Bron:  Lezing gehouden op 18 november 1979 te München,
 Vertaling:  Miny de Zeeuw - Van der Laan

Weinreb vertelt hier over oude voorstellingen. Hij maakt ze voor de lezer toegankelijk en daardoor kunnen die voor hem de basis vormen van zijn vreugde, kunnen ze voor een ieder zijn lijden duidelijker maken. Bij het lezen ontdek je met verwondering dat het drama van de beide eerste koningen, Saul en David,  jezelf betreft. In mijzelf is ook een blijde, zingend en dansende David aanwezig, maar ook een neerslachtige en jaloerse Saul. Ze zijn de archetypes van diepe en geweldige krachten in de mens, in elk mens. Juist door hun geschiedenissen te herkennen in het eigen leven, gaat men zich zelf en daarmee ook de zin van het leven beter begrijpen. Bij een dergelijk beleven kan de vervreemding, waaraan de depressieve mens lijdt verdwijnen. Dit is een alternatief voor de doodlopende weg van de veel toegepaste behandeling met psychofarmaca. Dit is de weg die verkent naar binnen toe, naar het eigen innerlijk. Het is het nog onontgonnen gebied van genezingsmogelijkheid, reikend naar een ander soort genezing dan via de wetenschappelijke symptoom bestrijding.