ในดวงใจนิรันดร์

เพลงนี้ร้องด้วยเสียงมีรอยยิ้มและความรักในเสียงติดจะเป็นตัวเอง เพลงนี้ร้องยากแต่อาศัยที่เคยคุ้นแต่เด็ก
ทำให้ร้องได้ง่ายกว่าที่คิดแต่ร้องให้ไพเราะค่อนข้างยากเป็นเพลงที่มีเนื้อเพลงออกจะเปรียบเทียบลึกและแรง
แต่ค่อนข้างแฝงไว้ด้วยการแสดงความรู้สึกที่ตรงใจให้คำอธิบายที่ชัดเจน แม้ในครั้งแรกที่ฟังตอนเด็กๆอยู่นั้น
ท่วงทำนองจะติดหูมากกว่าจึงทำให้ร้องได้เพราะสำหรับเด็กๆแล้วฟังค่อนข้างยากเพราะเป็นเพลงที่มีเนื้อหา
ลึกซึ้งไม่น้อยเลยไม่ว่าจะเชิงรักในหนุ่มสาวก็ลึกซึ้งเศร้า-กินใจ ..หรือเชิงความร่วมมือประสานงานกันดังมิตรแท้
ก็ยิ่งใหญ่เช่นที่ว่า

“แต่เพียงกาลเวลาอันหมุนเวียน

ฤาอาจผลัดเปลี่ยนเบียนรักคลอน

รสรักจากกรสอดสวมกร

ยังถาวรติดเตือน ”

และท่อนจบที่ข้าพเจ้ารักมากคือ

“ สุดประพันธ์บรรเลงให้ครบครัน

วันอาจจะผ่าน…เวียนผันไป

รักนั้นจะเนาแน่นแฟ้นใด

ดังดวงใจนิรันดร์ ”

ทำให้ระลึกถึงธสถิตใน..ดวงใจ…นิรันดร์…จึงเหมาเอาว่าเพลงนี้เลิศเลอที่สุดในฉบับเต็มๆทั้งเพลง
ซึ่งกินใจลึกล้ำมาก(แม้ข้าพเจ้าจะไม่ใช่พวกหัวก้าวหน้าในอดีตก็ตาม)แต่ก็อดน้ำตาซึมไม่ได้…เช่นกัน
ขอให้อ่านฉบับเต็มแล้วจะเข้าใจ โดยฟังท่อนที่ว่า

เปรียบยามอาทิตย์ลอยคล้อยต่ำด้วยตนเองจนจบจะรู้ได้ว่า

เป็นเพลงจากฟากฟ้าประทานมาให้แดนดินรับรู้โดยแท้

และใครกันที่รักเราอย่างจริงแท้แน่นอนที่สุด

 

กลับไปหน้ารวมเพลง