Kouri no Knifu ( Blizzard Knife ) 3

by Hawkeye

Tetsu เดินเข้ามาใน studio ตอนเช้าด้วยอารมณ์ที่แจ่มใส ชายหนุ่มในชุดสบาย ๆ เดินฮัมเพลงพร้อมกับควงกุญแจรถในมือตัวเองเล่น ก่อนที่จะปล่อยลงในกระเป๋ากางเกงเมื่อมาถึงที่หน้าห้องทำงาน Tetsu แง้มประตูออกช้า ๆ พร้อมกับที่ค่อย ๆ แทรกตัวเข้ามาในห้องแบบไม่ให้มีเสียงด้วยว่ากลัวคนในห้องจะรู้ตัวซะก่อน เพราะตอนที่จอดรถเมื่อครู่นี้เขาเห็นรถของ..ใคร..คนหนึ่งจอดไว้อยู่ก่อนแล้ว

ผู้เป็นหัวหน้าวงเดินเข้าไปที่ด้านหลังของอีกฝ่ายเงียบ ๆ ก่อนที่จะโน้มตัวลงหอมแก้มนักร้องนำวงตัวเองอย่างอ่อนโยน “ Ohayo ”

“ อื้อ..Tet_chan ” Hyde หน้าแดงน้อย ๆ เมื่อหันมาเจอกับคนรักของตนที่ชอบทำอะไรให้ประหลาดใจเล่นอยู่เรื่อย หนุ่มร่างบางคลี่ยิ้มน้อย ๆ พร้อมกับโอบคอของอีกฝ่ายลงมาจูบรับอรุณ “ Ohayo ” กล่าวทักทายยามเช้าขณะที่อีกฝ่ายลงมานั่งข้าง ๆ ก่อนที่จะรั้ง Hyde ขึ้นมานั่งบนตักแล้วโอบเอวบางคอดนั้นไว้หลวม ๆ 

“ ทำอะไรอยู่? ” Tetsu เอ่ยถาม
“ อ่าน นสพ. … ” ว่าแล้วก็ยื่นของในมือให้อีกฝ่ายได้เห็นชัด ๆ ก่อนที่จะเงียบไปเหมือนจะนึกถึงเรื่องที่ได้อ่านมา “ นี่.. Tet_chan เมื่อคืนนี้มีการฆาตกรรมแบบเดียวกับที่ตำรวจ 2 คนนั่น

มาถามอีกแล้วล่ะ… ” พอ Hyde พูด Tetsu ก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

“ อย่างนั้นเหรอ…เออ!! ว่าแต่เมื่อคืนนี้ทำไมนอนเร็วนักล่ะ…เจ้าตัวแสบ คงไม่ได้กินไวน์เป็นอาหารเย็นจนเมาหลับนะ ” Tetsu จ้องเข้าไปในดวงตาคู่สวยของอีกฝ่ายที่ทำได้แต่เพียงยิ้มฝืด ๆ คนถามผ่อนลมหายใจยาวแล้วก็ส่ายหน้าช้า ๆ

“ ทำไมไม่ดูแลตัวเองบ้างนะ Hyde ” ชายหนุ่มกล่าวเหนื่อย ๆ แต่ Hyde กลับซบลงบนบ่าของอีกฝ่าย “ ก็มี Tet_chan ดูแล้วนี่… ” ตอบดีนะ…ช่างออดอ้อนเหลือเกินคิดจะเบี่ยงประเด็นล่ะสิ…ไม่มีทางซะหรอก Hyde…นึกขณะที่ริมฝีปากยิ้ม ก่อนจะเปลี่ยนเป็นทำหน้าเคร่งขณะที่ใช้นิ้วเรียวยาวของตนเองเชยคางมนขึ้นให้เขาได้เห็นหน้าของนักร้องตัวแสบประจำวงชัด ๆ 

“ แต่ยังไงนายก็น่าที่จะต้องดูแลตัวเองบ้าง…เมื่อคืนนี้กินจนเมาเชียวเหรอ ”
“ อื้อ~ ไม่ถึงเมาสักหน่อย แค่…มึนนิด ๆ …เอง.. ” …แค่มึนนี่..มันไม่เองแล้วมั้ง…Tetsu คิดค้านแต่ก็ไม่อยากจะต่อล้อต่อเถียง “ แล้ว..Tet_chan ถามทำไมเหรอ? ”
“ เมื่อคืน…ประมาณ 3 ทุ่ม..โทรไปหาแล้วไม่เห็นมีคนรับสาย ”

“ 3 ทุ่ม.. ” Hyde พึมพำ..ทำไมเหมือนเขานึกอะไรได้ลาง ๆ ..อะไรสักอย่างที่ไหววูบในความทรงจำหากก็เลือนหายไปราวคลื่นกระทบฝั่ง… “ แปลกจัง..น่าจะได้ยินเสียงโทรศัพท์นะ ” หนุ่มหน้าสวยพูดพร้อมกับขมวดคิ้ว แต่พอ Tetsu ได้ยินเสียงแสดงความกังวลของคนรักแล้ว เขาก็กอดกระชับร่างเล็กนั้นให้เข้าชิดอีกก่อนที่จะกล่าวด้วยน้ำเสียงปลอบโยน…เสียงเพียงหนึ่งเดียวที่ปลอบประโลมและทำให้ Hyde รู้สึกปลอดภัย..อบอุ่นใจ…

“ นี่…ถ้าดื่มจนเมาน่ะ..มันก็น่าที่จะไม่ได้ยินหรอก ”

“ แล้ว Tet_chan โทรหาทำไมเหรอ? ” Hyde มองหน้าอีกฝ่ายที่เพียงแต่ยิ้มหวาน เล่นเอาคนถามยิ้มเก้อตอบก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นขยั้นคะยอหัวหน้าวงด้วยเสียงหัวเราะ “ อะไรล่ะ Tet_chan!!! นี่..อย่าแกล้งกันสิ ”

คราวนี้ Tetsu ยิ้มกว้าง “ ไม่มีอะไรนี่… ” ทำท่าเหมือนจะไม่ยอมตอบเล่นเอาอีกฝ่ายอ้าปากค้างกะคิดที่จะวีนต่อ…ถ้า..ไม่มีคำตอบว่า… “ จะชวนไปเที่ยว..อาทิตย์หน้าว่างมั้ย? ”
“ ไปเที่ยวเหรอ!?! ว่างสิ!! ” พูดว่าว่าง…แต่ก็ยังทำท่าคิด “ เอ..ว่างมั้ยนี่..ถามหัวหน้าวงดีกว่ามั้งครับ ว่าวันนั้นคิดจะใช้แรงงานนักร้องอย่างผมมั้ย? ” ถาม..แถมยังมีการชายตาน้อย ๆ มองมา เกือบทำให้ Tetsu ตบะแตกนึกอยู่ในใจ…อืม..อาทิตย์หน้างั้นเหรอ?เปลี่ยนโปรแกรมเป็นวันนี้เลยดีมั้ยเนี่ย
“ อย่างงั้นปลดให้ว่างตลอดชีวิตเลยดีกว่า ”

Hyde หัวเราะเสียงใสก่อนที่จะเอาคางตัวเองไปวางเกยอยู่บนบ่าอีกฝ่ายแล้วกระซิบเบา ๆ “ ว่าแต่… Tet_chan เลี้ยงใช่ม่า? ” พอเจอเสียงอ้อนของอีกฝ่ายในท่านี้ก็ทำเอา Tetsu หัวเราะเบา ๆ แม้ว่าในใจลึก ๆ อดที่จะแอบหวังไม่ได้ว่าท่าทีแบบนี้จะได้ยินเสียง…บอก ‘ รัก ’ ของ Hyde 

…แต่ดูเหมือน..คำว่า‘รัก’ ของ Hyde จะเป็นคำที่ยิ่งใหญ่เกินไป…รึเป็นเพราะ..เขาไม่คู่ควรกับคำ ๆ นี้กันแน่นะ….

นึกแต่เพียงในใจหากภายนอกยังคงรอยยิ้มไว้แบบเดิมไม่มีผิดเพี้ยน Tetsu ส่ายหน้าช้า ๆ ก่อนที่จะกล่าวเหมือนกับระอาในท่าทางที่แสนจะเป็นเด็กของร่างบอบบางนี้
“ ให้ตายสิ..นายนี่ไม่เปลี่ยนไปเลยจริง ๆ ” 
X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X- X-X-X-X-X-X-X

“ 1…2….3…4… ” เสียงนับเลขของเพื่อนร่วมห้องทำให้ Touya ชะโงกหน้ามาดูอย่างงง ๆ ..อะไร..จะฝึกนับเลขไปให้หลานหรือเตรียมเผื่อมีลูกในอนาคตไว้ให้สอนรึไงวะเพื่อนฉัน…
“ 5…6..7.. ”

“ เฮ๊ย!!!เป็นไรวะ Naoto !! นับเลขหาวันตายเตี่ยแกรึไง ”
“ ไอ้~!!! ในปากแกทำฟาร์มหมารึยังไง พ่อฉันยังไม่ตายโว๊ย~!!! ” Naoto ขว้างแฟ้มคดีใส่หน้าคู่หูที่รับได้อย่างหวุดหวิด….คดีแรกก็รับได้อย่างสวยงาม…แต่…

โครม!!! แฟ้มคดีที่ 2 ที่ถูกขว้างมาติด ๆ กันประจันหน้า Touya ไปเต็ม ๆ ถ้าเปลี่ยนอาชีพจากตำรวจไปเป็นนักดาราศาสตร์ก็คงถือได้ว่าคุ้มกับการดูดาวยามทิวา….

“ อูย…ไอ้บ้า…แล้วแกนับหาพระแสงอะไรวะนั่น ”

“ 9..9 รายแล้วนะว๊อย.. ” หนุ่มลูกเสี้ยวกลุ้มใจจนแทบจะเอาเท้าขึ้นมาก่ายหน้าผากตัวเอง…ไม่รู้ฆาตกรมันไปเหมาโหลมีดมาแล้วหาโอกาสใช้งานไม่ได้รึยังไง..เลยเอามาเฉือนหัวใจชาวบ้านเล่นเนี่ย ( หรือจะเป็นพวกอนุรักษ์เพลงเก่า..แบบ..ควักหัวใจออกมา…เอาออกมาพิสูจน์ )

“ ทำไม..เห็นตอนแรกไม่ทุกข์ไม่ร้อน เล่นมุขหน้าตาเฉย ”
“ แต่ถ้าตอนนี้ไม่ร้อน ก็จะได้เป็นทุกข์ตอนที่หัวหน้าพวกเราเล่นมุขไล่ทั้งแกทั้งฉันออกจากงานไง ” เสียงกล่าวอย่างเข่นเขี้ยว หากอีกฝ่ายก็เพียงแต่ยักไหล่แล้วก็พูดหน้าตาเฉย

“ ไม่เห็นเป็นไรนิ..ตอนนี้ถ้าถูกไล่ออก นายก็ไปยืนหน้าสถานีเปิดซุ้มขายของเลยไง ‘ หัวใจฮ้า~ หัวใจสด ๆ นะฮ้า…ใครถูกกล่าวหาว่าไม่มีหัวใจ ใจดำ ใจแข็งมาหาซื้อหัวใจกันได้ที่นี่ จำนวนจำกัดแค่ 9 ดวงนะฮ้า ’ ” พอเห็นท่าดีดดิ้นของคู่หูแล้ว Naoto ก็แทบอยากจะประเคนฝ่าเท้าสรรเสริญความคิดจำเริญ ๆ ให้สัก 3 – 4 กระบวนแต่ก็ทำได้แค่ถอนหายใจปลง ๆ ก็ดีอย่างน้อยก็หายเครียดขึ้นมาได้บ้าง มือใหญ่กร้านเสยผมตัวเองครั้งหนึ่งก่อนจะสูดลมหายใจลึก ๆ …คดีนี้มันจะยืดเยื้อไปถึงไหนกันแน่นะ แล้ว…ก็คงเป็นแค่ความบังเอิญจริง ๆ นั่นล่ะที่ 2 คนแรกเป็น Staff ของ L’Arc~en~Ciel เพราะหลังจากนั้นก็ไม่มีใครที่เกี่ยวข้องกับวงร็อควงนี้อีกแล้ว
X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X- X-X-X-X-X-X-X

Hyde เดินสาวเท้าเร็ว ๆ เพื่อที่จะกลับบ้าน นาฬิกาข้อมือดีไซน์เรียบง่ายถูกยกขึ้นมาดู….หวา…ดึกขนาดนี้แล้ว เหรอเนี่ย…มิน่าล่ะถึงได้ไม่มีคนเลย…เจ้ารถบ้าก็ดันมาเสียเอาซะได้ เฮ่อ…หนุ่มร่างบางถอนหายใจยาว…ถ้า Tetsu ไม่ติดธุระอะไรก็คงอาสาพาเขามาส่งเหมือนเคย คิดถึงตรงนี้แล้วก็ยิ้มออกมาบาง ๆ …เคยอยากจะปฏิเสธอยู่ครั้งสองครั้งว่าไม่ต้องลำบากมาส่ง….แต่พอเอาเข้าจริงๆ ก็ปฏิเสธไม่เคยทันสักที..

…เอ่อ..Tet_chan ไม่…
…หะ..อะไรนะ…ไม่อยากกลับบ้านคนเดียว ก็แน่อยู่แล้วนี่ Haido ฉันก็ไปส่งให้ไง…
…ไม่ใช่!!คือ..
…คือนายหิวใช่มั้ย? เอ้า..เดี๋ยวแวะให้ อยากทานอะไรล่ะ…

รู้หรอกนะว่าจริง ๆ แล้วคุณหัวหน้าวงที่รักน่ะเข้าใจที่เขาอยากจะพูดทั้งหมด แต่ก็อุตส่าห์เปลี่ยนเรื่องได้ทั้งหมดสิน่า…ใช่สิ..Tetsu น่ะเอาใจใส่ดูแลเขามาตลอดเวลาจนกระทั่งเขาแทบไม่อยากจะต้องการอะไรอีกแล้วมั้งเนี่ย..

“ เออ!!กลับบ้านดี ๆ นะเว๊ย~ เจ้า Staff Lucifer คนใหม่ ”
“ เฮ๊ย!! แกไม่ต้องประกาศงานชั้นให้ชาวบ้านฟังก็ได้!! ” เสียงโต้ตอบของคนกลุ่มหนึ่งจากด้านหลังทำให้ Hyde เลิกคิ้วขึ้นนิด ๆ ..การมีงานทำเนี่ย..มันก็ดีอย่างนี้แหละน้า… ร่างเล็กนึกยิ้ม ๆ ก่อนจะเดินเรื่อย ๆ ไม่สนใจอะไรรอบข้าง หากก็ได้ยินเพียงเสียงฝีเท้าที่เดินตามเขามาในระยะไม่ห่างเท่านั้นเอง…

ตุ๊บ…ตุบ…

เสียงหัวใจที่เหมือนเต้นผิดจังหวะทำให้ Hyde ต้องขมวดคิ้ว…ร้อน…ร้อน…เหงื่อใส ๆ เริ่มผุดพราวตามใบหน้าสวย…ร้อนที่หลัง…อะไร….ตอนนี้ร่างทั้งร่างของเขาไม่สามารถที่จะทรงตัวอยู่ได้แล้ว ร่างบางนั้นเซถลาปะทะกับตึกข้าง ๆ ก่อนที่จะทรุดตัวลง

“ คุณ..คุณครับ!!! ” หนุ่มน้อยที่ถูกเพื่อนประกาศว่าเป็น Staff ของ Lucifer วิ่งเข้ามาดูเมื่อเห็นอาการไม่ดีของคนที่เดินอยู่ด้านหน้าพร้อมกับเขย่าเรียกเบา ๆ แต่แล้ว…ใบหน้าหวานนั้นก็เงยขึ้นมองเขา ดวงตาคู่สวยที่มองมาทำให้เขาอยู่นิ่งไม่ไหวติง มือเรียวเล็กเลื่อนมาเกาะที่เสื้อของเขาพร้อมกับรอยหยักยิ้มที่ริมฝีปาก

“ ช่วย..อะไรผมหน่อยได้มั้ย? ”
X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X- X-X-X-X-X-X-X

มาถึงตอนนี้ภาพที่เห็นอยู่ด้านหน้าเหมือนกับซึมซาบเข้าไปในนัยน์ตาของ Naoto จนเขาแทบจะบอกว่าไม่รู้สึกอะไรอีกแล้ว แต่พอมามองแล้วนึกดูจริง ๆ ..เหยื่อพวกนี้อาจจะมีความสุขก็ได้นะที่ได้ตายตอนความสุขกำลังไหลพล่านไปทั่วสรรพางค์อย่างนี้ล่ะก็…

“ เหมือนเดิม..เหมือนเคย.. ” Naoto กล่าวเรียบ ๆ เขาก็ไม่รู้จะพูดว่า การฆาตกรรมของฆาตกรรายนี้เกิดขึ้นบ่อยมั้ย เพราะบางทีก็ไม่ถึงอาทิตย์ บางทีก็ร้างไปเป็นเดือน ๆ เลยทีเดียว

“ คราวนี้เล่นในห้องน้ำสาธารณะเลยนะ ”

“ โอย..ให้ตายสิ ชักอยากจะรู้ที่อยู่ของมันแล้วนะเนี่ย จะได้ส่งการ์ดไปเชิญแบบ…สถานีตำรวจพร้อมเปิดบริการให้คุณได้ตกผู้ชายแล้ว…อย่างที่นายชอบพูดไงวะ Touya … เผื่อมันจะมาหาเหยื่อในโรงพักซะบ้าง ” พูดแล้วก็เว้นว่างไว้นิดหนึ่งก่อนที่จะพูดต่อด้วยเสียงที่เบาลง “ เออ…แต่ถ้ามันโง่บรมขนาดนั้นก็คงจับได้ตั้งแต่รอบแรกแล้ว ”

คราวนี้ Naoto ยืนทำหน้าเซ็งอยู่เป็นพัก ชนิดที่คู่หูเองก็ชักจะเริ่มหันมองหน้างงๆ แล้วว่าจะรอเชิญร่างทรงมาให้คำตอบหรืออย่างไร จู่ ๆ พ่อหนุ่มก็เอามือขยี้หัวตัวเองอย่างแรง “ โธ่เว๊ย~!!! ฆาตกรมันเป็นผีดิบสาวหรือซัคคิวบัสรึยังไง พวกผู้ชายถึงได้หลงกันหน้ามืดตามัวขนาดนี้!!!! ” ขณะที่เพื่อนกำลังสติแตก( ธาตุไฟแตกซ่าน ) อยู่นั้น Touya ก็เห็นคู่หนึ่งที่ผ่านเข้ามาในสายตาพอดี

“ ดูนั่นดิ.. Naoto ”

“ อะไรวะ!!! อ..นั่น… ” ทั้งที่อยากจะขยับปากด่าเพื่อนที่มาขัดจังหวะระหว่างที่กำลังระบายอารมณ์กลุ้มสุดขีดของเขา แต่พอเห็นคนที่ Touya ชี้ให้ดู Naoto ก็นิ่งอึ้งไปในทันที และโดยไม่ได้นัดหมายทั้งคู่ก็เดินเข้าไปใกล้พุ่มไม้ที่ขวางระหว่างพวกเขาและอีกคู่ที่กำลังเดินกันอย่างสบายอารมณ์

“ คิดยังไงถึงมาเดินเล่นที่นี่ล่ะ Hyde เห็นปรกติร้อยวันพันปีก็จะไปให้ห่าง ๆ บ้าน คราวนี้แค่เดินมาไม่นาน ”

“ เปลี่ยนบรรยากาศบ้างไง.. ” Hyde พูดด้วยใบหน้าระรื่น ทั้งที่ในใจก็ยังไม่คลายความกังวลเท่าไรนัก…เมื่อคืน..เขากลับบ้านได้ยังไงนะ มารู้สึกตัวอีกทีก็ตอนเช้าแล้ว…ไม่ว่าเขาจะทบทวนยังไงก็ดูเหมือนจะไม่มีรอยหยักสมองใด ๆ ที่บอกเขาได้ว่า…เกิดอะไรขึ้น ยิ่งคิดก็ยิ่งไม่สบายใจจนต้องคว้าโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหา Tetsu ในทันที

“ เอ..แล้วทำไมวันนี้มันตำรวจเยอะนักล่ะเนี่ย เฮ่อ!!ไปหาอะไรทานกันเถอะ Tet_chan ” ไม่พูดเปล่ายังกอดแขนของอีกฝ่ายลากเข้าไปยังซุ้มร้านค้าใกล้ ๆ เรียกเสียงหัวเราะเบา ๆ จากคนรักได้เป็นอย่างดี

( กลับมาทางสองถ้ำมอง…-_-; ) “ อืม..รักกันดีนะเนี่ย ” Touya ที่มองดูอยู่เงียบ ๆ เอ่ยขึ้นมา พร้อมกับหันไปดูปฏิกิริยาเพื่อนที่เข้าข่ายเงียบไปถนัดตา
“ นี่…พวกเขา ”

“ สงสัยจะเป็นอย่างข่าวลือ เฮ่อ…ตอนที่คุยกันคราวนั้น ดู ๆ ก็พอจะมองออกหรอก เห็น Tetsu_san เข้าคอยปกป้องดูแล( โอ๋ซะขนาดนั้น ) ฉันถึงว่าไงว่า Hyde_san เค้าจะทำไปทำม๊ายยย มีคนรักตัวเป็น ๆ อยู่ข้าง ๆ ทั้งคน ( แถมตามแหล่งข่าวก็ว่ามาว่าหมอนี่รวยด้วย เป็นชั้นก็จับไม่ปล่อยวะ ) ” ได้ยินคำอธิบายคราวนี้ Naoto ก็อดจะประหลาดใจไม่ได้ที่หัวใจตัวเองเจ็บแปลบ

“ งั้นเหรอ… ” เสียงพูดราบเรียบพร้อมกับอาการที่เหม่อลอยบวกกับถอนหายใจก็พอที่จะทำให้คู่หูพอจะเดาได้ลาง ๆ ว่าเกิดอะไรขึ้นกับ Naoto ..อย่างนี้ล่ะสิ..มันถึงได้พูดถึงเขาบ่อยนัก…

“ ปะ!! ไปทำงานดีกว่า เดี๋ยวเสร็จแล้วจะพาคนอกหักไปเลี้ยง ”
“ อกหักบ้าอะไรวะ!!! ” Naoto หันกลับไปสวนแต่ Touya กลับทำหน้าตาโตเหรอหรา

“ ใครบอกว่าเป็นนายที่อกหัก.. รับเองนะเว๊ยเพื่อน ” งานนี้ Naoto ก็เลยได้แต่หน้าแดง จะเถียงก็เถียงไม่ออก..เอาเหอะวะ ชอบเขาก็ยังไม่รู้เรื่องเลย…ถึงจะไม่สมหวังก็คงไม่เจ็บซักเท่าไหร่หรอก…

“ เฮ้ย!!เดี๋ยว Touya คราวนี้เหยื่อทำงานที่ไหนอีกล่ะเนี่ย ”

“ เอ… ” Touya ขมวดคิ้วเมื่อได้เจอคำถามเพื่อนแล้วก็ต้องหน้าเบ้เมื่อเห็นข้อมูลที่อยู่ในมือของตัวเอง “ Staff Lucifer ว่ะ.. เฮ้ย..ไม่เอานะโว๊ย Naoto ถ้าแกจะสืบแกก็ไปคนเดียวเลย ไม่อ๊าววววว~~~~ไอ้บ้าาาาา!!!! ” ตำรวจหนุ่มแหกปากลั่นเมื่อเห็นคู่หูตัวเองทำท่าจะลากขึ้นรถเพื่อที่จะไปสืบคดีต่อ( Touya : กูเบื่อศิลปิ๊น~~!!! ) 
X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X- X-X-X-X-X-X-X

มือเรียวยาวค่อย ๆ ปลดกระดุมเชิร์ตสีดำของร่างบางซึ่งนอนทอดกายอยู่ภายใต้ร่างเขาออกทีละเม็ดอย่างเชื่องช้าขณะที่ริมฝีปากก็ไล่พรมจูบทั่วใบหน้าหวานเพื่อจะฟังเสียงครางอย่างพึงพอใจของคนรักตน Tetsu แทบจะเก็บอารมณ์ที่จวนจนจะแปรเปลี่ยนเป็นพายุที่คลั่งโหมของตนเองไว้ไม่ไหวเมื่อมือเล็ก ๆ นั่นไล้ผ่านเสื้อของเขาไปยังแผ่นหลังด้วยสัมผัสที่เบาบางเพียงปลายนิ้ว แต่ผู้ที่ตั้งท่ารุกก็ต้องชะงักเมื่อร่างเล็กนั้นผลักเขาลงกับเตียงนุ่มพลิกตนเองเป็นผู้อยู่เหนือกว่ากะทันหัน ชายหนุ่มมองดูคนรักตัวเองอย่างงงงวยโดยเฉพาะเมื่อดวงตาคู่สวยนั้นฉายแววประกายประหลาดที่เยือกเย็นจนขนลุกชัน

“ Hyde?… ”

“ อ๊ะ… ”..Hyde…เสียงเรียกอันนุ่มนวลผ่านเข้ามาในโสตประสาททำให้ Hyde ต้องสะดุ้ง ดวงตาหลับลงอย่างเจ็บปวดเหมือนมีกระแสไฟฟ้าไหลผ่านทั่วศีรษะ ความรู้สึกอันอบอุ่นแผ่ซ่านเข้ามาจนเขาลืมตาขึ้นอีกครั้งก็มีมือที่คุ้นเคยไล้สัมผัสเบา ๆ อย่างอ่อนโยนอยู่ที่บริเวณใบหน้า

“ Tet_chan…. ” เสียงครางเหมือนเหนื่อยอ่อนของ Hyde ทำให้ Tetsu ขมวดคิ้ว เขารั้งตัวร่างเล็กให้ลงนอนข้าง ๆ ก่อนที่จะชันศอกตัวเองขึ้นมองใบหน้าสวยนั้นชัด ๆ ดวงตาคู่สวยที่มีพลังดึงดูดให้เผลอตัว…คู่เดิมที่เขารู้จักกลับมาแล้ว Tetsu เอามือลูบผมสีดำขลับของอีกฝ่ายเพื่อผ่อนคลายขณะที่ Hyde จับมือนั้นเอาไว้แน่น

“ เป็นอะไรรึเปล่า.. Hyde ”

“ ม..ไม่รู้สิ Tet_chan …รู้สึก…ไม่ค่อยดี.. ” ต่อให้ตอนนี้ Hyde โกหกว่าตัวเองสบายดีไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง ดวงตาที่ไหวระริกนั้นก็บอกถึงจิตใจของ Hyde ได้เป็นอย่างดี แถมยัง..มือเล็ก ๆ ที่จับเสื้อของเขาแน่น…แน่นจนสั่นเทา… มือเบสก้มลงจูบหน้าผากของร่างเล็กก่อนที่จะไล่มาที่ดวงตาทั้งสองข้าง…ดวงตากลมใสที่ตอนนี้ยังปิดสนิทเหมือนหวาดหวั่นอะไรอยู่

“ ลืมตาซิ Hyde ” Hyde เปิดตาขึ้นช้า ๆ ตามคำบอก Tetsu ยิ้มบาง ๆ พร้อมกับเอามือเล็ก ๆ นั่นแนบไว้กับหน้าอกของตนเอง…ที่บริเวณหัวใจซึ่งร่างบางสัมผัสถึงจังหวะของการเต้นได้อย่างชัดเจน..

“ เห็นฉันใช่มั้ย? ” นักร้องตัวน้อยพยักหน้าให้กับคำถาม

“ รู้สึกใช่มั้ยว่าฉันอยู่ที่นี่… ” มือเรียวยาวนั้นบีบกระชับมือของ Hyde จนชื้น Hyde พยักหน้ารับอีกครั้ง

ริมฝีปากเรียวหยักยิ้มขึ้นบาง ๆ “ ฉันอยู่นี่..นายกังวลอะไร? บอกได้มั้ย? ” พอฟังแบบนี้ Hyde ก็แทบจะร้องไห้..ร้องไห้ให้กับความอ่อนโยนที่เขาสัมผัสได้…ร้องไห้ให้กับความรัก ห่วงหาอาทรที่คนตรงหน้ามอบให้อย่างจริงใจ…ร้องไห้..ด้วยความหวั่นใจว่าสักวันจะสูญเสียสิ่งเหล่านี้ไป…. Hyde ผวาเข้ากอด Tetsu แน่นเหมือนกับจะหลอมละลายให้กลายเป็นคนเดียวกันขณะที่อีกฝ่ายกอดตอบ

“ ฉันกลัว Tet_chan กลัว..กลัวว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ กลัว..ว่าจะต้องเสีย Tet_chan ไป ” Hyde พูดอย่างละล่ำละลักปนกับเสียงเครือจนเกือบเป็นสะอื้น

“ Hyde ” Tetsu เรียกชื่อเพื่อนตัวน้อยอย่างอ่อนโยนทั้ง ๆ ที่ภายในใจกำลังตกตะลึงกับท่าทีที่ไม่เคยแสดงออกถึงความหวั่นไหวอย่างชัดเจนของ Hyde Tetsu กอดอีกฝ่ายซึ่งกำลังขวัญเสียสะอื้นจนตัวโยนไว้แน่น ร่างเล็กตรงหน้าไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน…แทบจะนับครั้งได้ว่าอีกฝ่ายเคยหวาดกลัวขนาดนี้เท่าไหร่ แทบจะไม่มีโอกาสจะได้เห็นว่า..เขามีความสำคัญเกินกว่าคนรอบตัวคนอื่นแบบตอนนี้ ใจหนึ่งก็ดีใจแต่อีกใจก็ยิ่งนึกกลัวว่ามันเกิดอะไรขึ้น?

“ Doiha_chan ไม่เป็นอะไรนะ…ฉันอยู่ที่นี่แล้วไง ” ชายหนุ่มกล่าวเน้นคำให้อีกฝ่ายรู้ว่าเขาไม่ได้จากไปที่ไหน “ แล้วจะอยู่กับนายตลอดไปด้วยถึงไล่ก็จะเกาะให้หนึบเลยฐานที่สมัยก่อนกว่าจะยอมมาเล่นวงกับฉันต้องให้ไปตามตื้ออยู่ตั้งนาน ” ว่าพร้อมกับพูดหยอกเพื่อให้อีกฝ่ายสบายใจขึ้น …ฉันอยู่ที่นี่…คำพูดที่ได้ยินอยู่บ่อย ๆ จาก Tetsu ..ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น…เขาก็บอกแบบนี้เสมอ..เขาอยู่ที่นี่ อยู่ข้าง ๆ คอยดูแลอยู่เสมอ…Hyde ยิ้มออกมาได้ขณะที่ยังซุกอยู่กับหน้าอกอุ่น ๆ ของ Tetsu

“ Tet_chan ”

“ หือม์ ” Tetsu ตอบรับเสียงเรียกขณะที่ดวงตาคู่สวยนั้นมองเขาไม่วางตาเหมือนกับต้องการคำตอบบางอย่าง

“ ถ้าสักวัน…ฉันทำความผิดร้ายแรงที่ใคร ๆ ก็รังเกียจ ใคร ๆ ก็ประนาม แล้ว…Tet_chan จะยังรัก..รัก..ฉันอยู่อีกมั้ย ” เสียงถามสั่นเครือขณะที่ Tetsu ระบายรอยยิ้ม 

“ ฉันบอกแล้วไง..ฉันอยู่ที่นี่..ข้าง ๆ นาย ไม่ว่านายจะเป็นยังไง ตราบใดที่นายเป็น Hyde ที่ฉันรัก ความรักของฉันจะไม่เปลี่ยนแปลง ” พอได้ยินคำพูดที่หนักแน่นของ Tetsu Hyde จึงได้ยิ้มหวานที่พาเอาหัวใจของอีกฝ่ายกระตุกกับความน่ารักนั้น ผู้เป็นหัวหน้าวงไล้เลียซับน้ำตาของอีกฝ่ายก่อนที่จะจ้องตรงเข้าไปในดวงตา..ที่ทำให้เขาหลงไหลจนโงหัวไม่ขึ้นนั่นอีกครั้ง

“ ต่อนะ.. ”

“ ก็ต่อสิ!!แล้วมามองทำไมล่ะ!!! ”

---

Hawkeye : จบแบบนี้จาโดนท่าน ๆ ฆ่าทิ้งมั้ยเนี่ย ง่า..ค้างมานานแล้วไม่ต่อสักทีแต่พอต่อก็ต่อได้แค่นี้เอง อืม…ว่าไปแล้วก็อยากจะบอกว่าเขียนชื่อเรื่องตัวเองผิดอีกต่างหาก คือมันต้องเป็น Koori ตัวนี้นะขอรับ ขออภัยด้วยแล้วกัน เจอกันใหม่ตอนหน้าฮับ!!