เพลงนี้เป็นเพลงที่ข้าพเจ้ารักที่สุด และร้องได้ไพเราะที่สุด………ทำนองเพลงเกือบจะเหงาและมีเสียงบลูอยู่ด้วยจนฟังชัด.
.แต่ก็มีความเข้มแข็งองอาจข้าพเจ้าเลือกเสียงร้องไม่เหมือนกับเพลงอื่นๆ เช่นแสงเทียน จะใช้เสียงทุ้มกังวานมีพลังแสงเดือนใช้เสียงหวานอ่อนละมุน ใกล้รุ่งใช้เสียงสดใสรื่นรมย์ ลมหนาวใช้เสียงเรียบๆทำนองบอกเล่าให้รู้สึกสบายใจเป็นต้นแต่เพลงชะตาชีวิตนี้ คัดเลือกเสียงกันอยู่ จนมาโดดเด่นให้สังเกตได้เมื่อร้องด้วยเสียงของคุณแม่ ที่ชัดเจน เฉียบขาด ใสและมีพลังของการต่อสู้ใช่กังวานหวานเศร้าอย่างที่คิด..เพราะไม่เข้ากับทำนองเพลง..เมื่อท่อนที่สองร้องด้วยเสียง
คุณพ่อ ที่นุ่มนวลและเข้าถึงสัจธรรมด้วยน้ำเสียงที่เด็ดเดี่ยวไม่แพ้กันเพียงแต่ไม่ใสเท่าและนุ่มกว่าก็ทำให้เพลงนี้
กลายเป็นเพลงที่ไพเราะที่สุด….ข้าพเจ้ารักเพลงนี้ทั้งเพลงเมื่อข้าพเจ้านำมาร้องเองกลับเป็นเสียง
ซื่อตรงเรียบๆใสเชื่อถือได้และมั่นคงซึ่งเป็นเสียงของหมอสมัยเรียนกุมารเวชอยู่……..ข้าพเจ้าต้องระวังเสียง
ไม่ให้ห้วนมากนัก เพราะเดี๋ยวขายหน้าคุณพ่อและไม่ให้เสียงใสชัดเจนมั่นใจขาดหายไปเพราะ
เป็นส่วนที่ข้าพเจ้าชอบในเสียงคุณแม่ แต่แปลกที่เมื่อข้าพเจ้าร้องเสียงตัวเองทั้งเพลงแล้วเสียงจะ
อ่อนหวานและกึ่งเศร้าด้วยซ้ำไป….ทั้งที่พยายามให้เอกลักษณ์เหล่านั้นคงอยู่ครบถ้วน…..เป็นเพลงที่น่าสนใจ

เสียงของข้าพเจ้าอ่อนกว่าเสียงของคุณพ่อคุณแม่…แต่มีเอกลักษณ์ที่ทอดให้ละมุนละไมกว่า….
จึงกลมกลืนไปในทางพรรณนามากกว่า

 

  นกน้อยคล้อยบินมาเดียวดาย

คิดคิดมิวายกังวลให้หม่นฤทัยหมอง

ขาดมวลมิตรไร้คนสนิทคู่เคียงครอง

หลงใหลหมายปองคนปรานี

ขาดเรือนแหล่งพักพำนักนอน

ขาดญาติบิดรและน้องพี่

บาปกรรมคงมีจำทนระทม

 

กลับไปหน้ารวมเพลง