Nieuw Zeeland
Sommige van de geplaatste foto's zijn behoorlijk groot van formaat. Dit alleen om de kwaliteit ten goede te komen... Geduld is een schone zaak...
Drie weken rond-touren...

Het is zondag 27 juni. Na een perfecte vlucht vanuit Sydney komen we aan in Auckland. Al snel ontmoeten we hier Jesper en Eva weer. Het Deens/Zweedse stel dat we eerder ontmoetten op verschillende plaatsen in Australie. Vanzelfsprekend erg tof om elkaar weer te zien. Wat gaan we allemaal doen in Nieuw Zeeland? Tja, dat weten we eingelijk zelf ook nog niet zo goed als we daar aankomen. We willen in ieder geval naar het zuiden voor een ski-snowboard vakantie. En hoe gaan we daar komen dan? Tja... Liften is een optie. Een optie waarvan we eigenlijk het idee hadden dat we 'em zouden gaan toepassen. Echter, na wat uitzoekerij bleek dat het huren van een auto slechts 23 dollar per dag kostte! Tja, dan wil je natuurlijk niet meer in de kou langs de weg staan!


Het Noorder Eiland

Wij dus zo'n auto gehuurd en ook meteen maar eens gekeken hoe het zat met naar het zuider eiland gaan. Dat gaat dus per ferry, een dure ferry, wel te verstaan! En een ferry ook die je moet boeken! Gezien het feit dat het public holiday is deze twee week hier in Nieuw Zeeland viel het niet mee om nog een plaatsje op de boot te krijgen. Er was nog 1 optie: 01.30 's nachts over twee dagen!!! Wij dus direct in onze gehuurde wagen en op weg. De reis gaat zuid-waarts en de eerste plaats die we aan doen is Rotorua. Een plaats midden in een nog steeds actief vulkanisch gebied. Zelf uit de riolering en uit vijvers komt de zwavel-stoom!


Stoom en zwavellucht all over the place!


Bubbelende modderpoelen...

In Rotorua leerden we Claire kennen, een 19-jarige engelse die wel een lift wilde. Zij dus met ons mee naar een vulkanisch park en daarna door naar Taupo. Aldaar in een very nice hostel en 's avonds zou claire een aantal parachutespringvrienden (moeilijk woord, sorry) ontmoeten; of wij ook mee gingen... Tuurrrrlijk! Heerlijk wezen drinken in de Holy Cow aldaar en tijdens deze interessante tijdsbesteding leerden we Clare (let op de spelling; andere) kennen. Wederom een engelse meid, 24 jaar dit keer, die ook door nieuw zeeland reisde. Per magische bus of zoiets... Iedereen ging naar Queenstown om te snowboarden. Helder idee: Als jullie clairs nu met ons meekomen hebben we vast een hele leuke tijd...! Tadah! Geregeld. Wij dus met een berg bagage en twee clares op weg naar Queenstown. Ten zuiden van Lake Taupo pakten we en tourist-drive en zodoende kwamen we aldaar reeds terecht in de heerlijke witte sneeuw!


In de eerste sneeuw!

Dit alles met als doel om een beetje het snowboard-gevoel te krijgen! Bizar om zo ineens in de sneeuw te staan terwijl er uit nederland al maar berichten komen van +30 graden celcius! Na ook even de apres-ski geproefd te hebben rijden we verder richting Wellington. Aldaar zijn we een dag met de dames aan het shoppen en ontmoeten we 's avonds Martijn en Irene (Rotterdam).


Deze brik bleek een goede investering
voor onze Martijntje en Ireentje!

We zullen ze maar een uurtje of zes zien omdat we de boot van half twee 's nachts hebben richting het zuider eiland. Snel en veel drinken dus; verhalen uitwisselen en kortom een zeer geslaagde avond. Op naar de boot. Een mooie boot met heerlijke banken lokte een boel mensen blijkbaar om een stukkie te gaan slapen. Maar he, niet ons natuurlijk. Wij zijn allemaal nog zo fit als maar kan en laten de jukebox dan ook nooit ophouden... tot enorm plezier van al die mensen die moe denken te zijn! We komen ook nog wat andere lui op de boot tegen die we eerder in Taupo ontmoet hadden en met elkaar vliegt de reis voorbij.


United Nations... in een andere taal...


Het Zuider Eiland

Als we van de boot af komen willen we proberen om Nelson (150 km) te bereiken en daar een hostel te zoeken. Als gelukkige nuchtere ben ik de aangewezen persoon om dat karwei te klaren. Als ik plots wakker wordt van m'n eigen gesnurk blijken we veilig aangekomen te zijn in Nelson. Een hostel zoeken valt niet mee midden in de nacht... eindelijk vinden we om 8 uur in de ochtend een prachtig hostel wat de naam hostel eigenlijk niet mag hebben. Het is een grote villa met zwembad, bubbelbad, sauna en prachtige kamers. Eerst maar eens meuren... In de middag worden we wakker, doen van alles en nog wat en toch eigenlijk niets. Bioscoopje pakken is het avondprogramma en dan snel weer in slaap vallen. De volgende dag... We rijden stevig door en bereiken Franz Josef Glacier tegen de tijd dat de donkerte begint in te vallen. Een YHA-hostel is onze overnachtingsplek. YHA staat voor Youth Hostel Assosiation schijnt het, maar volgens mij staat het meer voor Slaap Hier Saai, maar dan in een andere taal. Hoe dan ook; de volgende dag beklimmen we de Franz Josef Gletsjer en hebben een schitterende dag. Uitgedost met hubnail boots en een pikhouweel klimmen we over de ijspartijen, wurmen we ons door spleten en grotten en sluiten we af met een ritje in een natuurlijk gevormde glijbaan!


Dit is absoluut wurmen!


Peter op expeditie...

Een hele dag wandelen op een gletsjer werkt toch vrij vermoeiend en ons plan om 's avonds nog naar Wanaka te rijden gaat toch maar niet door. Slaap Hier Saai hoeven we niet nogmaals mee te maken, dus zoeken we een ander hostel. Het hostel zit vol, maar ze hebben nog wel twee huizen verderop in de straat waar we wel in kunnen...! Joehoe!!!!! Ons eigen huis, TV, keuken, eigen badkamer en uitzicht vanuit het huis op de met sneeuw bedekte bergtoppen.


Wat een 'hostel'!!

Het is 4 juli en op tv is het tijd voor Independance Day. Lekker buishangen en 's avonds met een voldaan gevoel naar bed. Goedemorgen, de volgende dag! In onze huurbak rijden we naar Wanaka (zeer zuidelijk). Een prachtige route en als we bijna in Wanaka zijn rijden we door de sneeuw. Een paar dagen eerder hebben ze in dit gebied onwijs veel sneeuwval gehad en op de bergen is zelfs meer dan een meter blijven liggen!!! Nu moeten we even weer een stukje terug in de herinneringen... Darah en Queeva uit Ierland... Kerst en oud en nieuw in perth... bij hun wezen logeren... Nou, die lui hebben in Wanaka dus weer een huisje en dus zoeken we ze op. Als we er aankomen zijn ze niet thuis, wel staat er een schitterende sneeuwman in de tuin en is alles bedekt met een laag sneeuw. We besluiten even wat duidelijke tekenen van aankomst in Wanaka achter te laten en vervolgens duiken we een restaurantje in voor een lekker maal. Al snel gaat de telefoon; Queeves... Ja ze is thuis en 'did we interfere with her snowman???' Eeuh.... Het blijkt een prachtig huisje te zijn met een hoog plafond in de woonkamer, veel glas en een open haard. Ze wonen daar samen met Marcus, een ozzie bloke die werkt op Mt Cardrona in het ski-resort. Wij kunnen allemaal blijven slapen; ook de clares! Ze hebben twee vrije bedden en wat ruimte op de grond... geen probleem... Queeves maakt ons helemaal wild om morgen direct mee te gaan naar cardrona om te gaan snowboarden.


Beetje kazig misschien, maar wat was't TOP!

De sneeuw is super! Volgens de kenners is het zelfs zo dat de condities de beste zijn in de laatste 25 jaar!! Zij doen het inmiddels vier dagen en het is echt geweldig vertelt ze ons! Eigenlijk hadden we gepland om te gaan boarden in Queenstown, 100 km zuidelijker... Maar het zou inderdaad veel toffer zijn om het samen met hun te doen en dan meteen bij hun te blijven logeren!!! Zo gezegd, zo gedaan... De volgende dag. Vroeg opstaan want we willen natuurlijk wel de hele dag van ons geld genieten... dan gaat de telefoon... het waait te hard... kutkutkut... Toch gaan we naar cardrona en na twee uur vertraging gaat de boel toch open. Een snowboard les is snel geregeld. Voor de les eerst es proberen.... goeiedag dat valt niet mee zeg!!! Probeer eerst maar es met zo'n ding aan je been te LOPEN! Errug boeiend kan ik je zeggen! Maar dan de les. 't Gaat best goed en blijkt helemaal niet zo moeilijk te zijn als je maar blijft kijken in de richting waar je heen wilt! Een van de grootste problemen voor Clare blijkt echter het met de touwlift omhoog gaan te zijn! Na twee uur les is het tijd voor het echte werk: met de skilift naar boven en eerst maar es een beginnerspiste pakken dan... wow, dit is cool!!! Dan probeer ik een andere piste... ook groen, dacht ik... tering jantje!!! Zwaar blauw dus he en daar was ik nog niet helemaal op voorbereid na drie uurtjes op zo'n board te hebben gestaan! Helaas is de dag al weer snel voorbij en gaan we terug naar huis. De volgende dag is iedereen er weer zwaar klaar voor, hoewel het uit bed komen voor sommige mensen wat problemen oplevert met betrekking tot niet meer werkende spieren. Persoonlijk ben ik niet te stoppen en de adrenaline gutst me werkelijk door de aderen! De conditions zijn vandaag een stuk beter en de dag is dan ook perfect. Peter en de Clares maken gebruik van de gratis tweede les maar ik ben eigenwijs, als altijd, en ga direct mee met Darah en Queeves weer naar boven. Onvoorstelbaar hoe snel je dat snowboarden oppikt! Het gaat reetegoed en al snel doen we wedstrijdjes op snelheid, jumpen we over al het mogelijke en zijn we al snel drijfnat van het zweet. Voor lunch heb ik eigenlijk geen tijd, maar goed, even snel dan. Terug op de pistes en nog een paar schitterende runs voor iedereen en dan is het al weer vier uur en worden de liften stop gezet... Nog een derde dag? Jaaaa! Maar eerst een dagje rust.


Darah en Queeves in een 'gekke bui'...

De volgende dag is het dus uitslapen bigtime en dan is het uit bed komen, of van de grond in mijn geval, best een gebeurtenis op zich. Je ontdekt na twee dagen boarden spieren waarvan je nooit geweten had dat je ze had! Tegen de middag gaan we met z'n allen naar Puzzling World in Wanaka. Een gigantisch doorhof waar je anderhalf uur mee bezig bent en vervolgens cookie-time in het cafe waar de wereld aan moeilijke puzzels ligt. Je weet wel, van die dingen die je op de markten altijd ziet liggen... Wel, dit Puzzling World is van de maker van al die spellen. Het een en ander aan uitleg was wel degelijk nodig! We besluiten de dag met een bezoekje aan de plaatstelijk brouwerij: Wanaka Beerworks. Na wat tastings gaat het terug naar huis, naar het warme haardvuur... Nog een dag boarden is wat betreft de Clares en Peter niet nodig vanwege kosten, pijnlijke spieren en/of andere bezigheden. Ik, daarentegen, begin al adrenaline te ZWETEN bij het idee om weer op dat board te stappen! Met Darah en Queeves ga ik dus deze dag naar cardrona en we hebben een topdag! Geen groene pistes meer! De hele ochtend vermaken we ons op de blauwe intermediate pistes en de vooruitgang die we allemaal boeken is onwaarschijnlijk. Na de lunch zoeken we alternatieve routes en al snel vinden we de meest steile hellingen met bergen poedersneeuw waarin het niet pijnlijk vallen is als dat dan toch mocht gebeuren. Het is een stralende dag met een bijna paarse lucht zo blauuw, geen wind en heerlijke zon. Ook deze dag gaat erg snel voorbij... 's Avonds terug in het huis. Het is onze laatste avond in Wanaka; morgen gaan we naar Queenstown. We gaan dus even flink uit! Met een hele groep gaat het het ski-dorp in en we hebben een top-tijd. Lallend gaat het 's ochtends terug richting het huis en daar wordt de open haard aangestoken, de muziek hard aangezet.... en het feest gaat door!


Top Boegie!

Zwaar brak worden we de volgende middag wakker. We wilden nog een prachtinge wandeling gaan doen eigenlijk... OK, hostel in Queenstown bellen en zeggen dat we wat later komen... Zo gezegd, zo gedaan en later die middag lopen we op Rocky Hill. Het blijkt inderdaad een prachtige wandeling te zijn, maar wel een beetje een tricky-one. Veel ijs op gevaarlijke plekken, maar we bereiken de top zonder problemen. Een vlug afscheid van Darah en Queeves volgt; zij zijn te laat voor hun werk als gevolg van het tricky-gehalte van de wandeling.

Wij rijden die avond naar Queenstown en zoeken onze slaapplaats voor de nacht. Het is Queenstown Winter Festival en dus druk in Queenstown. We wisten dit en dus hadden we reeds een kamer geboekt. In een hotel dit keer! Hostels waren vol en voor 95 dollar met z'n vieren hadden we een hotelkamer voor ons zelf met badkamer, televisie, koelkast, koffie en thee en opgemaakte bedden! Wat kan het leven toch goed zijn soms!!!


Queenstown...

De eerste dag van het winter festival... een goede reden dus om weer flink uit te gaan. The World was the place to be scheen het, dus The World was waar we heen gingen... Werkelijk nog nooit zo lang en zo tof uit m'n dak gegaan in een discotheek!!! Afsluitend een douche en een heerlijk groot bed... The morning after pil... oh nee, niet die... is een van grote katerigheid en het wordt een dag van niets doen! 's Avonds blijven we op onze kamer en kijken we From Dusk Till Dawn onder het genot van wat pizza's... Na een dergelijke dag van niets doen en dus twee nachten in dit voortreffelijke hotel gaat onze reis weer verder.


"Best route you could hope for..."


...zo zou het moeten lijken...

We gaan naar Milford Sound via de 'mooiste route' van nieuw zeeland... echter het is zo mistig als het nog nooit eerder geweest is lijkt het... We slapen 's nachts in een cosy hostel en de volgende dag brengen we de Claires terug naar Queenstown... Wij moeten terug naar het noorden omdat we niet meer tijd hebben, maar zij blijven nog een tijdje in Queenstown, misschien om te werken, misschien ook niet.

Wij rijden dezelfde dag nog naar Christchurch. We blijven daar twee dagen en doen eigenlijk niet al te veel bijzonders. Wanneer we christchurch verlaten en richting noorden rijden krijgen we te maken met een behoorlijke partij regen welke eigenlijk aanhoudt totdat we aankomen in Auckland. We zijn terug in het noorden van het noorder eiland dan... Nog een nacht stevig stappen met Jesper en de drie gasten die we al een paar keer eerder ontmoetten tijdens onze reis door NZ; stom toeval dat we ze hier weer tegen kwamen!! Nu zijn we weer terug in Sydney; het is strak blauw en de aankomst hier voelde eigenlijk een beetje als weer thuis komen. We zijn hier gewoon best lang geweest in totaal en hebben hier erg veel goede herinneringen. Dus nu zitten we weer in hetzelfde hostel, 't zelfde bed zelfs (!) en maken we ons klaar voor de laatste drie weken Azie...

Tot gauw!
Marco


	
My URL: http://come.to/example V3-URL I got it for free at http://come.to/

This page hosted by Get your own Free Homepage

GeoCities Rank My SiteTake A TourMy GuestbookChat
Pages Like MineSearchSend This PageForums
Email Me
TheTropics
Click here and sign up now for AT&T Online Customer Service