This Text file is old! In a 🏛️Museum, an unsorted archive of (user-)pages. (Saved from Geocities in Oct-2009. The archival story: oocities.org)
--------------------------------------- (To đźš«report any bad content: archivehelp @ gmail.com)

KREDO ARTYSTYCZNE
Waldemara Jablonskiego



	Muzyczny  portret  stanowi  forme  artystycznego  przeksztalcenia 
rzeczywistosci plastycznej w dzwiek i muzyke; innymi slowy to akt wyrazenia 
rozumienia rzeczywistosci poprzez muzyke.  
	Zaistnienie sposobu odzwierciedlania  swiata  zewnetrznego  muzyka  
daje kompozytorowi moznosc wspolpracy  z  tworcami  innych  dziel  sztuki.  
Ow  sposob  staje sie jakby  uniwersalnym przekladem sztuki plastycznej na 
jezyk muzyczny, a w konsekwencji pozwala on definiowac podstawe i sama idee 
transformacji obrazu widzialnego w muzyke. 
	Punktem  wyjscia  rozumowania  jest  zaistnienie  dwoch kluczowych 
i wyjsciowych czynnikow ograniczajacych owe dziedziny sztuki, a mianowicie 
ciszy  dla  muzyki  i  ciemnosci  dla  plastyki lub fotografii. Obydwa  te 
pojecia - cisza i ciemnosc stanowia jakby proznie, pustke, w  ktorej  moze 
pojawic  sie  odpowiednio  dzwiek  i  obraz.  W  konsekwencji  porownania, 
nie  zmieniajac  wlasnej  natury  istnienia  tak  w  ciemnosci  przedmiotu 
czarnego, jak w ciszy pauzy muzycznej, pojawiaja się  nam  dwa  podstawowe 
motywy wlasciwe tym odrebnym dziedzinom sztuki. -Motywy zakorzenione w ich 
sferze nieistnienia i powiedzmy prapoczatku, przez co  stanowia immanentna 
jednosc, z ktora winien sie utozsamiac sam  tworca  muzycznych  portretow. 
     	Pauza  jako  element  konstrukcji  utworu  muzycznego zestawiony z 
czernia lub  przedmiotem  koloru  czarnego w dziele plastycznym przywoluje 
kolejne  skojarzenia  dzwieku  jako wypelnienia ciszy (pauzy) oraz swiatla 
pojawiajacego  sie  w  ciemnosci.  Dalsze porownania zdaja się traci sens, 
gdyz  bardziej  przypominalyby  niezrozumiale  odwzorowania  kodu  maszyny 
cyfrowej, a nie  stanowilyby wolnego od zbednych ograniczen dziela sztuki, 
mimo  iz  analogie materialu dzwiekowego np. do widma swiatla mozna byloby 
przeprowadzac konsekwentnie. 
	Muzyka  i  obraz  dziela  plastycznego  koegzystuja  w  portrecie  
muzycznym  niejako  w  jednej  sferze  rozumienia  zjawiska pojawiania się  
dziela sztuki w niczym  nie ograniczonej przestrzeni  uniwersalnej  pustki  
emanujacej  pomyslami, smakiem i dobrym  tonem wedle uznania artysty.