จันทร์เจ้าขา ภาค ๑๙๙ กินดิบ...
จันทร์เจ้าขา ภาค ๑๙๙ กินดิบ...


    ...นกประหลอดกำลังป้อนหนอนตัวอ้วน ให้แก่ลูกน้อยในรัง 
    บนยอดต้นมะขามเทศ ที่ชายทุ่ง 
    ผมเฝ้ามองวิถีชีวิตธรรมชาติ 
    ลูกนกอิ่มอร่อย อยู่รอดปลอดภัยในโลกใบนี้ได้
    ด้วยความเสียสละของพ่อและแม่นก...
    
    ...มะขามออกดอกสะพรั่งเต็มต้น ที่ปลายยอดกิ่งหนึ่ง 
    มือน้อยค่อย ๆ โน้มมันลงมา ผมชอบกินดอกมะขามอ่อนมาก 
    รสชาติเปรี้ยว ๆ ทำให้สดชื่น หูตาสว่าง 
    ที่ลำคลองเล็ก ๆ แถวบ้านผมเรียกว่า คลองหนู... 
    ปลาซิวกำลังแวกว่ายในน้ำใส
    เจ้ากุ้งตัวน้อย ดีดตัวเองให้ล่องลอยไปตามกระแสน้ำ...
    	


    ...หม้ออลูมิเนียมสองหูที่ลอยอยู่เหนือน้ำ ภายในมีหอยขม 
    ซึ่งผมกำลังงมมาใส่อยู่เรื่อย ๆ แกงฉู่ฉี่หอยขม 
    อร่อยลิ้นไม่เคยแปรเปลี่ยน ก่อนที่เราจะแกง ต้องไปเด็ดใบตะไคร้
    มาขัดชะล้างคราบตะไคร่น้ำเสียก่อน หลังจากนั้นก็ต้องตัดที่ก้นหอย 
    เพื่อให้เวลาใช้ปากดูดกิน เนื้อหอยจะหลุดร่อนออกมาโดยง่าย 
    ไม่ต้องใช้ไม้แหลมแคะ เวลากินจะมีเสียงดูดเนื้อหอยกันสนั่นบ้าน 
    เลยเป็นที่มาของอีกชื่อหนึ่ง หอยจุ๊บ...
    
    ...ใต้ต้นมะม่วงของป้าเรียบ ข้างโรงเรียนประจำหมู่บ้าน 
    เป็นแหล่งชุมนุมของไส้เดือน เขาอาศัยอยู่ที่นี่เป็นจำนวนมาก 
    ผมและชาวบ้านต่างทราบกันดี เพียงออกแรงด้วยจอบสองถึงสามครั้ง 
    สัตว์เลื้อนคลานใต้ดินตัวอ้อนพี หลายสิบตัว ก็พร้อมสำหรับเป็นเหยื่อปลา 
    
    ...เสียงปลาฮุบเหยื่อในพงน้ำ วันนี้ผมโชคดีอีกแล้ว...
    
    	


    ...ในดงไผ่ชายรั้วติดกับลำคลองข้างบ้าน พ่อกำลังตีผึ้ง 
    ควันจากกากมะพร้าวที่พ่อจุด ถูกผูกที่ปลายไม้ 
    แล้วค่อย ๆ แหย่ไปเกือบติดรังผึ้ง 
    พ่อบอกว่า... เดี๋ยวเราก็จะได้กินรังผึ้งกัน...
    
    ...สักครู่ใหญ่ ผมกับพ่อก็ใส่เกียร์หมา 
    วิ่งหน้าตั้งโดยมีผมรั้งท้าย พร้อมกับผึ้งฝูงใหญ่
    ผมโดนผึ้งต่อยไปสองที เสียงพ่อปลอบใจผม...
    พรุ่งนี้ค่อยกินนะลูก...
    
    	


    ...รังแตนที่กิ่งมะยมท้ายสวน ผมเล็งไว้นานแล้วโดยไม่ยอมบอกใคร
    ตัวอ่อนของแตน เป็นเหยื่อตกปลาที่ดีที่สุด พี่ตูบลูกป้าหงวน...เคยพูด
    ปลาหมอนาชอบตัวอ่อนแตนมาก ๆ ประสบการณ์ถูกผึ้งต่อยวันก่อน
    สอนให้ผมรู้ถึง...อันตราย แม้แตนจะมีตัวน้อยกว่าผึ้ง 
    แต่พิษสงของมันไม่ธรรมดาเลย...
    
    ...ผมใจเย็น รอเวลาสบโอกาส ที่แตนในรังส่วนใหญ่ 
    ออกไปหาอาหารมาเลี้ยงตัวอ่อน จังหวะสวยมาถึงแล้ว 
    ผมออกจากที่ซ่อน มืออันว่องไวของผม ตะปบเข้าที่รังแตน
    แล้วกระชากสุดแรงเกิด ผมโกยอ้าวมายังหลังบ้าน 
    ถือเป็นสถิติที่ดีขึ้นกว่าวันก่อน ตอนไปตีผึ้งกับพ่อ 
    ผมแอบภาคภูมิใจ จนน้ำตาปิ่มที่แก้ม 
    ผมเอามือคลำ วันนี้แตนต่อยหัวปูด แค่ลูกเดียว...
    
    	


    ...ต้นมะกอกในป่า สลัดใบเก่า เพื่อกำเนิดใบใหม่
    ยอดมะกอกอ่อนกับปลาร้าสับ นับว่าดีที่สุดแล้วในฤดูแล้งเช่นนี้
    ใบไม้หลายอย่างกินได้ ยอดมะม่วงอมเปรี้ยว ยอดสะเดาขมขื่น
    ยอดผักบุ้งข้อสวย ยอดตำลึงมีหนวดงดงาม ยอดมะแว้งหนามแหลม
    ยอดกระถินริมรั้ว มากมายสารพัดจะยัดได้ 
    นี่คือ ความอุดมสมบูรณ์ ซึ่งเพียบพร้อมไปด้วยคุณค่าทางสารอาหาร 
    ที่ไม่ต้องซื้อหา ไม่ต้องต่อราคากับแม่ค้า ให้เสียอารมณ์...
    
    	


    ...กล้วยในดงให้ผลแล้ว ที่ปลายเครือ หัวปลีอ้วนอวบสวย 
    ภายในดอกกล้วยนี้ซ่อนความล้ำค่า ที่ในเมืองใหญ่ 
    น้อยคนนักจะเข้าใจ ไม่ว่าจะกินดิบ หรือต้มจิ้มน้ำปลาร้า 
    ก็มีคุณค่าเกินสาธยาย...
    
    ...ผัดไทยที่ผมกำลังจะเปิดศึกในเวลาอันใกล้นี้ บริเวณแฟลตดินแดง 
    เพียงจานละยี่สิบบาท น้ำแข็งเปล่าฟรี วันนี้ผมแสนจะโชคดีอีกแล้ว
    เพราะมีหัวปลีผ่าซีกเป็นเสี้ยวถึงสองชิ้น ถึงตรงนี้... ผมคงอร่อยเลิศลิ้น
    สงสารก็แต่คุณผู้อ่าน ที่เรื่องสั้นตอนนี้ กำลังจะจบลง...
    
    	
โดยคุณ : โก๋ขอรับ [วันอังคารที่ 27 มีนาคม 2544 - 17:39:27 น.]

 

กลับหน้าหลักครับ back to memu