Gabumon 's diary ( Digimon adventure special )
* เนื่องจากเรื่องสั้นเหล่านี้ เป็นของผมเอง ผมขอสงวนสิทธิ์ กรุณาอย่าลอกไปที่อื่น ( สูบนั่นแหละ ) นะครับ *
ตอนที่ 1 : สงบสุขผ่านไป ผจญภัยกลับมา !
หลังจากที่ พวกแมทกลับ ไปที่โลกเดิมกัน กาบุมอนและดิจิมอนคนอื่นๆ ก็พากันแยกย้ายไปหาที่อยู่กัน ตามที่ต่างๆ ส่วนกาบุมอนเอง ก็มาตั้งบ้านอยู่ริมทะเลสาบของเกาะไฟล์ สถานที่ทีกาบุมอนเปลี่ยนร่างเป็นครั้งแรก จากนั้นเวลาผ่านไปประมาณ 2 เดือน ในรุ่งเช้าที่มีแสงแดดอุ่นๆ ลมเย็นๆ ขณะที่กาบุมอนกำลังเก็บผักอยู่หลังบ้านเพื่อเตรียมทำอาหารอย่างเคย คุณเก็นไนก็ปรากฏตัวออกมา
Gennai : ไง กาบุมอน ไม่ได้พบกันนานเลยนะ สบายดีไหม
Gabumon : อ้าว !! สวัสดีครับ คุณเก็นไน มีธุระอะไรเหรอครับ ?
Gennai : คือ ที่มาวันนี้ฉันจะมาบอกข่าวดีกับเธอน่ะ ... อยากฟังไหม
Gabumon : ข่าวดี ...? ข่าวดีอะไรเหรอครับ
Gennai : ก็ข่าวดีที่ว่า ฉันจะเรียกตัวเด็กๆที่ถูกเลือก เพื่อนๆของพวกเธอกลับมายังไงเล่า
Gabumon : หา!! ... จริงเหรอครับ หมายความว่า ผมจะได้พบกับ แมทอีกเหรอครับ
Gennai : ใช่... และสาเหตุที่ฉันเรียกพวกเด็กๆเหล่านั้นกลับมาก็คือ ความผิดปกติของโลกนี้ มันเริ่มก่อตัวขึ้นมาอีกแล้ว
Gabumon : ความผิดปกติ ?... หมายความว่ายังไงครับ ก็พวกเรากำจัด อโพคาริมอนได้แล้ว นี่หน่า ??
Gennai : ฉันเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน เท่าที่ฉันตรวจสอบดู ก็พบว่า มันเป็นพลังลึกลับที่เริ่มต้นในสถานที่ที่พวกเรายังไม่รู้จักในดิจิตอลเวิลด์นี้นะซิ แล้ว พลังลึกลับนั้นมันก็ได้ลุกลามไปตามที่ต่างๆในดิจิตอลเวิลด์ และที่สำคัญนะมันสามารถควบคุมจิตใจดิจิมอนที่อยู่ในบริเวณอาณาเขตของมันได้ด้วยนะซิ
Gabumon : อะไรนะครับ !!! ควบคุมจิตใจ ??? แปลว่าถ้ามีดิจิมอนเข้าไปใกล้แถวนั้น ก็จะถูกควบคุมจิตใจเหรอครับเนี่ย !!
Gennai : ใช่แล้ว และอีกปัญหานึง คือ ฉันไม่สามารถติดต่อเพื่อนๆของพวกเธอได้เลย ไม่รู้ว่าเป็นอะไรไปกัน ถ้าพวกอากุมอนโดนพลังนั่นล่ะก้อ มีหวังพวกเขากลายเป็นสัตว์ร้ายไปแน่ๆ
Gabumon : แล้วจะให้ผมทำยังไงล่ะครับ ?
Gennai : ฉันจะเรียกตัวคู่หูของเธอมาก่อนล่ะกัน ให้เธอไปรอรับเขาได้เลยในป่าที่เธอเจอเขาเป็นครั้งแรกนั่นแหละ พอเจอเขาแล้วให้ช่วยกันออกตามหาพวกอากุมอนให้มารวมตัวกันที่บ้านของเธอก็แล้วกัน แล้วฉันจะติดต่อมาอีกนะ.....
หลังจากที่เก็นไนหายไป กาบุมอนก็รีบไปสถานที่พบกับแมทเป็นครั้งแรก .... เมื่อมาถึง กาบุมอนก็ตื่นเต้นที่จะได้พบแมทอีกครั้ง จนถึงเวลา ท้องฟ้าเปิดโล่ง ช่องว่างต่างมิติก็เปิดออก และแล้ว ก็มีบางสิ่งกำลังตกลงมา ซึ่งนั่นก็คือ.....
Matt : กาบุมอน!!!
Gabumon : แมท !!!
*----------------------------------------------------*
ตอนที่ 2 : ภารกิจที่ไม่จบสิ้น !
หลังจากที่กาบุมอนกับแมทได้พบกันอีกครั้ง กาบุมอนก็ได้พาแมทมาที่บ้านของกาบุมอนและอธิบายเรื่องทั้งหมดให้แมทฟัง
Matt : อย่างนั้นเหรอ....ไม่น่าเป็นไปได้เลย ทั้งที่พวกเราก็กำจัดอโพคาริมอนแล้ว ทำไมยังมีความชั่วร้ายหลงเหลืออยู่ล่ะ ?
Gabumon : ถึงงั้นก็เถอะนะ ถ้าเราไม่ทำอะไรสักอย่าง มีหวังพวกอากุมอนและคนอื่นๆจะกลายเป็นดิจิมอนชั่วร้ายกันหมดแน่
Matt : แต่ว่า เราก็ไม่รู้นี่ว่าพวกเขาอยู่ที่ไหนกัน ?
Gabumon : อืม...เท่าที่ฉันรู้นะ เท็นโทมอนอยู่ที่ป่าแมลง ปิโยมอนอยู่ที่ภูเขามิราฮาชิ และปาตามอนคงอยู่ที่เมืองแห่งการเริ่มต้นน่ะ
Matt : ถ้างั้น เราก็ไปตามหาพวกนี้ก่อนแล้วกัน
Gabumon : อือ...ก็คงจะต้องเป็นอย่างนั้นล่ะ
ดังนั้นแมทและกาบุมอนก็เตรียมตัวที่จะออกเดินทางตามหาทุกคน แต่ว่าพอกาบุมอนล็อคประตูบ้านและกำลังจะเดินออกมากัน ปิโยมอนก็ปรากฏตัวออกมา ซึ่งลักษณะหน้าตาท่าทางของปิโยมอน ไม่เหมือนเดิม......ตัวของปิโยมอนกลายเป็นสีดำ ดวงตาส่องแสงสีแดงราวกับตาปีศาจ ทำให้แมทและกาบุมอนตกใจกันมาก
Blackpiyomon : !! Magicle Firer !!
Gabumon : แมท !! ระวัง !! ( กาบุมอนดึงแมทให้หลบท่าไม้ตายของแบลคปิโยมอนได้อย่างหวุดหวิด )
Matt : อะไรน่ะ !! ปิโยมอน เธอเป็นอะไรไป !!
( ไม่มีเสียงตอบจากแบลคปิโยมอน เธอก็ยังคงโจมตีใส่พวกแมทอย่างต่อเนื่อง )
Gabumon : แมท...เดี่ยวฉันเอง
Matt : กาบุมอน...นั่นน่ะ...ปิโยมอนนะ...
Gabumon : ฉันรู้ แต่ถ้าเราไม่ช่วยเธอ ปิโยมอนก็จะไม่กลับมานะ....
Matt : .......
Gabumon : เอายังไงล่ะ แมท ?
Matt : ก็ได้....ช่วยทีนะ
พอแมทตัดสินใจได้แล้ว กาบุมอนจึงต้องสู้กับแบลคปิโยมอน โดยกาบุมอนพยายามหลบหลีก และใช้การโจมตีแบบประชิดตัว แต่แบลคปิโยมอนก็ยังคงมีแรงสู้อยู่
Blackpiyomon : !! Magicle Firer !!
Gabumon : ฮึ้บ !! ..... สงสัยต้องใช้ไม้ตายเท่านั้นล่ะมั้งนี่
Gabumon : !! Fuji firer !!
เปรี้ยง !! แบลคปิโยมอนโดนไม้ตายของกาบุมอนอย่างจัง จนตกลงมา แล้วเงาดำๆที่คลุมตัวของปิโยมอนอยู่ก็สลายไป ปิโยมอนก็กลับมาเป็นปกติอีกครั้ง
Piyomon : โอ๊ย !! เจ็บจัง นี่มันอะไรกัน ?
Matt : ปิโยมอนเป็นยังไงบ้าง
Gabumon : เกิดอะไรขึ้นปิโยมอน ทำไมเธอถึงเป็นแบบนั้น ?
Piyomon : ฉันเองก็ไม่รู้ แต่จำได้ว่า ฉันกำลังเก็บผลไม้แถวๆเนินเขามิราฮาชิ ตอนนั้นก็มีอะไรก็ไม่รู้ เหมือนหมอกดำๆ เคลื่อนเข้ามา แล้วหลังจากนั้นฉันก็...จำอะไรไม่ได้เลย
Gabumon : หรือว่าจะเป็น....
กาบุมอนได้วิ่งออกมาข้างนอกทะเลสาบโดยที่แมทและปิโยมอนตามไปด้วย กาบุมอนหยุดและมองไปที่ยอดเขามิราฮาชิ ซึ่งตอนนี้ ท้องฟ้าที่อยู่แถบนั้น กลายเป็นสีดำไปหมด ..... ครึ่งหนึ่งของเกาะไฟล์ถูกความมืดปกคลุมแล้ว !!
*----------------------------------------------------*
ตอนที่ 3 : สู้ด้วยความรู้ !! แบลคเท็นโทมอน ทำปวดหัว ??
กาบุมอนและแมทได้พาปิโยมอนกลับมาพักฟื้นที่บ้านของกาบุมอน ทั้งสองคนพอจะรู้แล้วว่า อะไรกำลังคุกคามเกาะไฟล์อยู่ และสังหรณ์ว่าพวกเพื่อนๆของพวกเขาอาจจะกลายเป็นดิจิมอนชั่วร้ายไปกันหมดแล้ว
Gabumon : ปิโยมอน เธอก็หลบอยู่ที่นี่นะ หลังบ้านฉันมีห้องใต้ดินไว้เก็บของ ถ้าหมอกดำนั้นเคลื่อนมาให้รีบไปหลบที่นั่นเลยนะ
Piyomon : ขอบใจมากจ่ะ กาบุมอน
หลังจากนั้นแมทและกาบุมอนก็เริ่มออกเดินทาง โดยทั้งคู่จะไปที่ป่าแมลง ที่ที่เท็นโทมอนอยู่ แต่พวกเขาเดินมาถึงกลางทางก็เจอหมอกดำนั่นกำลังจะปกคลุมบริเวณนี้ เมื่อหมอกนั่นเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้ กาบุมอนก็เริ่มมีท่าทีแปลกๆ...
Gabumon : โอ้ยๆ!!..ปวดหัว...
Matt : กาบุมอน !! เป็นอะไรไป ??
Gabumon : ไม่รู้สิแมท...แต่ฉัน...ปวดหัวมากเลย
ตอนนั้นตัวของกาบุมอนเริ่มมีสีดำสลับกับสีเดิม แมทเห็นว่าท่าจะไม่ดีแน่ และนึกได้ว่าถ้าใช้ดิจิไวซ์อาจจะช่วยได้ แมทจึงรีบใช้ดิจิไวซ์ส่งพลังให้กับกาบุมอน พลังจากดิจิไวซ์ได้โอบล้อมทั้ง 2 คนแล้วถ่ายเทพลังให้กันและกันจนกาบุมอนกลับมาเป็นปกติ
Matt : กาบุมอนเป็นไงบ้าง !!
Gabumon : มะ..ไม่เป็นไรแล้วล่ะ ขอบใจนะแมท
Matt : รู้สึกว่าพลังจากหมอกดำนั่น ทำอะไรนายไม่ได้แล้วล่ะ
Gabumon : คงจะเป็นเพราะพลังจากดิจิไวซ์ที่ช่วยถ่ายข้อมูลจากแมทมาให้ฉัน คราวนี้พวกเราไปไหนคงไม่ถูกหมอกดำนั่นรบกวนแล้วล่ะ
หลังจากนั้น แมทและกาบุมอน ก็เดินฝ่าหมอกดำมาจนถึงป่าแมลง
Gabumon : เท็นโทมอนอยุ่ที่นี่แหละ
Matt : แล้วเขาอยู่ที่ไหนล่ะ ?
ทั้งคู่เดินเข้ามาอีกซักหน่อยก็เจอ เท็นโทมอนสีดำ....เขากลายเป็นดิจิมอนชั่วร้ายไปแล้ว !!
Blacktentomon : อ๋า!! พวกคุ๋ณเป็นใคร๋ ( พูดเน่อ )
Gabumon : เท็นโทมอน นี่นายจำฉันไม่ได้เหรอ?
Blacktentomon : ฉั่นไม่รู้จักพวกน๋าย อยากจะมาสู้กับฉั๋นเรอะ
แบลดเท็นโทมอน ตั้งท่าเหมือนจะเข้ามาสู้ ทั้งแมทและกาบุมอน เห็นว่าคงก็ต้องสู้เพียงอย่างเดียวแน่ๆ แต่ว่า....
Blacktentomon : งั้นฉั่นขอเริ่มก่อนล่ะกัน !!.... แต่น แต้น !!... คำถามข้อที่ 1.....
ทั้งแมทและกาบุมอนต่างก็งงกันทั้งคู่...แบลคเท็นโทมอนเขาทำอะไรของเขา ?
Matt : นี่นาย ไม่คิดจะสู้กับพวกเราหรอ ?
Blacktentomon : ก็ฉั๋นกำลังทำอยู่นี่ไง๋ ถ้าพวกนายตอบคำถามที่ฉั๋นตั้งขึ้นมาได้ ฉั๋นก็จะยอมแพ้พวกน๋ายไง
Gabumon : ( มันอะไรของเขาเนี่ย ? ) อืม...แล้วฉันต้องทำยังไง
Blacktentomon : ฉั๋นจะตั้งคำถามขึ้นมาให้มาตอบ นายมีเวลาตอบ 1 นาที น๋ายต้องห้ามถามหรือใช้ตัวช่วยใดๆทั้งสิ้น
Matt : กาบุมอน นายจะไหวหรอ ?
Gabumon : ไม่เป็นไรหรอกน่า ฉันจะลองดู
Blacktentomon : เอาล่ะ!! การแข่งตอบคำถาม...ผู้ท้าชิงคือ กาบุมอน ( แต่นแต้น ) คำถามข้อที่ 1....
- หอคอยที่สูงที่สุดในโตเกียว มีชื่อเรียกว่าอะไร ? ( ติ๊กต็อกๆๆ..)
Gabumon : อืมม์...เอ่อ ชื่ออะไรน้าคุ้นๆ....อืมม์
Blacktentomon : กริ๊งๆๆๆ หมดเวลา คำตอบคือ โตเกียวเทาเวอร์
Matt : ......
Blacktentomon : คำถามข้อที่ 2 ถามว่า... ประเทศที่มีกำแพงที่ยาวที่สุด คือ ประเทศอะไร ? ( ติ๊กต็อกๆๆ..)
Gabumon : อืมม์ อะไรอีกล่ะเนี่ย ??...เอ่อ..อ่า
Blacktentomon : กริ๊งๆๆๆ หมดเวลา คำตอบคือ ประเทศจีน
Matt : ......
Blacktentomon : คำถามข้อที่ 3....
20 นาทีผ่านไป กาบุมอนก็คงงงกับคำถามอะไรก็ไม่รู้ของแบลคเท็นโทมอน เ พราะแต่ละคำถามจะเกี่ยวกับโลกมนุษย์ทั้งนั้น ( ดิจิมอนที่ไหนจะไปตอบได้ ) จนกระทั่งกาบุมอนเวียนหัวมากๆและนั่งลงไปกองกับพื้น แมทเห็นว่าไม่ไหวแน่ จึงเข้าไปช่วย
Matt : พอเถอะกาบุมอน ฉันว่านายพักเถอะนะ
Gabumon : ขอโทษนะแมท เท็นโทมอนเขาถามอะไรของเขาก็ไม่รู้
Matt : ก็แน่ล่ะ คำถามพวกนั้นมีแต่พวกมนุษย์เท่านั้นแหละที่ตอบได้ เดี๋ยวฉันไปตอบเอง
Blacktentomon : ว่าไง๋ จะสู้ต่อหรือเปล่า ?
Matt : ฉันขอตอบแทนกาบุมอนล่ะกัน
Blacktentomon : ที่จริงแล้วฉั๋นไม่อนุญาตให้มีการมาตอบแทนกันหรอกนะ แต่ว่าคราวนี้ฉันยกให้เป็นกรณีพิเศษก็แล้วกัน
หลังจากนั้น การตอบคำถามก็เริ่มต้นอีกครั้ง โดยคราวนี้แมทจะเป็นผู้ตอบคำถามแทนกาบุมอนเอง โดยแมทคิดว่าคราวนี้ต้องตอบได้แน่ๆ แต่ว่า...
Blacktentomon : คำถามข้อที่ 21...ถามว่า Gesomon มีท่าไม้ตายชื่อว่าอะไร ? ( ติ๊กต็อกๆๆ..)
Matt : อ้าว ?? ( ทำไมเป็นคำถามแบบนี้ล่ะ )...อืมม์...เอ่อ ( แค่ชื่อก็ยังไม่รู้จักเลย )...
Blacktentomon : กริ๊งๆๆๆ หมดเวลา คำตอบคือ Deathly change
Gabumon : โธ่เอ้ย !! คำถามที่ฉันตอบได้ทำไมถึงไม่ถาม.... ( ปวดหัวกับคำถามมันจริงๆ )
20 นาทีผ่านไป แมทก็ยังถูกแบลคเท็นโทมอนใช้คำถามแบบนี้ถามตลอด จนแมทหมดแรงลงไปนั่งกองกับพื้นเหมือนกาบุมอนไม่มีผิด กาบุมอนจึงเข้าไปช่วย และระหว่างนั้น กาบุมอนนึกวิธีดีๆ อย่างนึงได้
Gabumon : แมท !! ฉันนึกอะไรออกแล้วล่ะ เดี๋ยวฉันจัดการเอง
Matt : จะทำอะไรน่ะ กาบุมอน ?
Gabumon : นี่เท็นโทมอน !! นายถามพวกเรามาเยอะแล้ว ถ้านายคิดว่านายรู้ทุกเรื่อง ลองมาตอบคำถามของพวกเราไหมล่ะ ?
Blacktentomon : ได้อยู่แล๋ว ดิจิมอนที่รู้ทุกเรื่องอย่างฉั๋นตอบได้หมดทุกคำถาม
Gabumon : ดี !! งั้น คำถามแรก....ใครคือคู่หูของนาย ?
แบลคเท็นโทมอนนิ่งไปสักพัก และเริ่มนึกถึงเหตุการณ์ที่เขาเคยผจญภัยกับ อิซซี่คุงได้ เขากระอึกกระอักตอบ
Blacktentomon : คะ...คุณ...คุณอิซซี่...
Gabumon : คำถามที่ 2...เวลาอิซซี่คุงตกอยู่ในอันตราย ใครจะเข้าไปช่วยเขา ?
Blacktentomon : ...คนที่เข้าไปช่วย....ฉะ...ฉั๋นเอง...
Gabumon : คำถามที่ 3 นายยังจำเขาได้อยู่หรือเปล่าและนายยังอยากจะกลับไปหาเขาไหม ?
พอแบลคเท็นโทมอนเจอคำถามนี้เข้าไป ทำให้ภาพเหตุการณ์ทั้งหมดก็ผุดขึ้นมาในความคิดของแบลคเท็นโทมอน จนเขาควบคุมตัวเองไม่ได้ และเขาก็หมดสติลง เงาสีดำที่เคยคลุมร่างเขาก็สลายไป ทำให้เขากลับมาเป็นเหมือนเดิมอีกครั้ง กาบุมอนและแมทจึงช่วยกันพาเท็นโทมอนกลับมาพักที่บ้านของกาบุมอน
Gabumon : เฮ่อ...ไม่เป็นไรแล้วล่ะ ถ้าเขานอนพักหน่อยก็คงจะหาย
Piyomon : เท็นโทมอนเองยังโดนแบบเดียวกับฉันเลยหรอเนี่ย แล้วคนอื่นๆจะเป็นไงบ้างนะ
Matt : ฉันว่านี่เพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้นเองนะ ถ้าเราไม่รีบหาคนที่เหลือล่ะก็ มีหวังแย่แน่ๆ
Gabumon : ต่อไปก็ ที่เมืองแห่งการเริ่มต้น...ปาตามอนอยู่ที่นั่น
Matt : งั้น...เรารีบไปกันเถอะ หวังว่าปาตามอนคงจะไม่เป็นไรนะ...
สถานที่ต่อไปของพวกเขา ก็คือ เมืองแห่งการเริ่มต้น สถานที่ที่ปาตามอนอยู่...ยังไงก็ตามพวกเขาจะต้องรวมคนอื่นๆกลับมาให้ได้ แม้ว่าเพื่อนๆของพวกเขาอาจจะไม่เหมือนเดิมแล้วก็ตาม....
*----------------------------------------------------*
ตอนที่ 4 : เมืองแห่งการเริ่มต้นถูกคุกคาม !! ปาตามอน เอเลคิมอน ปกป้องสุดชีวิต !!
กาบุมอนและแมทได้เดินทางมาถึงเมืองแห่งการเริ่มต้น ที่ทางเข้าเมือง ทั้งคู่ก็เห็น ปาตามอนกับเอเลคิมอนกำลังร่วมกันต่อสู้ ขับไล่ดิจิมอนที่ถูกควบคุมด้วยหมอกตัวหนึ่งอยู่ นั่นคือ Dark Tyranomon เห็นดังนั้น แมทและกาบุมอนจึงรีบเข้าไปช่วย
Dark Tyranomon : Firer blast !!
Elecmon : โอ๊ย !!.....( เอเลคิมอนโดนเปลวไฟจนกระเด็นออกมา )
Patamon : เอเลคิมอนเป็นไงบ้าง ?
Elecmon : ฉันไม่เป็นไรหรอก....แต่เจ้านั่น....
Patamon : เดี๋ยวฉันเอง !!.... Air Shoot !!
ตูม!!....Dark Tyranomon โดนไม้ตายของปาตามอนเข้าเต็มๆ แต่ดูเหมือนว่า Dark Tyranomon จะไม่ระคายสักนิด และกำลังตรงเข้ามา กัด ปาตามอน....
Patamon : แย่แล้ว!!....
Gabumon : Fuji Firer....( เปรี้ยงงง!!... Dark Tyranomon โดนไม้ตายของกาบุมอนเข้าที่ใบหน้า จึงได้ค่อยล่าถอยและหนีไป )
Matt : ปาตามอน เอเลคิมอน !! ไม่เป็นไรนะ
Patamon : ฮ้าแมท !! นายกลับมาแล้วเหรอ...ดีใจจัง...แล้วทีเคล่ะ ทีเคมาล่ะป่ะ
Matt : เอาไว้คุยทีหลัง ช่วยเอเลคิมอนก่อนเถอะ...
Elecmon : โอย...ขอบใจนะที่ยังสนใจฉันอยู่...( เจ็บจะตายอยู่แล้ว )
ทั้งหมดจึงพาเอเลคิมอน เข้ามาในเมืองและทำการปฐมพยาบาล โดยมีดิจิมอนทารกคอยช่วยด้วยอีกแรง พวกแมทจึงปล่อยให้เอเลคิมอนพักผ่อน แล้วเดินออกมาข้างนอก และเล่าเรื่องทั้งหมดให้ปาตามอนฟัง
Gabumon : ดีนะที่นายยังไม่ถูกหมอกนั่นควบคุม
Patamon : ตอนนี้น่ะไม่เป็นไรหรอก เพราะหมอกดำนั่นยังมาไม่ถึงที่นี่ เพราะที่นี่เป็นส่วนปลายสุดของเกาะไฟล์ แต่ว่า ดิจิมอนตัวอื่นๆที่ถูกควบคุมแล้ว พยายามที่จะเข้ามาทำลายเมืองนี้ ฉันและเอเลคิมอนพยายามคอยปกป้องเมืองแห่งนี้ แต่ไม่รู้ว่าจะรักษาเมืองนี้ได้นานแค่ไหน...
Matt : ไม่ต้องห่วงหรอกนะ เดี๋ยวพวกเราช่วยล่ะกัน...นะกาบุมอน
Gabumon : อืม...ว่าแต่ว่านายพอจะรู้เรื่องคนอื่นๆบ้างไหม พวกเขาไปอยู่ที่ไหนกันบ้าง
Patamon : ก็บนเกาะนี้จะมี ปิโยมอน เท็นโทมอน ฉันและโกมามอนน่ะ ส่วนคนอื่นๆฉันได้ข่าวว่าพวกเขาไปอยู่ที่อื่นที่ไม่ใช่เกาะไฟล์น่ะ
Matt : ไปอยู่ที่อื่นที่ไม่ใช่เกาะไฟล์?...อย่างนี้ลำบากแน่เลย
Gabumon : เอ๊ะ!! เดี๋ยวก่อน นายบอกว่า นายเจอโกมามอนเหรอ
Patamon : ใช่ เขาก็คงอยู่ที่ทะเลนั่นล่ะ
---ตูม!!--- เสียงของลูกไฟมหึมา ที่พุ่งเข้ามาทำลายเมือง ทำให้ดิจิมอนทารกต่างพากันตกใจ หนีกันอลหม่าน พวกแมทต่างก็หันไปมองทางหน้าทางเข้าเมือง พวกเขาก็ต้องตกตะลึง เมื่อเห็นฝูง Dark Tyranomon 10 ตัว โดยมีตัวที่กาบุมอนเคยไล่ไปเป็นตัวนำของกลุ่ม ทั้งปาตามอน แมท และกาบุมอน ไม่มีทางเลือก เพื่อปกป้องเมืองนี้ พวกเขาต้องต่อสู้
Gabumon : แมท !! คราวนี้ท่าทางจะหนักเอาการเลย นายหลบไปก่อน เดี๋ยวฉันเอง
Matt : ศัตรูมาเยอะขนาดนี้ นายจะไหวหรอ
Patamon : ฉันจะช่วยด้วย !!
Elecmon : ฉันด้วยคน !!
Patamon : เอเลคิมอน!! ออกมาทำไม เข้าไปก่อนเร็ว!!
Elecmon : ไม่ล่ะ...ฉันอยู่ที่นี่ รักที่นี่ ดังนั้นฉันจะปกป้องที่นี่ และพวกเด็กๆของฉันให้ได้ !!
Patamon : แต่ไหนแต่ไรนายนี่ใจเด็ดไม่เปลี่ยนจริงๆ เอาเถอะอย่ามาร้องโอดโอยล่ะกัน
Elecmon : นายก็อย่ามาร้องให้ฉันให้ช่วยล่ะกัน
ทุกคนเตรียมพร้อมกันสู้ โดยยืนขวางทางเข้าเมือง พวก Dark Tyranomon ได้เริ่มเดินเข้ามาโจมตีอย่างโกรธแค้น Gabumon เองมองเห็นว่า Dark Tyranomon มากันเยอะแบบนี้ ลำพังเขาทั้ง 3 คนสู้ไม่ไหวแน่ Gabumon จึงหันไปมองแมทและส่งสายตาราวกับบอกให้แมทรู้ว่า กาบุมอนต้องการให้ช่วยอะไร ซึ่ง Matt เองที่เคยร่วมต่อสู้กับ Gabumon มาตลอดก็รู้ทันที จึงหยิบดิจิไวซ์ขึ้นมา
Gabumon : แมท !!
Matt : ไปเลย กาบุมอน !!
-------->>>>>>......Gabumon....เปลี่ยน...ร่างงง.....>>>>>>......Garurumon !!!.....<<<<<<---------
Patamon : ฮ้า การุรุมอน !!
Matt : เปลี่ยนร่างได้แล้ว....งั้นช่วยหน่อยนะการุรุมอน !!
Garurumon : เชื่อมือฉันได้.....พวกเราไปกันเลย !!
ดังนั้นทั้ง 3 จึงเข้าไปต่อกรกับ Dark Tyranomon ทั้ง 10 ตัว ที่กำลังวิ่งเข้ามา
Garurumon : Fox Firer !!! ( ตูม !! ล้มไปหนึ่ง )
Patamon : Air Shoot !!! ( ผัวะ!! ล้มไปหนึ่ง )
Elecmon : Spaking Tunder !!! ( เปรี้ยง!! ล้มไปหนึ่ง )
ทั้ง 3 ก็ต่างต่อสู้อย่างเต็มที่ โดย Garurumon ที่มีพลังสูงกว่า สามารถจัดการDark Tyranomon ที่เชื่องช้าเหล่านั้น อย่างง่ายดาย ส่วนทาง Patamon และ Elecmon ก็รวมพลังกันปล่อยท่าไม้ตายพร้อมๆกัน จนล้ม Dark Tyranomon ลงไป สุดท้ายบริเวณนั้นที่ตลบอบอวลไปด้วยควันและฝุ่น เหล่า Dark Tyranomon ก็ล้มลงนอนกองกันพื้น เงาที่ดำที่เคยคลุมตัวอยู่ก็สลายไป Dark Tyranomon ที่เคยเป็นสีดำ ก็กลับมาเป็นสีแดงเป็น Tyranomon อีกครั้ง
Matt : สำเร็จ
Garrumon : เรียบร้อย
Patamon + Elecmon : เย้ !! ไชโย !! ชนะแล้ว....
หลังจากที่เหตุการณ์สงบลงแล้ว แมทและกาบุมอน จึงขอให้ปาตามอนกลับไปด้วยกัน ตามที่เก็นไนขอไว้ ปาตามอนจึงมาบอกลากับเอเลคิมอน
Elecmon : ขอบใจมากนะที่พวกนายอุตส่าห์มาช่วยปกป้องที่นี่
Patamon : แล้วถ้าฉันไม่อยู่นายจะดูแลที่นี่ไหวเหรอ ?
Elecmon : ไม่เป็นไรหรอก ดูนี่...พวก Tyranomon พวกเขาจะมาคอยช่วยฉันปกป้องที่นี่ด้วย เป็นการขอบคุณที่ช่วยพวกเขาไว้
Tyranomon : ไม่ต้องห่วง พวกเราจะดูแลให้เอง
Patamon : ขอบใจมากนะ
หลังจากที่คุยกันเสร็จแล้ว แมทกับกาบุมอนจึงพาปาตามอนเดินทางกลับมาที่บ้านของกาบุมอน ซึ่งเมื่อพวกเขามาถึงปราฏว่า หมอกดำได้ปกคลุมที่นั่นหมดแล้ว แมทจึงใช้ดิจิไวซ์ส่องแสง ไล่หมอกออกไป เพื่อพาปาตามอนไปที่ห้องใต้ดินของกาบุมอน ซึ่งปิโยมอนและเท็นโทมอนต่างก็รออยู่นั่น แล้วยังมีคุณเก็นไนที่เดินทางมารอ ก็อยู่ด้วยเช่นกัน
Gennai : มากันแล้วหรอ เด็กๆ
Matt : อ้าว !! คุณเก็นไน อุตส่าห์เดินทางมาเลยหรอครับ
Gennai : ฉันมีเรื่องสำคัญจะมาบอกอีก คือว่า ตอนนี้ฉันพอจะรู้ที่มาของหมอกดำนั่นแล้วล่ะ....
Matt : หา !! หมายความว่า หมอกดำนั่น....
Gennai : ใช่แล้ว หมอกดำนั่นมีคนสร้างมันขึ้นมา มันคือ......
*----------------------------------------------------*
ตอนที่ 5 : หมอกดำแห่งความมืด Digital Mistress
Gennai : สิ่งที่ฉันจะบอกก็คือ หมอกดำที่ปกคลุมอยู่ตอนนี้ มีชื่อว่า Digital Mistress
Matt : Digital Mistress เหรอ ??
Gennai : Digital Mistress มันเกิดมาจากต้นไม้ชนิดหนึ่ง เราเรียกว่า Mistress tree
Matt : Mistress tree เจ้านี่เองต้นตอ....แล้วทำไมมันถึงมีขึ้นมาได้
Gennai : เรื่องนั้นฉันยังไม่ทราบแน่ชัด แต่ว่า เวลาหมอกดำนั่น เคลื่อนตัวเข้าสู่ดินแดนใหม่ มันได้พาเอาเมล็ดของ Mistress tree มาด้วย ซึ่งเมล็ดนี้จะหว่านตัวลงพื้นในบริเวณนั้น แล้วงอกเป็น ต้น Mistress tree อย่างรวดเร็ว แล้วก็ทำหน้าที่เป็นตัวปล่อยหมอกออกมาแทน....
Gabumon : อย่างนี้เอง...งั้นก็แปลว่า บนเกาะไฟล์ต้องมีที่ไหนสักแห่งที่ต้นไม้นี้ขึ้น
Matt : และถ้าเราทำลายต้นไม้นั่นได้ หมอกก็จะหายไปใช่ไหม
Gennai : ใช่แล้ว...และอีกอย่างหนึ่ง รัศมีการปกคลุมของหมอกมีช่วงกว้างก็จริง แต่ก็มีเขตจำกัด ดังนั้น ในพื้นที่หนึ่งๆที่มีเขตหมอกคลุมจะมีต้นไม้นี้เพียงแค่ต้นเดียวเท่านั้น
Matt : งั้นก็ดีเลย !! เราจะได้จัดการง่ายขึ้น
Gabumon : แต่ว่า แมท...ถ้ามันมีเพียงต้นเดียวในพื้นที่นั้นๆ แปลว่ามันก็เป็นสิ่งที่สำคัญมากๆ เพราะฉะนั้น ตรงจุดที่ Mistress tree นั่นขึ้น คงจะไม่มีแต่ Mistress tree เพียงอย่างเดียว อาจจะมีดิจิมอนเก่งๆคอยเฝ้าอยู่เพียบเลยแน่ๆ
Matt : อืมม์...แต่ถ้าเราทำลายต้นไม้นั้นไต้ ดิจิมอนพวกนั้นก็จะเป็นปกติ ดังนั้นเป้าหมายของเราอยู่ที่ต้นไม้นั่น ถ้าพวกเขาขวางเราก็จำเป็นต้องสู้...
Gabumon : อือ...เข้าใจล่ะ
Gennai : บนเกาะไฟล์ สถานที่ต้นไม้ Mistress ขึ้นอยู่...พวกเธอรู้จักดีเลยล่ะ
Matt/Gabumon : Mugen Moutain !!
Matt : ที่นั่นมัน....หวังว่าคนที่เฝ้าคงไม่ใช่....
Gabumon : นายคิดว่าใครหรอแมท ?
Matt : อึก !...เอ่อ...ไม่มีอะไรน่ะ ถ้างั้นพวกเราไปจัดการกันเถอะ
Gennai : ฝากด้วยนะ อ้อ !! ฉันทำอาหารไว้ให้น่ะ พวกเธอกินกันก่อนแล้วกันแล้วค่อยเดินทาง ส่วนฉันจะคอยดูแลเพื่อนๆของพวกเธอเองล่ะกัน
หลังจากที่แมทและกาบุมอนทานอาหารกันเสร็จ ก็เตรียมพร้อมเดินทางไปที่ Mugen Moutain สถานที่ที่พวกแมท เคยต่อสู้กับ ผู้ครองความมืด สิ่งที่แมทหวัง ก็คือ ขอให้ดิจิมอนที่เฝ้าต้นไม้นั่นอย่าเป็นดิจิมอนที่เขาคิดเลย.....
*----------------------------------------------------*
ตอนที่ 6 : การกลับมาของข้อมูลที่ชั่วร้าย....Devimon !!
Mugen Moutain ภูเขาที่สูงที่สุดของเกาะไฟล์ ณ ที่ยอดเขานั้น ถูกปกคลุมไปด้วยหมอกดำ Digital Mistress อย่างหนาแน่น ซึ่งในหมอกนั้น ได้ปรากฏต้นไม้ขนาดใหญ่ กิ่งและก้านของมันเต็มไปด้วยหนามอันแหลมคม ใบของมันมีขนาดเล็กๆแต่ก็เต็มไปด้วยหนามแหลมๆมิให้ใครมาแตะต้องได้เช่นกัน ทั้งลำต้นและใบของมันมีสีดำทึบ ราวกับว่าไม่เคยถูกแสงสว่างมาก่อน โดยบนใบอันแหลมเหล่านี้ มันกำลังปล่อยหมอกสีเทา ออกมาเรื่อยๆ มันก็คือ Mistress tree นั่นเอง....และด้านหลังของต้นไม้นั่นก็เกิดหมอกดำมารวมกันเป็นร่างๆหนึ่งขึ้นมา....
???? : ฮึๆๆๆ เวลาแห่งความสนุกของข้ากำลังจะเริ่มขึ้นอีกแล้ว !!
ถัดลงมาที่ตีนเขา Mugen Moutain แมทและกาบุมอน ได้ยืนดูด้วยความตกตลึง และพวกเขาตัดสินใจจะขึ้นไปที่ยอดเขาอันมืดมิดนั่น เพราะแน่ใจว่า Mistress tree น่าจะอยู่ที่ยอดเขา
Matt : คุณเก็นไนบอกว่า ที่นี่แหละที่ต้นไม้นั่นอยู่
Gabumon : ฉันว่าต้องอยู่บนยอดเขานั่นแน่ๆ
กาบุมอนได้ชี้ให้แมทมองขึ้นไปที่ยอดเขา ที่เต็มไปด้วยหมอกสีเทาดำจนแทบไม่เห็นยอดเขาเลย
Matt : ไปกันเถอะ....
เมื่อแมทพร้อมแล้ว กาบุมอนจึงนำแมทไปที่ยอดเขา สักพัก เมื่อพวกเขาขึ้นมาถึง ทั้งคู่แทบจะมองไม่เห็นอะไรเลย เพราะหมอกหนามากๆ พวกเขาค่อยๆเดินเข้ามา และก็หยุดลงเมื่อมีเสียงลึกลับดังขึ้น....
???? : ฮึๆๆๆ ในที่สุดก็มาจนได้ แต่น่าเสียดาย ที่พวกแกต้องมาตายกันที่นี่ ซะแล้ว ฮ่าๆๆๆ
กาบุมอนเริ่มรู้สึกว่า ที่นี่ไม่ได้มีแต่เจ้าของเสียงเพียงคนเดียว เพราะตอนนี้กาบุมอนรู้สึกว่า พวกเขากำลังถูกล้อม แต่มองเท่าไรก็ไม่เห็น
Gabumon : แมท !! ระวังตัวด้วย เราถูกล้อมแล้วล่ะ....
Matt : อะไรนะ !!
หลังจากนั้น หมอกดำก็เริ่มจางลง ปรากฏว่า รอบๆตัวของทั้ง 2 ถูกล้อมด้วยศัตรู และที่น่าตกใจกว่า คือ ศัตรูที่ล้อมทั้งคู่อยู่ เป็นเพื่อนเก่าของพวกเขาทั้งนั้นเลย มีทั้ง เลโอมอน โอกามอน เมรามอน ยุคิดารุมอน ทุกคนต่างมีสำดำทั่วตัว ดวงตาก็มีสีแดง ตอนนี้พวกเขาเป็นศัตรูกันแมทและกาบุมอนไปแล้ว !! และหลังจากนั้น เจ้าของเสียงก็ปรากฏตัวออกมา ซึ่งดิจิมอนตัวนั้นทำให้ความกลัวของแมทกลับมาอีกครั้ง เพราะเป็นดิจิมอนตัวที่แมทคิดไว้จริงๆ
Matt : ไม่จริง !! เป็นไปไม่ได้.....
Gabumon : อะไรกัน !! นี่แก...แกเองเหรอเนี่ย !!
-----Devimon-----
Devimon : ฮ่าๆๆๆ ขอบใจที่ยังจำฉันได้ ฉันเองก็ไม่เคยลืมพวกแกเหมือนกัน
Matt : แก...แกตายไปแล้วนี่ !!
Devimon : ใช่ !! แต่เพราะความกรุณาของ Mistress tree ที่ได้รวม Digital mistress เกิดเป็นชั้นขึ้นมาไงล่ะ
Gabumon : ต้นไม้นั่น ใช้หมอกสร้างแกขึ้นมา !!....ถ้างั้นแกมันก็แค่เศษข้อมูลที่มารวมกันเท่านั้นเอง
Devimon : ฮ่าๆๆๆ ฉลาดมาก แต่ว่า..ถึงฉันจะเป็นอย่างที่แกพูดจริงๆ แต่ฉันก็ไม่ได้รู้สึกกลัวพวกแกเลย เดี๋ยวฉันจะแสดงให้ดู !!!
Devimon ได้ให้พวกเลโอมอนไปเฝ้าต้นไม้ไว้ แล้วหลังจากนั้นก็กางปีกอันน่ากลัวบินขึ้นท้องฟ้า แล้วดิ่งพุ่งลงมาหาพวกแมท พร้อมกับกางกรงเล็บอันแหลมคมออกมา
Devimon : เตรียมตัวตายได้แล้ว....พวกแก !!
*----------------------------------------------------*
ตอนที่ 7 : แสงสว่างกลางสายหมอก พลังของแมทและกาบุมอนรวมเป็นหนึ่งเดียว !!
-------->>>>>>......Gabumon....เปลี่ยน...ร่างงง.....>>>>>>......Garurumon !!!.....<<<<<<---------
Garurumon : Fox Firer !!
Devimon หลบการโจมตีของ Garurumon ได้อย่างรวดเร็ว และพุ่งเข้ามาใช้เล็บอันแหลมคมตบโดน Garurumon อย่างแรงจนกระเด็นออกมา
Devimon : Death Claw !!
ปึก..ปัก..ปึกปัก !!! ฮ่าๆๆๆๆ
Matt : การุรุมอน !!!
พอ Devimon ฟาดการุรุมอนจนพอใจแล้วก็โยนการุรุมอนไปนอนลงกับพื้น...
Garurumon : ....อะ..โอย...
Devimon : ไม่เห็นจะมีน้ำยาอะไรเลยนี่ แม้ข้าจะเป็นแค่ดาต้าที่มารวมกัน แต่ฝีมือข้าก็ไม่ต่างจากเมื่อก่อนเล้ยยย...
Garurumon : อึกก...แมท...
Matt : จริงด้วย !! การุรุมอน เปลี่ยนร่างซะสิ เปลี่ยนร่างเลย !!
Garurumon : ........
Garurumon : ........?
Garurumon : ........ !!??
Garurumon : แมท...ฉันเปลี่ยนร่างไม่ได้...!!!
Matt : อะไรนะ ?!...
Devimon : ฝันไปเถอะว่าแกจะเปลี่ยนร่างได้ ตราบใดที่แกยังอยู่ในร่างนี้ ไม่มีทางหรอกที่จะสู้ข้าได้ ฮ่าๆๆๆ
Devimon ก็เข้ามาโจมตีใส่ Garurumon อีกจนตอนนี้การุรุมอนทั้งเจ็บปวด และนอนหายใจแผ่วอยู่ที่พื้นปล่อยให้ Devimon ใช้มือฟาดใหญ่อย่างสนุกสนาน Garurumon พยายามส่งเสียงบอกให้ Matt หนีไป แต่ว่า แค่หายใจ Garurumon ก็เจ็บปวดมากแล้ว จึงพยายามจะลุกขึ้น แต่ก็ถูก Devimon ตีอยู่ต่อเนื่อง ทำให้ขยับไปไหนไม่ได้เลย ทาง Matt เองก็วิ่งเข้าไปช่วย แต่ก็ถูก Devimon ตบกระเด็นออกมา
ทาง Devimon ก็ไม่อยากให้การต่อสู้ยืดเยื้อ จึงหยุดและมอง Garurumon ที่นอนเจ็บอยู่ อย่างสะใจ และในที่สุดก็กางเล็บทั้ง 2 มือให้ขยายใหญ่ขึ้นเตรียมที่จะจบชีวิตของ Garurumon
Garurumon ค่อยๆหันไปมอง Matt แล้วเรียก Matt ด้วยเสียงอันเจ็บปวด...
Garurumon : มะ...แม..ท..แมท...
Devimon : จบกันแค่นี้แหละ....ลาโลกได้เลย !!!
Matt : การุรุมอนนนน....
/////////**** ทันใดนั้นก็เกิดแสงสว่างส่องออกมาจากตัวของ Matt ทำให้บริเวณนั้นจากที่เคยมืดมัว ถูกแสงสว่างไล่ไปทันที แสงสว่างส่องไปโดนพวก Leomon ที่เฝ้าต้น Mistress tree อยู่ จนหลบหนีหายไปกันหมด ส่วนทางเดวิมอนก็ตกใจกับแสงสว่างอันแรงกล้า จนต้องไปหลบอยู่หลัง Mistress tree
Devimon : อะไรกัน ?? แสงนี่มัน...อะไร...
แสงสว่างจากตัวของ Matt รวมเป็นเส้นเดียว แล้วพุ่งตรงไปหา Garurumon ที่นอนเจ็บอยู่ ตัวของ Garurumon เองก็ส่องแสงตอบรับพลังของแมท ทำให้มีพลังลุกขึ้นมาอีกครั้ง Garurumon ค่อยๆเดินเข้าไปหา Matt
Garurumon : แมท...เรามา...ต่อสู้ร่วมกันเถอะนะ...
Matt : อือ...ฉันเองก็ไม่เคยให้นายสู้ตามลำพัง
Garurumon : ถ้างั้น...เรามาพิสูจน์กันเถอะ !!!
Garurumon ได้ย่อตัวลงให้ Matt ขึ้นมานั่ง Matt เองก็ยิ้มด้วยความยินดีที่จะต่อสู้ร่วมกับ Garurumon และขึ้นไปนั่งบนหลัง ทำให้แสงสว่างทวีความสว่างมากขึ้น จนเดวิมอนทนแสงไม่ไหว บินออกมาและพุ่งเข้ามาหา Matt และ Garurumon ด้วยความโกรธแค้น
Devimon : หนอยแน่....พวกแกนี่มันน่ารำคาญจริงๆ....ฉันทนกับพวกแกมากพอแล้ว !!!
Devimon : Death Claw !!
จังหวะที่ Devimon พุ่งเข้ามา แสงสว่างจากตัวของทั้ง Matt และ Garurumon ก็สว่างขึ้นเข้าโดนตาของ Devimon ทำให้เคลื่อนที่ช้าลง Garurumon จึงได้โอกาสกระโจนขึ้นไป ตะปบ Devimon ตกลงมาที่พื้น อยู่ตรงหน้าต้น Mistress tree พอดี และตอนนี้เองแสงจากตัวของ Matt และ Garurumon ก็ได้ค่อยๆมารวมกันอยู่ทางด้านหน้าของพวกเขา เตรียมพร้อมที่จะปล่อยพลังอันมหาศาลออกมา
***~~~~~~~~~ Matt : เอาล่ะนะ การุรุมอน ~~~~~~~~~***
Garurumon : Fox firer !!!
( เปรี้ยง...ตูมม..) Devimon : อ้า...มะ...ไม่จริง...ข้าจะ...อ๊า...
เปลวไฟสีฟ้าของ Garurumon โดน Devimon จนสลายไป แล้วยังทะลุไปโดน Mistress tree จนลุกไหม้เลยสลายไปอีกด้วย ข้อมูลที่สลายไปกลายเป็นละลองแสงสว่าง กระจายออกไปทั่วเป็นบริเวณกว้าง ความมืดและหมอกดำเริ่มจางหายไป แสงสว่างจากดวงอาทิตย์ที่ไม่ได้ทอแสงมานาน ก็ค่อยๆแทรกเมฆปรากฎออกมา เกาะไฟล์กลับคืนสู่ภาวะปกติแล้ว....
Matt และ Garurumon ยืนอยู่ท่ามกลางแสงสว่างด้วยความยินดี ทั้งคู่มองท้องฟ้าที่สดใสอย่างภาคภูมิใจ
Garurumon : ขอบใจนะแมท...พลังของนายช่วยชีวิตฉันไว้...
Matt : การุรุมอน...นาย...คือเพื่อนคนสำคัญของฉัน...ฉันจะ...ไม่ยอมให้นายต่อสู้และเจ็บปวดเพียงลำพังหรอก...ฉันทนไม่ได้
คำพูดที่ Matt กระอึกกระอักพูดออกมา แม้จะดูเรียบง่าย แต่มันก็ทำให้ Garurumon อดยิ้มไม่ได้ แล้วทั้งคู่ก็ลงจากเขาไป
*----------------------------------------------------*
ตอนที่ 8 : ทวีปลึกลับปรากฎตัว !!
หลังจากที่ แมทและกาบุมอนเอาชนะเดวิมอนมาได้ พวกเขาก็กลับลงมาจาก Mugen moutain พวกเขาก็ได้พบพวกเลโอมอนที่กลับมาเป็นปกติอีกครั้ง
เลโอมอน : ขอบใจนะที่ช่วยพวกเรา
ยูคิดารุมอน : ถ้าไม่ได้พวกเธอ พวกเรายังคงเป็นทาสของมันอยู่อย่างนั้น
โอกามอน : ดีใจนะที่นายกลับมา
เมรามอน : พลังของพวกนายขับไล่ความมืดพวกนั้นได้ ขอบใจ
กาบุมอน : นี่เลโอมอน นายพอจะรู้บ้างไหม อากุมอน เทลมอน และพวกเราคนอื่นๆออกจากเกาะไปที่ไหนกัน
เลโอมอน : อืม...ไม่รู้สินะ แต่หลายวันก่อน ฉันได้ข่าวว่า เวลมอนเขาว่ายน้ำไปพบทวีปแห่งใหม่ มันไม่ใช่ทวีปเซิรฟเวอร์ หรือ ทวีปที่เรารู้จัก และก็มีหลายคนได้ออกเดินทางไปสำรวจพร้อมกับเวลมอน หลังจากนั้นก็ไม่ได้ข่าวพวกเขาอีกเลย
แมท : เป็นไปได้ไหม ที่พวกอากุมอนไปที่นั่นกัน
กาบุมอน : ก็อาจจะเป็นได้
เลโอมอน : ถ้าเป็นงั้นจริง แสดงว่าพวกเขาต้องโดนอะไรสักอย่างที่ทวีปนั่นแน่ๆ ถึงไม่ได้กลับมาเลย
แมท : อย่างนั้นเราต้องรีบไปช่วยพวกเขา
กาบุมอน : แล้วเราจะไปยังไง เวลมอนไม่อยู่ จะมีใครรู้จักทางไปล่ะ ?
แมท : ไม่เห็นยากเลยกาบุมอน ไปที่ทะเลกันก่อนนะ
กาบุมอน : ที่ทะเล...อะ.อ๋อ..รู้แล้ว งั้นไปกันเถอะ
เลโอมอน : งั้นพวกเราขอไปด้วย เผื่อจะช่วยอะไรพวกนายได้บ้าง
แมท : ขอบใจนะ งั้นไปกันเถอะ
หลังจากนั้น พวกแมทและพวกเลโอมอน จึงมุ่งหน้าไปที่ทะเล สถานที่ที่พวกเขาจะไปคือ ทวีปลึกลับ แต่ว่า ใครล่ะจะพาพวกเขาไป
*----------------------------------------------------*
ตอนที่ 9 : โกมามอนช่วยที !! ออกเดินทางสู่ทวีปลึกลับ
ณ ชายหาดของเกาะไฟล์ พวกแมท และเลโอมอน ก็มาถึง และตามหาผู้ที่พวกเขาเห็นว่าจะสามารถพาไปทวีปลึกลับได้
แมท : โกมามอน
กาบุมอน : สงสัยเขาคง ไปว่ายน้ำเล่นตามประสาเขานั่นแหละ
เลโอมอน : พวกนายคิดจะให้ โกมามอนพานายไปงั้นหรอ
แมท : ก็จะมีใครพาเราไปได้อีกล่ะ
กาบุมอน : โกมามอนอ่ะนะ เห็นๆแบบนี้ เขาเคยว่ายน้ำไปทวีปเซริฟเวอร์ได้เองเลยนะ
( พวกเลโอมอนอึ้ง และนึกภาพอยู่สักพัก )
แมท : พวกเรากะว่าจะต่อแพ แล้วจะเดินทางเหมือนเมื่อก่อน แต่ปัญหาคือว่าเราไปไม่ถูกนะซิ
กาบุมอน : อีกอย่างไกลออกไปจากทะเลก็มีเขตหมอกดำนั่น ถ้าหลงทางไปเจอดิจิมอนร้ายๆจู่โจมเอา เราแย่แน่ๆ
เมรามอน : ถ้าพวกนายตัดสินใจแบบนั้น เดี๋ยวพวกเราจะช่วยด้วย
เลโอมอน : ใช่...ช่วยในสิ่งที่พวกเราเคยทำไงล่ะ
โอกามอน : งั้นเดี๋ยวพวกนายสองคนออกตามหาล่ะกัน ส่วนเรื่องพาหนะเป็นหน้าที่ของพวกเราล่ะกัน
( แล้วพวกเลโอมอนก็เดินเข้าป่าไปเพื่อหาอุปกรณ์มาทำพาหนะที่จะพาพวกแมทไปทวีปลึกลับกัน ส่วนแมทและกาบุมอนก็เดินตามชายหาดหาโกมามอนต่อ )
แมท : โกมามอน อยู่แถวนี้หรือเปล่า ?
กาบุมอนกวาดสายตามองแถวๆทะเล จนไปเห็นบริเวณโขดหินไกลๆ เขาก็พบโกมามอนจนได้ ซึ่งกาบุมอนเห็นโกมามอนกำลังจีบแม่สาว ดอพพิลมอน ดิจิมอนโลมาสาวสวย นั่นอยู่อย่างหว้านน...หวาน
กาบุมอน : แมท...รู้สึกว่าเราจะมารบกวนเวลาส่วนตั๊ว ส่วนตัวของโกมามอนเขานะ... ( กาบุมอนชี้ให้แมทมองไปที่คู่รักคู่นั้น )
แมท : อะโหยยย....เอ้ย จริงๆน้า...ถึงงั้นก็เถอะต้องขอขัดหน่อยล่ะ ( แมททำหน้าเบื่อหน่ายปนอิจฉานิดๆ )
กาบุมอน : โกมามอนนน.... ( กาบุมอนนึกในใจ : แล้วทำไมใช้เราให้ขัดจังหวะพวกเขาเล่า )
โกมามอน : วันนี้คุณสวยจังเลยนะ...คะ..ครับ...อะหือใครเรียก ? ( โกมามอนถูกขัดจังหวะขณะเข้าด้ายเข้าเข็มเป๊ะ ทำให้หันไปมองเสียงคนที่เรียก )
โกมามอน : อ้าว !! กาบุมอนกับแมทนี่...
กาบุมอน : ขอโทษน้า..ที่ขัดจังหวะ...จีบสาวเสร้จแล้วค่อยมาหาเราก็ได้น้า...
( ทั้งโกมามอนและแม่สาวดอพพิลมอนหน้าแดงนิดๆ หลังจากนั้นโกมามอนก็ล่ำลาแม่สาวดอพพิลมอน แล้วว่ายน้ำมาหากาบุมอน )
โกมามอน : ไงกาบุมอน หวัดดีครับแมท
แมท : ขอโทษนะที่รบกวน แต่เรามีเรื่องให้ช่วยหน่อย
โกมามอน : เรื่องอะไร...?
( แล้วกาบุมอนก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้โกมามอนฟัง )
โกมามอน : เรื่องทวีปใหม่นี่ ฉันพอจะรู้ แต่ว่าหมอกดำนี่ไม่น่าเชื่อว่ามันมีที่มาแบบนี้ เพราะหมอกนั่นมาฉันก็เอาแต่หลบอยู่ในถ้ำใต้ทะเล เลยไม่รู้อะไรมาก
แมท : แล้วนายพอจะนำทางเราไปที่นั่นได้ไหม
โกมามอน : ก็พาไปได้ แต่ว่าพวกเราต้องดำน้ำหนีหมอกนั่นนะ
กาบุมอน : นะ..น้ำหรอ จะดำลงไปยังไง ( กาบุมอนทำท่ากลัวนิดๆและนึกในใจ : ก็รู้ๆอยู่ว่าเราไม่ชอบน้ำ ขนเปียกหมดอ่ะเด่ะ )
แมท : ถ้าให้ดำน้ำ แล้วเราจะใช้อะไรพาเราดำลงไปล่ะ ?
???? : ใช้เจ้านี่สิ !!!
( เสียงของดิจิมอนตัวหนึ่ง ทำให้พวกแมทหันมา แล้วเขาคนนั้นก็คือ...)
!! แอนโดรมอน !!
( แอนโดรมอนเดินเข้ามาแล้วโบกมือเรียกเหล่ากาโดรมอน ให้ช่วยกันยกสิ่งของสิ่งหนึ่งมาวางลงตรงหน้าพวกเขา ซึ่งมันก็คือ เรือดำน้ำขนาดย่อม นั่นเอง )
กาบุมอน : ว้าว !! ยอดเลย แอนโดรมอน เรือดำน้ำนี่ !! ( เย้ !!ไม่ต้องถูกน้ำแล้ว... )
แมท : แต่ว่ามันคงต้องซ่อมอะไรเยอะเลย เพราะสภาพมัน....
เลโอมอน : ไม่มีปัญหา เดี๋ยวพวกเราจัดการให้ล่ะกัน ( พวกเลโอมอนก็ตามาพร้อมกับเครื่องมือ อุปกรณ์ที่ใช้ต่อเติม )
แมท : ขอบใจทุกคนมากเลยนะ
กาบุมอน : งั้นพวกเรามาช่วยกันซ่อมเถอะ
( บ่ายวันนั้น พวกเขาทั้งหมดก็ช่วยกันลงมือซ่อมเรือดำน้ำ โดยกาบุมอน โกมามอน และพวกเลโอมอนก็ซ่อมตัวเรือ พวกแอนโดรมอนก็จัดการซ่อมระบบขับเคลื่อน พร้อมกับสอนวิธีขับให้แมทฟัง จนถึงตอนเย็น เรือดำน้ำก็กลับมาใช้ได้ในที่สุด แล้วพวกเขาก็พากันนำเรือมาลงน้ำ เพื่อเตรียมออกเดินทางเลย )
แมท : ต้องขอบใจทุกคนมากเลยนะ
กาบุมอน : ที่ช่วยพวกเรา
เลโอมอน : การที่พวกเธอกลับมา ก็แปลว่า โลกนี้กำลังเจอกับสิ่งเลวร้ายอีกครั้ง มีแต่พวกเธอเท่านั้นที่จะแก้ไขได้ ฉะนั้นพวกเราเต็มใจช่วยเสมอ
โอกามอน : ข้าอุตส่าห์มาช่วยทั้งที่ อย่าแพ้อะไรง่ายๆล่ะ
เมรามอน : โชคดีนะ
ยูคิดารุมอน : อนาคตของโลกนี้กลับมาขึ้นอยู่กับพวกเธออีกครั้ง สู้ให้เต็มที่นะ
แอนโดรมอน : พยายามเข้าล่ะ
โกมามอน : โอเคแล้วนะ...เอาล่ะเดี๋ยวฉันจะนำทางให้ขับตามมาดีๆแล้วกัน
กาบุมอน : อยู่ใต้น้ำนายรู้ทางแน่นะ ? ( กาบุมอนสงสัยเล็กน้อย )
โกมามอน : โอ้ยย...ก็แม่ดอพพิลมอนบอกฉันว่ากะจะไปเดท...อุ๊บ !!!... ( โกมามอนนึกได้ก็ปิดปากทันที แล้วทำเขินอายนิดๆ )
แมท : อะแฮ่มๆๆ น่าอิจฉาจังเลยนะ ( แมทขอขัดบ้างล่ะ เพราะอิจฉามากแล้ว ฮึ่มๆ )
แล้วเรือดำน้ำก็เริ่มค่อยๆออกตัวและดำน้ำลงไป โดยมีโกมามอนนำทาง สิ่งใดรอพวกเขาอยู่ที่ทวีปลึกลับ...จะเพื่อนของพวกเขา ศัตรู หรือแม้แต่...เพื่อนของเขาที่เป็นศัตรูไปแล้ว...
*----------------------------------------------------*
ตอนที่ 10 : สาวน้อยดอพพิลมอนผู้ปกป้องทะเล
ณ กลางมหาสมุทร ที่ปกคลุมไปด้วยหมอก Digital mistress นั้น เป็นเส้นทางที่จะนำไปสู่ทวีปลึกลับ แต่ทว่า ผู้ที่ย่างเข้าไปในนั้น ไม่มีใครเคยมีใครได้กลับออกมาอีกเลย สิ่งที่อยู่กลางมหาสมุทร เต็มไปด้วย ดิจิมอนที่ถูกควบคุมไปเสียแล้ว
ใต้มหาสมุทรนั้น ความมืดปกคลุมส่วนบนของผิวน้ำ ทำให้ใต้น้ำก็ไม่ต่างอะไรจากข้างบนน้ำนัก สิ่งมีชีวิตแทบจะไม่มีให้เห็น จะมีแต่โกมามอนและเรือดำน้ำที่แมทกับกาบุมอนนั่งอยู่เท่านั้นที่เคลื่อนที่ในบริเวณนั้น
แมท : ที่นี่มันดูแปลกๆยังไงก็ไม่รู้นะกาบุมอน ( แมทมองดูวิวที่กระจกด้านหน้า เขาเห็นแต่ สีครามปนมืดของน้ำทะเล แต่ว่าไม่มีดิจิมอนหรือแม้แต่ปลาว่ายน้ำอยู่เลย )
กาบุมอน : นั่นสิ ไม่เห็นมีใครเลย แม้แต่ปลาก็ไม่มี
โกมามอน : แถวนี้เป็นเขตหมอกปกคลุมแล้ว ก็เลยไม่มีใครกล้าอยู่หรอก ( โกมามอนได้ยินเสียงแมทจากลำโพงข้างเรือ ซึ่งเขาก็สามารถตอบกลับให้พวกแมทได้ยินเช่นกัน )
พวกเขาว่ายน้ำมาจนถึงเขตหุบเขาใต้น้ำ ซึ่งพวกเขาเคลื่อนที่เข้าไปสักพักจนถึงทางแยก ซึ่งโกมามอนหยุดมองดูสักครู่ แล้วมีบางอย่างทำให้เขานิ่งไป...
แมท : โกมามอน ไปทางไหนดี
โกมามอน : ......
กาบุมอน : โกมามอน !! นายเป็นอะไรไปหรือเปล่า ?
โกมามอน : มีบางอย่างกำลังมา.... ( โกมามอนตั้งท่าเตรียมสู้ )
~~~~ ครืนๆๆๆๆ ( เสียงของภูเขาใต้น้ำที่กำลังพังลง ทำให้พวกแมทมองไปที่ตรงนั้น ซึ่งสิ่งที่เขาเห็น คือ เงาของมังกรน้ำขนาดใหญ่ ตาแดงก่ำ ตัวที่ดำทมิฬ
" ซีดรามอน !!! "
โกมามอน : แย่แล้ว !!
กาบุมอน : ทำไงดีแมท... ซีดรามอนกลายเป็นแบลคซีดรามอนแล้วออกมาแบบนี้ โกมามอนสู้ไม่ไหวแน่เลย พวกเราก็ออกไปจัดการไม่ได้ด้วย
แมท : คงต้องหนีก่อนล่ะ... ( แมทตะโกนให้โกมามอนหนี : โกมามอน หนีก่อนเถอะ )
ทั้งโกมามอนและพวกแมท พยายามหันกลับไปทางเดิม แต่ข้างหลังพวกเขา มี แบลคซีดรามอน อีกตัวมาขวางไว้ !!
กาบุมอน : แมท !! มันมีอีกตัว มันล้อมเราแล้ว !!
แมท : เสร็จกัน เราหนีไม่ได้แล้ว...
( โกมามอนไม่รีรอ รีบใช้ไม้ตายทันที )
โกมามอน : Marching fisher !! ( เหล่าฝูงปลาที่โกมามอนเรียกมา ได้ว่ายเข้าไปโจมตี รบกวนจน แบลคซีดรามอน เปิดทางให้พวกเขาได้โอกาสหนี )
โกมามอน : ตอนนี้แหละ รับหนีเร็ว !!
ทั้งหมดจึงว่ายน้ำออกจากวงล้อม แบลคซีดรามอน เข้าเขตหุบเขาใต้น้ำ แต่พวก แบลคซีดรามอน ตามมาและเริ่มโจมตีใส่พวกแมท จนพวกเขามาเจอทางตันที่มีหุบเขาให้น้ำสูงล้อมรอบ
กาบุมอน : มันต้อนเราให้มาเจอทางตัน
แมท : ต้องลอยขึ้น !!
แมทพยายามบังคับเรือให้ลอยขึ้นผิวน้ำ แต่ แบคลซีดรามอน ว่ายขึ้นมาขวาง และอีกตัวก็ว่ายมาอยู่ตรงหน้า
โกมามอน : แย่แล้ว !!..
ขณะที่พวกแบลคซีดรามอนกำลังจะเข้ามาจู่โจม เกิดมีคลื่นเสียงบางอย่างพุ่งเข้ามาโจมตีพวกมัน ทำให้พวกมันกระเด็นถอยออกมา ทั้งโกมามอนและพวกแมท มองไปรอบๆ ก็ได้เห็น ฝูงปลาโลมาฝูงใหญ่กำลังว่ายเข้ามาช่วย โดยตัวที่เป็นผู้นำกลุ่มได้ว่ายเข้ามาหาโกมามอน ซึ่ง โกมามอนเองทั้งตะลึงและก็จำได้เลยว่า โลมาตัวนั้น คือ แม่สาวดอพพิลมอน ที่เขาเคยจีบนั่นเอง !!
โกมามอน : ดอพพิลมอน !! ( โกมามอนเอ่ยขณะอึ้งอยู่ )
ดอพพิลมอน : ไงคะ คุณโกมามอน ดูคุณกำลังลำบากอยู่นะ...
แมท : ดอพพิลมอนหรอ...
กาบุมอน : เธอมาช่วยพวกเราแล้วแมท
ดอพพิลมอน : พวกคุณอยู่ตรงนี้ เดี๋ยวพวกเราจะจัดการเองนะคะ
โกมามอน : ไม่ๆๆ ผมจะสู้ด้วย ( โกมามอนวางท่าเป็นพระเอกนิดๆ )
ดอพพิลมอนหัวเราะนิดๆ : ฮิๆๆ...คุณนี่ใจสู้ดีนะคะ ฉันชักจะสนใจในตัวคุณแล้วสิ
แมท : ฝากด้วยนะ โกมามอน ดอพพิลมอน
กาบุมอน : โกมามอน โอกาสของนายแล้ว สู้ให้เต็มที่เลย !!
แบลคซีดรามอน ได้เริ่มเข้ามาโจมตีอีกครั้ง ฝูงโลมาก็เริ่มเข้าโจมตี โดยปล่อยคลื่นเสียงทำให้มันมึนงง ฝ่ายดอพพิลมอนกับโกมามอน ได้โอกาสรีบปล่อยไม้ตายใส่ทันที !!
ดอพพิลมอน : Dolphin voice wave !!
โกมามอน : Marching fisher !!
พลังของทั้งคู่ได้รวมกัน โดนตัว แบลคซีดรามอน จนมันหงายท้องลงไป ส่วนอีกตัวก็ว่ายจะเข้ามาทำร้ายทั้งคู่ แต่ ฝูงโลมาก็ปล่อยคลื่นเสียงทำให้มันมึนงงอีกรอบ ทั้งดอพพิลมอนและโกมามอน จึงโจมตีตอบทันที
ดอพพิลมอน : Dolphin voice wave !!
โกมามอน : Marching fisher !!
คราวนี้ พลังทั้งคู่รวมกันพุ่งโดนหน้าผาก แบลคซีดรามอน เต็มๆจนมันน็อค ร่วงลงพื้น พลังความมืดที่คลุมตัว แบลคซีดรามอน ทั้ง 2 ตัวก็เริ่มจางหายไป ทำให้กลับมาเป็น ซีดรามอน ปกติอีกครั้ง
โกมามอน : ไชโย !!
ดอพพิลมอน : สำเร็จ !!
แมท : ยอดมากเลย !!
กาบุมอน : จัดการทีหมอบทั้ง 2 ตัวเลย เก่งมากเลยพวกนาย !!
แม่สาวดอพพิลมอนได้ว่ายน้ำเข้าไปพูดกับ ซีดรามอน ทั้ง 2 ตัวที่กำลังมึนงงอยู่ แล้วก็ว่ายกลับมาหาพวกแมท
ดอพพิลมอน : พวกคุณปลอดภัยแล้วล่ะค่ะ ซีดรามอนกลับเป็นปกติแล้ว และฉันจะพาพวกเขาไปอยู่ในที่ปลอดภัย
โกมามอน : คุณจะไปแล้วหรอ... ( โกมามอนทำหน้าเศร้านิดๆ )
ดอพพิลมอน : ฉันก็มีหน้าที่ที่คอยปกป้องทะเลนี้ คุณเองก็มีหน้าที่ไม่ใช่หรอ ?
โกมามอน : ....
ดอพพิลมอน : พยายามเข้านะคะ ฉันเชื่อว่าคุณต้องทำได้ เหมือนที่คุณกับเพื่อนๆช่วยโลกนี้ไว้
โกมามอน : ครับ...แล้วผมจะพยายาม
ก่อนที่แม่สาวดอพพิลมอนและเหล่าฝูงโลมาจะว่ายน้ำจากไป แม่สาวดอพพิลมอนหันมามองโกมามอน เธอทำท่าเขินนิดๆ แล้วบอกกับโกมามอนว่า.....
ดอพพิลมอน : เสร็จงานแล้ว เราไปเดทกันนะคะ... ( แล้วเธอก็รีบว่ายน้ำไปด้วยความเขินอาย )
เท่านั้นแหละ โกมามอนถึงหน้าแดง และดีใจอย่างบอกไม่ถูก ว่ายน้ำเต้นแร้งเต้นกาใหญ่ จนพวกแมทต้องเรียกสติ
โกมามอน : ไชโยๆๆ !! ยะฮู้ เธอยอมเดทกับเราแล้ว ยะฮู้ๆ !!
แมท : อะแฮ่มๆๆ!! โกมามอน...
โกมามอน : อุ๋ย !! ขอโทษที...แฮะๆ
กาบุมอน : เรา..ไปต่อกันเถอะ ( ฉันขอเฉยๆดีกว่า..)
โกมามอน : ได้ชิ โอเคเลย ทางไปต่อ...ทางๆ...ทางนี้ ตามาเลย ( ออกอาการร่าเริงกว่าเดิมอีก )
หลังจากการต่อสู้ พวกเขาก็เริ่มออกเดินทางต่อ ซึ่งพวกเขากำลังจะถึงทวีปลึกลับนั่นแล้ว....
*----------------------------------------------------*
ตอนที่ 11 : ปริศนาทวีปลึกลับ !! คุกชายฝั่งที่คุมขังเพื่อนๆของเรา !!
หลังจากที่พวกแมท และโกมามอน เอาชนะแบลคซีดรามอนได้ พวกเขาจึงเดินทางต่อจนมาถึงเขตชายฝั่งของทวีปลึกลับ สิ่งที่แปลกคือ บริเวณนั้นไม่มีเขตหมอกปกคลุม ท้องฟ้าเปิดโล่ง เห็นเช้าวันใหม่ของแสงอาทิตย์ เรือดำน้ำเข้าจอดเทียบท่า แมทและกาบุมอนลงจากเรือและลองเข้าไปสำรวจดู
แมท : ที่นี่หรอ ทวีปลึกลับที่ว่า...
กาบุมอน : แต่ว่า มันก็ไม่มีอะไรดูแปลกเลยนี่หน่า
พวกเขาเดินเข้าไปอีกหน่อยกาบุมอนเริ่มเห็น เขตหมอกดำที่อยู่ไกลๆจากอีกฟากของหุบเขาที่กั้นเขตชายฝั่งกับแผ่นดินอยู่
กาบุมอน : แมท นั่นไง เขตหมอกมันสิ้นสุดตรงนั้น
แมท : แสดงว่า ที่นี่ ก็ปลอดภัยล่ะสิ
โกมามอน : แต่ว่า ถ้าปลอดภัย เพื่อนๆเราที่เคยมาที่นี่ไปไหนกันหมด ?
แมท : เขาอาจจะอยู่แถวๆนี้แหละ ลองตามหาดูดีกว่า
พอพวกแมทจะเดินก้าวต่อไป ก็เกิดพื้นทรายที่พวกเขายืนอยู่ยุบตัวและดึงพวกเขาลงไปข้างล่าง
~~~ ครืนๆๆๆ ~~~ กาบุมอน : แย่แล้ว แมท หลุมทราย !!
แมท : กาบุมอน...อ๊า !!.... ( แล้วทั้งหมดก็ร่วงหล่นลงไป )
แมทเริ่มรู้สึกตัวและลืมตาขึ้น หลังจากได้ยินเสียงกาบุมอนเรียก
กาบุมอน : แมท...แมท !! ทำใจดีๆไว้ แมท !!
แมท : อือ...โอ้ย!!...กาบุมอนนี่มันอะไรกัน...
กาบุมอน : รู้สึกว่า มันจะเป็นกับดักล่ะแมท
ทั้ง 2 คนมองรอบๆตัว มันคล้ายกับห้องขังนักโทษ โดยหน้าลูกกรง มีเงาดำเดินเข้ามาเปิดประตู และโยนโกมามอนเข้ามา
???? : ฮึๆๆ โง่ซะจริง มาหาที่ตายแท้ๆ ฮ่าๆๆ ( มันพูดเสร็จก็โยนโกมามอนเข้ามา )
โกมามอน : โอ๊ย !! เจ็บจัง...
กาบุมอน : โกมามอน เป็นอะไรมากหรือเปล่า?
แมท : แกเป็นใคร !! ทำไมมาจับพวกเราแบบนี้ ( แมทตะโกนใส่ดิจิมอนที่อยู่ในเงามืดนั้น )
???? : แล้วพวกแกจะได้รู้เอง ( พูดเสร็จมันก็เดินออกไป )
แมทได้นั่งลง และเริ่มหาวิธีออกจากที่นี่ แต่เขารู้สึกว่า ห้องขังนี้ไม่ได้มีแต่พวกเขา 3 คนเท่านั้น...
กาบุมอน : แมท !! ( กาบุมอนเรียกแมท หลังจากเห็นบางสิ่งอยู่ด้านท้ายห้องขัง )
แมท : นะ...นั่นใคร !!
ทั้งคู่เดินเข้าไป สิ่งที่เห็น คือ มีดิจิมอนนอนสลบอยู่เต็มไปหมด โดยในกลุ่มนั้น ก็มีพัลมอนนอนสลบอยู่ด้วย ทำให้พวกเขาตกใจกันมาก
แมท : นี่มัน...อะไรกัน!!
กาบุมอน : พัลมอนๆๆ ตื่นๆ ( กาบุมอนเข้ามาปลุกพัลมอน )
พัลมอน : อือ...อื้อ...กะ...กาบุมอน...
กาบุมอน : เป็นอะไรมากไหม ?
พัลมอน : มะ...ไม่เป็นไรหรอก ( พัลมอนลุกขึ้นมานั่ง )
โกมามอน : นี่มันเกิดอะไรขึ้น ? ( โกมามอนคลานเข้ามาถาม )
พัลมอน : ก็หลังจากที่พวกเรา ได้ยินข่าวของทวีปใหม่ ฉัน อากุมอน เทลมอน และ ดิจิมอนอื่นๆ ก็ได้ออกเดินทางมากับเวลมอน ซึ่งเมื่อเรามาถึงฝั่งของทวีปใหม่นี้ พวกเราคิดว่า มันคงปลอดภัยถ้าจะลงไปดู แต่ว่า...พอพวกเราลงไปได้เท่านั้น...พวกมัน...พวกมันก็เข้ามาเล่นงานเรา และจับเรามาไว้ที่นี่ ส่วนเวลมอนก็ถูกขังอยู่ข้างนอกใกล้ทะเลนั่นน่ะ
แมท : พวกมันหรอ...ใครกัน ?
พัลมอน : ฉันไม่รู้...มันมากับหมอกดำ แต่ดูเหมือนว่า มันจะเคยรู้จักพวกเราด้วย
กาบุมอน : เดี๋ยวพัลมอน !! เธอบอกว่า ทุกคนถูกจับมาที่นี่ แต่ฉันไม่เห็นอากุมอนกับเทลมอน เลยนี่
พัลมอน : มัน...มันเอาตัวพวกเขาไป...อะฮึกๆ( เธอเริ่มร้องไห้ )
โกมามอน : เอาตัวไปหรอ ?
พัลมอน : ใช่...มันบอกว่า...อากุมอน กับ เทลมอน มีความแข็งแกร่ง เหมาะสมที่จะมาเป็นผู้รับใช้ของมัน แล้วมันก็ดึงตัว 2 คนนั่นไป ตอนนั้นฉันพยายามเข้าไปขวางแล้ว แต่ฉันก็สู้มันไม่ได้ พวกเขาทั้ง 2 มองมาที่ฉันและบอกฉันว่า " ไม่ต้องเป็นห่วง " ฉันเองก็ไม่ละสายตาจากพวกเขาเลย...เพราะฉันรู้ว่าจากนี้ไป พวกเขาจะไม่ใช่พวกเดียวกับเราอีกแล้ว...ฉันไม่รู้จะทำยังไงดี...อะฮือๆๆ ( พัลมอนร้องไห้ที่เธอช่วยเพื่อนๆไม่ได้ )
โกมามอน : ทำใจดีๆไว้พัลมอน ( โกมามอนเข้ามาปลอบโยน )
กาบุมอนและแมทตกใจกับเหตุการณ์นี้ และเริ่มวิตกกังวลแล้วว่า สักวัน พวกเขาคงต้องสู้กับเพื่อนๆของพวกเขาเหล่านั้นแน่ๆ
กาบุมอน : แมท...นี่ฉัน...ต้องสู้กับพวกเขางั้นหรอ...
แมท : ฉันเองก็ไม่รู้จะบอกยังไงดี...
กาบุมอน : แต่พวกเขาเป็นเพื่อนเรานะ...
แมท : แต่มันก็เป็นวิธีเดียวที่จะช่วยพวกเขานะกาบุมอน...มันก็เหมือนกับคนอื่นๆที่ถูกหมอกนั่นควบคุมนั่นแหละ
กาบุมอน : แต่คราวนี้พวกเขาไม่ได้ถูกหมอกนั่นควบคุมนะ...แต่พวกเขาจะกลายเป็นพวกเดียวกับศัตรูไปเลย...ฉันไม่มั่นใจว่าจะช่วยพวกเขาให้กลับมาเป็นเหมือนเดิมได้หรือเปล่าน่ะซิแมท... ( กาบุมอนพูดเสร็จก็ไปนั่งคิดอยู่ตรงมุมห้อง )
แมท : ..... ( แมทก็นิ่งเงียบหลังจากที่ฟังกาบุมอนพูด เขาเองก็ไปยืนคิดอยู่ใกล้กับลูกกรง )
ตอนนี้ทั้งคู่ วิตกกังวลอย่างหนัก ฝ่ายแมท ก็ไม่รู้จะช่วยเพื่อนๆยังไง...ส่วนกาบุมอนเองก็ไม่มั่นใจว่าจะทำให้พวกเพื่อนๆกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้หรือเปล่า และสิ่งที่กาบุมอนวิตกมากที่สุด ก็คือ วิธีที่จะช่วยพวกเขา...เพราะว่า ถ้าเพื่อนๆของพวกเขาไม่สามารถกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ วิธีสุดท้ายที่จะช่วยพวกเขาก็คือ...ต้องทำลาย หรือ ฆ่าพวกเขานั่นเอง...!!
*----------------------------------------------------*
ตอนที่ 12 : จะหนีหรือจะสู้ !! การตัดสินใจระหว่างแมทและกาบุมอน...
โกมามอน : ยังไงก็เถอะ...ก่อนอื่นหาทางออกจากที่นี่กันดีกว่านะ...(โกมามอนพยายามเปลี่ยนประเด็น)
แมท : นั่นสิ งั้นโกมามอนกับพัลมอนปลุกคนอื่นๆที่นอนอยู่ก่อนเถอะ
พัลมอน : เวลมอน ถูกจับอยู่ใกล้ๆนี่แหละ ถ้าช่วยเขาแล้วพวกเราจะรีบตามไปเลย
แมท : โอเค...งั้นตามนี้ พวกพัลมอนรออยู่ที่นี่ เดี๋ยวพวกเราไปช่วยเวลมอนก่อน แล้วจะกลับมารับนะ
โกมามอน : ได้เลย ระวังตัวด้วยนะ
แมท : กาบุมอน...
กาบุมอน : อะ...อือ ( กาบุมอนเลิกคิดแล้วเดินมาที่ลูกกรง แล้วพยายามเปิดมันออก )
กาบุมอน : Fuji firer !! ( เปลวไฟสีฟ้าของกาบุมอนเริ่มเผาเหล็กลุกกรงจนร้อนแดงขึ้นๆ )
พัลมอน : กาบุมอน...ฉันด้วยคน... Poison Ivy !! ( เธอเหวี่ยงเถาวัลย์ออกไปยึดกับเหล็กและง้างออกขณะมันอ่อนตัวจากความร้อน ทำให้เกิดช่องทางออกไปได้ )
กาบุมอน : ใช้ได้แล้วแมท ไปกันเถอะ ( กาบุมอนออกมาดูต้นทางแล้วพาแมทออกมา )
พวกเขาทั้ง 2 เริ่มหาทางออกอย่างระมัดระวัง พวกเขาเดินตามทางไปเรื่อยๆ โดยสงสัยว่า ทำไมไม่มีใครเฝ้าเลย จนกาบุมอนเริ่มได้ยินเสียงน้ำใกล้ จึงรีบนำแมทไป จนเจอห้องๆหนึ่ง ซึ่งมันคล้ายกับโรงปล่อยเรือเก่าๆ ซึ่งด้านในเป็นทางออกไปสู่ทะเล และเวลมอนก็ถูกจับอยู่ที่นี่เอง...
กาบุมอน : แมท !! นั่นไงเวลมอน
แมท : ดีเลย พอเราช่วยเขาแล้วจะได้ให้พวกพัลมอนมาที่นี่ เพราะเป็นทางออกพอดีเลย
กาบุมอนและแมทเริ่มเดินเข้าไปหาเวลมอน แต่ว่า ก็มีดิจิมอนลึกลับตัวนั้นกระโดดลงมาพร้อมกับลูกน้อง 4 ตัว
???? : มาช่วยเพื่อน...หรือว่า...จะมาหาที่ตายดีล่ะ ฮ่าๆๆๆ
แมท : ตกลงนี่แกเป็นใครกันแน่ !!
???? : สักวันเราจะได้รู้จักกันแน่ๆ แต่ตอนนี้ข้ามีของมาฝาก...ต้องถูกใจพวกแกแน่ๆ...
ดิจิมอนลึกลับตัวนั้นได้ให้ลูกน้องทั้ง 4 แสดงตัวออกมา ซึ่งทำให้กาบุมอนและแมทตกใจมาก เพราะทั้ง 4 ตัวนั้นคือ อากุมอน กับ เทลมอน อย่างละ 2 ตัว ซึ่งทั้งหมดมีรูปร่างหน้าตาเหมือนอากุมอนกับเทลมอนมาก เพียงแต่นัยน์ตาพวกเขาส่องแสงสีแดงราวกับปีศาจ
กาบุมอน : อะไรกัน...นี่มัน...
???? : นี่คือ...ร่างก็อปปี้ เพื่อนๆของพวกแกยังไงเล่า ฮ่าๆๆ...ดูสิว่า พวกแกจะกล้าสู้กับพวกเขาไหม ฮ่าๆๆ ( หลังจากนั้นมันก็ให้สัญญาณกับลูกน้องทั้ง 4 แล้วก็หายตัวไป )
เหล่าลูกน้องร่างก็อปปี้ของมันทั้ง 4 ค่อยๆเดินเข้ามา โดยทั้งหมดเริ่มตั้งท่าต่อสู้ ส่วนกาบุมอนเองก็เตรียมพร้อมเช่นเดียวกัน
กาบุมอน : พวกนายมันก็แค่ร่างก็อปปี้...เข้ามาเลย !!
อากุมอน 1 : ฮึๆๆ นายจำฉันไม่ได้หรอ...
กาบุมอน : หา !! ( กาบุมอนหยุดนิ่ง พอได้ยินลูกน้องมันพูด เพราะเสียงเหมือนอากุมอน เพื่อนของเขาเลย...)
อากุมอน 2 : ฉันก็เพื่อนของนายไง กาบุมอน...
เทลมอน 1 : เธอจะทำร้ายเราหรอ...
เทลมอน 2 : เราเป็นเพื่อนกันน้า จำไม่ได้หรอ...
คำพูดของร่างก็อปปี้ทั้ง 4 ทำให้กาบุมอนลังเล และไม่กล้าต่อสู้
กาบุมอน : อะไร ?...ไม่จริงน่ะ...พวกนายมันแค่...( กาบุมอนเริ่มถอยหลังออกไม่กล้าโจมตี ทำให้พวกมันได้โอกาสพูดกรอกหูกาบุมอนให้เสียความมั่นใจ )
แมท : กาบุมอนๆ...ตั้งสติดีๆสิ ตั้งสติ...( แมทพยายามเรียกกาบุมอน )
กาบุมอน : แมท...พวกเขา...ไม่เหมือนร่างก็อปปี้เลย...ทำไมเขารู้จักฉัน...พูดแบบนี้กับฉัน...ฉันจะทำยังไงดีแมท...
แมท : กาบุมอนตั้งสติดีๆ มองดีๆ...นายแน่ใจหรอว่านั่นคือ เพื่อนของนายจริงๆ...
กาบุมอนหลับตาลงและเริ่มตั้งสมาธิ เสียงต่างๆที่รุมล้อมกรอกหูอยู่เริ่มไม่ได้ยิน สิ่งที่กาบุมอนได้ยินเพียงอย่างเดียว คือ เสียงของแมท...
~~ เสียงของแมทดังเข้ามาในจิตใจของกาบุมอนขณะหลับตาอยู่ ~~
แมท : นายนึกให้ดีๆ ว่านั่นคือ เพื่อนของนายจริงๆหรอกาบุมอน
แมท : ร่างก็อปปี้ ก็คือ ร่างก็อปปี้
แมท : สิ่งที่มันลอกเลียนแบบ ไม่ว่าจะเป็นรูปร่าง หน้าตา หรือ เสียง มันทำได้ทั้งนั้น
แมท : แต่มีอยู่อย่างเดียว...ที่มันลอกเลียนแบบไม่ได้... ( กาบุมอนตอบในใจ : อย่างเดียวที่เลียนแบบไม่ได้...)
แมท : จิตใจไง กาบุมอน จิตใจ... ( กาบุมอนตอบในใจ : จริงสิ แม้ว่าร่างกายและเสียงจะถูกก็อปปี้ แต่อย่างเดียวที่ยังคงอยู่ก็คือ จิตใจ...จิตใจ...จิตใจ!! )
~~ กาบุมอนลืมตาขึ้น แววตาของนักสู้กลับมาอีกครั้ง ~~
กาบุมอน : ใช่แล้ว...จิตใจคือ สิ่งเดียวที่พวกแกเลียนแบบไม่ได้ พวกแกมันตัวปลอม !! ( กาบุมอนกลับมาเข้มแข็งและมั่นใจในพลังของตนอีกครั้ง )
พอพวกร่างก็อปปี้ทั้ง 4 เห็นว่า มันหลอกไม่ได้ผลแล้ว จึงเริ่มเข้ามารุมกาบุมอนพร้อมๆกันทั้ง 4 ตัว
กาบุมอน : ฉันตัดสินใจแล้ว !! ( กาบุมอนตวัดหางกวาดโดนร่างก็อปปี้ทั้ง 4 กระเด็นออกมาหมด )
กาบุมอน : ฉันจะสู้ !!...และฉัน...จะ...ไม่ลังเลอีกแล้ว !!
กาบุมอน : Fuji firer !! ( กาบุมอนพ่นเปลวไฟสีฟ้าออกมา ซึ่งคราวนี้ เปลวไฟสีฟ้าของกาบุมอนทวีความร้อนแรงและเปี่ยมด้วยพลัง พุ่งเข้าใส่ร่างก็อปปี้ทั้ง 4 อย่างแม่นยำและรุนแรงพร้อมกันทีเดียว จนเปลวไฟลุกไหม้และเผาเหล่าพวกลูกน้องร่างก็อปปี้ทั้ง 4 สลายไปหมดสิ้น )
แมท : ยอดมากเลยกาบุมอน !!
กาบุมอน : ขอบใจนะแมท...ฉันเข้มแข็งได้เพราะมีนาย...
แมท : ฉันเองก็จะคอยเป็นกำลังใจให้นายเสมอ ขอแค่ให้นายเชื่อใจฉันล่ะกัน...
กาบุมอนยิ้มตอบรับคำพูดดีๆจากแมท หลังจากนั้นพวกเขาก็รีบช่วยเวลมอน และพาพวกพัลมอนมาที่ห้องนี้ เพื่อจะได้ให้พวกเขาหนีไปกับเวลมอน
แมท : โกมามอน นายช่วยนำทางเวลมอนกลับไปที่เกาะไฟลล์ล่ะกัน แล้วก็พอไปถึงแล้วให้นายกับพัลมอน ไปอยู่ที่บ้านของกาบุมอนนะ คุณเก็นไนเขารออยู่
โกมามอน : แล้วพวกนายจะไม่กลับไปวางแผนกันก่อนหรอ...
กาบุมอน : แผนของพวกเรามีอย่างเดียวเท่านั้นแหละ ก็คือ ต้องพาเพื่อนๆของพวกเรากลับมาให้ได้ยังไงล่ะ
โกมามอน : ถ้างั้น...ขอให้โชคดีนะ แมท...กาบุมอน ฉันเชื่อว่าพลังของพวกนายจะต้องช่วยอากุมอนกับเทลมอนกลับมาได้อย่างแน่นอน
เวลมอน : ขอบใจนะที่มาช่วยเรา ระวังตัวด้วยนะ ( เวลมอนบอกลาหลังจากบรรทุกทุกคนเข้าปากเรียบร้อยหมดแล้ว )
หลังจากนั้น โกมามอนและเวลมอนก็ดำน้ำพาทุกคนกลับเกาะไฟลล์ เหลือแค่แมทกับกาบุมอนที่ยืนยันจะเดินหน้าต่อ เพื่อช่วยเพื่อนๆของพวกเขา สิ่งใดรอพวกเขาอยู่ข้างหน้า ณ ทวีปลึกลับแห่งนี้...
*----------------------------------------------------*
ตอนที่ 13 : เมืองแห่งการสิ้นสุด!! กำเนิดใหม่ดิจิมอนชั่วร้าย !!
แมทและกาบุมอน ได้ออกจากคุกชายฝั่ง กลับมาตรงจุดที่เคยเป็นหลุมทราย แมทได้ตัดสินใจว่าจะเดินเข้าเขตแผ่นดินใหญ่ที่มีแต่หมอกดำ ( Digi- mistress ) ปกคลุม โดยแน่ใจว่า พวกอากุมอน ต้องอยู่ส่วนในสุดของทวีปแน่นอน พวกเขาจึงเริ่มออกเดินทาง
กาบุมอน : พวกอากุมอน ต้องอยู่ที่ไหนสักแห่ง ฉันว่าต้องเป็นด้านในของทวีปแน่ๆ
แมท : ฉันก็คิดว่าอย่างนั้น ที่ฉันเป็นห่วงคือ ถ้ามีร่างก็อปปี้โผล่มาแบบนี้ แสดงว่ามันจะต้องมีอีกแน่ๆ
กาบุมอน : ถ้าเราช่วยอากุมอนกับเทลมอนได้ ร่างก็อปปี้ของพวกเขาก็จะไม่มีอีก
แมท : ถ้างั้น เรารีบตามหาพวกเขากันเถอะ
พวกเขาทั้ง 2 ได้เข้าเขตแผ่นดินใหญ่แล้ว ที่นี่มันดูแห้งแล้งเหมือนทะเลทราย มีแต่หุบเขาดินแดงขึ้นเต็มไปหมด ต้นไม้สักต้นแทบจะไม่มี มีแต่หมอกดำ ( Digi-mistress ) ที่เกิดจากต้น Mistress tree จากที่ไหนสักแห่ง พวกเขาเดินต่อไปจนเห็นสถานที่แห่งหนึ่ง จึงรีบเข้าไปดู ปรากฏว่า ที่นี่ มันเหมือนกับ เมืองแห่งการเริ่มต้นเลย แต่ต่างกันที่ เมืองนี้มีแต่สีดำกับความมืด
แมท : ที่นี่มัน...เมืองแห่งการเริ่มต้นหรอ
กาบุมอน : มันคล้ายนะ แต่ฉันว่าไม่ใช่...
พวกแมทได้เข้าไปในเมืองอีกสักหน่อย พวกเขาก็เจอต้น Mistress tree จนได้ ซึ่งคราวนี้ต้นมันมีขนาดใหญ่กว่าเดิม มันปล่อยหมอกดำปกคลุมทั่วบริเวณไปหมด
กาบุมอน : เจอตัวแล้ว...เดี๋ยวฉันเอง...( กาบุมอนเดินเข้าไปเพื่อจะทำลาย )
แมท : เดี๋ยวก่อน !! กาบุมอน ( แมทเรียกกาบุมอน หลังจากเขาเห็นเหตุการณ์อะไรบางอย่าง )
แมทเริ่มสังเกตุเห็นต้น Misiress tree นั้น มันกำลังออกผล มันเริ่มออกผลอย่างรวดเร็ว แล้วก็ปล่อยผลนั้นร่วงลงมา ซึ่งสิ่งที่น่าตกใจก็คือ ผลของมันกลายเป็นดิจิทามะสีดำ !!
แมท : นี่มัน...หมายความความว่ายังไง ?
กาบุมอน : หรือว่า...
ดิจิทามะเริ่มแตกออก สิ่งที่ปรากฏออกมา คือ โบตามอน ซึ่งรูปร่างมันเหมือนจะน่ารัก แต่แววตามันแสดงออกถึงการเป็นปีศาจ แล้วทันใดนั้นหมอกดำก็เข้ามาสุมที่ตัวมัน ทำให้มันเปลี่ยนร่างข้ามขั้นทันที...
แมท : อะไรน่ะ !!
กาบุมอน : ทารกดิจิมอนชั่วร้าย...มันเปลี่ยนร่างแล้วแมท !!
หมอกดำสลายออก ปรากฏร่างใหม่ของทารกดิจิมอนชั่วร้าย ซึ่งมันก็คือ...
" แบลคอากุมอน !! "
กาบุมอน : อย่างนี้นี่เอง ( กาบุมอนพอจะเข้าใจเหตุการณ์แล้ว )
แมท : มันยังไงกาบุมอน ?
กาบุมอน : สถานที่แห่งนี้ก็คือ แหล่งกำเนิดใหม่ของดิจิมอนชั่วร้าย ซึ่งสิ่งที่ผลิตและเป็นผู้มอบพลังให้กับพวกมันก็คือ...ต้น Mistress treeนั่นแหละ !!
แบลคอากุมอน : ใช่ !! และฉันจะเป็นผู้นำในการเกิดใหม่ของดิจิมอนทุกตัวในเมืองแห่งการสิ้นสุดนี้ ฮ่าๆๆๆ !!
แมท : เมืองแห่งการสิ้นสุด...
กาบุมอน : ไม่มีทาง !! พวกแกต่างหากที่จะสิ้นสุด !!
แบลคอากุมอน : ถ้าคิดว่าทำได้ก็ลองดู !!
แบลคอากุมอน มันเริ่มรวมพลังหมอกจากต้น Mistress tree อีกครั้ง คราวนี้ Mistress tree ได้มอบพลังให้แบลคอากุมอนจนพลังของมันหมด แล้วมันค่อยๆเหี่ยวลงและสลายไป พลังทั้งหมดที่ Mistress tree มอบให้แบลคอากุมอน ทำให้แบลคอากุมอนเปลี่ยนร่างอีกครั้ง ซึ่งคราวนี้มันคือ...
" แบลคเกรย์มอน !! "
กาบุมอน : แบลคเกรย์มอน...
รุปร่างของมันไม่ต่างจากเกรย์มอนเลย ตัวมันมีสีดำ ลายสีแดง นัยน์ตาก็ยังคงความเป็นปีศาจ มันค่อยๆเดินเข้ามาหากาบุมอนและเตรียมจู่โจม
กาบุมอน : แมท !!
แมท : ไปเลย !! กาบุมอน !! ( แมทตะโกนขึ้น พร้อมกับหยิบดิจิไวซ์ขึ้นมา )
-------->>>>>>......Gabumon....เปลี่ยน...ร่างงง.....>>>>>>......Garurumon !!!....<<<<<<---------
แมท : สู้เขานะ การุรุมอน !!
การต่อสู้เปิดฉากขึ้น โดยแบลคเกรย์มอนเข้าจู่โจมก่อน มันใช้กรงเล็บที่มือ พุ่งเข้าเข้าหา การุรุมอน การุรุมอนอาศัยความไวหลบหลีกได้อย่างชำนาญ การุรุมอนหลบหลีกได้หมดทำให้แบลคเกรย์มอนโมโหมากขึ้น ได้จังหวะเหวี่ยงหางฟาดโดนการุรุมอนกระเด็นออกมา...
( ผัวะ !! ~~ การุรุมอน : โอ๊ย !! )
แมท : การุรุมอน !!
การุรุมอน : ไม่เท่าไรหรอก... ( การุรุมอนลุกขึ้นอีกครั้ง )
จังหวะที่การุรุมอนลุกขึ้น แบลคเกรย์มอน เหวี่ยงหางมาอีกครั้ง หางของเกรย์มอนกระแทกพื้นอย่างแรง ทำให้บริเวณนั้นฝุ่นตลบไปหมดจนไม่รู้ว่าการุรุมอนโดนหรือเปล่า...
แมท : การุรุมอน !!
พอฝุ่นจางหาย ปรากฏว่า ไม่เห็นการุรุมอน แบลคเกรย์มอนหยุดนิ่ง แล้วหันกลับมาเมื่อได้ยินเสียงเรียก...
การุรุมอน : ทางนี้... ( จังหวะที่แบลคเกรย์มอนหันกลับ การุรุมอนกระโจนตะปบแขนขาแบลคเกรย์มอนอย่างรวดเร็ว จนมันล้มลงไป ซึ่งเป็นโอกาสของการุรุมอนที่จะโจมตีอีกครั้ง )
การุรุมอน : จงจำไว้...พวกแก...มันก็แค่ดาต้าที่ชั่วร้าย...ฉันจะทำให้มันสิ้นสุดเอง !!
พอการุรุมอนพูดกับแบลคเกรย์มอนเสร็จ ก็กระโดดขึ้นมาอยู่เหนือแบลคเกรย์มอน และปิดฉากการต่อสู้ทันที !!
การุรุมอน : Fox firer !!
เปลวไฟสีฟ้าของการุรุมอน โดนแบลคเกรย์มอนอย่างจัง แบลคเกรย์มอนคำรามด้วยความเจ็บปวดและโกรธแค้น แล้วก็สลายไป...
แมท : สำเร็จ !!
กาบุมอน : ฟู่...ค่อยยังชั่ว ( กาบุมอนนั่งพักเหนื่อยหลังจากกลับร่าง )
แมท : เท่านี้เราก็หยุดการเกิดใหม่ของดิจิมอนชั่วร้ายได้แล้วสินะ
กาบุมอน : ใช่...แต่ว่าแมท...( กาบุมอนเหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างใกล้กับจุดที่ Mistress tree สลายไป )
แมท : อะไรหรอกาบุมอน...
กาบุมอนเดินมาตรงจุดที่ Mistress tree สลายไป ซึ่งแมทเองก็ตามมา สิ่งที่พวกเขาเห็นก็คือ เศษเปลือกดิจิทามะหลายใบ กระจายอยู่เต็มไปหมด !!
กาบุมอน : ฉันว่า...แบลคเกรย์มอนเมื่อกี้คงไม่ใช่ตัวแรกที่เกิดขึ้นมาน่ะสิแมท...
เศษเปลือกดิจิทามะที่แตกอยู่เหล่านี้ แสดงให้เห็นถึงปริมาณศัตรูที่พวกเขาจะต้องเจอในอนาคต...อันตรายที่เกิดใหม่กำลังเข้ามาหาพวกเขาแล้ว...
*----------------------------------------------------*
ตอนที่ 14 : Darkness-Lab !! ต้นตอที่แท้จริงของ Mistress tree !!
เมื่อเมืองแห่งการสิ้นสุด หมดสภาพที่สร้างดิจิมอนอีก แมทและกาบุมอนก็กลับออกมาอยู่หน้าทางเข้าเมืองแห่งการสิ้นสุด ทั้งคู่ยืนดูวิวรอบๆจนกระทั่งพวกเขาเห็นอะไรบางอย่าง
กาบุมอน : แมท ดูนั่นสิ ( กาบุมอนชี้ให้แมทเห็นวิวไกลๆ ปรากฏบางสิ่งคล้ายกับยอดไม้ขนาดใหญ่มาก โผล่อยู่กลางทะเลทราย )
แมท : ลองไปดูล่ะกัน
แมทและกาบุมอนจึงเดินทางเข้าใกล้สถานที่นั้น ปรากฏว่า มันเป็นเหวลึกลงไป และส่วนที่ลึกสุดนั้นมีต้นไม้ขนาดยักษ์ขึ้นอยู่ มันส่งยอดออกมาอยู่เหนือขอบเหวซะอีก โดยส่วนยอดของมัน กำลังปล่อยหมอกดำอยู่ซึ่งพวกแมทแน่ใจว่า ต้องเป็น Mistress-tree แน่นอน
แมท : โอ้โห !! ทำไมมันใหญ่ขนาดนี้
กาบุมอน : ไม่น่าเชื่อว่า นี่จะเป็น Mistress-tree...มัน...ใหญ่เหลือเกิน
แมท : มันต้องเป็นต้นแรกที่เกิดขึ้นมาแน่เลย
กาบุมอน : แมท!! ดูข้างล่างสิ
ด้านล่างของต้นไม้ยักษ์นี้ มีอาคารชั้นเดียวขนาดใหญ่ตั้งอยู่ ซึ่งมันคล้ายกับตึกทดลองอะไรซักอย่างหนึ่ง โดยส่วนโคนของต้นไม้มันทะเลลงไปในอาคารนั้น
แมท : ลงไปดูกัน
ทั้งคู่จึงค่อยลงไปที่ตรงนั้น โดยไม่รู้ว่ามีใครบางคนในนั้นกำลังจับตาพวกเขาอยู่ เมื่อพวกเขาลงมาถึงก็อยู่ตรงทางเข้าตึกพอดี ทั้งคู่กะจะเดินเข้าไป แต่ต้องรีบกลับมาหลบหลังก้อนหิน เมื่อเห็นมียามเดินผ่านมา ซึ่งเป็น ไทแรนโนมอน 2 ตัว
กาบุมอน : มันมียามเฝ้าอยู่
แมท : ลองอ้อมไปข้างหลังดีกว่าดีกว่า
ทั้งคู่จึงอ้อมไปข้างหลังตึก ก็เห็นทางออกฉุกเฉินซึ่งไม่มีใครเฝ้าอยู่ จึงรีบวิ่งเข้าไปทางนั้น
กาบุมอน : เฮ้อ...ค่อยยังชั่ว...
แมท : ที่นี่ ต้องเป็นที่สร้างพลังงานให้กับเจ้า Mistress-tree นี้แน่ๆ
กาบุมอน : ถ้ายังนั้น...ถ้าเราสามารถทำลายที่นี่ได้ Mistress-tree ก็จะไม่ปล่อยหมอกออกมาควบคุมใครได้อีก
แมท : ใช่แล้ว เพราะฉะนั้น แหล่งพลังงานจะต้องอยู่ที่ไหนสักแห่งในนี้ เรามาช่วยกันหาเถอะ...
แมทและกาบุมอนจึงค่อยๆสำรวจตามห้องต่างๆอย่างระมัดระวัง แต่ด้วยสถานที่แห่งนี้มีแต่ห้องกระจก ทำให้พวกเขามองเห็นสิ่งต่างๆภายในง่ายขึ้น แต่จากว่ามีดิจิมอนอื่นๆผ่านไปมา ทำให้พวกเขาต้องเลี่ยงทางไปเลี่ยงทางมา จนมาเจอห้องๆหนึ่งเข้า
กาบุมอน : แมท!! ดูนั่นสิ
ในที่สุดพวกเขาก็เจอห้องที่มีโคนของต้น Mistress-tree ฝังอยู่จนได้ ห้องนี้มีเครื่องจักรหลายตัว มีทั้งเครื่องให้น้ำและอาหารแก่ต้นไม้นี้ นอกจากนี้ยังมีเครื่องเก็บผลดิจิทามะที่มาจากต้นไม้นี้อีก ซึ่งคราวนี้มันออกผลเป็นสิบๆลูกเลย โดยเครื่องจะเก็บดิจิทามะและนำมาใส่ไว้ในลังเหมือนจะขนย้ายไปที่ไหนสักแห่งหนึ่ง
แมท : เจอแล้ว...แหล่งพลังงานของมัน
กาบุมอน : โห...มันมีเครื่องจักรคอยดูแลมากขนาดนี้ แสดงว่ามันต้องเป็นต้นไม้ที่สำคัญมากจริงๆ
แมท : งั้น...ลุยเลย!!
ทั้งคู่จึงเริ่มเดินเข้าไปในห้องนั้น โดยมองรอบๆห้องอย่างถี่ถ้วนแล้วว่าไม่มีใคร แต่ยังไม่ทันถึงตัวต้นไม้...ก็มีลูกไฟพุ่งเข้ามาหาพวกเขา !!
~~ ตูม !! ~~ ( กาบุมอนและแมทกระเด็นออกมา : โอ๊ย...!! )
แมท : โอย...กาบุมอนเป็นไงบ้าง?
กาบุมอน : เมื่อกี้อะไรน่ะ ?!
???? : ฉันว่าพวกนายอย่าคิดที่จะทำแบบนั้นดีกว่านะ
ควันไฟจางหาย ปรากฏดิจิมอนตัวหนึ่งยืนอยู่ตรงนั้น ซึ่งก็คือ
" ดาร์ดไทแรนโนมอน "
กาบุมอน : ไทแรนโนมอนอีกแล้ว !!
แมท : แกคงเป็นคนดูแลที่นี่ซินะ
ดาร์คไทแรนโนมอน : ใช่ !! ข้าได้รับคำสั่ง ให้คอยดูแลต้นไม้ต้นนี้ ฉะนั้น พวกเจ้าอย่าคิดที่จะไดทำลายมัน !!
แมท : งั้นช่วยไม่ได้...กาบุมอน !!
กาบุมอน : ได้เลย !!
ขณะที่กาบุมอนกำลังจะเปลี่ยนร่าง Mistress-tree ได้ปล่อยหมอกออกมาคลุมกาบุมอนไว้ !! ทำให้แมทตกใจ กลัวว่ากาบุมอนจะถูกควบคุมจึงรีบวิ่งเข้าไปช่วย แต่แมทยังไม่ทันถึงกาบุมอน หมอกดำก็เคลื่อนหนีออกมา กลับไปอยู่ในต้นไม้นั้นใหม่ !!
แมท : กาบุมอน !! เป็นอะไรหรือเปล่า !!
กาบุมอน : ไม่เป็นไร...ลองใหม่อีกครั้งแมท !!
แมท : เปลี่ยนร่าง !! กาบุมอน !!
กาบุมอน : กาบุมอนเปลี่ยนร่าง !!
กาบุมอน : ......?
กาบุมอน : .......!?
กาบุมอน : อะ...อะไรกัน...ทะ...ทำไม...โอ๊ย!! ( อยู่ดีๆกาบุมอนก็ล้มลง ทำให้แมทต้องวิ่งเข้าไปประคอง )
แมท : กาบุมอนๆ เป็นอะไรไป !!
กาบุมอน : ฉะ...ฉัน...ฉันไม่มีแรงแล้วแมท...
แมท : อะไรนะ !!
ดาร์คไทแรนโนมอน : ข้าบอกแล้วไงว่าอย่าคิดที่จะทำแบบนั้น พลังการเปลี่ยนร่างของเจ้ามันกำลังจะสร้างสิ่งใหม่ขึ้นแล้ว !! จงดูนั่น !!
แมทและกาบุมอนมองไปที่ต้น Mistress-tree พลังของกาบุมอนที่มันดูดเข้าไป ทำให้เกิดดิจิทามะใบหนึ่ง ค่อยๆหล่นลงมา ทั้งคู่ต่างตกใจและหวาดกลัวเมื่อเห็นดิจิทามะใบนั้นกำลังแตกออก !!
แมท : นั่นมัน...อะไร !?
กาบุมอน : พะ...พลัง...พลังของฉัน...
ดาร์ดไทแรนโนมอน : จงออกมา !! จงออกมาแล้วฆ่าพวกมันซะ !!
ดิจิทามะที่เกิดจากพลังของกาบุมอน มันเริ่มแตกออกมากขึ้นๆ บางสิ่งบางอย่างกำลังจะปรากฏออกมา พลังของกาบุมอนตกไปอยู่ในมือของมันซะแล้ว !!
*----------------------------------------------------*
ตอนที่ 15 : คุณธรรมในร่างแห่งความมืด !! Master-tyranomon !!
ในที่สุดดิจิทามะที่เกิดจากพลังของกาบุมอนที่ถูกแย่งไป ก็ฟักตัวออกมาจนได้ มันก็คือ ปุนิมอนร่างทารกสีแดง
แมท : มันฟักตัวแล้ว !!
กาบุมอน พยายามลุกขึ้นมาอีกครั้ง : แกนี่มันชั่วร้ายจริงๆ!! สร้างดิจิมอนที่ชั่วร้ายจากพลังดิจิมอนคนอื่นๆ
ดาร์คไทแรนโนมอน : ฮึๆๆ สำหรับการเริ่มต้นใหม่ ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตามเราแลกได้ทั้งนั้น ไม่เชื่อก็ดู !!
Mistress-tree ได้เริ่มดูดพลังส่วนหนึ่งจากดาร์คไทแรนโนมอนตัวนั้นเข้าไป แล้วถ่ายโอนไปยังปุนิมอนตัวนั้น ทำให้ปุนิมอนเริ่มทำการเปลี่ยนร่าง !!
กาบุมอน : แย่แล้วแมท !! มันกำลังเปลี่ยนร่าง !!
แมท : ทำยังไงดี เราก็มีพลังไม่พอสู้กับพวกมัน 2 ตัวนี้ด้วย...
หลังจากหมอกดำสลายออก ร่างใหม่ของปุนิมอนก็เดินออกมา ซึ่งร่างใหม่นี้เกิดจากพลังของกาบุมอนกับดาร์คไทแรนโนมอน นั่นก็คือ
" Master-tyranomon !! "
รูปร่างของมันเหมือนดาร์คไทแรนโนมอน ลำตัวมีสีดำเข้ม แต่มีลายเป็นสีเขียว มีกรงเล็บที่ใหญ่กว่าดาร์คไทแรนโนมอนเกือบเท่าตัว แต่ที่น่าสงสัยคือ แววตาของมันกลับมีสีฟ้า ดูแล้วไม่เหมือนมีลักษณะของการเป็นดิจิมอนชั่วร้ายอยู่เลย แต่ถึงกระนั้นมันก็กำลังเดินเข้ามาพวกแมทตามคำสั่งของดาร์คไทแรนโนมอน !!
ดาร์คไทแรนโนมอน : ฮ่าๆๆ เป็นยังไง...นี่คือผลงานระหว่างเจ้ากับข้าไง...กาบุมอน...
กาบุมอน : แมทถอยไปก่อน !! ( กาบุมอนได้เริ่มลุกขึ้นมายืนบังอยู่หน้าแมท แม้ว่ากาบุมอนไม่มีแรงแต่ก็พร้อมที่จะสู้กับมาสเตอร์ไทแรนโนมอนตัวนั้น )
ดาร์คไทแรนโนมอน : มาสเตอร์ไทแรนโนมอน !!
( มาสเตอร์ไทแรนโนมอนหันมาฟังคำสั่ง )
ดาร์คไทแรนโนมอน : พวกนั้นคือศัตรู จงทำลายพวกมันซะเดี๋ยวนี้ !!
มาสเตอร์ไทแรนโนมอนค่อยเดินเข้ามาหาพวกแมท แล้วมาหยุดมองดูกาบุมอนที่กำลังยืนอยู่ตรงหน้า...ส่วนกาบุมอนเองก็ไม่ค่อยมีแรงแต่ก็พยายามแข็งใจยืนเพื่อที่จะปกป้องแมท กาบุมอนมองไปที่มาสเตอร์ไทแรนโนมอนแล้วมีความรู้สึกแปลกๆ ซึ่งตอนนี้ทั้งคู่ต่างมองมองหน้ากัน กาบุมอนรู้สึกได้ว่าแววตาของมาสเตอร์ไทแรนโนมอนนั้น มันไม่ได้แสดงถึงความโกรธ เกลียด หรือความเป็นศัตรูเลย...
ดาร์คไทแรนโนมอน : มาสเตอร์ไทแรนโนมอน !! มัวทำอะไรอยู่จัดการพวกมันซะที !!
มาสเตอร์ไทแรนโนมอนหลับตาลง แล้วก็เริ่มรู้สึกถึงจิตใจที่ดีของกาบุมอน แล้วก็พูดขึ้นมาเบาๆ
มาสเตอร์ไทแรนโนมอน : กะ...กาบุมอน
กาบุมอน : หา!! นายพูดว่าอะไรนะ...
มาสเตอร์ไทแรนโนมอน : กาบุมอน...คุณไม่ใช่ศัตรูของผม...
ทันทีที่มาสเตอร์ไทแรนโนมอนพูดจบ ก็หันกลับไปโจมตีดารค์ไทแรนโนมอน ทำให้ดาร์ดไทแรนโนมอนตลึงและไม่เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น
มาสเตอร์ไทแรนโนมอน : Mega Firer Blast !!
ดาร์คไทแรนโนมอน : เฮ้ย!! อะไร...นี่มันอะไร ( ดาร์คไทแรนโนมอนหลบลูกไฟได้หวุดหวิด )
แมท : กาบุมอน นี่มันเกิดอะไรขึ้น !!
กาบุมอน : ฉันเองก็ไม่รู้ แต่ฉันรู้สึกว่า มาสเตอร์ไทแรนโนมอนไม่ใช่ดิจิมอนชั่วร้าย
ดาร์คไทแรนโนมอน : แกเป็นบ้าไปแล้วหรือไง !! พวกข้าเป็นคนสร้างแกขึ้นมา แกบังอาจทรยศพวกข้างั้นหรอ !!
มาสเตอร์ไทแรนโนมอน : จริงอยู่ที่พวกคุณสร้างผมขึ้นมา...แต่ว่าตัวของผมไม่ได้เกิดมาจากพลังของคุณเพียงอย่างเดียว...ส่วนหนึ่งของผมมีพลังของคุณทำหน้าที่สร้างกายเนื้อให้กับผม และก็มีพลังอีกส่วนหนึ่งซึ่งก็คือ พลังของคุณกาบุมอน พลังของเขาอันนี้ได้สร้างชีวิตจิตใจให้กับผม ซึ่งผมรู้สึกได้ว่าพลังของเขานั้นไม่ใช่พลังที่ชั่วร้าย...
มาสเตอร์ไทแรนโนมอนหันกลับมาหากาบุมอน และมองกาบุมอนด้วยความเป็นมิตร
มาสเตอร์ไทแรนโนมอน : คุณกาบุมอน...พลังของคุณที่อยู่ในตัวผม มันทำให้ผมรู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก ผมรู้สึกได้ว่าคุณเป็นคนดี
กาบุมอน : อบอุ่นอย่างนั้นหรอ...หมายความว่ายังไง ?
แมท : รู้แล้ว !! พลังของนายที่ถูก Mistress-tree ดูดเข้าไป มันยังคงเป็นพลังที่ดีอยู่ เมื่อมันเข้ามาอยู่ในตัวมาสเตอร์ไทแรนโนมอน มันก็ทำให้เขารับพลังความดีของนายเข้าไปด้วยยังไงล่ะ !!
ดาร์คไทแรนโนมอน : ไม่จริงน่า !! พลังความมืดของข้า มันข่มพลังความดีของเจ้าไม่ได้หรอนี้...ฮึ!! ถ้ายังนั้นก็อย่าอยู่ซะทั้งคู่เลย !!
ดาร์คไทแรนโนมอนได้เรียกพรรคพวกออกมา ซึ่งก็คือเหล่าไทแรนโนมอน 6 ตัว...มาสเตอร์ไทแรนโนมอน เดินเข้าไปยืนอยู่ข้างหน้ากาบุมอน ดูเหมือนว่าเขาไม่กลัวที่จะต่อสู้และมีความมั่นใจในพลังของกาบุมอนที่มีให้แก่เขา...
มาสเตอร์ไทแรนโนมอน : คุณกาบุมอน...พลังของคุณที่ผมได้รับ...ผมจะใช้มันเพื่อปกป้องคุณเอง !!
หลังจากมาสเตอร์ไทแรนโนมอนพูดเสร็จ เขาก็วิ่งเข้าไปหาฝูงไทแรนโนมอนเหล่านั้น โดยพวกไทแรนโนมอนต่างเข้ามารุมล้อมโจมตี ไม่ว่าจะพ่นไฟใส่ หรือจะใช้กรงเล็บฟาด แต่ดูเหมือนว่าจะทำอะไรมาสเตอร์ไทแรนโนมอนไม่ได้เลย มาสเตอร์ไทแรนโนมอนจึงได้โอกาสตอบโต้แบบไม่ยั้งมือ
ดาร์คไทแรนโนมอน : อะไรของพวกแกนี่!! ทำไมมีแต่พวกไม่ได้เรื่องเลย...รุมมันซะอย่าให้มันได้จังหวะตอบโต้
คราวนี้ฝูงไทแรนโนมอนได้โอกาสจับตัวมาสเตอร์ไทแรนโนมอนได้ ดาร์คไทแรนโนมอนเห็นว่าได้โอกาสวิ่งจึงตรงเข้ามาจัดการทันที แต่ว่า...
กาบุมอน : Fuji firer !! ( ลูกไฟสีฟ้าได้พุ่งเข้ามาถูกตัวดาร์คไทแรนโนมอน ทำให้มันเสียจังหวะ )
มาสเตอร์ไทแรนโนมอน : คุณกาบุมอน !!
กาบุมอน : พลังของนายก็เหมือนกับพลังของฉัน...ในเมื่อนายเป็นดิจิมอนที่ดี ฉันก็จะไม่ปล่อยให้นายสู้คนเดียวหรอก !!
มาสเตอร์ไทแรนโนมอน เห็นกาบุมอนเข้ามาช่วยจึงมีกำลังมากขึ้น จึงสบัดหางฟาดไทแรนโนมอนที่จับเขาอยู่ แล้วก็เริ่มโจมตีอีกครั้งซึ่งคราวนี้เขารู้สึกถึงพลังของกาบุมอนได้อย่างแท้จริงแล้ว...
มาสเตอร์ไทแรนโนมอน : Mega firer blast !!
~~ ตูม !! เปลวไปร้อนระอุขนาดใหญ่โดนเหล่าไทแรนโนมอนทั้งหมดจนหายไปภายในพริบตา อีกทั้งยังเผาผลาญเครื่องจักรที่อยู่ใกล้นั่นด้วย ทำให้เกิดระเบิดขึ้นสนั่นหวั่นไหว ต้น Mistress-tree ก็ถูกแรงระเบิดทำให้กิ่งก้านฉีกขาด ลำต้นและใบถูกเปลวเพลิง จนลุกไหม้หมดทั้งต้น !! ~~
แมท : สำเร็จ !! ต้น Mistress-tree ถูกทำลายแล้ว !!
มาสเตอร์ไทแรนโนมอนและกาบุมอนมองดูต้น Mistress-tree ที่ลุกไหม้ แล้วทั้งคู่ก็หันมาคุยกัน
กาบุมอน : ขอบใจนายมากเลยนะ ที่เชื่อในพลังของฉัน และก็ช่วยฉันไว้
มาสเตอร์ไทแรนโนมอน : ผมต่างหากที่ต้องขอบคุณคุณที่ได้มอบพลังและความรู้สึกที่ดีเหล่านี้ให้กับผม
ทั้งคู่ก็ต่างยิ้มให้กัน....แต่ทันใดนั้น!! ก็มีกรงเล็บพุ่งเข้ามาเสียบหลังมาสเตอร์ไทแรนโนมอนทะลุอก กาบุมอนที่ยืนตรงนั้นตกใจกับเสียงมาสเตอร์ไทแรนโนมอนที่ร้องด้วยความเจ็บปวด และก็มองไปที่ข้างหลัง ซึ่งมันก็คือ ดาร์คไทแรนโนมอนนั่นเอง !!
กาบุมอน : มาสเตอร์ไทแรนโนมอน !!
มาสเตอร์ไทแรนโนมอน : อ๊า...!!...ผะ...ผมเจ็บ...กะ...กาบุมอน
ดาร์คไทแรนโนมอนค่อยๆดึงกรงเล็บออกช้าๆทำให้มาสเตอร์ไทแรนโนมอนเจ็บปวดมาก
ดาร์คไทแรนโนมอน : แกอย่าได้คิดที่จะมีชีวิตอยู่เลย ถ้าฉันตายแกก็ต้องตายด้วย !!
กาบุมอนกำลังจะเข้าไปช่วย แต่มาสเตอร์ไทแรนโนมอนแข็งใจหันหลังแล้วใช้กรงเล็บสวนกลับแทงทะลุดาร์คไทแรนโนมอนเหมือนกัน แล้วก็ลากเข้าไปใกล้ต้น Mistress-tree อยู่
มาสเตอร์ไทแรนโนมอน : งันก็ได้ !! ร่างกายแห่งความชั้วร้ายแบบนี้ ฉันก็ไม่อยากได้นักหรอก !!
กาบุมอน : มาสเตอร์ไทแรนโนมอน !!
มาสเตอร์ไทแรนโนมอน : ถึงแม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆแต่ก็ขอบคุณนะครับสำหรับความอบอุ่นที่มีให้...คุณกาบุมอน
มาสเตอร์ไทแรนโนมอนได้ลา กาบุมอน แล้วก็พาตัวของเขากับดาร์คไทแรนโนมอนเข้าไปในเปลวเพลิง เปลวเพลิงค่อยบดบังร่างทั้งสองจนมองไม่เห็นไปในที่สุด
กาบุมอน : มาสเตอร์ไทแรนโนมอน !! ( กาบุมอนตะโกนเรียกด้วยความเสียใจ แล้วก็เดินกลับออกมาหาแมท )
แมท : กาบุมอน...มาสเตอร์ไทแรนโนมอนเขาไปดีแล้วนะ...สักวันฉันเองก็เชื่อว่าเค้าก็คงได้กลับมาเกิดใหม่ในร่างดิจิมอนที่ดีอย่างที่เค้าหวังเอาไว้
กาบุมอนพยายามทำใจแล้วหันกลับไปมองเปลวไฟเหล่านั้น สักพักพลังของกาบุมอนที่อยู่ในตัวมาสเตอร์ไทแรนโนมอนก็ล่องลอยออกมา แล้วก็กลับมาอยู่ที่ตัวกาบุมอนอีกครั้ง
กาบุมอน : ลาก่อนมาสเตอร์ไทแรนโนมอน... ( หลังจากนั้นพวกเขาก็ออกจากสถานที่แห่งนี้และเริ่มการค้นหาเพื่อนของพวกเขาอีกครั้ง... )
แต่อีกด้านนึง ณ หอคอยสีดำที่สูงใหญ่ ดิจิมอนผู้ที่แฝงในเงามืดได้มองแสงไฟที่ลุกไหม้อยู่ไกลลิบ ได้หัวเราะและเอ่ยขึ้นมาว่า
???? : ฮึๆๆๆ แม้ว่าพวกแกจะทำลายสิ่งสำคัญของข้าไป แต่ข้าก็มีของที่ทดแทนได้แล้ว...
ดิจิมอนตัวนั้นหันไปด้านหลัง และมองดิจิมอน 2 ตัวที่ยืนในเงามืดอยู่ด้วยความชื่นใจในผลงานของมัน
???? : อีกไม่นานพวกแกก็จะได้สนุกกับมันแน่ๆ ฮ่าๆๆๆ .....
-----------------------------------------------------*