บทเห่เรื่องกากี
สุบรรณแผลงเดชล้ำ |
บินบน |
| กางปีกบังสุริยน | มืดฟ้า |
| ร่อนลงสู่ไพชยนต์ | ปรางค์มาศ |
| เข้านั่งแอบนุชเคล้า | แนบเนื้อนวลสมร ฯ |
|
|
|
| สุบรรณสำแดงฤทธิ์ | ให้มืดมิดปิดอัมพร |
| ร่อนลงตรงบัญชร | จรสู่น้องแก้วกากี |
| กล่าวรสพจนาท | สายสุดสวาทเจริญศรี |
| ผินหน้ามาพาที | พี่คือชายชาญสกา |
| ประสงค์จำนงรัก | จึงลอบลักเข้ามาหา |
| หวังเชิญแก้วกานดา | ไปสู่ฟ้าพิมานจันทร์ |
| เสวยรมย์สมบัติพี่ | ในสิมพลีเกษมสันต์ |
| แล้วจะพาเจ้าจรจรัล | เที่ยวชมชั้นพระเมรุธร |
| พี่จะชี้ชมทรายแก้ว | งามพรายแพร้วเชิงสิงขร |
| แม่น้ำสีทันดร | สิงขรกั้นเป็นกันกง |
| จะพาชมพิทยาธร | ฝูงกินนรแลเหมหงส์ |
| เหล่าสัตว์ตระกูลวงศ์ | อยู่ในดงเขาสัตตภัณฑ์ |
| จะได้ชมนารีผล | งามสกลดังแสร้งสรรค์ |
| อยู่ยอดเขาอัสสกรรณ | ฝูงคนธรรพ์มาชมเชย |
| จะพาไปไกรลาส | เฝ้าเบื้องบาทพระสยม |
| ดูเทพมาบังคม | จับระบำรำผาลา |
| เทพบุตรตีวงซ้าย | สาวสวรรค์ย้ายมาฝ่ายขวา |
| แทรกเปลี่ยนเวียนไปมา | กรคว้าไขว่ไล่พัลวัน |
| อย่าอาไลยมนุษย์เลย | ไปชมเชยพิมานสวรรค์ |
| ว่าพลางทางติดพัน | ผันจุมพิตชิดชมนาง ฯ |
|
|
|
กากีกรป้องปัด |
กรครุฑ |
| ไยจึงมายื้อยุด | เหนี่ยวน้อง |
| ไม่เกรงพระปิ่นมกุฏ | จอมราช เลยนา |
| มาอาจออกคำพร้อง | ล่อเลี้ยวเจรจา ฯ |
|
|
|
| กากีกรป้องปัด | ต้องสัมผัสด้วยปักษา |
| เสียวซ่านดาลกรีฑา | มานะใจให้อัปมาน |
| ตอบรสพจน์วาที | ต้องเจ้านี้โอหังการ |
| ไม่เกรงพระภูบาล | ทั้งไภยพาลในอบาย |
| ถึงเป็นชายชาญสกา | ไม่เจตนาอย่างพักหมาย |
| ฝ่ายเจ้าก็เลิศชาย | สายสุริย์วงศ์พงศ์เทวัญ |
| เสวยทิพย์พิมานทอง | ฝูงนางน้องล้วนสาวสวรรค์ |
| ไม่ควรมาผูกพัน | จะพากันตกนรกานต์ |
| ซึ่งว่าจะพาชม | บรมสุขสนุกสนาน |
| ขอบรสพจมาน | ไม่ควรการอย่าเจรจา |
| ครุฑฟังสายสุดสวาท | ปรามาสกนิษฐา |
| เจ้าดวงทิพย์มณฑา | วาจาจัดสารพัดงอน |
| พี่ประมาทอาจหาญนัก | เพราะจงรักเจ้าสายสมร |
| เท่าฟ้าแผ่นดินดอน | ห่อนกลัวเวรเพราะหวังใจ |
| ขอฝากไมตรีจิต | กว่าชีวิตจะตักไษย |
| ว่าพลางทางคว้าไขว่ | สัพยอกเย้าหยอกนาง ฯ |
|
|
|
กางกรอุ้มโอบแก้ว |
กากี |
| ปีกกระพือพาศรี | สู่งิ้ว |
| ฉวยฉาบคาบนาคี | เป็นเหยื่อ |
| หางกระหวัดรัดหิ้ว | สู่ไม้รังเรียง ฯ |
|
|
|
| กางกรอุ้มโอบแก้ว | เจ้างามแพร้วสบสรรพางค์ |
| ปีกปกอกเอวนาง | พลางคลึงเคล้าเต้าจรจรัล |
| ฉวบฉาบคาบนาคา | เป็นภักษาพาผกผัน |
| หางกระหวัดรึงรัดพัน | ดั้นเมฆามาสิมพลี |
| ดลสถานพิมานมาศ | เกลียวกลมสวาทนาฎกากี |
| เหิมหวลยวลกามี | ปรีดาแนบแอบอิงองค์ |
| เริงรื่นชื่นเชยปราง | พลางคลึงเคล้าเต้าบุษบง |
| กอดเกื้อเนื้อนวลหง | ปลงสวาทชมสมเสพย์สมร |
| กากีแน่งน้อยนาฎ | อภิวาทประนมกร |
| ก้มเกล้ากล่าวชอ้อน | ซอนซบหน้าตาเมียงมัน |
| ปักษีกรีฑาชม | ภิรมย์เปรมเกษมสันต์ |
| กลมเกลียวเกี่ยวกรพัน | ผันยั่วเย้าเคล้าคลึงชม |
| สองสุขสองสังวาส | แสนสุดสวาทสองสู่สม |
| สองสนิทนิทรารมณ์ | กลมเกลียวชู้สู่สมสอง |
| แย้มยิ้มพริ้มพรักตรา | สาภิรมย์สมจิตปอง |
| แสนสนุกสุขสมพอง | ในห้องแก้วแพรวพรรณราย |
| ลมพัดกลัดเมฆเกลื่อน | ฟ้าลั่นเลื่อนแลบแสงพราย |
| วลาหกตกโปรยปราย | สายสินธุ์นองท้องธารา |
| เหราร่าเริงรื่น | ว่ายเคล้าคลื่นหื่นหรรษา |
| สองสมกลมกรีฑา | เปนผาสุขทุกนิรันดร์ ฯ |