คำร้อง ทำนอง โก๋กานต์

...คนทำดี ไม่เคยจะได้ดี เธอใส่ใจกับเขาคนเลว 
มากกว่าฉันที่ทุ่มเทให้เธอ แต่เธอไม่เคยจะรู้เลย...

...ปิดบังอยู่ทำไม อยาก ไป ก็ เชิญ เลย
หากเธอชอบคนแบบนั้น ก็ไป
ปิดบัง ไปอีกทำไม หากใจเธอต้องการ
หากใจเธอไม่สงสาร ก็ไปเลย...

...โอ้อกเอ๋ย ทำดีกับเธอแทบตาย 
แต่เธอก็ไป ไม่จริงใจกับเรา
...โอ้อกเอ๋ย ฉันทุ่มเทให้เธอ   
แต่เธอ ไม่เคยจะรู้บ้างเลย...


...ไม่เคยรับรู้...
พร้อมให้ทำการดาวน์โหลดได้แล้วครับ เพลง mp3 ขนาด 2.7 Mb
http://www.oocities.org/citythai/11.MP3
	

...เมื่อย่างเข้าสู่ฤดูฝน ความชุ่มชื่นกลับคืนมาสู่พื้นดินและป่า 
สัตว์น้อยใหญ่ต่างออกหาอาหาร นกน้อยโผบินบนท้องฟ้ากว้าง 
ในยามเช้าพระอาทิตย์สาดส่องแสงสีทอง กระทบกับหยดน้ำใส ๆ 
ที่ย้อยอยู่ปลายขอบใบหญ้า ให้แสงแวววาวราวกับดินแดนแห่งสวรรค์
บนพื้นพิภพก็ปานนั้น ...

...สำหรับเด็กบ้านนอกคอกนาอย่างผม หนังสะติ๊กสักหนึ่งคู่ ย่ามที่สะพายลูกกระสุนดิน
ที่บรรจงปั้นกับมือ คืออาวุธยุทโธปกรณ์คู่กายที่ขาดเสียไม่ได้ นอกจากยิงนกยิงหนูแล้ว
มันยังทำหน้าที่ตัดขั้วมะม่วงในสวนของป้าเรียบได้อีกด้วย แม้จะมีเสียงตะโกนด่ามาจากบ้าน
ป้าเรียบ เมื่อมือตก ทำลูกกระสุนพลาดเลยไปลงหลังคาบ้านเจ้าของสวนเข้า
ผมช่างเป็นขโมยที่แสนจะห่วยเสียนี่กระไร นอกจากจะแอบกินมะม่วงใหม่ๆ สด ๆ ฟรีแล้ว
ยังรังควานการหลับนอนของชาวสวนเขาอีก...

...แม้จะโดนจับได้ ผมก็มักจะบ่ายเบี่ยงว่า ถือหนังสะติ๊กมาช่วยยิงกระรอก กระแต
ที่แอบมากินผลมะม่วงของป้าไง บางทีความที่ผมเป็นเด็กในหมู่บ้าน
ที่มีโอกาสได้เรียนในตัวอำเภอ คงช่วยคุ้มกระลาหัวผมไว้ แม้จะไปแบบน้ำใส ๆ 
ฉมวกก็ไม่ได้รับประทานผมหรอก...


	

...ผมโม้เป็นคุ้งเป็นแคว ซึ่งก็คงเถลไถลไปตามเรื่องของคนช่างเขียน ความจริงวันนี้
ผมจะเล่าเรื่อง นก ครับ และเป็นนกที่เป็นคู่ปรับกับผมมาตลอด พ่อผมได้ชื่อว่าเป็น 
เสือปลา... แห่งลุ่มน้ำแม่ลาการ้อง ฝีมือการหว่านแห ดักลอบ ลงข่าย วางเบ็ด ลงอวน
ยากจะสาธยายได้หมด เป็นที่เลื่องลือไปแสนไกล ผมเองก็ได้หน้าไม่น้อย...

...ในฐานะบุตรผู้เป็นลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น ผมจึงได้รับวิทยายุทธด้านการหาปลา 
มาไว้เต็มกระบาล ปัจจุบันก็เริ่มจะล้านรับประทานแล้วครับ ประกอบกับความฉลาด 
ที่มักจะขาดเฉลียว ซึ่งครูนิสัย แย้มนุ่ม ครูประจำชั้นมักจะติง ๆ ผมไว้เสมอ 
เพราะการนำเอาแบบอย่างที่ดี มาดัดแปลง จนเป็นเรื่องเป็นราว สร้างความเดือดร้อน
ไปทั่วทั้งโรงเรียน และหมู่บ้าน บางราตรีเดือนมืดสลัว ด้วยความขี้เกียจหลับนอน 
ผมก็ชวนเพื่อนเอาสวิงไปลักตักปลา ที่บ่อเลี้ยงโรงเรียน ซึ่งเขาเอาไฟฟ้าติดล่อแมลงไว้ 
แล้วตรงนั้นมันก็มีปลามารอกินอยู่มากมาย รวมทั้งผมด้วยที่ก็มาลอยคอรอตักปลานิล 
ตัวขนาดมโหฬาร เท่าหัวแม่มือผม ตอนเด็ก...

...หลังจากถูกภารโรงจับได้ ผมสุดแสนจะเอียงอาย 
แล้วเกิดอาการสะหยิว ที่เบื้องล่าง เพราะผมดันแก้ผ้าลงไปตักปลา 
ดีใจอยู่หน่อยหนึ่งก็คือ ผมไม่ได้ไปคนเดียว เสียงภารโรงและชาวบ้านด่าจนแสบแก้วหู 
...มึงไม่กลัวตายหรือไงว่ะ ขนาดควายลงไปเล่นน้ำ ยังถูกไฟช็อคตายเลย... 
นี่นับเป็นประสบการณ์หาปลาที่แสนจะเลวร้ายเล็กน้อย
ส่วนหนึ่งเท่านั้นในชีวิตลูกชาวนาเช่นผม ผู้ซึ่งมีพ่อเป็นวีรบุรุษแห่งลุ่มน้ำแม่ลาการ้อง...

	

...ผ่านมาถึงตรงนี้ ผมก็ยังไม่ได้เข้าเรื่องสักที 
สงสัยผมต้องหาอะไรมาเตือนใจตัวเองเสียแล้วล่ะครับ
น้ำในตู้เย็นทำให้ผมแก้กระหายได้ชั่วคราว และถือโอกาสเข้าเรื่องที่ผม 
ตั้งใจไว้สูงมาก ว่าจะเขียนในวันนี้...

...ตอนปลายฤดูฝนจะพบนกกินปลาขนาดเล็กเกาะอยู่ตามกิ่งไม้ ตอไม้ 
ในสวนสาธารณะและแหล่งน้ำทั่วไป ตัวสีน้ำเงิน หัวสีน้ำเงิน ปากสีดำ 
หูสีน้ำตาลแดง มันคือนกกระเต็นน้อยธรรมดา นักล่าปลาที่บินข้ามทวีปสู่บ้านเราในฤดูหนาว 
เป็นนกย้ายถิ่นที่พบได้ทั่วไปทุกภาค และเป็นนกประจำถิ่นในภาคตะวันตกของประเทศ 
ชอบส่งเสียงสูงขณะบินจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่ง มักเกาะนิ่ง ๆ 
อยู่ตามกิ่งไม้คอยจ้องจับปลาในน้ำ...


	

...ผมเขียนหนังสือเกี่ยวกับนก เป็นระบบติจิตอล
อยู่บนเครือข่ายขนาดมหึมาของผม ซึ่งก็จำเกือบไม่ได้แล้วว่า 
ทำเว็บไซด์อะไรไว้บ้าง บทกวีส่วนหนึ่งที่ผมถ่ายทอดบรรยายไว้
ด้วยลีลาไพเราะ ให้เจ้านกกินปลา หรือนกกระเต็น นี้ก็คือ...

...นกกระเต็น เห็นกินปลา มาจดจ้อง
ดูเขามอง จ้องเป็นมัน อันอาหาร
ปากเขายาว แต่หางย่อ ห้อสุดปาน
โฉบปลาหวาน ด้วยชำนาญ ตำนานไพร...

...นกกระเต็น เผ่นโผน กระโจนมุ่ง
นิ่งดั่งยุง หยอดวางไข่ ให้สงสัย
สติมั่น ปั่นปีก ฉีกลมไว
กำหนดใจ นิ่งสดใส ให้ได้ธรรม...

...สำหรับกลอนชุดนี้เป็นส่วนหนึ่ง ในงานเขียนของผมที่พยายามทุ่มเทและตั้งใจทำ
เพื่อล้างบาปให้กับบรรดานกทั้งหลาย ที่ผมได้เคยกระทำย่ำยี ศักดิ์ศรีความเป็นนก
ในวัยเด็กที่แสนจะซุกซน ปนเฮฮา บ้าตลอดวันตลอดปี ที่สวรรค์ประทานให้ในวัยแรกแย้ม
ลองมาดูข้อมูลส่วนตั้วส่วนตัวของเจ้าคู่แข่งในการหาปลาของผมดีกว่าครับ...


	

...ถิ่นอาศัยทั่วไป      : อินเดีย มาเลเซีย  จีน อินโดจีน พม่า สิงคโปร์ และไทย                                
...ประเทศไทย         :  พบอยู่ทั่วทุกภาค

...ลักษณะ  
        นกกระเต็นเป็นนกกินปลาชนิดหนึ่งตัวผู้และตัวเมียเหมือนกัน  
มีปากยาวใหญ่แหลมคมสีแดง  หัวโตแต่หางสั้น   ขนบนหัวและท้องสี
น้ำตาลแดง ปีกมีสีน้ำเงินปนเขียว บริเวณคอและอกสีขาว ขาสีแดง

...อุปนิสัย   
        ชอบอาศัยอยู่ตามลำพังตัวเดียว โดยเกาะอยู่ใกล้แหล่งน้ำเพื่อเฝ้าคอยจับปลา
และสัตว์น้ำต่าง ๆ โดยเฉพาะในช่วงฤดูฝนมักอยู่ริมฝั่งน้ำ เป็นส่วนใหญ่  
แต่ในฤดูอื่นจะอยู่ตามป่าเต็งรังและป่าโปร่งทั่วไป

...การสืบพันธุ์
        ผสมพันธุ์ในฤดูร้อน  ทำรังโดยการขุดรูอยู่ตามริมฝั่งน้ำหรือตามโพรงไม้   
วางไข่ครั้งละ 4-6 ฟอง

...อาหาร  
        นกกระเต็น ชอบกินปลา  แมลงและสัตว์น้ำต่าง ๆ เป็นอาหาร


	

...จะเห็นได้ว่าเจ้านกกระเต็น นั้นชอบกินปลา บ๊ะ... 
แล้วอย่างนี้จะไม่ให้เจ้านกชนิดนี้ ต้องเป็นศัตรูกับผมได้ไง
ถ้าเกิดหาปลาได้เก่งเกินหน้าผมแล้ว จนเกิดแย่งชิงความเป็นเลิศในการหาปลา
ของผู้เป็นพ่อของผมอีก ด้วยเหตุนี้ ผมจึงเป็นไม้เบื่อไม้เมา 
เห็นที่ไหนเป็นต้องฆ่า ต้องล่าให้หมดป่า หมดหนองน้ำ  
สูญพันธ์กันไปเลย ผมทำเพื่อบุพการี และเกียรติภูมิของผมครับ 
อันนี้คุณจะเถียงผม ผมก็ไม่ขัดหรอก เพราะผมไม่ค่อยจะรับรู้อะไรเลย 
...ไม่เคยรับรู้ ครับ...
	

ชุ่มฉ่ำไปด้วย บทความ และภาพนก
แหล่งข้อมูลนก เครือข่ายกวีไทย
http://www.oocities.org/nokthai1/
http://www.oocities.org/thailanddee7/
http://www.oocities.org/thailandbird/
http://oocities.com/thaibirdthai/
สำหรับชุดนี้จบเพียงเท่านี้ก่อนครับ...