Kouri no Knifu ( Blizzard Knife ) 2

by Hawkeve

Hawkeye : อืม..มาเรื่องแรกก็สไตล์เปลืองเลือดซะแล้ว( มันจะติดเรทเพราะเลือดกระฉูดรึเปล่าหนอ..? ) อ่านไปก็..ทำใจกันนิดแล้วกันนา… แต่!!เรื่องนี้เป็น Fic นะ ไม่ใช่เรื่องจริงแต่ประการใด…แล้วก็เป็น Fic L’Arc แน่นอนคุณตำรวจสองคนนั่นเป็นตัวประกอบฮับ อ๊ะ..ลืมบอกไป..ชื่อเรื่องนี้ตัดมาจากเพลงการ์ตูนเรื่อง yuyuhakusho Track 2 Album Music battle 2 ( อืม..ยังจำได้อีกนะ4-5 ปีแล้วนะเนี่ย-_-; )

---

Naoto กับ Touya นั่งรออยู่ที่บริเวณประชาสัมพันธ์ด้านหน้า หลังจากที่เขาได้แจ้งความประสงค์ในการขอพบศิลปินเรียบร้อยแล้ว ไม่รู้ว่า..เป็นโชคดีหรือเปล่าที่วันนี้พวก L’Arc ไม่ได้ออกไปไหนหากอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาที่สตูดิโอ ฝ่าย Touya เองก็ดูเหมือนจะแปลกใจนิด ๆ ว่าพวกนี้ไม่ได้ออกไปไหนอย่างที่เขาคิดไว้ตอนแรก

“ เอ่อ..รอสักครู่นะคะ ” ประชาสัมพันธ์สาวบอกกับ 2 หนุ่มหลังจากที่ติดต่อกับ Tetsu แล้ว Naoto พยักหน้าเป็นการขอบคุณกลาย ๆ แต่ตัวประชาสัมพันธ์เองกลับเหลือบมองเขาอยู่หลายครั้ง ด้วยใบหน้าเรียว จมูกโด่งเป็นสันและคิ้วเข้มเป็นระเบียบแบบที่ลูกเสี้ยวอย่างเขาเป็นก็เรียกความสนใจของบรรดาผู้หญิงได้บ่อยครั้งจนเจ้าตัวถอนหายใจ ผิดกับตัว Touya คู่หูที่หน้าตากลับไปใกล้เคียงพวกยากูซ่า ออกสไตล์เถื่อนทั้งที่ไม่ได้เป็นคนแบบนั้นแม้แต่สักนิด

Naoto นั่งเอนหลังทำท่าจะคว้าหนังสือขึ้นมาอ่านฆ่าเวลา แต่กลับมีเสียงเรียกขึ้นมาซะก่อน

“ ขอโทษนะครับ ”

ตำรวจหนุ่ม 2 คนเงยหน้าขึ้นมาหาต้นเสียงก่อนที่จะลุกขึ้นยืนตามมารยาท Naoto มองคนตรงหน้าที่อยู่ในชุดเสื้อกีฬากางเกงขาสั้นเหมือนจะมาเล่นกีฬามากกว่ามาทำงานเพลง Naoto ยิ้มน้อย ๆ เป็นการผ่อนคลายความเครียดของอีกฝ่าย

“ คุณตำรวจใช่มั้ยครับ? ” เมื่อได้ยินคำถามทั้งคู่ก็เพียงแต่พยักหน้า “ เอ่อ..ไม่ทราบว่ามีอะไรเหรอครับ ” Tetsu ถามต่อด้วยเสียงที่ปิดความกังวลไว้ไม่มิด

“ อ๋อ..คือพวกผมแค่อยากขอความร่วมมือในการหาข้อมูลเล็กน้อยน่ะครับ ผม Domoto Touya แล้วนี่ก็คู่หูผม Ichikawa Naoto ครับ ”

“ ครับ..ยินดีที่ได้รู้จัก Tetsu ครับ เอ่อ..เชิญนั่งครับ ” เมื่อดูท่าทางเหมือนนายตำรวจทั้งสองไม่มีอะไรพิเศษว่ามีเบาะแสจะมาจับกุมใครในวง ความกังวลของ Tetsu ก็เริ่มลดลง ขณะที่ Naoto กลับมองซ้ายมองขวา

“ เอ๊ะ..ผมได้ยินว่าพวกคุณอยู่กันครบ 4 คน.. ” Naoto เปิดบทสนทนา
“ ใช่ครับ…เดี๋ยวกำลังมา นั่นไงฮะ ” ผู้เป็นหัวหน้าวงกล่าวขณะที่โบกมือไปยังประตูที่เปิดออกปรากฏร่างของบรรดาเพื่อน ๆ Naoto มองเก็บรายละเอียดของแต่ละคนที่อาจจะเป็นประโยชน์กับคดี เมื่อ Tetsu แนะนำเพื่อนแต่ละคนตอนที่กำลังนั่งลงบนเก้าอี้

“ นี่.. Ken Yukihiro แล้วก็ Hyde ครับ.. ” นับเป็นครั้งแรกก็ได้มั้งที่เขาได้มีโอกาสมารู้จักกับวงที่เคยได้ยินแต่ชื่อในลักษณะตัวต่อตัวแบบนี้ Ken..หนุ่มร่างสูงไว้หนวดดูท่าทางทะมัดทะแมง กับอีกคนที่นั่งสงบนิ่งดูสะลึมสะลือเหมือนจะหลับพิกลแต่ท่อนแขนนั้นเต็มไปด้วยกล้ามที่เล่นเอา Naoto นึกแขยงถ้าหากว่าโดนลำแขนนั่นฟาดเข้าจังๆ …จะถึงขั้นไปพบยมบาลรึเปล่านะ…และสุดท้าย…ชายหนุ่ม..อืม..ก็เป็นวงชายล้วนไม่ใช่อย่างนั้นเหรอ รูปร่างเล็ก ๆ จนน่านึกว่าถ้าชาร์จเข้าให้คงจะหักกลางลำตัว…กับ…ดวงตาที่กระพริบถี่เป็นระยะเหมือนกับตื่นคน ความสวยของดวงตาคู่นั้นราวกับจะกระชากความนึกคิดของเขาก็ไม่ปาน 

“ เอ่อ..มากันครบแล้วครับ Ichikawa_san Domoto_san ” ผู้เป็นหัวหน้าวงกล่าว ทำให้ Naoto หันกลับมาสนใจ Tetsu อีกครั้ง คราวนี้ตำรวจหนุ่มลูกเสี้ยวก็ถอนหายใจออกมาเล็กน้อยก่อนที่จะยิ้มออกมาอย่างเครียด ๆ 

“ คือ..ตอนนี้ Staff ของพวกคุณถูกฆาตกรรมซึ่งจากการสันนิษฐานตามวิธีการแล้วพวกเราคิดว่าน่าจะมาจากฆาตกรคนเดียวกัน ตอนเมื่อคืนที่ผ่านมากับเมื่อสามวันก่อน เราเลยอยากทราบว่าตอนทำงานเขามีปัญหาอะไรหรือมีอะไรผิดสังเกตบ้างรึเปล่าน่ะครับ ” Naoto ส่งรูปภาพให้บรรดาศิลปินได้ดูทั่วกัน หาก..ทั้ง 4 คนก็ได้แต่ขมวดคิ้ว ..คุ้นหน้าก็คุ้นกันอยู่หรอก..แต่พูดจริง ๆ 2 คนนี้ชื่ออะไรยังไม่รู้เลย… พอข้างฝ่ายตำรวจเห็นท่าทางของหนุ่มวง L’Arc แล้วก็ปลงว่าคงมีหวังได้คว้าน้ำเหลวกลับไปอย่างที่ Touya เคยพูดแน่ ๆ 

“ อ่า..งั้นผมขอถามอะไรเล็กน้อยนะครับ ” หนุ่มร่างสูงกล่าวพร้อมกระทุ้งสีข้างเพื่อนร่วมงานให้จดรายละเอียด พอเจอท่าทีสั่งการอ้อม ๆ ของเพื่อนแล้ว Touya ก็ได้แต่เข่นเขี้ยวในใจ…ทำไมไม่จดเองวะ.. “ ไม่ทราบว่าเมื่อคืนพวกคุณอยู่ที่ไหนกันบ้างครับ Tetsu_san ” 

ได้ยินคำถาม Tetsu ก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “ อ..ผม..เมื่อคืนนี้กลับไปที่ Osaka เยี่ยมญาติน่ะครับ ความจริง..ก็กลับไปตั้งแต่เมื่อวานซืน แล้ววันนี้พวกเราก็นัดเรื่องงานกันไว้ผมเลยเพิ่งกลับมา.. ” …เยี่ยมญาติงั้นเหรอ.. Naoto นึกอยู่ในใจ..ถ้าตรวจสอบแล้วเป็นความจริงก็ถือว่ามีพยานสินะ…

“ แล้ว Ken_san.. ” 
“ ก็..อยู่บ้านกับเจ้าตัวเล็กน่ะ ”
Naoto ขมวดคิ้วเข้าหากันเมื่ออีกฝ่ายตอบคำถาม “ เจ้าตัวเล็ก? ลูกเหรอครับ ” ..ไหนว่าวงนี้ยังไม่มีลูกกันเลยไง…
“ ปล่าว..แมว ” Ken ตอบด้วยใบหน้าเรียบเฉยทำเอาคนถามชะงักกึก…เวร..ลูกนี่ก็เป็นพยานยากแล้วนะ นี่ดันมาเป็น..แมว…

“ ครับๆ ” พูดไป Naoto ก็แทบอยากจะเอามือปาดเหงื่อด้วยความกลุ้ม “ Yukihiro_san ล่ะครับ ” คนถูกถามเกาหัวตัวเองเล็กน้อยก่อนจะตอบ “ อยู่บ้านครับ..อยู่คนเดียว ”…ง่า..สงสัยก็คงได้คว้าน้ำเหลวไปอย่างที่คิด… Naoto ยิ้มแหย ๆ ..ก็..พวกอารมณ์อาร์ตติสน่ะรักสันโดษกันแทบทั้งนั้นนี่น่ะ..นึกแล้วก็หันมาทางคนท้ายสุด พอมองหน้าอีกฝ่ายแล้วก็สำนึกได้ว่าก็คงไม่ได้อะไรตามเคย..

“ เอ่อ…แล้ว Hyde_san ”
“ อ่า..เอ่อ..คือ.. ” Hyde พูดติด ๆ ขัด ๆ ดวงตาหลุบต่ำลงพร้อมกับริมฝีปากที่เม้มเข้าหากันทำให้ Naoto มองงง ๆ ..รึเขาจะได้อะไรกลับไปจากนักร้องหน้าสวยคนนี้กันนะ..
“ อยู่ที่ไหนเหรอครับ? ” ตำรวจหนุ่มถามซ้ำอีกครั้ง
“ เอ่อ.. ” ใบหน้าหวานนั้นแดงระเรื่อขึ้น ขณะที่ Tetsu หัวเราะเมื่อเห็นท่าทางของเจ้าตัวน้อยในวง ก่อนที่จะช่วยตอบคำถามให้แทน “ เมื่อคืนหมอนี่ถูกขังอยู่ในสตูดิโอครับ!! ”

“ หา.. ” ทั้ง Touya กับ Naoto อุทานออกมาพร้อมกัน Hyde เองก็ยังคงก้มหน้ารับชะตากรรมของตัวเองพร้อมกับนึกบ่นในใจ..ให้ตายสิ..ทำไมน้า..จะต้องมาถามถึงเรื่องเมื่อคืนด้วย…

“ เอ่อ..ขอโทษนะครับ คือ..ทำไม? ” Touya ถามบ้างขณะพยายามกลั้นเสียงหัวเราะ
“ คือ..เมื่อคืนผมตั้งใจจะทำงานให้เสร็จ..ก็..เลยอยู่จนดึก ” คนเล่าเล่าตะกุกตะกัก “ แล้ว…ก็เผลอหลับไป มารู้สึกตัวเอาก็ตอนตีสามกว่า ๆ เพราะเหงื่อออกจนเสื้อชื้นไปหมด ไม่รู้ว่าแอร์มันดับไปเองตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้ว..ประตูก็ล็อคไปแล้ว พอดีผมเห็นว่ามันจะเช้าด้วยก็เลยรอให้คนมาเปิดประตู… ” หนุ่มหน้าสวยเล่ายาวพร้อมกับมองหน้า Naoto และ Touya สลับกัน..จะเห็นว่ามีพิรุธหรือเปล่าก็มีแค่การกระพริบตาบ่อย ๆ เท่านั้นเอง..

“ เอ่อ..หมายความว่าคุณเพิ่งเปลี่ยนเสื้องั้นเหรอครับ? ” Naoto ถามด้วยรอยยิ้ม
“ ก็..ได้เปลี่ยนตอนที่คนอื่น ๆ กำลังเข้ามาพอดีเลยครับ ”
พอฟัง Hyde พูดแล้ว Tetsu ก็เอามือวางบ่นบ่าอีกฝ่ายก่อนจะกล่าวบ้าง “ ตอนผมเห็นแล้วยังนึกสงสารเลย เสื้อนี่เปียกไปหมด ”

Naoto เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย..งั้นก็แปลว่า Hyde_san อยู่ที่นี่ตลอดงั้นเหรอ.. “ ไม่ทราบว่าเมื่อคืนปิดประตูตอนกี่โมงครับ ”

“ เขาบอกว่าประมาณ 5 ทุ่มครับ ” Tetsu ช่วยเป็นธุระตอบคำถามของ Naoto ให้แทนคนรักของตัวเอง
“ ก็..ไม่มีอะไรแล้วล่ะครับ ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือ ” หนุ่มลูกเสี้ยวลุกขึ้นยืนด้วยรอยยิ้มก่อนที่จะโค้งให้ สมาชิกวง L’Arc ต่างก็พากันโค้งรับ แต่ทั้งที่ทำท่าว่าจะเดินออกไปแล้ว Naoto กลับหันมาอีกครั้ง

“ เอ่อ..ขอโทษนะครับ อันนี้ไม่เกี่ยวกับคดี แต่… ” ตำรวจหนุ่มทำท่าลังเลอยู่ครู่หนึ่ง “ Hyde_san ทำไมกระพริบตาบ่อยจัง? ” จบคำถามดวงตาคู่สวยที่เป็นต้นเหตุของเรื่องก็เบิกกว้างออก
“ เอ๋? ”

“ โอ๊ย~! อย่าไปสนเลยครับ หมอนี่มันตื่น ตื่นคน..ตื่นกล้อง อยู่กับวงการมาสิบปีแล้วยังไม่หายเลย ” มือกีตาร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ “ เพิ่งจะมารู้นี่แหละว่าตื่นตำรวจด้วย!! ” Ken เอามือโยกหัวเพื่อนตัวเล็กข้าง ๆ เล่นอย่างมันเขี้ยว
“ Ken_chan!!! ”
X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X

“ ฟู่….โล่งอกไปทีนึกว่าเรื่องอะไร.. ” Tetsu ถอนหายใจยาว ในขณะที่ Hyde กระโดดกอดอีกฝ่ายจากด้านหลัง “ ถอนหายใจทำไมอ่ะ Tet_chan ”
“ ก็..นะ… ” หัวหน้าวงเกริ่นก่อนที่จะหันไปเจอกับเจ้าตัวเล็กจัง ๆ พร้อมกับเอามือบีบจมูกเล็ก ๆ ของ Hyde “ นึกว่านายเกิดนึกครึ้มไปก่อคดีน่ะสิ ”
“ อื้อ~ ทำไมต้องเป็นฉันด้วยล่ะ~ ” 

“ ก็ใครจะชอบเรื่องสยองขวัญเท่านายกันล่ะ เลยคิดว่าเกิดอยากสร้างผลงานไว้ให้โลกเบื้องหลังได้จดจำ แบบ… Hyde นักร้องเขย่าโลกอะไรทำนองเนี่ย ” Tetsu เอ่ยยิ้ม ๆ เพราะรู้ว่ายังไง Hyde ก็คงจะไม่คิดทำลายอาชีพและอนาคตของตัวเองลงแบบนี้แน่

“ เรื่องน่ะสิ! ” Hyde เชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยเหมือนกับไม่ได้สนใจจะทำเรื่องแบบนี้ ขณะที่ Tetsu นึกในใจ..ก็ว่าอยู่
“ ใครเขาฆ่ากัน…คนใกล้ตัวเนี่ย เขาต้องหาเหยื่อที่ไม่ให้สาวมาหาตัวเองได้สิ ” พอจบคำ Tetsu ก็ได้แต่ยืนอ้าปากค้าง ส่วนอีกฝ่ายพอมองหน้าตกตะลึงของหัวหน้าวงแล้วก็หัวเราะร่วน

“ ล้อเล่น!! ”
“ Hyde!!! ”

“ เฮ่อ..ยังมีอารมณ์เล่นกันนะพวกนาย คนตายแท้ ๆ เลย ” มือกีตาร์หน้าแมวแทรกการสนทนาระหว่างคู่รักคู่สวีทประจำวงด้วยท่าทางเซ็ง ๆ พอพูดแล้วก็รู้สึกขนลุกนิด ๆ ว่ากันเรื่องคนตายนี่มันก็ไม่ค่อยดีเท่าไหร่นักหรอกนะ แต่คราวนี้ Yukihiro หันมามอง Ken นิ่ง

“เป็นอะไรวะ Yukkie ” หนุ่มร่างสูงมองกลับไปแต่ฝ่ายมือกลองก็ยังคงนิ่งเฉย.. “ เฮ้ย!! จะหาเรื่องกันเรอะวะ มามองหน้าฉันทำไม!! ”
“ นึกว่าต้องเป็นคดีฆาตกรรมแมวซะอีก Ken_chan ถึงจะสนน่ะ ”

….เงียบ….ก๊าก~~~!!!!! เพื่อนอีกสองคนในวงปล่อยเสียงหัวเราะดังลั่นขณะที่เจ้าตัวคนถูกพาดพิงได้แต่ยืนนิ่ง
“ เฮ๊ย!!! ฉันก็คนน่ะโว๊ย~~!!! ”
X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X

ภายในห้องทำงานของ Domoto Touya และ Ichikawa Naoto …เจ้าของห้องผู้เป็นลูกเสี้ยวกำลังนั่งพลิกแฟ้มข้อมูลคดีขณะที่มือข้างหนึ่งกุมศีรษะ ..เขายังไม่ได้เบาะแสอะไรเลยจริง ๆ.. Naoto ถอนหายใจจังหวะเดียวกับที่เพื่อนร่วมห้องเดินเข้ามาพอดี

“ อรุณสวัสดิ์ Naoto ” พอกล่าวทักทายแล้วมองสีหน้าเพื่อน Touya ก็ขมวดคิ้ว “ เป็นอะไรเครียดเรื่องคดีอีกหรือไง? ”
“ เฮ่อ..อืม.. ”
“ ก็บอกแล้วว่าไปสืบกับพวก L’Arc น่ะไม่มีอะไรดีขึ้นมาหรอก ” Touya พูดปลง ๆ ..จะเขียนรายงานยังไงดีก็ยังไม่รู้เลย แล้วไปสืบกับศิลปินนี่เขาต้องลงรายงานด้วยรึเปล่าวะเนี่ย…

“ นายแน่ใจได้ยังไงก็ดูอย่าง… ”
“ Hyde_san น่ะเหรอ? นายเป็นอะไรวะถึงได้จ้องจับผิดเขานัก ” คราวนี้เหมือนกับเป็นปฏิกิริยาติดต่อถัดจาก Naoto ก็เป็น Touya ที่อยากจะเอามือกุมหัวขมับ ทำไมนะเพื่อนเขาถึงได้เอ่ยพาดพิงถึงนักร้องหน้าสวยคนนั้นนัก..ก็เข้าใจหรอกนะว่าสันนิษฐานไว้ว่าน่าจะเป็นผู้หญิง แต่นี่..มันไม่เอ่ยถึงบ่อยเกินไปหรอกเรอะ?

“ ดูเวลาเขาตอบคำถามก็เห็นอยู่ว่ากระพริบตาถี่ ๆ อย่างงั้น ตามหลักแล้วก็เหมือนมีพิรุธ.. ”

“ แต่มันเป็นนิสัยเขา..ฉันก็อุตส่าห์ไปควานหา VDO มาให้ดูแล้วไง Hyde_san ก็เหมือนอย่างที่ Ken_san พูดนั่นล่ะ ไม่ว่าจะไปที่ไหน ออกรายการอะไรเขาก็เป็นแทบทั้งนั้น ที่สำคัญ..นายถามเรื่องสตูดิโอแล้วไม่ใช่เรอะ Hyde_san ทำงานอยู่ชั้น 3 เขาอยู่ชั้น 3 นาว๊อย~ แกจะให้เขาเป็นนักร้องหรือสไปเดอร์แมนวะ แล้วถ้านายจะปรักปรำว่าเขาเป็นคนร้ายคดีแหวะอก กว่าจะจบคดีมีหวัง..นายนั่นล่ะจะถูกแฟน ๆ เขารุมควักหัวใจซะก่อน!! ”

คราวนี้ Naoto ก็เลยได้แต่เงียบไป..ก็นั่นล่ะ…เขารู้แล้ว..และก็พยายามจะคิดว่ามันก็ไม่น่าจะใช่ แต่ทำไมนะ..เขาถึงได้สนใจแต่หมอนี่

“ แล้วตัวเล็กอย่างนั้นจะไหวเร้อ.. ”

“ ก็บอกแล้วว่าครั้งเดียวตัดขั้วหัวใจตายเลย ” ตำรวจหนุ่มพูดด้วยเสียงเรียบ ๆ ผลการชันสูตรบอกมาชัดเจนว่าผู้ตายเสียชีวิตเพราะมีดเดียวปักอกตัดขั้วหัวใจนี่ล่ะ( มีดเดียวก็เสียว~แล้ว… ) ก็อย่างนี้ถึงได้ว่า ๆ เป็นผู้หญิงหรือว่าผู้ชายก็ได้ ขอแค่มีความชำนาญเท่านั้นก็พอ

“ แล้วทำไมไม่คิดว่าเป็น Yukihiro_san บ้างล่ะ แบบว่า..ความแค้นฝังใจที่ถูกพวก Staff นินทาว่าเหมือนพวกมนุษย์ต่างดาวเอเลี่ยน เลยส่งสัญญาณเรียกเพื่อนต่างดาวให้มาวิจัวมนุษย์เล่นอะไรแบบเนี้ย ”

“ ห..หา..นี่ฉันทนเป็นเพื่อนกับแกมาได้ไงวะเนี่ย!!! Touya ” Naoto มองเพื่อนร่วมงานอึ้ง ๆ ในความคิดที่แสนจะพิสดาร..เอเลี่ยนเนี่ยนะ..ดูมันคิด..ให้ตานสิเพื่อนฉัน ร่างสูงส่ายหน้าด้วยรอยยิ้ม เอาเถอะ..ถือว่าเขาคิดมากไปเองก็แล้วกัน
X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นหลายครั้งแต่ไม่มีคนรับ และไม่มีแม้กระทั่งเครื่องตอบรับอย่างเคย Tetsu เงยหน้ามองดูนาฬิกา …3 ทุ่ม…ถ้าไม่เปิดเครื่องตอบรับ Hyde น่าจะอยู่บ้านนี่นา..

“ อะไรกันเดี๋ยวนี้กลายเป็นเด็กอนามัยนอนแต่หัวค่ำแล้วงั้นเหรอ ” คิดได้ดังนั้น Tetsu ก็ไม่อยากที่จะรบกวนอีกเพราะเวลาคุยกับ Hyde ตอนถูกปลุกให้ตื่นนี่ไม่ใช่เรื่องน่าสนุกเท่าไหร่หรอกนะ

….หารู้ไม่..ว่าในบ้านของ Hyde นั้นว่างเปล่า….

หนุ่มร่างบางนั่งอยู่ที่มุมหนึ่งของร้านในความมืดแต่ไม่เงียบสงัดเพราะเสียงเพลงดังจนแสบแก้วหู ร่างของหนุ่มสาวที่มาหาความสำราญยามค่ำคืนออกไปดิ้นเริงร่ากันอยู่ตรงกลาง หากหนุ่มหน้าสวยกลับหมุนเครื่องดื่มในแก้วเล่น ราวกับไม่มีสิ่งภายนอกใด ๆ สร้างความสนในให้ได้

“ ไง..น้องสาว มาคนเดียวเหรอ ” เสียงทักทายดึงสายตาของร่างที่นั่งสงบให้ละจากแก้วตรงหน้าช้อนขึ้นมองคนกล่าว เมื่ออีกฝ่ายเห็นท่าทีที่แสนดึงดูดและรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปากก็ถึงกับหัวใจเต้นผิดจังหวะ ก่อนที่จะนั่งลงข้าง ๆ ‘ น้องสาว ’ ที่เอ่ยทักเมื่อครู่

“ มาคนเดียวน่ะใช่… ” เสียงทุ้มทอดเสียงหวานหูน่าฟัง ก่อนที่จะหยุดยิ้มให้กับคนที่อยู่ข้างๆ แล้วเอ่ยต่อ “ แต่ไม่ใช่น้องสาว.. ” พูดจบก็รั้งตัวขึ้นไปนั่งบนหน้าตักของคนที่เข้ามาทักโดยที่แขนเพรียวทั้งสองข้างเกาะไว้หลวม ๆ ที่คอของอีกฝ่าย

“ หึ..หึ.. ” ชายหนุ่มหัวเราะเบา ๆ ฝ่าเสียงดนตรีรอบข้างพร้อมกับโอบร่างเล็กเข้าใกล้ตัว สูดกลิ่นไอหอมกรุ่นชวนหลงไหลที่โชยมาแตะจมูกและความนุ่มเนียนของผิวเนื้อที่ถือโอกาสละลาบละล้วงผ่านเสื้อเชิร์ตสีเนี้อบาง “ เป็นอย่างนี้..ไม่ใช่น้องสาวก็น่าสนุกหรอก ” ว่าพลางเอามือจับคางมนของอีกฝ่ายพิศดูผ่านแสงไฟสลัว

“ เอ..หน้าคล้าย Hyde วง L’Arc~en~Ciel ” คราวนี้คนที่หัวเราะกลับเป็นร่างบางแทน

“ ผมน่ะเหรอคล้ายศิลปิน ” เสียงพูดกลั้วหัวเราะก่อนที่จะโน้มตัวลงไปขบใบหูของชายหนุ่มให้เสียวซ่านเล่นพร้อมกับกระซิบ “ สงสัยที่นี่..จะมืดไปล่ะมั้ง ไปหาที่สว่าง ๆ ให้เห็นหน้าผมชัด ๆ ดีมั้ย ” โดยไม่ต้องชวนซ้ำคนถูกชวนก็ลุกขึ้นและโอบร่างบางเข้าไว้ด้วยรอยยิ้มที่ใฝ่หาความสนุกและความกระหายใคร่รู้อย่างเต็มที่ ขณะที่ร่างเล็กเพียงแต่ยิ้ม…ยิ้มที่เย็นยะเยือกไปถึงขั้วหัวใจ
X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X
Hawkeye : อืม…ก็จบไปอีกตอนนึงแล้วล่ะ ขออภัยในความผิดพลาดด้วยแล้วกันนะฮับ เรื่องสืบสวนเนี่ยไม่คล่องเลยจริง ๆ นะ มีอะไรอยากติชมก็เมล์มาบอกกันบ้างก็ได้คะ ที่ Hawklaruku@hotmail.com