HASKALA           

"Oświecenie, wykształcenie", termin utworzony w 1832 r. przez Judę Jeitelesa na określenie ruchu szerzącego nowoczesną kulturę europejską wśród Żydów w latach ok. 1750-1880 w Polsce, w Niemczech (gł. M. Mendelssohn), Włoszech i Zachodniej Europie.       Haskala propagowała odrodzenie kulturalne i społeczne Żydów poprzez rozwój nauki, filozofii, reformę szkolnictwa, zbliżenie do kultury krajów, w których żyli, a więc także znajomość języków obcych, popierała emancypację, wpłynęła na rozwój prasy i literatury żydowskiej, zapoczątkowała ruch asymilacyjny.       W Polsce głównymi przedstawicielami Haskali byli Ch. Z. Słonimski, A. Stern.