Foto Bert Struys
Acteur in:
Bolletje en Bonestaak

Realisator en drijvende kracht achter:
Manko Kapak 
Killary Harbour
Tijl Uilenspiegel
Zanzibar
De Tijdscapsule
Kapitein Zeppos I & II
Johan en de Alverman
Axel Nort
Midas
Fabian van Fallada
Keromar
Het Zwaard van Ardoewaan
De Kat

Eigen Interview op 14/01/2000 
Citaten uit vroegere interviews

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


De realisator achter zijn megafoon.

Een gesprek met dé figuur van de jeugdfeuilletons is een avontuur op zich. Realisator Bert Struys (28/10/1920) is een begrip. Hij heeft 17(!) feuilletons gerealiseerd en heeft er altijd zijn ziel in gelegd. Hij ging zo op in zijn verhaal dat hij tijdens ons gesprek zelfs vergat het licht aan te steken. We hadden toen al zo'n 3 uur geboeid zitten luisteren...

"Als er iets misloopt, geef de schuld dan alleen aan mij"

Hoe bent u bij de NIR terechtgekomen?
"Toen het medium televisie ontstond, had ik wel zin om daaraan mee te werken. Ik schreef een brief en praktisch de dag nadien kreeg ik bericht dat ik als realisator van kinderprogramma's aan de slag kon. Een week nadien moest ik reeds mijn eerste kinderuur realiseren. Het was het programma 'Komt toch eens kijken' met Bob Davidse. Het was een echte heksenketel: een zeer kleine studio met slechts drie camera's. Het programma ging rechtstreeks op antenne. Ik ben er gelukkig zonder kleerscheuren doorgekomen.
Dagelijks leerde ik bij. Ik kreeg een opleiding die je op school nooit kan leren." 

Al heel vlug daarna werd met jeugdfeuilletons gestart. Hoe verliepen de eerste opnames? 
"Het is inderdaad allemaal heel snel gegaan. Onder de leiding van Tone Brulin, die ook het scenario schreef, startten we de opnames van het eerste feuilleton: Bolletje en Bonestaak. Later kreeg ik de jeugdfeuilletons volledig in handen. Ik kreeg dan van Rik Van den Abbeele de toestemming om op voorhand, met vaststaande tekst en uitgeschreven scenario's, in de schowburg te repeteren. Dat was zo voor Jan Zonder Vrees en de vijf volgende series die in de kleine studio opgenomen werden. Al snel was er nood aan betere decors. Bij Manko Kapak bijvoorbeeld, over de Inca-Indianen, werd er voor het eerst met decors gewerkt. De studio was zo klein dat decors constant moesten bijgeplaatst of weggehaald worden. Heksentoeren die de jeugd van tegenwoordig zich niet meer kan voorstellen."

Hadden jullie (buitenlandse) voorbeelden of moest je alles zelf leren?
"Enkelingen hadden bij de BBC stage gelopen, maar het merendeel van de medewerkers wist er eigenlijk weinig van af. Heel amateuristisch allemaal. Heel nieuw ook voor zowel acteurs, cameramensen,..."

Wordt u nu soms nog aangesproken op uw werk van vroeger?
"Ach, men kent mij niet meer. Als je 50 bent, ben je afgeschreven."

Hoe was de sfeer op de set?
"Zeer vriendschappelijk. Senne hield de acteurs in het oog. Meer dan dertig jaar hebben we samengewerkt. We kenden elkaar zeer goed. Senne en ik waren eigenlijk de enige twee die iet of wat diploma hadden. Daardoor zaten we meer op dezelfde golflengte. Ik heb zelfs ooit acteurs gekend die niet konden lezen."

Hebt u een voorkeur voor een bepaald feuilleton?
"Ik heb ze allemaal graag gedaan. Ik had een boontje voor de scenaristen Vermeulen en Jeuninkx, alhoewel De Groof Kapitein Zeppos heeft geschreven, het feuilleton dat de grootste naam gemaakt heeft. Het scenaristenduo had meer verbeelding, vond ik."

"Aan elk jeugdfeuilleton hangt er wel een leuk verhaal vast. De middelen die ik ter beschikking kreeg, werden ook steeds verhoogd, zodat ik kwaliteitsvoller werk kon afleveren. Toch is er één feuilleton dat een speciale plaats verdient: Johan en de Alverman. Dit komt voornamelijk door 'het manneke' Jef Cassiers. Hij heeft op een grandioze manier de Alverman vertolkt."

Hoe was uw relatie met de NIR/BRT-leiding?
"Ik had een goede verstandhouding met directeur Nik Bal en producer Rik Van den Abbeele  De toenmalige NIR-leiding was zeer tevreden over ons werk. Bal was echter de enige die meermaals per jaar kwam kijken naar één van de in totaal 17 jeugdfeuilletons die ik gemaakt heb."

"Ik ben wel op de meest schandalige manier aan de deur gezet. Plots werden mij een reeks fouten en tekortkomingen verweten. Ik werd van de ene op de andere dag aan de deur gezet. De toenmalige directeur (niet Bal) riep me bij zich en was blij dat hij me eindelijk de volwassenenprogramma's kon aanbieden. Een tijdje later kwam een afgevaardigde op een receptie me in het oor fluisteren: 'Het gaat niet door.' En daar stond ik dan."

Zijn er noemenswaardige verschillen tussen televisie van vroeger en nu?
"Ik zou de mensen die ik vroeger waardeerde zo graag weer iets zien maken dat me raakt. Tv moet me blij of droef maken, of ik moet er bewondering voor hebben. Maar nu kan men dat eenvoudigweg niet meer. Waar ik ook steeds op hamerde was het correct taalgebruik. De manier waarop tegenwoordig op tv gesproken wordt, is verre van correct. Toch ben ik tegenwoordig ook fan van Ben Crabbé, dat klein ventje, die eigenlijk ook niet correct spreekt."

Citaten

Wat de medewerkers van Struys vooral in hem op prijs stellen is dat hij enerzijds alle touwtjes strak in handen weet te houden, maar anderzijds zijn medewerkers de kans laat ook initiatieven te nemen. Acteur Walter Moeremans vindt Struys een reuze kerel: "Voor mij is Bert Struys één van de besten. Hij heeft verschrikkelijk veel ervaring. Hoe hij er elke keer weer in slaagt met een peulschilletje van 6 miljoen en veel te weinig tijd een feuilleton van 8 uur in elkaar te draaien ! En dan nog van die kwaliteit, da's een prestatie, man !"

Acteur Jef Demedts vertelde ons: "Struys was een monument. Door zijn bezetenheid kon hij mensen enthousiasmeren. Koekebroodgoede man met een hart van goud. Maar ook een dwingeland, kon zich aardig kwaad maken. En terecht, want de druk was enorm groot. Ik ben Bert Struys nog altijd dankbaar en heb heel veel respect voor wat hij gedaan heeft."

Enkele citaten van Bert Struys uit interviews na de opnames van het jeugdfeuilleton Axel Nort in 1966:

"Elk feuilleton is een avontuur waarin wij ons hals over kop storten, vol verrassingen en moeilijkheden, maar tevens vol kameraadschap en geestdrift. Een avontuur dat ik niet meer zou willen missen."

"Ik geloof dat dit mijn sterkte geworden is: vlug kunnen werken, direct zeker spelen, trefzeker improviseren. Zo moet het bij ons immers nog altijd."

Ook nu weer lost realisator Bert Struys alle problemen in een oogwenk op: "Dat komt omdat wij steeds met dezelfde filmploeg van Universal Video kunnen werken. We zijn allemaal op mekaar ingespeeld. We begrijpen mekaar, we hebben allen routine gekregen. Maar dat is dan ook heel hard nodig. Echt, ik geloof dat  wij er weer in zullen slagen de Vlaamse televisiejeugd een vol seizoen lang te boeien."

1