จันทร์เจ้าขา ภาค ๒๑๒ ลุย…รัชดา…
จันทร์เจ้าขา ภาค ๒๑๒ ลุย…รัชดา…


    	เลิกงานแล้ว ไชโย… ไปไหนดี ข้าวแกงปักษ์ใต้ เย็นนั้นผมเปิดศึก 
    ล่องใต้ไปตามเสียงเพลง อิ่มอร่อย ประหยัด เหมือนเดิม ข้าวเปล่า 
    กับข้าวสองอย่าง แกงส้มมะละกอ หมูหวาน น้ำพริกกะปิ แล้วพืชผัก
    สด ๆ มีกระถินเขียวหวานกรอบ มะเขือเปาะกระเทาะหน้าแว่น แตง
    กวาอุดมด้วยน้ำ แล้ว ผักอะไรไม่รู้จัก ใบคล้าย ๆ ผักชี สีเขียวปี๋ แต่
    ผมว่ามันคล้ายใบกัญชามากกว่า รสชาติแปลก ๆ ดอสระแอก….ไป
    แล้ว… ภายในร้านแสงไม่พอ ฝากไว้ก่อนเถอะพ่อหนุ่มปักษ์ใต้ 
    อร่อยอย่างนี้ ต้องเบิ้ล… 
    	ขยับเท้าที่บันไดจักรยานอีกหน่อย ก็ถึงห้าง
    เยาฮัน หรือไอทีมอล หรือฟอจูนส์ หรือ ซีพีพล่าซ่า หรือห้างโลตัส 
    หรือ ฯลฯ ชื่อเยอะจริง ไอ้เจ้าตึกนี้ หลังจากโดย ซ๊พีเทคโอเวอร์มา 
    ชื่อมันก็เลยมโหฬารไปเลย สนนราคาเห็นว่าซื้อขายกันที่หมื่นกว่า
    ร้าน จากห้างเยาฮันเดิมเป็นของญี่ปุ่น หันหน้าเข้าหาถนนรัชดาภิเษก 
    นี่แหละ ทัวร์ที่เราจะลุยกันวันนี้ ไปกันเลยพี่น้อง…
    
    
    	


    	ฝั่งตรงกันข้ามหน่อยหนึ่ง ตึกเทเลคอมเอเซียตั้งตระหง่าน 
    อวดสายตาผู้ผ่านไปมาที่ใช้ถนนรัชดา รถติดมากเลยวันนี้ โชคไม่
    ค่อยดี แหงนขึ้นไปบนฟ้า อ้าว…จันทร์เจ้าขามาเป็นเพื่อน พระจันทร์
    ขึ้น กลางวัน เป็นเพื่อนร่วมทางไปกับผมด้วย เสียดายกล้องผมมัน
    ราคาแสนจะถูก คุณภาพของรูปเลยอย่างที่เห็น ก๊ากกกกก อยากจะ
    รวยเหมือนเขาบ้าง แต่คงจะยากหน่อย เศรษฐกิจอย่างนี้ เป็นคนจนดี
    กว่า ดูอย่างบิ๊กจ๊อดสิ ขนาดตายไปแล้ว ความรวยก็ยังสร้างปัญหา ให้
    กับทายาท จนขึ้นโรงขึ้นศาล เป็นเรื่อง ใหญ่โตระดับชาติไปแล้ว เสีย
    เวลาทำมาหากิน แถมด้วยโรคปราสาทอ่อน ๆ อีกต่างหาก…
    
    	


    	เอา…ภาพด้านหน้าตึกเทเลคอมเอเซีย ผมมารับโบนัสพิเศษ
    จากนางฟ้าใจดีที่นี่แหละ สาวสวยเพียบเลยที่ตึกนี้ ผมหมายตาไว้
    หลายคน รอให้รวยล้นฟ้า และจะซื้อตึกนี้ ไว้ให้น้องนางทั้งหลายได้
    อยู่ฟรี ส่วนตัวพี่ จะขี่จักรยานผ่านมาชมให้สมใจ นั่นเจ้าจานกินข้าว 
    เอ๊ย…ไม่ใช้ จานดาวเทียม เบ้อเร่อเลย ไฮเทค ๆ สะไม่มี เห็นอย่างนี้ 
    อยากจะมีสักจานหนึ่ง เอาไว้กินข้าว สงสัยจานเดียวกินเป็นปี ข้าวยัง
    ไม่หมดจานแน่ ๆ 
    
    	


    	หลบร้อนเข้าเต้นท์รถ ดูของเล่นราคาแพงกับเข้ามั่งดิ นั่นเจ้า
    เปอร์เช่ สปอร์ต ยอดกินน้ำมัน เวลาวิ่งที่ความเร็วประมาณ 60 กม. 
    สปอร์ยเลอรหลังจะเด้งขึ้นมา แม่ง..เอ้ย… โคตรเท่ห์เลย… ใครมีตังค์ 
    สักสิบล้านไม่ได้ใช้ ขอยืมหน่อยดิ จะมาซื้อเจ้าคันนี้ ไปปลูกผักชีเล่น
    ที่บ้าน… ดอกคงรับประทาน บานบุรีรมย์เลยแหละ หรือจะผ่อน
    ดาวน์เขาก็คงไม่ปฏิเสธ แต่เงินเดือนอย่างเรา ๆ นี่ ดาวน์หนึ่งล้าน 
    ผ่อนต่อตลอดชีวิต 
    
    
    	


    	เอ้า…. มีหลบหลังร้านอีกคัน ทะเบียน…. พ่อคุณเอ้ย 4444 
    สี่หมดเลย โหชีวิต ผลิตมาขาย เจ้าหมาน้อย รอถ่ายด้วย ผมอดขำมัน
    ไม่ได้ มันวิ่งรอบรถหนึ่งรอบแล้ว ก่อนที่ผมจะถ่าย เมื่อกี้มันรอที่ข้าง
    ขวาของรถ พอจะถ่ายอีกที ไปแอบด้านซ้าย ได้ขึ้นเน็ตละมึง งานนี้ 
    ดังไปเลย อิจฉาหมา กันละซิ…
    
    	


    	เลยมาหน่อยหนึ่ง สถานทูตจีน อาหมวยมาที่นี่กันเยอะ พูด
    ไทยได้ไหม ๆ ปู๊ดได่นิหน่อง… โหพี่น้องเอ๋ย กว่าจะขายแสตมป์
    ให้บรรดาแม่หมวยนี่ได้นะ อกจะแตก แม่เจ้าประคุณ แต่งตัวเหลือ
    รับประทานจริง ๆ ไม่อยากจะเล่า เดี๋ยวอ่านกันน้ำลานยืดแน่ 
    
    	


    	ผมละอิจฉาใน ป.กุ้งเผาจริง ๆ กุ้งโคตรตัวใหญ่เลย สูงหลาย
    เมตร สูงกว่าหลังคาร้านอีก มีหลายซุ้ม รถท่องเที่ยวงี้เพียบ โน่น
    ซุ้ม…เพื่อชีวิต โน่น…เอนวิสเพรสลี่ โน่น…ไก่ย่างทับกวา โน่น…
    ฯลฯ ใหญ่โตมโหฬารจริง ๆ รวยเละงานนี้…
    
    	


    	เอ้า…. ใครอยากดัง เป็นนักร้องเป็นดารา ไปตึกนี้เลย รับ
    รองได้สมใจแน่ ตึกอาร์เอส ทั้งผลิตเทป ผลิตภาพยนตร์ ครบวงจร
    ละเขาเจ้านี้ ตึกสูงจริง ๆ มองเห็นได้แต่เลย แต่ผมไม่เคยเข้าไปหรอก 
    แค่เดินเฉี่ยวก็เสียวแล้ว มันพังลงมาวิ่งหลบกันไม่ทันแน่ เห็นแล้วก็
    กลุ้ม ไฟไหม้ได้ตายกันเบือ…
    
    	


    	ของดีราคาถูก ใกล้ ๆ ตึกอาร์เอส ห้างจัสโก้ครับ บรรยากาศ
    น่าเดิน เพลิดเพลินกับการจับจ่าย มีของขายหลากหลาย ยุคก่อน จัสโก้ 
    ตีตลาด ห้างใหญ่ตายกันเกือบแย่ ทั้งเซ็นทรัล โรบินสัน ต้องปรับ
    เปลี่ยนกุลยุทธกันยกใหญ่ มาเป็น บิ๊กซี เป็นแมคโคร โลตัส น้อง
    ใหม่มาแรง แซงทางโค้ง ก็เจ้า คาร์ฟู ผมไม่อยากไปหรอก แต่ของมัน
    ถูก ผมจึงได้ไป ถูกจริง ๆ ไม่ได้อิงนิยาย มีของแถม โปรโมชั่นอีก
    ต่างหาก ของกินในห้างเราก็รู้ ๆ กันอยู่ แพงมาก พยายามเดินอย่าง
    เดียว อันนี้เคล็ดลับ นำมาบอกกันไว้…
    
    
    
    	


    	อดไม่ได้ที่จะต้องมองข้ามไปฝั่งกะโน้น… แม้ปั้นน้ำมันจะ
    บัง กระตังค์ซื้อกล้องมันน้อย ไม่มีซูม ก็ต้องถ่ายมาฝากกัน โน่นหลัง
    ปั้มโน่น ศูนย์วัฒนธรรมแห่งชาติ ครับ ศูนย์แห่งนี้ใหญ่โตมาก ผมไม่
    เคยเข้าไปหรอก เห็นเขาว่ามีคอนเสริตบ่อย ๆ แต่ราคาบัตรแพงหูฉี่
    เลยแหละ เฉพาะคนดัง ๆ มีกระตังค์ครับ ไอ้เราเด็กบ้านนอกหนัง
    โรงภาพยนตร์จักรวาลย่านดินแดง ก็หรูสุด ๆ แล้ว…
    
    	


    	เลยมาหน่อย โรบินสัน นับวันจะเงียบเหงา วันนี้อึกกระทึก
    ไม่น้อยมีลดราคาสินค้า พวกเครื่องใช้ไฟฟ้ามากมาย เดือนก่อน ผมก็
    มาซื้อคีบอร์ดดนตรีที่นี่แหละครับ ราคาหมื่นเจ็ดกว่า ๆ ดันมาลด
    ราคาเหลือเจ็ดพันแก่ ๆ แหม มันช่างลด อดไม่ได้ต้องไปตามเจ้าจุ๊บ 
    พนักงานรุ่นน้องมาดูหน่อย ว่ามันเวิร์กหรือเปล่า ไอ้หมอนี่ไม่พูด
    พร่ำทำเพลง ควักบัตรพาวเวอร์บายส่ายไปหาไปพนักงานขายทันที 
    ไอ้กระผมก็เลยต้องผสมโรงร่วมหารสองไปด้วย แต่ตอนนี้ มันเบื่อ
    แล้ว ยกให้ผมส่งคนเดียว ดูมันทำกับผมสิ…
    
    	


    	ตรงข้าม โรบินสัน นับวันจะพินาศย่อยยับ สร้างตึกมาได้ 
    เหมือนสุสานคนตาย ฮวงจุ้ยมันบอก โตคิว ไงครับ มันเหมือนกับ
    สถานีรถไฟหัวลำโพงเลย ที่นั่นทุกวันนี้ก็แย่ กลายเป็นแหล่งเสื่อม
    โทรม มิจฉาชีพเยอะ นั่นเจ้าดีแท็คมาขอปิดป้ายโฆษณาด้วย เออ 
    ๆๆๆ ช่วยกันหน่อย อย่างน้อย ป้ายมันก็ช่วยปิด โครงสร้างตึกที่สร้าง
    มานมนานเต็มทีแล้ว ไม่เสร็จสักกะที ไม่รู้ชาติหน้าจะเสร็จหรือเปล่า 
    แต่ยอมรับเลยว่า ห้างนี้ ภายในเยี่ยมจริง ๆ มีอะไรดี ๆ หลายอย่างที่
    ห้างอื่นไม่มี และแอบอิจฉา แต่ที่ไปไม่รอด ก็ด้วยหลายสาเหตุ ขี้เกียจ
    จะวิเคราะห์ให้ปวดกระบาล เอาแค่ว่าฮวงจุ้ยมันหลุมฝังศพชัด ๆ 
    ให้ดิ้นตายซิ…
    
    
    	


    	ค่ำแล้วพี่น้องเอย กล้องผมมันทะลึ่ง ถ่ายไม่มีแสงไม่ได้สะ
    ด้วย พยายามถ่ายเพิ่ม กดเข้าไปเถอะ เงียบจ้อย ๆๆๆ งั้นเอวัง กันตรง
    ปากซอยนาทอง เลย ก็แล้วกัน เริ่มเปิดไฟประดับร้านกันแล้ว จะ
    บอกอะไรให้หนุ่ม ๆ ทั้งหลาย ที่นี่ ไม่ธรรมดา คิดแล้วสยองก็แล้ว
    กันแหละ ผมใช้เส้นทางซอยนาทอง ทะลุผ่านไปถนนประชา
    สงเคราะห์ บรรยากาศยามค่ำ ผมประทับใจมาก รู้สึกปลอดโปร่ง 
    การได้ปั่นจักรยานถ่ายรูปและพยายามจดจำสิ่งต่าง ๆ ไว้ งานเขียน
    คืนนี้ คงออกรสเช่นเคย 
    	จันทร์เจ้าขา ยังคงร่วมทางเดินกับผม และผองเพื่อนเสมอ 
    อดไม่ได้ที่จะแหงนมองไปบนท้องฟ้า จันทร์เจ้าขา 
    วันนี้งดงามยิ่ง ส่งความรัก ความหวังดี  และมิตรภาพไปให้ถึงซึ่งดวง
    ใจ ผู้ไกลห่าง ได้โปรดรับรู้ถึงความปรารถนาดีนี้ด้วยเถิด จันทร์จ๋า…
    	
โดยคุณ : โก๋ 2000 ปี [วันพุธที่ 4 เมษายน 2544 - 23:14:28 น.]

 

กลับหน้าหลักครับ back to memu