สายฝน

เพลงนี้ เคยเป็นเพลงเชยๆในความคิดตอนเด็กๆทั้งที่คนอื่นๆชอบกันมาก…ข้าพเจ้ามาร้องเองจึงทราบว่า
เป็นเพลงที่ไพเราะที่สุดในท่วงทำนองทำให้รับรู้ถึงความกรุณาที่มาจากฟากฟ้าไกล แต่ไหลรินลงมา
ให้เราสัมผัสกันได้ ข้าพเจ้าจะขยุกขยิกเวลาทำนองเพลงนี้ขึ้น คงคล้ายกับวัยรุ่นที่ต้องร้องเพลง “แก่ๆ” แต่เมื่อร้องแล้วจิตใจจะค่อยเย็นชื่นขึ้นเรื่อยๆ และข้าพเจ้าก็จะร้องอย่างไพเราะได้อย่างไม่น่าเชื่อ…
นับว่าเพลงนี้เหมาะกับเสียงของข้าพเจ้าจริงๆยิ่งร้องยิ่งไพเราะ ข้าพเจ้าคิดว่าคนไทยโชคดีจริงๆที่มีโอกาสได้รับฟังเพลงพระราชนิพนธ์
อย่างสม่ำเสมอมาทุกช่วงอายุ จนประทับไว้ในดวงจิต ในสิ่งที่งดงามสูงค่า
อันมีค่ามากจนกระทั่งหาค่าบ่มิได้ ……ซึ่งนับเป็นพระมหากรุณาธิคุณโดยแท้
ข้าพเจ้าชอบเนื้อร้องเพลงนี้ทั้งเพลง เพราะมีความสัมพันธ์ต่อเนื่องกันโดยตลอด
 เสียงร้องที่ข้าพเจ้าใช้ จะเรียบเย็นและละมุนละไม ด้วยถูกกล่อมเกลาจากท่วงทำนองที่นุ่มนวลนั้น

เมื่อลมฝนบนฟ้ามาลิ่ว

ต้นไม้พริ้วลู่กิ่งใบ

เหมือนจะเอนรากคลอนถอนไป

แต่เหล่าไม้ยิ่งกลับงาม

กลับไปหน้ารวมเพลง