Believe |
^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^
Track 2 : CHAOS
สายลมพัดเอื่อยๆเหนือท้องทุ่งกว้างผ่านไหล่อันบอบบางของชายหนุ่มผมดำ ทำให้เสื้อคลุมที่คลุมเอาไว้อย่างลวกๆปลิวออกไป
ทว่าด้วยความเร็วปานสายฟ้า (แบบที่ไม่สามารถเห็นได้ในเรื่องอื่น) Inoran รีบตะครุบเสื้อคลุมไว้ในทันที ทำให้ไม่หล่นลงพื้น ชายหนุ่มเจ้าของเสื้อคลุมเหลือบมองด้วยสายตาซึ่งหมายความว่า "ดีมาก Ino!"
"ยังขี้เก็กเหมือนเดิมเลยนะ ริวซังแห่ง Eden วันนี้ชั้นกะมาหาเด็ก เอ๊ย!ไม่ใช่ จะมาครอบครอง Eden ของนาย" เสียงดังขึ้นมาจากเจ้าของเสื้อผ้าชุดสวยนำแฟชั่น ที่ชื่นชอนสีน้ำเงินเป็นชีวิตจิตใจ
"ในที่สุดเราก็ได้เจอกัน" หนุ่มผมดำพูดแฝงไว้ด้วยความดีใจเล็กๆ พลางส่งสายตาข้ามไปยังหนุ่มน้อยรูปงามชาวเมืองเกียวโต ที่ยืนอยู่เบื้องหลัง Mana-sama แห่งปราสาท Malice Mizer
ชายหนุ่มในชุดสีน้ำเงินรู้สึกดีใจ (นึกว่าริวยิ้มให้) แต่ก็ยังคงเจรจาต่อไป
"ได้ข่าว่าหมู่นี้ Ryu-san จะไปด้อมๆมองๆแถวเขต Blue Moonอยู่เหมือนกันไม่ใช่หรือ?" Manaถามประชดเล็กน้อย เพราะตอนนี้กำลังเล็งริวอยู่
ได้ยินดังนั้น ชายหนุ่มผมแดงรีบหันไปมองทันที "Ryu-san แล้วผมล่ะ?" เขาคิดในใจแต่ไม่กล้าพูดเพาระกลัวMana ตบ
"อ๋อ! คือ...." หน่มขี้เก็กนิ่งไปชั่วครู่ จนหาข้ออ้างมาได้
"ชั้นไปเยี่ยมน้องชายของเจ้า ชินยะมันน่ะ ที่อยู่แก็งค์เพ็นนิซิลินไง รู้จักไหม? O-jiro น่ะ คนที่อ้วนๆกลมๆตาไม่ค่อยมี ฉายา Black-jiro ไงรู้จักปล่าว?" คุณริวแก้ตัวน้ำขุ่นๆ
ชินยะรีบออกมาช่วยกุ้หน้าไห้หัวหน้าตัวเองด้วยการแก้ตัวด้วยน้ำขุ่นๆกว่า
"ใช่แล้วครับ Mana-sama Ryu-sanเอาครีมกันแดด Whitening cream ไปให้เจ้า O-jiro มันน่ะครับเผื่อมันจะขาวขึ้นบ้าง!"
Manaยังคงข้องใจมงอย่างขัดเคืองเล็กน้อย พลางหันไปสั่งหนุ่มเกียวโตรูปงามที่อยู่ข้างๆ
"เอาล่ะ Ryu-san มาดื่มน้ำชากันก่อน.... Gackt-chanเอาน้ำชามาซิ๊!!" ว่าพลางดีดนิ้วส่งเป็นสัณญาณ
Gakuto พยักหน้ารับพลางก้มหน้างุดๆหาของที่จะมาชงแต่ก็พูดขึ้นว่า
"Mana-sama~ ใบชาน่ะ หมดแล้วครับ" เขาพูกเสียงสั่นเล็กน้อย (Manaน่ากลัวจัง) มาน่าส่งสายตาตำหนิมาทันที (- - ) แค่นี้ก็ไม่รู้จักไปซื้อ
"อยู่นี่ไงล่ะ Gackt-chan!" Kami หันไปบอก Gackt
Gakuto ซึ่งกำลังร้องเพลง -Au revoir- เพื่อเตรียมไปซื้อให้ก็พูดว่า"ขอบคุณครับ Kami-san" ว่าพลางก็กุมมือ Kamiไว้ด้วยความตื้นตัน Kami รู้สึกปลาบปลื้ม เนื่องจากเขาหลงรักหนุมน้อยเกียวโต คนนี้มานานแล้ว พึ่งจะมีโอกาสจับมือก็ว้นนี้เอง ( ** )
แต่ก็มีเสียง (มาร)ขัดขึ้น
"มานี่ ชั้นจะไปชงให้เอง" หนุ่มเจ้าของผมสีแดงเพลิง แต่งตัวเริดไม่แพ้หัวหน้าแก็งค์พูดขึ้น พลางเหล่สายตาไปยังบุคคลสองคน( ตัว?) ที่กำลังคุยอย่างออกรสออกชาตด้วยฟามริษยา~~~~~!!!!! ยิ่งนัก เค้ารู้นะว่า Mana คิดอะไรอยู่
ว่าแล้วเค้าก็แอบไปชงหลังต้นไม้
"ทำอะไรน่ะ Kozi!" ชายหนุ่มซึ่งแต่งตัวคล้ายแดร็กคูล่าเดินมาตาม
"อ้าว?กำลังปรุงยาพิษเหรอ? นี่!ต้องไส่ตัวนี้ด้วย รับรองได้ผล หยดเดียวคาที่!" Yu~ki-chan พูดร้อมส่งสายตาซื่อบริสุทธิ์มาให้
"Yukiนายช่างเป็นเพื่อนแท้ของชั้นจริงๆ" Kozi ตบไหล่เพื่อนร้ากเบาๆ "ขอบใจมากนะ"
ว่าพลางก็ใส่ลงไปอีก เพิ่มไปอีก ละก้อคิดว่า"คราวนี้แหละ ริวเอ๋ย! เหอ เหอ เหอ สิ้นชื่อแน่ เหอเหอเหอ"
๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑
เมื่อGackt-chan เอาน้ำชามาเสริฟ์ให้ที่โต๊ะ (ซึ่งเอามาจากไหนกันนะ) สายตาของริวซังก็จับจ้องไปที่ใบหน้าสวยๆของเด็กเสริฟ์แก็งค์ Malice Mizer ไม่วางตา มือผอมเรียวของเขาทำทีเอื้อมไปสัมผัสมือขาวนั้นโดยบังเอิญ Gackt รีบดึงมือออกด้วยความเขินอาย เมื้อนิ้วเรียวงามของเขาถูกหนุ่มขี้เก็กสัมผัส ทำให้Mana สังเกตุเห็นได้ชัดเจน ส่งสายตาลุกเป็นไฟ(ลามทุ่ง) ทำนองว่าเด็กข้าใครอย่าแตะ!!! ไปที่ชายหนุ่มผมดำที่พยายามปั้นหน้าว่าอะไรรึครับ ผมไม่รู้เรื่อง
หนุ่มหน้าใสยกถ้วยชาขึ้นอย่างชั่งใจ ว่ากูควรจะกินดีแน่หรือ? เมื่อกี้เห็นไอ้หัวแดงท่าทางเหมือนปีศาจมองมาแปลกๆ มันจะฆ่ากูหรือจะฆ่าMana กันแน่นะ ถ้ากูตายไปแล้วเด็กๆของกูจะทำยังไง ไม่ใช่ว่าไม่รักลูกน้องหรือกลัวตายหรอกนะ แต่เดี๋ยวตำแหน่งหัวเน่า เอ๊ย! หัวหน้าจะไม่มีใครมาสืบทอด เขาคิดเป็นเวลาเกือบ 5 นาที
ว่าแล้วคุณริวก็หันไปสั่งชายหนุ่มด้านข้าง
"เอ้า! Sugi กินซิ๊" เขาเอ่ยโดยไม่ลังเล
Sugi รู้สึกถึงอันตรายที่ใกล้ตัวเข้ามา เนื่องจากสัญชาตญาณแบบสุนัขจิ้งจอก เขาจึงหันไปบอกเพื่อนที่ยืนข้างๆต่อ
"Ryu-sanผมว่าIno คงจะคอแห้ง" "เอ้า! Ino ให้นาย"
Inoran เนื่องจากอยู่กับเจ้า2ตัวเจ้าเล่ห์นี้มานาน ก็รู้ทันทีว่ามันจะต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่ๆจึงหันไปพูดกับเพื่อนที่ยืนข้างๆอีกว่า
" J นายคงจะหิวน้ำแลัวซินะ ยืนอยู่นานแล้วนี่ ลองชาของเมือง Malice Mizer ดูก็ไม่เลวนะ ได้ยินว่าเขามีสูตรทำพิเศษเชียวนะ เนี่ยเห็นไปตำๆอะไรก็ไม่รู้แถวต้นไม้!"
Jรับมาพลางอึ้งไปชั่วครู่ ....กูจะทำยังไงดีนะ แล้วแกล้งกระแอมกระไอ
"เอ้อ !พอดีผมเป็นหวัดน่ะครับ Ryu-san ต้องดื่มแต่น้ำแร่ เอางี้ Shinya เมื่อตะกี๋แกพูดตั้งนาน 2 บรรทัด คงจะเหนื่อย เอ้าเชิญเลย"
ทั้งหมดนี้ปีศาจผมแดงจับตาดูอยู่ตลอดแล้วคิดว่า ไอ้พวกบ้า เมื่อไหร่พวกมึงจะกินกันสักทีวะ ลุ้นจนคอแห้งแล้วเดี๋ยวกินแทนซะเลย
Shinya รับมาด้วยความยินดี พลางคิดว่าทุกคนช่างมีน้ำใจงดงามจริงๆ แล้วพูดว่า
"ชาตินี้จะไม่มีวันลืมเลย"
ทำเอาทุกคนในเหตุการณ์ แม้กระทั่ง กะ Kozi เองก็ยังหนาวไปตามๆกัน ว่าแล้วก็ดื่มเอื๊อกลงไปทันที เพลง Dead or Alive ก็บรรเลงขึ้น ชายหนุ่ม 4 คน หล่อ 2.5 ไม่หล่อ 2.5 ก็พลันปรากฎเดินด้วยมาดอาดๆอืดๆ เข้ามา แต่ทว่าชายหนุ่มเจ้าของผมสีเงินก็ลงไปแน่นิ่งไม่ไหวติงซะแหล่ว ทื่ >0< ~oh~
ชายหนุ่มผู้มีใบหน้ากลมดั่งซาลาเปาก็ร้องขึ้น"ทั่นพี่"
แล้วชายหนุ่มที่หน้าฉวยที่ฉุดใน 4 คน ก็ร้องขึ้น"Close your eyes~*"
O-chanหันไปทางชายหนุ่มผมดำซึ่งกำลังสวดลูกประคำส่งร่างที่ไร้วิญญาณของลูกน้องทั้งที่ยังไม่รู้เลยว่า Dead or Alive กันแน่ คุณริวแกล้งรำพึง
"เกิดอะไรขึ้นกันเหรอ?" แล้วแกล้งทำหน้าตกใจ
"เอ๊ะ! แค่กินน้ำชาทำไมถึงตาย หรือว่า....ชามียาพิษ!!!!!!!!" ริวซังแกล้งทำเป็น wakarimahenเต็มที่ ฝ่ายManaครั้นเห็นหน้า Gishoก็เกิดความรู้สึกหมั่นไส้ เพราะคิดว่า นี่คนอะไรทำไมสวยจัง!!! ต้องไปทำศัลยกรรมมาแน่ๆเลย!"
นี่กระมังสาเหตุที่อีริวมันไป Blue Moon !
"ริวซัง! เห็นทีไอ้หนุ่มที่ไปทำศัลยกรรมมานั่นน่ะ คงจะเป็นสาเหตุที่ทำให้นายเปลี่ยนไปสินะ!" Manaพูดไปโดยไม่สนใจคนที่นอนตายอยู่เลยแม้แต่น้อย (แบบว่ากูฆ่าบ่อย)
ขณะนี้ริวซังตัวแข็งไปชั่วขณะ "ตายล่ะ ทางนี้เก๊าะผี ทางนั้นก็คน กูจะทำยังไงดี ; "
"ที่พูดว่าไปทำศัลยกรรมมาน่ะ หมายถึงใครฮะ!?" Hakueiร้อนตัว
"ทำไมต้องมาใส่ร้ายเด็กกูด้วย" Hakueiเริ่มหาเรื่องMana โดยไม่สนใจหัวหน้าแก็งค์ Penicillinที่ยืนมุงร่างไร้วิญญาณอยู่
ริวซังเห็นเป็นโอกาสดี จึงรีบกระซิบบอก Sugizoทันทีว่า
"เตรียมตัวเก็บข้าวของให้พร้อม พวกเราจะรีบหนีกันตอนนี้แหละ!"
ริวไม่พูดเปล่า ขณะที่Mana กับ Hakueiกำลังประชันสายตากันด้วยความโกรธเกรี้ยวไฟปะทุลุกโชน ก็ดึงเอาตัวGackt-chan กับ Gisho-kun หนีไปด้วย
Kami ซึ่งกำลังทำลายหลักฐานอยู่ ก็เหลือบไปเห็นพอดี เลยร้องตะโกน
"เจ้าข้าเอ๊ย!!!!!!!! ละ...ลักพาตัว!"
Mana กับ Hakuei จึงรู้สึกตัวทันทีว่า เอ๊ะ เด็กกูหายไปไหน แต่ทว่าครั้นมองไปก็เห็นแต่ฝุ่นลิบลิ่วเสียแล้ว เหลือเพียงแต่ร่างปราศจากวิญญาณในอ้อมกอดของ O-chan ผู้เป็นน้องชาย
ชายหนุ่มผมดำวิ่งไปพลางคิดไปพลางว่า คราวนี้แหละเหอเหอ End of sorrow "มันส์กูแน่ๆ" พลางปาดน้ำลายไปด้วย อือม์ เสียไปคนได้มาสองคนก็คุ้มเหมือนกัน" แต่ก็ยังไม่กล้าแสดงออกมากนัก ริวคิด
"เจ้าพวกนั้นมันต้องตามมาเอาคืนแน่ๆเลย เห็นทีจะต้องอพยพล่ะ"
หนุ่มหน้าใสวางแผนในใจ ขณะที่ลูกน้องหัวแดงที่วิ่งติดตามมาด้านหลังกำลังตัดพ้อต่อว่าอยู่ในใจเช่นกัน
"Ryu-san ทั้งๆที่มีผมอยู่แล้วแท้ๆ"
^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^