is niet eerlijk..is het nooit geweest zei ze ...
En geluk?
Is er niet in het leven...het leven is niet leuk ...zei ze
gesmoord....
Toen ze weggingen...lag ze daar te staren naar het plafond met
allerlei gedachten...herinneringen...
pijnlijk...
afscheid nemen was niet haar sterkste punt...
Daarom ook...
Was het dat ze op een nacht...plots heenging...
in de schemering van de aankomende morgen....
voelde ze een pijn in haar hart....
en ...ergens was ze verbaast...
Nu al?
En ze stond op uit het bed...
en zag haar moeder en haar zussen staan bij het bed...
Ze staken hun
handen naar haar uit,
en in de
schemer van dat kleine bedompte kamertje
omhelsden ze
elkaar.
Kom....zeiden ze tegen haar...
Kom en welkom thuis.........
[ »-(¯`v´¯)-»AnGeL_WinGs»-» | 12/7/2003 ]
|
|
|
|
Verjaardag?
vandaag ben ik jarig
35 jaar geleden werd ik geboren
Uit een vrouw
mijn moeder
dit jaar overleed zij op te jonge leeftijd
en moet ik verder zonder haar
jarig?
wat zegt het me nog nu
jij er niet meer bent?
Om te vieren dat ik geboren werd bij jou
Morgen een dag.....
zonder jou
was het morgenavond
zodat ik niet hoef te voelen
dat jij er niet meer bent
en jou niet te hoeven herdenken
in een weten dat je niet meer bent
mijn moeder is dood
zij is dood
en niets zal dat nog veranderen
life sucks
realy sucks
Ik ga door zonder haar
te vroeg te jong
en te laat........
[ ~*~Angel~Wings~*~ | 12/4/2002 ]
|
|
|
|
Shopping
Als ik boodschappen doe...
Zie ik jou in elke vrouw die mij voorbijgaat..
iedereen heeft wel wat van jou.,.sommigen dan
Mijn blik zoekt de weg af,...
zie jou lopen naast mij in herinnering,..
winkel in winkel uit...
je hobby shoppen.,..
Zie jou daar staan ineens in gedachten midden in een
supermarkt..
zie jou en hoop je tegen te komen...ineens alsof alles een boze
droom is..
en niet waar,...
alsof de dood niet bestaat en jij er nog bent en dit alles een
boze nachtmerrie was..
te snel ging je van ons vandaan..
te snel was je in niemandsland of in de hemel...
wie zal het zeggen..
soms geloof ik soms niet meer..
teveel op mijn pad in korte jaren..hoe houdt een mens dit vol..
denk soms ik wor maar lekker gek..beter dan accepteren dat je
gek kunt worden van verdriet...
fuck alles...boos op alles..dat leven heet..
ineens..geslagen diep in mijn ziel...
zomaar ineens..
wilde god mij duidelijk maken..
dat ik op mezelf moet varen en niemand anders meer mijn hand
vasthouden zal...
god wat bent u hard en wreed..waarom nu dan toch?
Wat heb ik toch misdaan?
En al die pure liefde in mij
al dat onschuldige maakt plaats voor wrange wetenschap...
dat god een puur mens niet liefheeft enkel getekenden in het
leven
alsof dat een oplossing is voor alle problemen
geliefd zijn om wie je bent
Oh ja ik was zolief...
oh ja ik was zo naïef..
oh ja ik deed al wat men wou...
tot de dag kwam waarop iets in mij zei
nee nu niet meer..
ik word maar slecht
hebben zij het niet beter op deez aardkloot?
Altijd vissen zij achter de mazen van hetnet...
Het beest in mij is bevrijd..eindelijk werd eens tijd
nu tijd om te vechten
te strijden kom maar dan
kom maar op
ik vecht wel als dat de bedoeling is...
Ik weet niet meer wat men wil hierboven..moet ik me er nog druk
om maken?
Als ik oma's zie en moeders..
die boodschappen doen..en die verdomd ineens lijken op..?
Maar ze zijn het niet???
Ze zijn het verdomme niet!!
Mijn oma en moeder zijn weg in korte tijd na elkaar..
tis niet eerlijk....het kan niet bestaan...
god
mijn geest
hoe kan ik dit nu aan?
Kwor maar prettig gestoord getekend door het leven...
beter dan echt gek...
door pijn en niet begrijpen..
leven is niet leuk zei mijn moeder nog.,.
het is echt niet leuk??Zei ze me nog verbaast ergens...
zei ze...
tis niet leuk...!!
Echt niet leuk...
nee tis niet leuk...
niets kan het leuker maken...enkel die geest
die verdomde kracht in jezelf..die vecht en ademt en leeft om te
overleven..alweer...
zoveelste keer..
Tot de dag dat het leven je neersabelt met zijn ziekten met zijn
krachten..en zegt hee..
hallo it's time to go..
ja verdorie waarheen dan?
Zie je wel vanzelf..ja er is geen weg terug..
in het nu en ons zijn..
Waarheen leidt de weg?
niemand weet men vermoed maar weet niet..
en in die winkel sta ik wlakman stijf op mij kop...
keiharde muziek,..,om maar niet te voelen het gemis en
verdriet...
om haar die niet meer is...
mam..............
ik zie je niog staan
ik zie je nog lopen...
mis je...half jaar kwijt van jouw bestaan....
geluk mam...maybe..maar ben je kwijt voor altijd...
er is niets meer...niets meer alles voorbij...
jij weg voor altijd...
jezus???????
zie nog die vrouwen die iets van je hebben achtervolg ze met
mijn ogen en een hart vol verdriet..
en in de super sta ik bij een stellage en kan bijna wel huilen,,
omdat ik nog je hand zie reiken naar dat schap...want samen
zouden we iets gaan eten..en saam boodshcappen doen
waarom verdomme...
waarom moest je gaan?
mam..........?
?????????????????
[ ~*~Angel~Wings~*~ | 9/2/2002 ]
|
|
|
|
mama
Je bent er nog.
Zie je daar zitten..
.........wat is tijd
tijd die verglijd in eeuwigheid
en jij straks niet meer?
Waar ga je heen
dacht je dat ik al zonder jou kon?
Dacht je nu echt dat dit het was?
allemaal...zomaar weggaan?
zomaar zonder goede reden?
waarom..mam...waarom laat je ons in de steek?
denk je nu echt dat je niet nodig bent?
DENK JE NU ECHT DAT WE NIET VAN JE HOUDEN?MAM?
Mam blijf
blijf bij ons mam...
ga niet weg nog tis nog veels te vroeg...
mama....
laat je niet gaan weg van deze wereld...
wat moet ik zonder jou?
Wat moet ik nu zonder jou mam...?
vertel me...wat je wilt dat ik doe voor jou?
mam..
ik hou toch van je...echt ik hou zielsveel van je..
en ik kan niet zonder jou...nog niet mam..
mama..blijf...
ga niet weg..
blijfffff...bij ons..mama....
*kreet*
stuk van Freek de Jonge:
Nu het nog kan.
Wil ik je verhalen horen
Weten wat je weggegooid hebt
Wat bewaard
Weten waar je vader voor het eerst ontmoet hebt
Wanneer je me verwekt hebt
Hoe gebaard
Heb ik veel gehuild als kind
Wat ik vergeten ben als man
En nu meer wil weten
Nu het nog kan
Nu het nog kan
Moet ik je meer omhelzen
Weer terug verlangen naar je schoot
Je troosten met jou geleerde woorden
De laatste angst wegnemen
Voor de dood
Ik zou je vaker moeten voeden
Met kleine hapjes liefde en dan
Met je huilen moeder
Nu het nog kan
Nu het nog kan
Moet ik je mijn armen sluiten
Niet belast door leeftijd
Van los te barsten
Nu, nu schaamte en schuld
Want die volmaakte baby werd iemand met gebreken
Vooral een gebrek aan aan geduld
Ik wil graag even je zoon zijn
Je hand vasthouden
Houden van
Kind zijn, mamma
Mamma zeggen
Nu het nog kan
Ja ik weet best wat ik allemaal zou moeten
Alleen het komt er niet zo van
Ik zing er over in plaats van naar je toe te komen
Nu het nog kan
En jij mam,....ben jij....te oud geworden
Ben jij misschien bang
Zwijg je maar
In plaats het nog kan.
Freek de Jonge.
(mooi stukje van freek mijn lievelings caberetier)
[ ~*~Angel~Wings~*~ | 19/12/2001 ]
|
|
|
|
jij
jij die mij droeg 34 jaar gelee in jouw lijf,
je lichaam..en nu zo op
en leeg gegeven qua energie..boordevol zat je ermee..niet te
relaxen...
nu jij daar zo ligt in je bed..
wazig is het toekomstbeeld...
wazig wat je te wachten staat..mam..
Onvoorstelbaar..
maar ooit is het koordje op..en leeg......
maar dat het nu zou zijn?
Jij vol plannen..dit wilde je nog en dat..waarom wist ik niet..
waarom voelde ik niet???..
was het lot zo hard dat dit ineens gebeuren moest?
mam...ik hou van je met hart en ziel..en weet dat het zonder jou
bitter moeilijk zal zijn..alleen..in het donker..van het
leven..want donker is het..
mam...zonder jou is er een glans verdwenen.zonder jou is er veel
niet meer waar,
waarvan ik dacht dat het belangrijk was..
het is het niet, mam..
jij weet het, ik weet het..
mam..we deden veel fout saam..
kan er niets aan doen,
jij evenmin,..volgend leven??
zal dat er komen..of?
mam..
tis zo raar..het idee..jou nu aan te raken en over een tijdje
niet meer...
knuffel je nu nog..hou je vast voel je hand op mijn
gezicht..en..
ik weet dat dit niet lang duren zal..niet zo lang..toch?
mam?
je hebt al besloten heen te gaan..ons hier te laten voor wat we
zijn..
oh ja het schijnt dat je hierna nog bij ons zal verkeren..maar
tis zo hard..
omdat geen film of foto die warmte vastleggen kan van die hand
van je die me aanraakt op mijn wang..
die mijn hoofd omklemt...alsof...?
je me vasthouden wil..alsof er..niets meer is dat je vasthouden
kan straks..?
mam..ik ben bij je in mind elke dag..elke dag bij jou in
liefde..en gevoel..
ik hou van je..wij saam..em oma..wij zijn drie in een...die
kracht probeer ik vast te houden...keihard vast te houden..en
als ik ooit eens ga weet ik jij en zij wachten op mij..ooit hoop
nog lang,
vanaf deez tijd..maar dat is aards bewustzijn..niet
hemels..mam..
als je gaat hoop ik bij je te mogen zijn..of niet?
wat jij wil en wenst in je zieleleven..jij weet wat jij
wenst..jij weet wat jij wilt..
leven mensen is....
zijn wie je bent..met al zijn facetten goed of kwaad.....maakt
het uit..wij zijn wie we zijn..good or bad..en wij houden van
elkaar good or bad..
dus neem elkaar niets kwalijk dat we zijn zoals we zijn...
liefde is alles dat telt..verder totaal niets..totaal niets...
mam..jij..ondanks alles..leerde me..wat power is in jezelf..wat
zijn is in jezelf..wat
leven is voor jezelf
love you......
ANGELWINGS
[ ~*~Angel~Wings~*~ | 25/12/2001 ]
|
|
|
|
Nooit
meer......
Nooit meer zal ik mama zeggen..
mama roepen...als jij bent gegaan.......
nooit meer iemand zo noemen doet zeer..mam..want van een mama is
er maar een..
mama..ik roep het nu dagelijks voor me uit want straks kan het
niet meer...is die roep in mij voorbij omdat er niets tastbaars
is..dat die roep kan beantwoorden..ja in mind zo ongrijpbaar ,
ja ben wel ff boos..
bedoel..moet ik nu zonder jou dan?
verder..zonder vrouwmens.,.die me kent vanaf dat ik begon?
jij..bent die vrouwmens..mijn moeder..
en je wilt nu al gaan?
dood?
jezus het woord dood roept afgrijselijke beelden op bij me..van
donkerte en nacht en totaal geen licht en eenzaamheid..is dat
negatief..
ja dat zal wel..jij voorbij,
geen moeder meer om me te beschermen..geen mama..meer
die me bijstaat...als ik het niet meer weet...?
geen mama..meer..die van me houdt..hier op aard..
geen moeder..die trots in haar ogen heeft als ik een gedicht
neertik in vijf minuten??
mam...
verdomme mam??
waarom wil je nu al gaan..als ik geloven moet in het spirituele
dan..
heb je gekozen..waarom wist ik dan niets?
waarom mocht ik niet weten van?
dan...
dan had ik ..en dan..
ach...tis te laat..voor ons..saam..
lijken we teveel op elkaar?
Mam ik wil niet dat je doodgaat..mam..blijf dan toe..?
mama...
ik wil met jou nog naar de stad..ik wil met jou nog naar het
teahousse..
mam....
ik wil nog zoveel..zoveel wat wij vergaten te doen..zoveel om
samen te zijn..mama..ik hou toch vanje..waarom ga je nu weg?
verdorie...mama....is het te laat voor al wat wij liefhebben.wat
is het leven nu dan?
waarom nu al...ik wil het niet..dat je gaan zult..nog niet
mama..laat ons wennen dan..in ieder geval iets..dat ons saam nog
tijd geeft..maar nu nog niet..!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
[ ~*~Angel~Wings~*~ | 25/12/2001 ]
|
|
|
|
De
boodschap van hen die heengingen
De boodschap van hen die heengingen [ 24/12/2002 22:22 | ~*~AngelWings~*~
]
Mooi die dingen...maak jij ze wel eens mee?
Deze week kreeg ik een droom....
Mijn moeder was aanwezig toen ik in slaap viel..ik voelde heel
duidelijk dat ze mij een boodschap wilde meegeven....
In mijn droom bezocht ik haar in het ziekenhuis....
Ze was erg ziek en had veel pijnen....daarnaast kreeg ze
chemotherapie en was haar haar grotendeels weg,....haar
voortanden waren weg...en in haar hoofd was een drain
geplaatst...
Nou ja gruwelijk dus....erger kun je je niet bedenken...en dat
wilde ze mij meegeven....
Ik werd dan ook wakker en hoorde....
Had je mij zo kunnen zien lijden?Mijn antwoord was Nee!
En mijn gevoel van, verdriet werd anders...
werd er een van aanvaarding hoe moeilijk ook...
Het is snel gegaan de dood van mijn moeder maar, ergens
misschien beter...
Omdat ze niet te lang heeft hoeven lijden....en als ze wel een
chemotherapie had moeten krijgen wat dan?
Al die ellende...al die pijnen....
Nee zo is het wel beter....
Het gaf mij rust in mijzelf...en vond het geheel wel erg
mooi....om zo te mogen ervaren...
Re: De boodschap van hen die heengingen [ 25/12/2002 01:48 |
Sarah-Jane ]
Mooi..een boodschap van 'als ik langer dan 3 weken had geleefd
zou dít gebeurd zijn, wees blij voor me en het is niet meer
terug te draaien..verpest je eigen niet door te blijven
treuren'......mooie ervaring,mooie levensles ;)
Heb ik meegemaakt nadat m'n vader overleden was,
een heel warrig verhaal..eerst waren we boven in een zaal waar
m'n moeder waarschijnlijk reunie had..iedereen in een
licht/donkerblauw en
witte jurk en alleen m'n oma en ik met m'n dochter -4 mnd- waren
erbij (apart van de rest)
er was een trap naar beneden daar was een soort
beurs..allemaal stands en 1 van de bank -ABN- waar m'n vader
stond. ik stond op die trap te loeren om een papiertje met zijn
handschrift te pakken te krijgen. Dat MOEST en ZOU ik hebben als
aandenken ??? volgend beeld..lag hij ineens 'buiten',onder een
poort, zo'n boog, in
een ziekenhuisbed ??? we schenen het het heel normaal te vinden
dat'ie alleen buiten lag ???
het was tijd voor de fles, m'n oma zei 'laat je vader nou deze
fles geven't is de laatste kans'
???hoe wist zij dat??? ok ik kom m et haar bij m'n vader heeft
hij ineens een andere baby die hij niet af wil geven ??? geen
idee waar 't vandaan kwam er was verder niemand.. volgend beeld,
ben ik weer alleen en zie zjn bed leeg en van die
begrafenisjassen een brancard naar een rouwauto rijden.. einde
droom..
wat betekent dit..weet jij dat??
was dus NA zijn overlijden...... :O
Re: De boodschap van hen die heengingen [ 25/12/2002 02:13 | ~*~AngelWings~*~
]
Hm leuk bezoekje aan die wereld of niet?:)
Ik vermoed dat je daar gewoon was...een soort van reunie...elkaar
allemaal even zien enzo...
En dat hij even buiten ligt in een soort van hospitaal...schijnt
heel normaal te zijn als je net dood bent...dan kom je daar tot
rust nml...en kom je bij van alles wat je meemaakte in je
leven....
Het schijnt dat we uittreden nml...als we slapen...elke nacht
weer..en we merken er niets van....vreemd ma ja...het schijnt zo
enzo...
dus het zal dan wel...
Beter iets dan niets toch?:w....
Nou ja zo zie ik dit even...jouw droom....mooi toch?
Fles is levensvochten?
En die baby is opnieuw geboren zijn in die andere wereld en dat
hij niet terug wilde naar zijn oude leven...maw hij was tevreden
met zijn leven nu...
Dat laatste wijst symbolisch op zijn overgaan...de dood datgeen
jij nog af moest sluiten...
sja vin hem mooi..echt wel...
Re: De boodschap van hen die heengingen [ 25/12/2002 02:39 |
Sarah-Jane ]
als je het zo bekijkt..hij had ook een hele vredige
uitstraling..ik had direct het gevoel van 'het is goed zo'
die droom was kort na zijn dood, voordat ik hem in de kist zag
ik moet eens iets gaan lezen over droom uitleg ofzo...... nou,doeiii
;)
[ ×¥AngelWings¥× | 25/3/2003 ]
Vandaag...........
Vandaag...........
Vandaag........... [ 14/9/2002 01:53 | ~AnGeL-WinGs~ ]
De klok liep telkens achter......
traag......vijf minuten...........elke keer weer bijna te laat
op school met mijn zoon terwijl ik zou zweren dat......
vanmorgen werd het me te gortig........
verdorie heb de klok gelijk gezet met teletekst op tv???
bedoel hoe kan ik die vijf minuten te laat blijven komen?
:w
das vreemd.....dus ik zeg dat tegen een vriendin van mij.......
nou zegt ze waarschijnlijk is er iemand in jouw huis........
euh ja klaarblijkelijk wel want toen mijn website over leukemie
bij kinderen af was.....stond ook de radio een tijdlang stil?
en ging weer verder toen ik de pc afsloot???
ok ik laat die vriendin een foto zien van mijn moeder.die zij
even later op de keukenklok legt op de tafel........
waarom leg je die foto nu daarop?
vraag ik.......verbaast enigszins........
uh kwenie gevoel.....
ik kijk naar die klok de foto van mams erop....en ineens.......
klik............voel warmte om me heen........in mijn hartchakra..........
stromend......opeens......
en dan de woorden.die doorkomen......
blijf niet zo hangen in het verleden ga door......
laat de tijd niet stilstaan dat is geweest...........
mooi of niet?
ik vond het prachtig........
moet ik nu op school gaan vertellen dat mijn moeder die klok
liet stilstaan??
lol.......
nee he doe ik maar niet..........
hahaha...............
maar zo zie je maar de symboliek is overal........let er eens
op........
dat lied op de radio.............bv........
vorige week was ik in een triestige bui.....ff maar maar ok..laat
het wel toe.......is alleen maar goed...........
dus tranen over mijn gezicht.........en.........
ineens......gespitste oren........
hoor een nr van bakerstreet..............
en een zin grijpt me aan............
your'e crying now........but........
after one year you will be happy...............
kijk dat gaf me ineens een zetje de goede richting in.......
ok over een jaar voel ik me beter dan nu..........ok dan gaan
dervoor.........
en ach die kleine boodschappen die ze uitzenden.......ze zijn zo
subtiel en zo mooi.......
bedoel...........hoe kan het dat ik net op dat moment moest
huilen en dat net op dat moment...........dat nr kwam die net
inviel op een moment van.......dat het nodig was....
toepasselijker kon niet gewoon...........waarom hoorde ik het
dan net op dat moment?
precies getimed?
wow....nou ja denk daar maar niet zo over na tis gewoon
zo.......net als met kaartleggen...............tis zo.
.klaar!!!!!!niet denken maar doen......en niet over
nadenken.......
trouwens heb veel moeite om te typen hoor.......
zoog vandaag cijf toetsen in mijn stofzuiger......heb er twee
verkeerd om in gedaan..dus de c en de v zijn omgekeerd....
is ff blijven controleren........
.
;)
grTzzzzzzz mensen.....ik ga slapen........
Re: Vandaag........... [ 15/9/2002 09:14 | eny@ ]
Hetgeen je beschrijft is wel zo : die kleine signalen, die geven
ook troost ...
En ja : wij zijn al over het 'jaar' en het is dan een beetje
beter gegaan, ook al blijft het gemis dagelijks zich uiten.
Sterkte
:)
Re: Vandaag........... [ 15/9/2002 09:14 | eny@ ]
Hetgeen je beschrijft is wel zo : die kleine signalen, die geven
ook troost ...
En ja : wij zijn al over het 'jaar' en het is dan een beetje
beter gegaan, ook al blijft het gemis dagelijks zich uiten.
Sterkte
:)
[ ×¥AngelWings¥× | 28/1/2003 ]
[ »-(¯`v´¯)-»AnGeL_WinGs»-» | 25/5/2003 ]
Tussenkomst van hierboven.......
Tussenkomst van hierboven....... [ 17/9/2002 21:38 | ~AnGeL-WinGs~
]
Ik lig net in bed.......
kan de slaap niet vatten.......
denk na over allerlei en de pijn drukt mij.....
teneer........
zuchtend.......draai ik me om....de hond kruipt achter mijn rug
weg tegen mij aan.........
lekker warm dat wel..........
maar het lost niets op van mijn gedachten.........
ik schreeuw in mijzelf..........
mijn moeder!!!!!!!!mijn moeder........is dood..........?????
ze is dood.........ik krijg het er benauwd van bij het
idee........
zie beelden....van haar toen ze ziek was........net een film die
afspeelt........
ik zie het beeld......vanuit de verdoving opduikend....van haar
stille gelaat.........
stil en koud.........
en ineens.....weet ik weer...in het ziekenhuis ik haar lippen
kuste en de kou nog lang nakleumde op de mijne..........verbaast
was ik.ze leefde en was nu al zo koud....geworden....oh ja dat
deed pijn..zoveel pijn dat ik het wegstopte.......
mijn mama...............
mijn mama zou sterven.....en ik zat naast haar en
zei.mam......hoe kan dat nou.......
ik kan je nu aanraken en straks niet meer............
mam?
hoe kan dit nou?
dat ongeloof in je.dat verdriet.........
dat keihard weg willen rennen.............
van die enorme pijn in jou....die inmense pijn.......dat is
teveel..toch?
en dan het moment..........
waarop je haar mooie krullen nog bijschikt langs haar fijne
gezicht.........
haar nog lippenstift opdoet...trillende handen.....haar wangen
blusher geeft.....zoals zij wilde dat jij doen zou........
de overweldigende geur van rozen.....in dat kleine
kamertje............
dat gegil diep in jou.........
heel diep......schreeuwt het van ellende...........
mam niet jij..mam ga niet weg...........
mamaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa.................
en dan die stilte....waarmee je moet leven......geen mama
meer.................
die er is..........die er altijd zijn zal.........
denkend...aan hoe oneerlijk............
dan gaan er mensen dood die negentig zijn......denk je waarom
mijn moeder niet he?
ja oke.....raar misschien maar dat denk je wel........
of op school die klasse show en dat briefje dat je kind in je
handen drukt.......
of mama en papa en opa en oma ook komen.......?
en de tranen die je voelt branden..............................
zij is niet meer.....en je had haar zo graag
meegenomen...........
haar zo graag trots laten zijn op haar kleinzoon............
maar je weet het kan niet meer............
je voelt het in jou....dat deel van haar als je haar lach
lacht.......
als je haar humor uit.......als je ineens zit te
denken..........aan tafel.en je ineens in jouzelf...........
haar voelt.......in jouw wezen en zijn........
alsof je een bent met haar.....jouw moeder.........
apart en bijzonder..........
en in bed......schrik je opeens op..uit die pijn.en zit je
rechtop.........midden in de nacht.....je wiegt jezelf heen en
weer........
vanuit een wanhoop....en je roept.........
mam help me dan.....help me.............
ik kan het niet alleen.........
help me.........................
en opeens..............
heel opeens..is het of er een hand door je haar
streelt..........
en er een warmte door je hart heengaat.........
een liefde.......niet tastbaar op aards niveau........
en ergens weet je.....niet echt maar toch..je voelt iets anders
dan daarnet..........
en je gaat liggen.............
je sluit je ogen en.....tis net of je kunt zien dat ze naast je
zit op het bed.......
en haar hand op jou legt...........
dan.....ineens..verspringen je gedachten naar hele andere
dingen...........
je denkt aan morgen wat je allemaal gaat doen......en..........
je valt in slaap............
de volgende morgen...........als je wakker word.........voel je
je bevreemd..........omdat dit al de zoveelste keer is dat dit
gebeurde.........
de zoveelste nacht......waarin je na je uitroep om haar
hulp..........
je dit mocht ervaren.......en jij zomaar vergat waarmee je zo
sterk zat....afgelopen nacht........
en nu ik dit tik..........
voel ik haar bij mij..........naast mij achter mij staan........
echt zeker weten doe ik het niet......
ik probeer nuchter te blijven in deze dingen..........
maar ik denk........dat die glimlach die ik voel.van haar echt
is............
mama dank je wel........
ik hou van je..........
en jammer dat we je niet nog twintig jaar mochten houden
hier..........
want dat had gekund he....als je bv 78 was geworden?
sja...en dan werd oma........98.........??????
vreemd kan het lopen in het leven.............
maar blij dat ik jullie mocht hebben en ervaren...........
sterke vrouwen.........
en ook dit kom hier doorheen.........want ik ben deel van jullie
twee.........
liefs
angelwings
[ ×¥AngelWings¥× | 28/1/2003 ]
[ »-(¯`v´¯)-»AnGeL_WinGs»-» | 25/5/2003 ]
Respect
Respect [ 8/4/2002 21:45 | ANGELWINGS ]
Vanavond werd er aangebeld bij mij.
Ik opende de deur en zag een man staan die niet wist hoe hij met
de situatie om moest gaan.
Hij zei sorry ik vind dit heel vervelend maar...
Hij had de rekening bij zich van de grafkrans voor mijn moeder
van haar vriend.
En meneer scheen maar niet te reageren op zijn nota's.
Dat was even erg hard, maar Ach; schouderophalend ...
dat wisten we al...
Blijven lachen gewoon, hoewel het moment een pijnlijk en
verdrietig moment was.Waar is die zg liefde nou dan?
Zeker verdwenen met het blokkeren van haar rekening.
Bah.
Smakeloos
Re: Respect [ 8/4/2002 23:06 | Silver-eye ]
Wat vreselijk voor jou,
die vriend van je moeder beseft gewoon niet wat hij doet.
Sommige mensen weten gewoon niet wat respectvol omgaan met
iemand is, misschien hebben ze het als kind nooit echt geleerd?
En zeker naar jou moeder toe is het vreselijk respectloos om de
dochter voor zijn rekeningen te laten opdraaien.
Laat je niet van je stuk brengen door zulke mensen. Jij weet wel
beter, jij weet wat respect en liefde echt inhoudt en dat kan
niemand van je afpakken!
licht en kracht voor jou,
Silver-eye
Re: Respect [ 8/4/2002 22:37 | rollicky ]
Lieve Wingsie,
Echt ongelooflijk meis, hier schieten woorden tekort, wat banaal
zeg.
Laat je niet van de wijs brengen hoor, het is niet jouw pakkie
an.
Jij hebt die krans niet besteld dus hoef jij de
verantwoordelijkheid daarvoor niet te nemen.
Jij hebt jouw plicht gedaan meis, laat je niet vermurwen hoor.
Laat die man dan maar aangifte doen bij de politie ofzo.
Houd je taai hoor.....je weet mijn foonnummer mocht je het nodig
hebben....bel maar.
liefs
Evita
[ ×¥AngelWings¥× | 28/1/2003 ]
[ »-(¯`v´¯)-»AnGeL_WinGs»-» | 25/5/2003 ]
Opruimen van een huis
Opruimen van een huis [ 21/4/2002 22:30 | ANGELWINGS ]
Doet zo zeer...
Zoveel pijn............
al die herinneringen die bovenkomen.....
zag haar zo nog staan....
en toen de deur dichtging was het net of ze me uitzwaaide voor
het raam....
En ik zag niks dus...?
gebroken ben ik nu..helemaal stuk...
heb dus mijn uitlaatklep wel nodig online te zijn...
het helpt je even om bij jezelf te komen en anderen....
Eenzaam was het je verdriet nauwelijks te kunnen delen...
geen broers of zussen die deelden met jou..
geen familie die een hand uitstak...
op het laatst toen alles klaar was..een oom....
of ik nog een kaas schavie voor hem had?????????????
Dacht GVD kost zo'n ding nou?
3 euro?
pfffff..en ff wat zakken nasnuffelend...
ach dat is nu familie...
echt...........
Dit vergeet ik nooit meer...
echt nooit....
hopelijk ben ik gauw weer de ouwe want...
voel me echt niet jofel...
maar goed eindelijk tijd om te verwerken...
na drie maand?
das lang...
zucht..............
wat heb jij ervaren bij het leegruimen van het huis van je
dierbare?
grtzzzzzzz
Re: Opruimen van een huis [ 22/4/2002 01:15 | ief46 ]
Lieve AngelW, het was 1 van de schrijnendste dingen die ik ooit
van mijn leven heb meegemaakt. Daar sta je dan in een ingericht
huis, zonder de ouders waar ik zo van hield. Ik voelde me een
indringer, moest alles uitzoeken, alle laadjes, alle
kastjes.........grabbelen tussen hun privedingen, hun foto's,
brieven, kaarten, zelfs de bonboekjes uit de oorlog, de foto's
van pa in zijn uniform van het Rode Kruis etc. De kleding, waar
mijn moeder zoveel van hield en waar ik geen bestemming voor
had. Die kleding wegdoen heb ik als het ergste ervaren. Toen
mijn moeder op stikken lag in het ziekenhuis vroeg ze nog om
haar spiegeltje en dagcreme, ze was altijd zo verzorgd......Ik
dacht altijd dat mijn moeder een ongeorganiseerd mens was en
daar trof ik op elk doosje, zakje etc. briefjes
aan........schrijnend................De tijd die ik nodig had
hun huisje te ontruimen is er iets in me gestorven.........Het
liefst had ik alles meegenomen, niet dat ik materieel ingesteld
ben, eigenlijk verre van dat, maar juist omdat je weet dat het
hun sfeer was en het met hard sparen en armoelijden (in het
verleden) bij elkaar hadden gekregen. Nu ik dit schrijf komt er
weer van alles boven, dingen die ik weg heb gedrukt, als ik er
teveel bij stilsta word ik gek. Ook ik geen familie
meer.........Lieve Angel, ben dankbaar dat je de toegang tot
haar huis hebt behad, maar wat zal je een pijn hebben
gehad.......
Pakkerd van je online-sister ief
Re: Opruimen van een huis [ 22/4/2002 23:44 | ANGELWINGS ]
Precies...heel herkenbaar.
Mijn mams ook maakte zich nog op in het ziekenhuis....
netjes als altijd.,.een dame...dus
trots op haar..de kracht die ze had...om dit te voltooien op
haar wijze..
en ze deed het op haar wijze...
Precies zoals ze was....
heel knap...ze schreef een dagboekje...
en dat heb ik dit weekend gelezen eindelijk...
het gaf me kracht en gelukkig voel...
omdat het haar was en haar energie.......
in de does vond ik nog haar pyama ...ongewassen.,
en ik nam het in mijn handen en drukte het in mijn gezicht en
rook aan de geur...de geur van mijn moeder...........
moeilijk , pijnlijk , hard..maar ook dubbel gevoel..
zo fijn dat dit er nog was...
van haar...
vandaag gingen we eten en ik stond nog in de tuin ...ik wilde
weglopen naar binnen en opeens ging de tuindeur open..geen
zuchtje wind..
ik zei mams, eet mee, kom binnen..en liep naar binnen met een
smile...
kijk dat redt je erdoorheen....
helemaal....
humor en funn en zijn zoal zij waren mens in al zijn facetten...
moeilijk ook afscheid nemen van het huis...
leeg..helemaal leeg terwijl 20 jaar bewoning toch erg lang is
nietwaar?
20 jaar herinneringen zijn weg..
of een niet weg die heb je en die hou je...
maar het feit is weg...tis niet meer en komt niet weer...
te vroeg ..de dood komt altijd te vroeg....
altijd...
de papieren zo net....ik moet ze weggooien..de nette documenten
voor haar werk...de copieen etc
...alles
weg...van haar...ik kan niet alles bewaren..haar wezen wordt
uitgewist in het aardse...bijna helemaal....
als ik er niet meer ben...misschien dat mijn zoon zich oma nog
herinnert?
misschien ook niet?
Ik herinner me heel goed nog mijn opa die stierf toen ik vijf
was..ik vond het vreselijk...
en jammer is dat die andere de brieven meenam van haar en van
mijn opa en tantes..etc..
leuke briefwisselingen anekdotes...
die mijn familie heeft gedaan naar elkaar toe..
en alles is weg?
Hopelijk krijg ik het nog terug...
ik weet het niet..
een ding is heel fijn ik vond het kruisje weer...
op de plek die iemand me online had doorgegeven...een klein
zilveren kruisje...
precies op de plek waar zij het zag..gaaf is dat..dus para
bestaat...
zeker weten..ga het kruisje laten verbouwen tot een onneembare
verliesvesting....
2 steentjes missen...dus moeten er weer twee bij...
ach ja...
dit is pas een erfstuk..jarenlang droeg of zij het kruisje een
tijdlang of ik...
waarde?
nihil..maar emotioneel zoveel...
jongens ik ben rijk...........rijk in geest again...
thnks mam....
love you
Re: Opruimen van een huis [ 22/4/2002 23:50 | ief46 ]
Lieve AngelW, koester jij je kruisje maar, wat zal je er
gelukkig mee zijn, ja para bestaat.......zal ik ooit es een
verhaal over vertellen
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| | | |
