Reincarnation >> Fansection >> Fanfiction >> Kouri no Knifu (Blizzard Knife) 1

 

 

Kouri no Knifu ( Blizzard Knife ) 1

by Hawkeve

Hawkeye : อืม..มาเรื่องแรกก็สไตล์เปลืองเลือดซะแล้ว( มันจะติดเรทเพราะเลือดกระฉูดรึเปล่าหนอ..? ) อ่านไปก็..ทำใจกันนิดแล้วกันนา… แต่!!เรื่องนี้เป็น Fic นะ ไม่ใช่เรื่องจริงแต่ประการใด…แล้วก็เป็น Fic L’Arc แน่นอนคุณตำรวจสองคนนั่นเป็นตัวประกอบฮับ อ๊ะ..ลืมบอกไป..ชื่อเรื่องนี้ตัดมาจากเพลงการ์ตูนเรื่อง yuyuhakusho Track 2 Album Music battle 2 ( อืม..ยังจำได้อีกนะ4-5 ปีแล้วนะเนี่ย-_-; )


…ถ้าผมทำความผิด..ที่ใคร ๆ ก็รังเกียจ…และความผิดนั้น…มันมากเกินกว่าที่จะให้อภัยได้ ถ้าเป็นอย่างนั้น..จะยังรักผมเหมือนเดิมรึเปล่า?..

เสียงกริ่งดังขึ้นที่หน้าประตูทำให้ร่างที่นอนครึ่งหลับครึ่งตื่นอยู่บนเตียงสะดุ้งขึ้นมาพร้อมกับเสียงสบถเบาๆ ขณะที่มองซ้ายมองขวาก่อนที่จะเหลือบตามองนาฬิกา..ตี 1 กว่า ๆ ..ใครกันนะที่มาได้ดึกดื่นขนาดนี้ ถ้าไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายล่ะก็..พ่อจะด่าให้ยับวิ่งกลับบ้านไม่ทันเชียว… ชายหนุ่มเจ้าของห้องคว้ากางเกงมาใส่ลวก ๆ ก่อนที่จะเดินสะลึมสะลือเอามือเสยผมยุ่ง ๆ ของตนเองออกจากวิสัยทัศน์

กร็อบ!! “ บ้าชิบ!!! ” เสียงอุทานดังขึ้นขณะที่เจ้าตัวก้มลงเก็บกล่อง CD ที่เพิ่งเหยียบจนแตกไปเมื่อสักครู่ขึ้นมา… เฮ่อ..งานของวงที่เขากำลังเป็น staff อยู่ด้วย…ลางดีลางร้ายวะเนี่ยเรา.. คิดจนตกอยู่ในภวังค์ได้ครู่หนึ่งก็ต้องสะดุ้งอีกระลอกเมื่อเสียงกริ่งดังขึ้นอีกครั้ง

“ มาแล้ว ๆ … ” ปากก็พูดด้วยเสียงงัวเงียก่อนที่จะเอื้อมมือไปเปิดประตูห้องที่ไม่ใหญ่ไม่เล็กตามฐานะความเป็นอยู่แบบพอมีพอกินของตนเอง

“ ใค..ร.. ” ริมฝีปากที่ตั้งใจจะขยับถามและกะด่าไปด้วยพร้อมกันถูกยกค้างเอาไว้เหมือนกับถูกหยุดเวลาเมื่อเห็นร่างตรงหน้า คนที่เขารู้สึกคุ้นเคยแต่นึกไม่ถึงแม้แต่น้อยว่าจะเป็นคนมากดกริ่งที่หน้าบ้านของเขา ดวงตาของชายหนุ่มว่างเปล่าไปในฉับพลันเมื่อจ้องเข้าไปในดวงตากลมสวยที่เหมือนมีอำนาจสะกดให้เขาอยู่นิ่งกับที่ ริมฝีปากของผู้มาเยือนยามราตรีแย้มยิ้มน้อย ๆ 

“ ท..ทำไม ” ทั้งที่อยากจะเอ่ยปากถามแต่ดูเหมือนว่าร่างตรงหน้าจะไม่อยากฟังอะไรทั้งสิ้น ด้วยว่าลำแขนเรียวเกี่ยวกระหวัดชายหนุ่มเจ้าของห้องลงมาจูบโดยที่อีกฝ่ายไม่ทันตั้งตัว แต่…ทั้งที่ตกใจในตอนแรก หาก..เรียวลิ้นอุ่นที่ล่วงล้ำเข้ามานั้นก็ทำให้สติของเขากระเจิดกระเจิงจับต้นชนปลายไม่ถูก

“ อืม.. ” ยิ่งได้ฟังเสียงครางหวานหูที่เล็ดลอดจากลำคอเรียวระหงของร่างเล็กที่เหนี่ยวรั้งคอเขาไว้อยู่นั้น ก็ทำให้สัญชาตญาณและธรรมชาติในกายได้ถูกปลุกขึ้นมา ยากที่จะดับซึ่งความปรารถนาภายใน โดยที่เขาไม่ทันได้ตระหนักซักนิดถึงบางสิ่งที่คนรู้จักตรงหน้าได้เปลี่ยนแปลงไป
X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X

เสียงแฟลชวาบเก็บภาพน่าสะอิดสะเอียนตรงหน้าเพื่อเป็นหลักฐานในการสืบสวนทำให้ตำรวจหนุ่มเจ้าของคดีถอนหายใจเบา ๆ …จะว่าชินกับภาพการฆาตกรรมก็ชิน..แต่ว่าภาพแบบนี้..ไม่อยากจะบอกกับตัวเองว่าชินเท่าไหร่เลย…แล้วเขาก็ต้องหลุดออกจากความคิดตัวเองเมื่อมีมือหนึ่งมาแตะเข้าที่บ่า

“ หือ..ไม่น่าดูเท่าไหร่เลยนะรายนี้ ว่าไงล่ะ Naoto ”

“ ก็..จะว่ายังไงดีล่ะ… ” ชายหนุ่มร่างสูงที่ถูกเรียกว่า Naoto กล่าวด้วยเสียงเรียบ ๆ “ อืม…มองดูก็รู้ล่ะนะว่าไม่ใช่การฆ่าตัวตายแน่นอน มีดที่ใช้ในการฆาตกรรมตกอยู่ข้างศพ..จากรายงานไม่มีรอยนิ้วมือหลงเหลือ ส่วนหัวใจก็ถูกแหวะออกมาไว้ใกล้ ๆ กัน..ก็ดีนะ..หาง่ายดี…ไม่เอาไปใส่ชักโครกแล้วกดน่ะ.. ” ทั้งที่มีคดีอยู่ตรงหน้าอย่างนี้ก็ยังอุตส่าห์มาเล่นมุขจนผู้เป็นเพื่อนต้องหันมามองเขม็ง แต่ดูท่าทางเจ้าตัวจะยังไม่รู้เรื่องเลยอุตส่าห์ยิ้มระรื่นแล้วสาธยายต่อ

“ จริง ๆ นี่ถ้าไม่ควักไอ้ที่สูบฉีดเลือดออกมาข้างนอก ก็เกือบจะเข้าข่ายป้องกันตัวแล้วนะเนี่ย..Touya ”

“ อ้าว..ทำไมล่ะ? ” Touya หนุ่มอีกคนภายใต้แว่นดำเอ่ยถาม..ที่ใส่แว่นดำน่ะไม่มีอะไรหรอก…อยากทำเท่ตามแบบหนัง..เอ๊ย..ไม่ใช่! เดี๋ยวต้องไปกินข้าวกับแฟน…กลัวเห็นภาพชัด ๆ แล้วทานอะไรไม่ลงพอดี…

“ ก็..ไอ้ตรงนั้นน่ะนะแข็งโด่เชียว…อารมณ์ว่ายังไม่เสร็จกิจ เลยนึกว่านี่ลากใครเขาเข้ามาในห้องกะข่มขืนแล้วอีกฝ่ายก็เลยเอามีดปักอกให้น่ะสิ แต่ว่าลองควักมาโชว์กันจะจะอย่างนี้ก็คงไม่ใช่ แล้วทำไมจะต้องกระตุ้น..ให้..เฮ้ย!เป็นไรไปวะ Touya.. ” หนุ่มร่างสูงหันมาถามอาการเพื่อนที่ทำท่าพะอืดพะอม กลืนไม่เข้าคายไม่ออกแต่ก็ยังอุตส่าห์โบกมือบอกคนเล่าว่า..ไม่เป็นไร…

“ ไม่เป็นไรใช่มั้ย? จะได้พูดต่อ.. ”
“ พอ!! พอเลยโว๊ย!!แค่นี้ก็จะแดกไม่ลงอยู่แล้ว!! ”
X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X

เหตุการณ์ฆาตกรรมครั้งล่าสุดดูจะทำให้ตำรวจหนุ่มไฟแรงอย่าง Naoto มุ่งมั่นในการสืบสวนหาหลักฐานข้อเท็จจริงจับตัวคนร้ายมาดำเนินคดีให้จงได้ แล้วจากการสันนิษฐาน..เขาว่าน่าจะเป็นสตรีเพศที่ตั้งใจจะท้าทายไม่ก็เป็นการแก้แค้น…หากการได้สืบทราบข้อมูลของผู้ตายก็ทำให้เขายิ่งกังขามากยิ่งขึ้น

..ผู้ตายเป็นชายหนุ่มวัยเบญจเพศ รื่นเริงเฮฮากับเพื่อนฝูง ไม่มีเรื่องระหองระแหงกับผู้หญิงเพราะว่ามีแฟนซึ่งกำลังจะหมั้นกันใน 2 เดือนนี้ แฟนสาวซึ่งในช่วงเวลาฆาตกรรมกำลังอยู่กับพ่อแม่ได้ทราบข่าวเข้าก็ร้องไห้โฮ…ก่อนมีคดีก็ไม่มีการทะเลาะหรือผิดใจกันเลย…

…ไม่มีเรื่องกับใคร..ไม่มีคนแค้น..สมบัติพัสถานมีเก็บเล็กๆ น้อย ๆ ไม่ร่ำรวยหรือยากจน…แล้วนี่…

Naoto เมื่อพลิกแฟ้มคดีดู…ไม่พบหลักฐานอะไรเป็นพิเศษ นอกจาก..ข้อมูลหนึ่งที่เขายังไม่ได้ตรวจสอบดู ผู้ตายเป็น Staff ของวงร็อคชื่อดัง L’Arc~en~Ciel แต่พอเขาตั้งใจว่าจะไปสืบข่าวดู Touya ผู้เป็นคู่หูก็ดันคัดค้านเขาเอาไว้ก่อน

‘ ..ไปสืบกับพวกศิลปิน!! แล้วชาติไหนจะได้เจอวะนั่น ไอ้พวกนี้( แม่ง ) ยิ่งกว่าเทพบุตรคิวทองอีก แล้วถ้าตอนนี้พวกพี่แกไปทัวร์ที่โอซาก้า แกไม่ต้องหอบสังขารถ่อตามไปด้วยเหรอวะนั่น!!! แล้วไอ้พวกนั้นมันก็ผู้ชายล้วน ๆ ก็พูดเองไม่ใช่เหรอว่าคนร้ายน่าจะเป็นผู้หญิงน่ะ เฮ่อ..พวกศิลปินพวกนั้นมันจะมาทำเรื่องพรรค์นี้ให้เป็นข่าวไปทำไมฟะ!! ’

ดูท่า… Touya ไม่เห็นด้วยเท่าไหร่ แต่เขาก็ติดใจกับเรื่องนี้อยู่ดี… L’Arc~en~Ciel หน้าตาเป็นยังไงกันนะ? อายุอารามก็มากกว่าเขาประมาณ 5 ปี…จะเป็นคุณลุงหรือว่าหนุ่มบึ๊กหรือเปล่านะ?…Naoto คิดเพลิน ๆ ขณะที่ตั้งใจจะหยิบแก้วกาแฟขึ้นมาจิบ แต่…เสียงเปิดประตูกับเสียงตะโกนก็ทำเอาถ้วยกาแฟเกือบหล่น

“ เฮ๊ย!!!Naoto มีคดีอีกแล้ววะ!!!! ”

“ หา~~!!!! ” ชายหนุ่มร่างสูงลุกพรวดพร้อมกับอุทานอย่างตกใจ แล้วยิ่งต้องเลิกคิ้วสูงขึ้นเมื่อ… “ แบบเดียวกับคดีแหวะอกเมื่อสามวันก่อนเลย! ”โอ้โห..ทำการอุกอาจพิลึก…ไม่ทันถึงอาทิตย์ก็เพิ่มความผิดให้ตัวเองอีกคดีนึงแล้ว… แต่… Naotoขมวดคิ้วเข้าหากันเมื่อมีข้อสงสัยที่อยากจะทำให้กระจ่างซะก่อน

“ เฮ้ย.. Touya ”
“ อะไรวะรีบมาเด่ะ!!! ”
“ คราวนี้ผู้เคราะห์ร้ายทำงานที่ไหน? ”

เพื่อนร่วมงานที่เข้ามาบอกเงียบไปอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะมองหน้า Naoto อย่างชั่งใจ Touya ถอนหายใจยาวก่อนที่จะไขข้อข้องใจของเพื่อน “ Staff L’Arc~en~Ciel ” 
X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X

“ เป็นไง! เจ้าตัวเล็ก ” ไม่ทักเปล่าแถมยังเอามือผลักหัวเพื่อนตัวน้อยที่กำลังใส่เสื้อด้วยความเอ็นดู

“ อ๊ะ!!!Ken_chan ” คนถูกแกล้งส่งเสียงเข่นเขี้ยว เรียกรอยยิ้มจากริมฝีปากของเพื่อนในวงได้ไม่น้อย Tetsu มองนักร้องนำตัวเล็กอย่างนึกสงสารที่แอร์ในสตูดิโอก็เกิดมาเสียกะทันหัน ตอนที่…Hyde มีอาการขยันขันแข็งนั่งทำงานแล้วก็บอกให้ชาวบ้านชาวเมืองเขากลับกันไปก่อน จนกระทั่งเผลอหลับคางาน สุดท้าย..ก็เลยถูกขังอยู่ใน สตูดิโอ…ผลก็คือ..เหงื่อแตกเป็นลิตร…

“ ทำไงนะถึงได้หลับไม่รู้เรื่องรู้ราวจนถูกขังเนี่ย ” ผู้เป็นหัวหน้าวงกล่าวเปรย ๆ ..นี่ถ้าเมื่อวานนี้เขาอยู่ด้วยก็ดีหรอก..จะได้เป็นคนลาก Hyde กลับบ้าน..

“ ก็…ก็.. ” Hyde ขยับปากจะแก้ตัว แต่ก็หาเรื่องมาแก้ต่างให้ตัวเองไม่ได้สักเรื่อง…เห็นแต่สายตาที่มองยังไงก็ส่องประกายคำว่าทึ่มมาจากเพื่อน ๆ ได้อย่างเด่นชัด… ขณะนั้นเองสายตาของ Hyde ก็เหลือบไปเห็นผู้ช่วยที่จะเปลี่ยนเรื่องคุยได้พอดี

“ อ๊ะ!!! Eli_chan ดูสิทุกคนรุมแกล้งผม ” หนุ่มน้อยปราดเข้าหาแมวน้อยตัวโปรดของ Ken ที่มือกีตาร์ประจำวงจะต้องติดพามาด้วยประจำเข้ามากอดไว้แนบอกแล้วซบทำท่าจะร้องไห้ ผมสีดำขลับที่ชื้นจากการสระเลยลงมาปรกบริเวณใบหน้าขาว ทำให้ Tetsu หัวใจเต้นแรงขึ้นวูบหนึ่ง..เกือบ 4 เดือนแล้วจริง ๆ ที่เขาไม่ได้แตะต้องคนรักของตัวเองเลย..เพราะงานที่ยุ่งจนหัวหมุน… นั่นสิ…เขาก็เลยไม่มีโอกาสได้เห็นรอยสักที่เจ้าตัวเล็กไปสักมาได้ระยะหนึ่งแล้วแบบตัวต่อตัวเลยสักที…ทั้งที่กำลังเพลิดเพลินอยู่กับความคิดของตัวเอง เสียง Ken ก็ดังขึ้นฉุดเขาออกจากภวังค์ด้วยเสียงใสที่ไม่มีใครในวงเหมือน

“ แง๊ว~หนอย..เจ้าตัวแสบ อย่าเอาลูกชั้นไปเกี่ยวนะเฟ้ย!!! Yukkie เอาโค้กมายืมหน่อยเด๊ะ!!! ”

“ หะ…เอาไปทำไม ” หนุ่มหน้าตอบที่กำลังดื่มเครื่องดื่มประจำตัวจนกระทั่งเพื่อน ๆ เองก็พาลจะนึกว่ามือกลองวงตัวเองจะกลายเป็นพรีเซนเตอร์ไปแล้วนั่นหันไปมองเพื่อนตัวสูงที่คว้าตัวลูกรักกลับมาสู่อ้อมอก ขณะที่ Hyde เองกำลังยืนมองยิ้ม ๆ 

“ เอามาล้างความตอแหลของไอ้ Hyde !!! ” จบคำของ Ken Hyde ก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาทันที ก็อย่างเนี้ย..ถึงได้ชอบแกล้ง Ken_chan แล้วสายตาก็เหลือบไปเห็น Tetsu ที่กำลังจ้องมาพอดี ผู้เป็นหัวหน้าวงสะดุ้งก่อนที่จะเสไปทางอื่นด้วยใบหน้าแดงระเรื่อทำให้ Hyde ยิ้มที่มุมปาก..ไม่ว่าเมื่อไหร่ Tet_chan ก็น่ารักอย่างนี้เสมอเลยสิน้า..เมื่อกี้แอบมองล่ะสิพอหันไปเจอถึงได้ทำเป็นกลบเกลื่อนเนี่ย…

ทั้งที่ Hyde กำลังจะคิดแกล้ง Tetsu ต่อ แต่โทรศัพท์กลับดังขึ้นพอดี

“ ฮ..ฮัลโหล.. ” Tetsu รับโทรศัพท์ขึ้นมาก่อนที่จะขมวดคิ้วเมื่อได้ยินคำจากปลายสาย “ อะไรนะครับ? ตำรวจเหรอ..ครับ…ขอบคุณมาก สักครู่จะออกไป ” คราวนี้เพื่อน ๆ ในวงได้ยินคำว่าตำรวจก็ต่างพากันทำหน้าประหลาดใจ หันมองหน้ากันอย่างงงๆ

“ เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ Tet_chan ” นักร้องนำหน้าสวยเอ่ยถามหลังจากที่เห็น Tetsu วางหูโทรศัพท์ลงแล้ว แต่มือเบสกลับส่ายหน้าแล้วถอนหายใจ

“ ไม่รู้สิ ”
X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X

Copyright © 2001 Reincarnation. All rights reserved.