|
|
|
Nieuw Zeeland Sommige van de geplaatste foto's zijn behoorlijk groot van formaat. Dit alleen om de kwaliteit ten goede te komen... Geduld is een schone zaak... |
| Drie weken rond-touren...
Het is zondag 27 juni. Na een perfecte vlucht vanuit Sydney komen we aan in Auckland.
Al snel ontmoeten we hier Jesper en Eva weer. Het Deens/Zweedse stel dat we eerder ontmoetten
op verschillende plaatsen in Australie. Vanzelfsprekend erg tof om elkaar weer te zien. Wat gaan
we allemaal doen in Nieuw Zeeland? Tja, dat weten we eingelijk zelf ook nog niet zo goed als we daar
aankomen. We willen in ieder geval naar het zuiden voor een ski-snowboard vakantie. En hoe gaan we
daar komen dan? Tja... Liften is een optie. Een optie waarvan we eigenlijk het idee hadden dat we 'em
zouden gaan toepassen. Echter, na wat uitzoekerij bleek dat het huren van een auto slechts 23 dollar
per dag kostte! Tja, dan wil je natuurlijk niet meer in de kou langs de weg staan!
In Rotorua leerden we Claire kennen, een 19-jarige engelse die wel een lift
wilde. Zij dus met ons mee naar een vulkanisch park en daarna door naar Taupo. Aldaar in een
very nice hostel en 's avonds zou claire een aantal parachutespringvrienden
(moeilijk woord, sorry) ontmoeten; of wij ook mee gingen... Tuurrrrlijk!
Heerlijk wezen drinken in de Holy Cow aldaar en tijdens deze interessante
tijdsbesteding leerden we Clare (let op de spelling; andere) kennen. Wederom
een engelse meid, 24 jaar dit keer, die ook door nieuw zeeland reisde. Per
magische bus of zoiets...
Iedereen ging naar Queenstown om te snowboarden. Helder idee: Als jullie
clairs nu met ons meekomen hebben we vast een hele leuke tijd...! Tadah!
Geregeld. Wij dus met een berg bagage en twee clares op weg naar Queenstown.
Ten zuiden van Lake Taupo pakten we en tourist-drive en zodoende kwamen we
aldaar reeds terecht in de heerlijke witte sneeuw!
Dit alles met als doel om
een beetje het snowboard-gevoel te krijgen! Bizar om zo ineens in de sneeuw
te staan terwijl er uit nederland al maar berichten komen van +30 graden
celcius! Na ook even de apres-ski geproefd te hebben rijden we verder
richting Wellington. Aldaar zijn we een dag met de dames aan het shoppen en
ontmoeten we 's avonds Martijn en Irene (Rotterdam).
We zullen ze maar een
uurtje of zes zien omdat we de boot van half twee 's nachts hebben richting
het zuider eiland. Snel en veel drinken dus; verhalen uitwisselen en kortom
een zeer geslaagde avond.
Op naar de boot.
Een mooie boot met heerlijke banken lokte een boel mensen blijkbaar om een
stukkie te gaan slapen. Maar he, niet ons natuurlijk. Wij zijn allemaal nog
zo fit als maar kan en laten de jukebox dan ook nooit ophouden... tot enorm
plezier van al die mensen die moe denken te zijn! We komen ook nog wat
andere lui op de boot tegen die we eerder in Taupo ontmoet hadden en met
elkaar vliegt de reis voorbij.
Als we van de boot af komen willen we proberen om Nelson (150 km) te
bereiken en daar een hostel te zoeken. Als gelukkige nuchtere ben ik de
aangewezen persoon om dat karwei te klaren. Als ik plots wakker wordt van
m'n eigen gesnurk blijken we veilig aangekomen te zijn in Nelson. Een hostel
zoeken valt niet mee midden in de nacht... eindelijk vinden we om 8 uur in
de ochtend een prachtig hostel wat de naam hostel eigenlijk niet mag hebben.
Het is een grote villa met zwembad, bubbelbad, sauna en prachtige kamers.
Eerst maar eens meuren... In de middag worden we wakker, doen van alles en
nog wat en toch eigenlijk niets. Bioscoopje pakken is het avondprogramma en
dan snel weer in slaap vallen. De volgende dag...
We rijden stevig door en bereiken Franz Josef Glacier tegen de tijd dat de
donkerte begint in te vallen. Een YHA-hostel is onze overnachtingsplek. YHA
staat voor Youth Hostel Assosiation schijnt het, maar volgens mij staat het
meer voor Slaap Hier Saai, maar dan in een andere taal. Hoe dan ook; de
volgende dag beklimmen we de Franz Josef Gletsjer en hebben een schitterende
dag. Uitgedost met hubnail boots en een pikhouweel klimmen we over de
ijspartijen, wurmen we ons door spleten en grotten en sluiten we af met een
ritje in een natuurlijk gevormde glijbaan!
Een hele dag wandelen op een
gletsjer werkt toch vrij vermoeiend en ons plan om 's avonds nog naar Wanaka
te rijden gaat toch maar niet door. Slaap Hier Saai hoeven we niet nogmaals
mee te maken, dus zoeken we een ander hostel. Het hostel zit vol, maar ze
hebben nog wel twee huizen verderop in de straat waar we wel in kunnen...!
Joehoe!!!!! Ons eigen huis, TV, keuken, eigen badkamer en uitzicht vanuit
het huis op de met sneeuw bedekte bergtoppen.
Het is 4 juli en op tv is het
tijd voor Independance Day. Lekker buishangen en 's avonds met een voldaan
gevoel naar bed.
Goedemorgen, de volgende dag!
In onze huurbak rijden we naar Wanaka (zeer zuidelijk). Een prachtige route
en als we bijna in Wanaka zijn rijden we door de sneeuw. Een paar dagen
eerder hebben ze in dit gebied onwijs veel sneeuwval gehad en op de bergen
is zelfs meer dan een meter blijven liggen!!!
Nu moeten we even weer een stukje terug in de herinneringen... Darah en
Queeva uit Ierland... Kerst en oud en nieuw in perth... bij hun wezen
logeren...
Nou, die lui hebben in Wanaka dus weer een huisje en dus zoeken we ze op.
Als we er aankomen zijn ze niet thuis, wel staat er een schitterende
sneeuwman in de tuin en is alles bedekt met een laag sneeuw. We besluiten
even wat duidelijke tekenen van aankomst in Wanaka achter te laten en
vervolgens duiken we een restaurantje in voor een lekker maal. Al snel gaat
de telefoon; Queeves... Ja ze is thuis en 'did we interfere with her
snowman???' Eeuh....
Het blijkt een prachtig huisje te zijn met een hoog plafond in de woonkamer,
veel glas en een open haard. Ze wonen daar samen met Marcus, een ozzie bloke
die werkt op Mt Cardrona in het ski-resort. Wij kunnen allemaal blijven
slapen; ook de clares! Ze hebben twee vrije bedden en wat ruimte op de
grond... geen probleem... Queeves maakt ons helemaal wild om morgen direct
mee te gaan naar cardrona om te gaan snowboarden.
De sneeuw is super!
Volgens de kenners is het zelfs zo dat de condities de beste zijn in de
laatste 25 jaar!! Zij doen het inmiddels vier dagen en het is echt geweldig
vertelt ze ons! Eigenlijk hadden we gepland om te gaan boarden in
Queenstown, 100 km zuidelijker... Maar het zou inderdaad veel toffer zijn om
het samen met hun te doen en dan meteen bij hun te blijven logeren!!! Zo
gezegd, zo gedaan...
De volgende dag.
Vroeg opstaan want we willen natuurlijk wel de hele dag van ons geld
genieten... dan gaat de telefoon... het waait te hard... kutkutkut... Toch
gaan we naar cardrona en na twee uur vertraging gaat de boel toch open. Een
snowboard les is snel geregeld. Voor de les eerst es proberen.... goeiedag
dat valt niet mee zeg!!! Probeer eerst maar es met zo'n ding aan je been te
LOPEN! Errug boeiend kan ik je zeggen!
Maar dan de les. 't Gaat best goed en blijkt helemaal niet zo moeilijk te
zijn als je maar blijft kijken in de richting waar je heen wilt! Een van de grootste problemen
voor Clare blijkt echter het met de touwlift omhoog gaan te zijn! Na twee uur
les is het tijd voor het echte werk: met de skilift naar boven en eerst maar
es een beginnerspiste pakken dan... wow, dit is cool!!! Dan probeer ik een
andere piste... ook groen, dacht ik... tering jantje!!! Zwaar blauw dus he
en daar was ik nog niet helemaal op voorbereid na drie uurtjes op zo'n board
te hebben gestaan!
Helaas is de dag al weer snel voorbij en gaan we terug naar huis. De
volgende dag is iedereen er weer zwaar klaar voor, hoewel het uit bed komen
voor sommige mensen wat problemen oplevert met betrekking tot niet meer
werkende spieren. Persoonlijk ben ik niet te stoppen en de adrenaline gutst
me werkelijk door de aderen! De conditions zijn vandaag een stuk beter en de
dag is dan ook perfect. Peter en de Clares maken gebruik van de gratis
tweede les maar ik ben eigenwijs, als altijd, en ga direct mee met Darah en
Queeves weer naar boven. Onvoorstelbaar hoe snel je dat snowboarden oppikt!
Het gaat reetegoed en al snel doen we wedstrijdjes op snelheid, jumpen we
over al het mogelijke en zijn we al snel drijfnat van het zweet. Voor lunch
heb ik eigenlijk geen tijd, maar goed, even snel dan. Terug op de pistes en
nog een paar schitterende runs voor iedereen en dan is het al weer vier uur en worden de
liften stop gezet... Nog een derde dag? Jaaaa! Maar eerst een dagje rust.
De
volgende dag is het dus uitslapen bigtime en dan is het uit bed komen, of
van de grond in mijn geval, best een gebeurtenis op zich. Je ontdekt na twee
dagen boarden spieren waarvan je nooit geweten had dat je ze had! Tegen de
middag gaan we met z'n allen naar Puzzling World in Wanaka. Een gigantisch
doorhof waar je anderhalf uur mee bezig bent en vervolgens cookie-time in
het cafe waar de wereld aan moeilijke puzzels ligt. Je weet wel, van die
dingen die je op de markten altijd ziet liggen... Wel, dit Puzzling World is
van de maker van al die spellen. Het een en ander aan uitleg was wel
degelijk nodig! We besluiten de dag met een bezoekje aan de plaatstelijk
brouwerij: Wanaka Beerworks. Na wat tastings gaat het terug naar huis, naar
het warme haardvuur...
Nog een dag boarden is wat betreft de Clares en Peter niet nodig vanwege kosten, pijnlijke spieren en/of
andere bezigheden. Ik,
daarentegen, begin al adrenaline te ZWETEN bij het idee om weer op dat board
te stappen! Met Darah en Queeves ga ik dus deze dag naar cardrona en we
hebben een topdag! Geen groene pistes meer! De hele ochtend vermaken we ons
op de blauwe intermediate pistes en de vooruitgang die we allemaal boeken is
onwaarschijnlijk. Na de lunch zoeken we alternatieve routes en al snel
vinden we de meest steile hellingen met bergen poedersneeuw waarin het niet
pijnlijk vallen is als dat dan toch mocht gebeuren. Het is een stralende dag
met een bijna paarse lucht zo blauuw, geen wind en heerlijke zon. Ook deze
dag gaat erg snel voorbij...
's Avonds terug in het huis. Het is onze laatste avond in Wanaka; morgen
gaan we naar Queenstown. We gaan dus even flink uit! Met een hele groep gaat
het het ski-dorp in en we hebben een top-tijd. Lallend gaat het 's ochtends
terug richting het huis en daar wordt de open haard aangestoken, de muziek
hard aangezet.... en het feest gaat door!
Zwaar brak worden we de volgende middag wakker. We wilden nog een prachtinge
wandeling gaan doen eigenlijk... OK, hostel in Queenstown bellen en zeggen
dat we wat later komen... Zo gezegd, zo gedaan en later die middag lopen we
op Rocky Hill. Het blijkt inderdaad een prachtige wandeling te zijn, maar
wel een beetje een tricky-one. Veel ijs op gevaarlijke plekken, maar we
bereiken de top zonder problemen.
Een vlug afscheid van Darah en Queeves volgt; zij zijn te laat voor hun werk
als gevolg van het tricky-gehalte van de wandeling.
Wij rijden die avond
naar Queenstown en zoeken onze slaapplaats voor de nacht.
Het is Queenstown Winter Festival en dus druk in Queenstown. We wisten dit
en dus hadden we reeds een kamer geboekt. In een hotel dit keer! Hostels
waren vol en voor 95 dollar met z'n vieren hadden we een hotelkamer voor ons
zelf met badkamer, televisie, koelkast, koffie en thee en opgemaakte bedden!
Wat kan het leven toch goed zijn soms!!!
De eerste dag van het winter festival... een goede reden dus om weer flink
uit te gaan. The World was the place to be scheen het, dus The World was
waar we heen gingen... Werkelijk nog nooit zo lang en zo tof uit m'n dak
gegaan in een discotheek!!! Afsluitend een douche en een heerlijk groot
bed...
The morning after pil... oh nee, niet die... is een van grote katerigheid en
het wordt een dag van niets doen! 's Avonds blijven we op onze kamer en
kijken we From Dusk Till Dawn onder het genot van wat pizza's...
Na een dergelijke dag van niets doen en dus twee nachten in dit
voortreffelijke hotel gaat onze reis weer verder.
We gaan naar Milford Sound
via de 'mooiste route' van nieuw zeeland... echter het is zo mistig als het
nog nooit eerder geweest is lijkt het... We slapen 's nachts in een cosy
hostel en de volgende dag brengen we de Claires terug naar Queenstown... Wij
moeten terug naar het noorden omdat we niet meer tijd hebben, maar zij
blijven nog een tijdje in Queenstown, misschien om te werken, misschien ook
niet.
Wij rijden dezelfde dag nog naar Christchurch. We blijven daar twee dagen en doen eigenlijk
niet al te veel bijzonders. Wanneer we christchurch verlaten en richting noorden rijden krijgen
we te maken met een behoorlijke partij regen welke eigenlijk aanhoudt totdat we aankomen in
Auckland. We zijn terug in het noorden van het noorder eiland dan... Nog een nacht stevig stappen
met Jesper en de drie gasten die we al een paar keer eerder ontmoetten tijdens onze reis door NZ; stom
toeval dat we ze hier weer tegen kwamen!! Nu zijn we weer terug in Sydney; het is strak blauw en de
aankomst hier voelde eigenlijk een beetje als weer thuis komen. We zijn hier gewoon best lang geweest
in totaal en hebben hier erg veel goede herinneringen. Dus nu zitten we weer in hetzelfde hostel, 't zelfde bed zelfs (!)
en maken we ons klaar voor de laatste drie weken Azie...
Tot gauw! |
|
|
|
This page hosted by |
