เป็นช่วงเวลาที่เรียกว่ากำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม ช่วงที่กำลังฉุดกระชาก ลากดึงกันอยู่ระหว่าง ความดีกับความเลว ลมหายที่แผ่วๆ ที่ปลายจมูก กับ การล่อลวงของนางมารด้วยกลอุบายที่เราเองก็ยินดีที่จะถูกล่อลวงเอาเสียด้วย การเดินไปในระหว่างทางทั้งสองนั้นก็ล่วงเวลามานานแล้ว แต่ก็ใช่ว่าจะไม่เกิดคุณประโยชน์ใดๆ ปัญญาที่ค่อยเติบโตเหมือนยอดอ่อนของต้นไม้ และค่อยๆ เกิดความยินดีในการที่จะเดินพ้นไปให้พ้นจากอำนาจของนางมาร

ความคุ้นเคยกับความชั่วเป็นปกติของจิตเรา การละพ้นไปด้วยอำนาจของสมาธิจิตอย่างเดียวจึงให้ผลที่ไม่ดีนัก เพราะแม้จะเ้ข้าถึงฌาน ๔ ก็ย่อมพังทะลายลงได้ เพราะความคุ้นเคยในความชั่วนั้นเองที่เป็นเครื่องทำลายฌานจิตลงโดยง่าย