สังขารทั้งปวง
ไม่เที่ยงแท้
เมื่อใด บุคคลเห็นแจ้งด้วยปัญญาดังนี้
เมื่อนั้น เขาย่อมหน่ายในทุกข์
นี่เป็นทางแห่งความบริสุทธิ์ |
|
สังขารทั้งปวง
เป็นทุกข์
เมื่อใด บุคคลเห็นแจ้งด้วยปัญญาดังนี้
เมื่อนั้น เขาย่อมหน่ายในทุกข์
นี่เป็นทางแห่งความบริสุทธิ์ |
|
ธรรมทั้งปวง
เป็นอนัตตา
เมื่อใด บุคคลเห็นแจ้งด้วยปัญญาดังนี้
เมื่อนั้น เขาย่อมหน่ายในทุกข์
นี่เป็นทางแห่งความบริสุทธิ์ |
|
|
หงส์ทั้งหลายย่อมเหิรฟ้าไปหาดวงอาทิตย์
ผู้มีฤทธิ์ย่อมเหาะเหิรเดินอากาศ
นักปราชญ์ผู้ชนะมารกับทั้งบริวาร
ย่อมเหิรห่างออกจากโลกไป |
|
ภัย
คือความกลัวย่อมไม่มี
แก่ผู้มีจิตอันราคะไม่ซึมซาบ
มีจิตอันโทสะกระทบไม่ได้
ละบุญและบาปได้แล้ว ตื่นอยู่ในธรรมทุกเมื่อ |
|
เมื่อไม่มีปัญญา
ก็ไม่มีฌาน
เมื่อไม่มีฌาน ก็ไม่มีปัญญา
ผู้ใดมีทั้งฌาน และปัญญา
ผู้นั้น นับว่าอยู่ใกล้นิพพาน |
|