|
ISTANBUL'U DINLIYORUM Istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapali; Önce hafiften bir rüzgar esiyor; Yavas yavas sallaniyor Yapraklar, agaçlarda; Uzaklarda, çok uzaklarda, Sucularin hiç durmiyan çingiraklari; Istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapali.
Istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapali; Kuslar geçiyor, derken; Yükseklerden, sürü sürü, çiglik çiglik. Aglar çekiliyor dalyanlarda; Bir kadinin suya degiyor ayaklari; Istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapali;
Istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapali; Serin serin Kapali Çarsi; Civil civil Mahmutpasa; Güvercin dolu avlular. Çekiç sesleri geliyor doklardan, Güzelim bahar rüzgarinda ter korulari; Istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapali; Istanbul'u dinliyorum,gözlerim kapali; Basinda eski alemlerin sarhoslugu, Los kayikhaneleriyle bir yali; Dinmis lodoslarin ugultusu içinde Istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapali;
Istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapali; Bir yosma geçiyor kaldirimdan; Küfürler, sarkilar, türküler, laf atmalar. Bir sey düsüyor elinden yere; Bir gül olmali; Istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapali;
Istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapali; Bir kus çirpiniyor eteklerinde; Alnin sicak mi degil mi, biliyorum; Dudaklarin islak mi degil mi, biliyorum; Beyaz bir ay doguyor fistiklarin arkasindan Kalbinin vurusundan anliyorum; Istanbul'u dinliyorum.
Orhan Veli KANIK |
|
|
|
GÜN OLUR
Gün olur, alir basimi giderim, Denizden yeni çikmis aglarin kokusunda Su ada senin, bu ada benim, Yelkovan kuslarinin pesi sira. Dünyalar vardir, düsünemezsiniz; Çiçekler gürültüyle açar; Gürültüyle çikar duman topraktan. Hele martilar, hele martilar, Her bir tüylerinde ayri telis!.. Gün olur, basima kadar mavi; Gün olur, basima kadar günes; Gün olur, deli gibi... |
|