October 2, 2003 ... Part |1| |2|

First day of this trip ... drive a car 880 Km. long from Bangkok to Chiang Rai.

ขับไปถึงบ่ายสองกว่าแท้ๆ อย่างกับผีหลอกเลยครับ อันนี้ไม่ได้พูดเล่นนะครับ แทบจะไม่เจอรถสวนมาเลยครับ ลำพังเลนขาไปเดียวกันก็ไม่เห็นซักกะคันอยู่แล้ว เพื่อนๆ ดูสภาพเอาเองละกัน

เส้นจราจรไม่มี ,ป้ายบอกทางไม่มี ,สองข้างทางมีหญ้าขึ้นรกตาไปหมด ได้ข่าวว่าผู้รัับเหมาที่ทำทางช่วงนี้หนีกลับบ้านแล้วไม่มาอีกเลยครับ :( ไม่รู้กรมทางหลวงปล่อยไว้ได้ไง เห็นเพื่อนๆที่ BP บอกว่าปีที่แล้วก็เป็นแบบนี้

ข้อแนะนำของผมก็คือ ถ้าขับช่วงนี้ซึ่งมีระยะทางประมาณ 22 กม.ควรขับด้วยความระมัดระวังครับ ขับชิดซ้ายเป็นดีที่สุดเพราะบางครั้งจะมีรถสวนมาซึ่งเขาจะขับกินเลนมาครับ

โอ้โห ! รถขนปูนบริษัทผมขับไกลมาถึงนี่เลยหรือเนี่ย ?? แสดงว่าปูนนกไปทั่วไทยจริงๆ

เราแวะดื่มน้ำ ,เข้าห้องน้ำประมาณบ่ายสามครับ

จะเติมน้ำมัน 91 หรือ 95 ดีคะ ?

สักพักก็เข้าเขตจังหวัดพะเยา ซึ่งมีแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญคือ กว๊านพะเยา ,น้ำตกภูซาง ,อุทยานแห่งชาติดอยหลวง ,เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเวียงลอ

พอบ่ายสี่โมงเราก็เข้าเขตจังหวัดเชียงรายแล้วครับ เย่ ! ดีใจจัง ในที่สุดก็ขับมาได้อย่างปลอดภัย

ผมขับเข้ามาในตัวเมืองเพื่อที่จะหาโรงแรม สะดุดตากับสัญญาณไฟจราจรที่นี่ครับ เขาจะมีตัวเลขคอยบอกอยู่ตลอดเวลาว่า ณ ขณะนี้เหลืออีกกี่วินาทีถึงจะเปลี่ยนเป็นอีกสัญญาณไฟหนึ่ง ทำให้คนรอสัญญาณไฟจะได้รออย่างมีจุดหมายไม่เหมือนในกรุงเทพเรา ผมเองชอบมากครับ ขนาดจังหวัดตั้งห่างไกลจากเมืองหลวงของประเทศตั้งเยอะแต่กลับมีการบริหารการจัดการที่ดีกว่ามาก อยาก copy มาใช้ในกทม.จัง

วนรถไปหาโรงแรมสะบันงาที่ตั้งใจในตอนแรกว่าจะพัก แต่พอเห็นสถานที่จริงรู้สึกว่ามันเล็กมาก เลยเบนเข็มมาหาอีกที่ที่เพื่อนๆชาว BP แนะนำมาดีกว่า นั่นก็คือ โรงแรมนิ่มซี่เส็ง บอกตามตรงว่าตอนแรกได้ยินชื่อนี่พวกเราแทบจะไม่อยากไปพักเลยแต่พอเห็นป้ายและสถานที่จริงแล้วก็โอเคครับ

บริเวณลานจอดรถด้านหน้าโรงแรม

องค์เจ้าแม่กวนอิมที่โรงแรมนี้นับถือครับ จะตั้งอยู่ลึกเข้าไป ตอนกลางคืนจะติดไฟดูสวยไปอีกแบบหนึ่งครับ