|
ความแตกต่างที่แท้จริงระหว่างมวยภายในและภายนอก: โดย อาจารย์ อาดัม ซู จาก Website ของอาจารย์ อาดัม ซู ผ่าน www.wingchunkuen.com | |
|
โดยทั่วไปแล้วเราน่าจะพูดได้ว่าจุดหักแหซึ่งทำให้เกิดความเข้าใจผิดครั้งแรกเกี่ยวกับมวย ภายในและภายนอกนั้นเกิดขึ้นระหว่าง สิ้นสุดสมัยราชวงศ์หมิง (1368-1644) และช่วงต้น ของราชวงศ์ชิง (1644-1911) ในขณะนั้น หวงหลีเชานักเขียนนักปรัชญาชื่อดังของจีน และผู้นำกองทัพใต้ดินได้นำกองกำลังต่อต้านแมนจูซึ่งโค่นล้มราชวงค์หมิงและก่อตั้ง ราชวงศ์ชิงขึ้น ผมเลื่อมใสความคิดและความตั้งใจอย่างเด็ดเดี่ยวของเขาที่จะจงรักภักดีและหวงแหนรักษาวัฒนธรรมดั่งเดิมของจีนไว้ อีกทั้งความกล้าหาญในการต้านทานแมนจู แต่ไม่อาจเห็นด้วย กับข้อเขียนของเขาที่ให้ความสำคํญอันไม่ถูกต้องและยกย่องมวยภายในจนเกินความเป็น จริง โชคดีจริงๆที่ระหว่างการปกครองของชิงกว่า 300 ปีนั้น บทความเกี่ยวกับมวยภายใน และภายนอกของเขาแทบจะไม่เปลี่ยนแปลงคุณภาพและความเข้าใจของมวยจีนเลยเนื่อง จากในขณะนั้นมวยจีนเป็นศิลปะที่ใช้ในการสู้รบและถูกฝึกฝนกันอย่างจริงจังในช่วงเวลาที่ คนจีนถูกปกครองและเมืองจีนถูกยึดครองโดยชาวแมนจู เมื่อใกล้ถึงคราวสิ้นสุดของราชวงศ์ชิง ปรากฏการณ์ของชาวยุโรปพร้อมด้วยเรือรบติดอาวุธ ปืนใหญ่ปืนยาวนั้นไม่แค่บ่อนทำลายอำนาจและอิทธิพลของแมนจูเท่านั้นแต่ยังส่งผลถึง ความน่าเชื่อถือของมวยจีนซึ่งเป็นวิชาการต่อสู้ในขณะนั้น คนจีนเริ่มมองเห็นขีดจำกัดของ มวยหรืออาวุธจีนในการต่อสู้กับอาวุธยุทโธปกรณ์อันทันสมัย ไม่ว่าจะเป็นจอมยุทธ์ใดๆก็ย่อม แพ้อำนาจของปืนไฟ เวลาระหว่างคราวสิ้นสุดของราชวงศ์ชิงและช่วงต้นของสังคมมหาชนรัฐ (Republic) มวยจีนได้วิวัฒนาการไปอีกรูปแบบหนึ่งซึ่งส่งผลให้ถึงมุมมองของมวยจีนของคนในปัจจุบันนี้ ในช่วงเวลานี้เองผู้มีการศึกษาแต่ขาดความพร้อมด้านร่างกายหรือความสามารถทาง วิชามวยที่แท้จริงทดแทนจุดอ่อนหรือความบกพร่องของตนเองด้วยปรัชญาของตนเอง บทความของฮวงที่แพร่หลาย และเป็นที่ยอมรับเป็นอย่างมากในระยะนี้เพราะว่าข้อเขียน ต่อต้านแมนจูของเขาได้รับความสนใจและ ศรัทธาเป็นอย่างมาก ไทชิชวน ปากัวจาง ซิงอี้ชวน ล้วนถูกขนานนามให้เป็นมวยภายในโดยอาศัยความเชื่อถือใน สมัยนั้นรวมกับหลักศาสนาและปรัชญาคุณธรรมซึ่งคล้ายดลึงกันแต่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องแม้แต่น้อยกับวิทยายุทธ์ นักปราชญ์ของจีนมักใช้บทความและปรัชญาของบุคคลที่มีชื่อเสียงเพื่อที่จะสร้างเครดิตและป่าวประกาศความคิดของตนเอง เช่นเดียวกันภายในระยะเวลาอันสั้นบุคคลจำพวกเดียวกัน ได้สร้างภาพของความแตกต่างระหว่างมวยภายนอกและมวยภายในว่ามีมานานแล้ว หนังสือ และบทความหลายฉบับที่เขียนสนับสนุนความคิดเช่นนี้ได้ถูกเผยแพร่และแปลอย่างแพร่ หลายยังผลให้ผู้คนได้ข้อมูลผิดๆอย่างมากมาย ทั้งที่นักเขียนหลายท่านนี้ไม่เคยได้รับความ ยกย่องจากยุทธจักรเลย กลับเป็นนักเขียนที่ไม่เป็นมวยหรือขาดความเชี่ยวชาญที่จะอธิบาย ถึงความแตกต่างที่แท้จริงของมวยภายในและภายนอก เนื่องจากกังฟูไม่ใช่ศิลปะที่ใช้ในการต่อสู้สมัยใหม่อีกต่อไป ปรัชญาใหม่ๆเหล่านี้ได้สร้าง โอกาสให้กับนักฉวยโอกาสและผู้ด้อยยุทธ์ในการหลอกลวงและทำมาหากินกับผู้ไม่รู้ อาศัยจังหวะและความนิยมใหม่ๆนี้เขาอ้างว่ามวยของเขาคือมวยภายในและถ้าเรียนกับพวก เขาไม่จำเป็นต้องออกแรงมากเพื่อที่จะกลายเป็นผู้ที่มีพลังและผู้เยี่ยมยุทธ์ หลายคนซึ่งไม่ อยากทนทุกข์ทรมานและฝึกฝนอย่างหนักได้สมัครเข้าเรียนกับครูมวยจอมปลอมเหล่านี้ ทำให้นิยายอภินิหารดำเนินต่อมาถึงปัจจุบัน พวกมวยภายในจอมปลอมเหล่านี้มักอ้างว่ามวยของพวกเขาฝึกได้ง่ายและสบายมาก เขาไม่ได้ฝึกฝนการประลองต่อสู้กัน (Free Sparring) ไม่เคยฝึกฝนการใช้ความเร็วและพลัง ในการออกเทคนิคต่างๆเนื่องจากพวกเขาได้สะสมกำลังภายในไว้อย่างล้นเหลือ หลายคน อ้างแม้กระทั่งว่าสามารถล้มคู่ต่อสู้โดยไม่ต้องแตะตัวเขาด้วยซ้ำ หรือทำร้ายคู่ต่อสู้โดยส่ง แรงของเขาเองกลับไป ผมรู้ด้วยความจริงว่าการแสดงออกหรือโชว์เหล่านี้ทำได้ด้วยกลการ หลอกลวง บ่อยครั้งคนเหล่านี้ไม่สามารถพิสูจน์กับคนที่ไม่เชื่อ หรืออ้างอิงถึงความสัมพัทธ์กับผู้เยี่ยม ยุทธ์ที่มีชีวิตระหว่างสิ้นสุดของราชวงศ์ชิงและช่วงต้นของสังคมมหาชนรัฐ ผมได้พบพวก ครูมวยที่แท้จริงในยุคนั้นหลายท่าน มีเพียงส่วนน้อยที่อ้างว่าตนเองมีพลังพิเศษ หลายท่าน ยอมรับว่าเรื่องราวเกี่ยวกับท่านหลายเรื่องมันเกินเลยและน่าหัวร่อ ผมยอมรับว่าบางท่าน อาจจะมีพลังพิเศษจริงแต่ทั้งนี้ทั้งนั้นสิ่งเหล่านั้นกลับไม่ใช่มวยจีน ในทางตรงกันข้าม มีคำอธิบายที่หลายหลากเกี่ยวกับความแตกต่างของมวยภายนอก และมวยภายใน ผมจะยกบางตัวอย่างให้ดังนี้
| |
|
| more articles | | |