Tot voor enige eeuwen schijnt de mens zich niet bepaald verontrust te hebben wat betreft vragen omtrent de zin van het bestaan. De destijds bestaand godsdiensten gaven duidelijke antwoorden en de mens was blijkbaar zo gedisponeerd, dat hij in deze antwoorden bevrediging vond. Wij kunnen ons moeilijk in de mentaliteit van deze mensen verplaatsen. Wij weten nu zoveel meer, zoveel anders, wij hebben zoveel andere ervaringen meegemaakt, dat het naar beide zijden onbillijk zou zijn, ons met deze mensen uit vorige eeuwen te vergelijken. Onze ogen zijn zoveel meer open gegaan naar de uiterlijke realiteit en zij sloten zich blijkbaar dienovereenkomstig voor zaken, welke vroegere generaties heel gewoon vonden en die voor hen van doorslaggevende betekenis waren.
Hier ligt het kernpunt voor de problemen van de huidige mensheid. Het weten en de kennis van mens en wereld zijn onnoemelijk veel groter geworden, ongekende gebieden zijn geopend. De mogelijkheden der toegepaste wetenschappen schijnen onbegrensd. Het kon wel eens zijn, dat wij ons niet aan het einde van de ontwikkeling der mensheid bevonden, vlak voor een apocalyptische ondergang, maar juist aan de drempel van een geheel nieuwe wereld.